wyprysk zastoinowy

Wyprysk zastoinowy (dermatitis stasis) to przewlekły stan zapalny skóry kończyn dolnych, najczęściej występujący u pacjentów z przewlekłą niewydolnością żylną. Charakteryzuje się występowaniem rumieniowych, swędzących zmian skórnych z towarzyszącym obrzękiem, przebarwieniami i złuszczaniem naskórka.

Patofizjologia schorzenia wiąże się z zastojem żylnym, który prowadzi do wzrostu ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach żylnych, wynaczynienia płynu, białek osocza i erytrocytów do tkanek okołonaczyniowych. Konsekwencją jest miejscowy stan zapalny, aktywacja mastocytów i uwalnianie mediatorów zapalnych, co nasila objawy kliniczne.

Leczenie wyprysku zastoinowego obejmuje terapię podstawowej choroby żylnej (kompresjoterapia, leki flebotropowe, interwencje chirurgiczne w zaawansowanych przypadkach), odpowiednią pielęgnację skóry oraz miejscowe stosowanie kortykosteroidów o umiarkowanej sile działania. W przypadkach powikłanych wtórnym zakażeniem bakteryjnym konieczne może być zastosowanie antybiotykoterapii.

Istotnym elementem postępowania jest profilaktyka obejmująca elewację kończyn, regularną aktywność fizyczną oraz unikanie długotrwałej pozycji stojącej. Nieleczony wyprysk zastoinowy może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia żylne goleni, które charakteryzują się długim czasem gojenia i znacząco obniżają jakość życia pacjentów.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Obrzęk – Leczenie

Obrzęk to patologiczne nagromadzenie płynu w przestrzeni międzykomórkowej, najczęściej w kończynach dolnych, wynikające z przewagi filtracji naczyniowej nad drenażem limfatycznym. Nieleczony obrzęk może prowadzić do powikłań takich jak ból, ograniczenie ruchomości, infekcje i bliznowacenie tkanek. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową i obejmuje eliminację choroby, ograniczenie spożycia sodu, terapię diuretyczną (np. furosemid, bumetanid, spironolakton), kompresjoterapię (pończochy o kompresji 10-15 mmHg do 30-40 mmHg w zależności od nasilenia obrzęku) oraz odpowiednie pozycjonowanie kończyn. W przypadku obrzęków limfatycznych stosuje się Kompleksową Terapię Przeciwzastoinową (CDT) z manualnym drenażem limfatycznym, bandażowaniem, ćwiczeniami i pielęgnacją skóry. W obrzękach związanych z zakrzepicą żył głębokich wskazane są leki przeciwzakrzepowe, takie jak heparyna, riwaroksaban czy apiksaban.
ablacja radioczęstotliwościowa, acetazolamid, antagonista receptora angiotensyny, apiksaban, betametazon, bumetanid, chlortalidon, deksametazon, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, drenaż limfatyczny, flebektomia ambulatoryjna, furosemid, glikokortykosteroid, heparyna, hydrochlorotiazyd, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor konwertazy angiotensyny, kompleksowa terapia przeciwzastoinowa, kompresjoterapia, kończyna dolna, kwas etakrynowy, lek przeciwzakrzepowy, liposukcja, manualny drenaż limfatyczny, metyloprednizolon, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk idiopatyczny, obrzęk limfatyczny, obrzęk żylny, owrzodzenie żylne, pończocha uciskowa, przerywana kompresja pneumatyczna, przestrzeń międzykomórkowa, przeszczep węzłów chłonnych, retinoid, riwaroksaban, skleroterapia, spironolakton, terapia laserowa, torasemid, triamteren, wyprysk zastoinowy, zakrzepica żył głębokich
Leksykon substancji czynnych
Kwas fusydynowy – Wskazania do stosowania

Kwas fusydynowy jest antybiotykiem o działaniu przeciwbakteryjnym, szczególnie skutecznym wobec bakterii rodzaju Staphylococcus, w tym Staphylococcus aureus. Stosowany miejscowo, dostępny jest w postaci maści i kremów o stężeniu 20 mg/g, zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu z kortykosteroidami (betametazon 1 mg/g lub hydrokortyzon 10 mg/g). Monoterapia kwasem fusydynowym jest wskazana w leczeniu pierwotnych, powierzchownych i nierozległych zakażeń skóry, takich jak liszajec zakaźny, czyraczność, zapalenie gruczołów potowych, zapalenie mieszków włosowych, zanokcica, figówka oraz łupież rumieniowaty. Preparaty takie jak Fucidin (maść), Fusacid i Hylosept (kremy) dedykowane są do tych wskazań, zapewniając skuteczne zwalczanie drobnoustrojów wrażliwych na kwas fusydynowy.
atopowe zapalenie skóry, bakteria wrażliwa, betametazon, czyraczność, działanie przeciwbakteryjne, figówka, hydrokortyzon, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kwas fusydynowy, lek przeciwbakteryjny, liszajec zakaźny, łojotokowe zapalenie skóry, łupież rumieniowaty, nadkażenie bakteryjne, obraz kliniczny, oporność bakterii, pierwotna infekcja skórna, preparat łączony, Staphylococcus aureus, terapia łączona, wyprysk alergiczny, wyprysk dziecięcy, wyprysk pieniążkowaty, wyprysk zastoinowy, zakażenie bakteryjne skóry, zanokcica, zapalenie gruczołów potowych, zapalenie mieszków włosowych
Leksykon chorób i schorzeń
Żylakiowe zapalenie skóry – Objawy

