chlorowodorek doksorubicyny
Chlorowodorek doksorubicyny to cytostatyk z grupy antracyklin stosowany w chemioterapii różnych typów nowotworów. Mechanizm działania leku polega na interkalacji do DNA, hamowaniu topoizomerazy II oraz generowaniu wolnych rodników, co prowadzi do uszkodzenia materiału genetycznego komórek i ich apoptozy.
Doksorubicyna znajduje zastosowanie w leczeniu nowotworów litych (rak piersi, rak jajnika, rak płuc, mięsaki tkanek miękkich) oraz nowotworów hematologicznych (chłoniaki, białaczki). Lek podaje się dożylnie, zwykle w schematach wielolekowych, dostosowując dawkę do powierzchni ciała pacjenta oraz funkcji nerek i wątroby.
Do najważniejszych działań niepożądanych chlorowodorku doksorubicyny należy kardiotoksyczność (zarówno ostra, jak i przewlekła, zależna od dawki kumulacyjnej), mielosupresja, nudności, wymioty oraz wyłysienie. Kardiotoksyczność może manifestować się jako zaburzenia rytmu serca, kardiomiopatia lub niewydolność serca, co wymaga monitorowania funkcji serca przed i w trakcie terapii.
Ze względu na potencjał uszkadzający DNA, doksorubicyna jest klasyfikowana jako lek mutagenny, teratogenny i potencjalnie kancerogenny. Podczas jej podawania należy przestrzegać szczególnych środków ostrożności, aby uniknąć wynaczynienia, które może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia tkanek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Doxorubicin-Ebewe 2 mg/ml
Doksorubicyna (2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) wykazuje działanie mutagenne, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez co najmniej 6 miesięcy i 10 dni po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni – przez 3 miesiące i 10 dni po terapii, ze względu na ryzyko uszkodzeń genetycznych w komórkach rozrodczych. Doksorubicyna jest przeciwwskazana w ciąży z powodu działania teratogennego i toksycznego na zarodek i płód, a także przenika do mleka matki, co wymaga zaprzestania karmienia piersią na czas leczenia. Zaburzenia cyklu miesiączkowego, czasowa lub trwała niepłodność oraz ryzyko przedwczesnej menopauzy są częstymi skutkami ubocznymi u kobiet, natomiast u mężczyzn obserwuje się oligospermię lub azoospermię, które mogą być trwałe lub odwracalne.
amenorrhea, atrofia jąder, azoospermia, chlorowodorek doksorubicyny, degeneracja nasieniowodów, Doxorubicin-Ebewe, działanie teratogenne, koncentrat do sporządzania roztworu, krioprezerwacja, krioprezerwacja nasienia, krioprezerwacja oocytów, lek cytostatyczny, mutagenność, oligospermia, przedwczesna menopauza, toksyczność dla zarodka, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Doxorubicin-Ebewe 2 mg/ml
Doxorubicin-Ebewe jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml, zawierający chlorowodorek doksorubicyny w ilości 2 mg/ml. Produkt występuje w fiolkach o pojemnościach 5 ml (10 mg), 25 ml (50 mg), 50 ml (100 mg) oraz 100 ml (200 mg). Preparat zawiera 0,154 mmol (3,54 mg) sodu na mililitr, co jest istotne u pacjentów wymagających ograniczenia podaży sodu. Doksorubicyna jest wrażliwa na roztwory zasadowe, heparynę oraz 5-fluorouracyl, z którymi nie powinna być mieszana ze względu na ryzyko hydrolizy i powstawania osadów. Do rozcieńczania zaleca się 0,9% roztwór NaCl, 5% roztwór glukozy lub płyn do infuzji zawierający chlorek sodu i glukozę. Preparat należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, chronić przed światłem, a po otwarciu fiolki lub rozcieńczeniu roztwór powinien być zużyty niezwłocznie lub przechowywany maksymalnie 24 godziny w warunkach chłodniczych. Stabilność fizykochemiczna roztworu 1 mg/ml utrzymuje się do 28 dni niezależnie od warunków przechowywania, natomiast roztwór 0,1 mg/ml jest stabilny do 28 dni w lodówce i do 96 godzin w temperaturze pokojowej.