Żylakowe zapalenie skóry (varicose eczema) to przewlekła dermatoza lokalizująca się głównie w okolicy kostek i dolnych partii nóg, ściśle powiązana z przewlekłą niewydolnością żylną. Choroba dotyka około 70% osób powyżej 70. roku życia i manifestuje się obrzękiem, pomarańczowo-brązowymi przebarwieniami (capillaritis), świądem, zaczerwienieniem, suchością, łuszczeniem oraz zmianami łuskowatymi i strupkowatymi. W przebiegu zaawansowanym obserwuje się lipodermatosklerozę, charakteryzującą się stwardnieniem i zgrubieniem skóry, a także ryzyko powstania owrzodzeń żylnych, które są trudne do leczenia i mogą prowadzić do infekcji. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, uwzględniającym lokalizację zmian, obecność żylaków oraz charakterystyczne cechy skóry, co pozwala odróżnić chorobę od cellulitis, gdzie brak jest łuszczenia i strupienia. Wczesne rozpoznanie jest kluczowe dla zapobiegania progresji i powikłaniom.
atrophie blanche, cellulitis, hemosyderyna, kontaktowe zapalenie skóry, lipodermatoskleroza, niewydolność żylna, obrzęk kostek, owrzodzenie kończyny dolnej, owrzodzenie żylne, przebarwienia skóry, rumień, stwardnienie skóry, suchość skóry, świąd skóry, wyprysk zastoinowy, wyprysk żylakowy, zaburzenia naczyniowe, zapalenie naczyń włosowatych, zapalenie skóry zastoinowe, zapalenie tkanki łącznej, zmiany sączące, żylakowe zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Żylakiowe zapalenie skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Żylakowe zapalenie skóry (varicose eczema) to przewlekła choroba zapalna skóry dolnych kończyn, związana z przewlekłą niewydolnością żylną i występująca u około 20% osób powyżej 70. roku życia, częściej u kobiet. Patogeneza opiera się na zwiększonym ciśnieniu w żyłach, prowadzącym do przecieku płynu i komórek krwi do tkanek, co wywołuje obrzęk, stan zapalny i wtórne zmiany skórne, takie jak przebarwienia, lipodermatoskleroza i owrzodzenia. Objawy obejmują świąd, suchość, łuszczenie, przebarwienia (ciemnobrązowe/fioletowe), obrzęk, pogrubienie skóry oraz w zaawansowanych przypadkach pękanie i owrzodzenia, szczególnie w okolicy kostek. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym i ocenie przepływu krwi w żyłach, często z wykorzystaniem USG duplex, a różnicowanie obejmuje wykluczenie cellulitis.
ambulatoryjna flebektomia, atrofia skóry, badanie doplerowskie, badanie ultrasonograficzne duplex, cellulitis, emolient, inhibitor kalcyneuryny, klasyfikacja CEAP, kontaktowe zapalenie skóry, lipodermatoskleroza, łuszcząca się skóra, miejscowy kortykosteroid, obrzęk skóry, owrzodzenie żylne, pończocha kompresyjna, przebarwienie, przewlekła niewydolność żylna, rumień, sepsa, takrolimus, wyprysk zastoinowy, wyprysk żylakowy, zapalenie tkanki łącznej, zastawka żylna, żylaki, żylakowe zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Kontaktowe zapalenie skóry – Diagnostyka i diagnoza

Kontaktowe zapalenie skóry (KZS) to zapalna dermatoza dotykająca 15-20% populacji, manifestująca się rumieniem, obrzękiem, pęcherzykami oraz świądem w miejscach kontaktu z alergenem lub substancją drażniącą. Rozróżnia się alergiczne (ACD) i irritacyjne (ICD) KZS, gdzie ACD jest reakcją typu IV wymagającą wcześniejszej sensytyzacji i diagnozowaną za pomocą testów płatkowych (patch tests), które pozostawia się na skórze przez 48 godzin z oceną po 72-96 godzinach. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz testach uzupełniających, takich jak test powtarzanej otwartej aplikacji (ROAT), biopsja skóry czy preparat KOH. Różnicowanie KZS z innymi dermatozami (np. atopowe zapalenie skóry, łuszczyca) uwzględnia asymetrię i granice zmian skórnych oraz wykorzystuje narzędzia oceny nasilenia, takie jak Indeks Scoring Atopic Dermatitis czy Eczema Area and Severity Index.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, biopsja skóry, Eczema Area and Severity Index, erytrodermia, hiperpigmentacja skóry, kontaktowe zapalenie skóry, liszaj płaski, łuszczyca, nadwrażliwość typu IV, pęcherzyki skórne, podrażnieniowe kontaktowe zapalenie skóry, preparat KOH, refleksyjna mikroskopia konfokalna, rumień, sensytyzacja, świąd, test płatkowy, trądzik różowaty, wyprysk asteatotyczny, wyprysk dyshydrotyczny, wyprysk zastoinowy, zapalenie okołoustne
Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk krążkowy – Etiologia i przyczyny

Wyprysk krążkowy (eczema nummulare) to przewlekła, zapalna dermatoza charakteryzująca się okrągłymi lub owalnymi zmianami skórnymi o wyraźnych granicach, często związana z xerosis. Patogeneza obejmuje zaburzenie bariery lipidowej naskórka, co umożliwia penetrację alergenów i wywołuje reakcję zapalną z udziałem cytokin (interferon gamma, IL-17) oraz rekrutację limfocytów T i komórek dendrytycznych. Czynniki ryzyka to m.in. niska wilgotność, zimny klimat, urazy skóry, kolonizacja Staphylococcus aureus, infekcje (H. pylori, Candida albicans), stosowanie leków (interferon, rybawiryna, TNF-alfa blokery, statyny, retinoidy, diuretyki) oraz zaburzenia krążenia żylnego. Wyprysk krążkowy częściej dotyka mężczyzn powyżej 50. roku życia, z częstością około 2/1000 osób, i może współistnieć z atopowym zapaleniem skóry, astmą i alergiami, choć nie wykazuje wyraźnej dziedziczności.
alergen, atopowe zapalenie skóry, bariera skórna, cytokina, diuretyki, eradykacja Helicobacter pylori, giardiaza, gronkowiec złocisty, grzybica pierścieniowata, grzybica skóry, hiperplazja naskórka, inhibitory TNF-alfa, interferon gamma, interleukina-17, izotretynoina, kandydoza, komórka dendrytyczna, komórka Langerhansa, kseroza skóry, lek przeciwgrzybiczny, limfocyt T, przewlekła niewydolność żylna, retinoidy, statyny, steroidy, sucha skóra, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wyprysk kontaktowy, wyprysk krążkowy, wyprysk zastoinowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie Helicobacter pylori, żylaki
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dermisil (20 mg + 1 mg)/g

Preparat Dermisil w postaci kremu o stężeniu 20 mg kwasu fusydynowego i 1 mg betametazonu (1,214 mg betametazonu walerianianu) na 1 g kremu łączy działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Jest wskazany w leczeniu dermatoz z towarzyszącą lub podejrzewaną wtórną infekcją bakteryjną, takich jak atopowe zapalenie skóry, wyprysk dziecięcy (od 1 roku życia), wyprysk pieniążkowaty, wyprysk zastoinowy, kontaktowe zapalenie skóry oraz łojotokowe zapalenie skóry. Preparat redukuje objawy zapalenia, takie jak świąd, zaczerwienienie i obrzęk, jednocześnie zwalczając infekcję bakteryjną wrażliwą na kwas fusydynowy. Stosowanie u dzieci wymaga ostrożności ze względu na ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów.
alkohol cetostearylowy, atopowe zapalenie skóry, badanie mikrobiologiczne, betametazon, betametazonu walerianian, chlorokrezol, gruczoł łojowy, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kwas fusydynowy, lek przeciwbakteryjny, łojotokowe zapalenie skóry, miejscowy kortykosteroid, nadkażenie bakteryjne, nadwrażliwość, ogólnoustrojowe działanie niepożądane, przewlekła dermatoza zapalna, stan zapalny, wtórna infekcja bakteryjna, wyprysk dziecięcy, wyprysk pieniążkowaty, wyprysk zastoinowy, zaburzenie krążenia żylnego

wyprysk zastoinowy

Powiązane wpisy

Obrzęk – Leczenie

Kwas fusydynowy – Wskazania do stosowania

Żylakiowe zapalenie skóry – Objawy

Żylakiowe zapalenie skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Kontaktowe zapalenie skóry – Diagnostyka i diagnoza

Wyprysk krążkowy – Etiologia i przyczyny

Wskazania do stosowania – Dermisil (20 mg + 1 mg)/g