grzybica skórna

Grzybica skórna to infekcja spowodowana przez grzyby, głównie z rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Występuje na różnych obszarach ciała, a klasyfikuje się ją według zajętej lokalizacji, np. tinea pedis (stóp), tinea corporis (tułowia), tinea cruris (pachwin) czy tinea capitis (głowy). Typowe objawy to zaczerwienienie, złuszczanie skóry, swędzenie oraz charakterystyczne pierścieniowate zmiany skórne z aktywnym, czerwonym brzegiem i centralnym wygojeniem.

Rozpoznanie grzybicy skórnej opiera się na badaniu klinicznym, potwierdzonym badaniem mikologicznym: mikroskopowym preparatem bezpośrednim z KOH oraz hodowlą na podłożach grzybiczych. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić łuszczycę, łojotokowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy i liszaj płaski. Badanie w świetle lampy Wooda może być pomocne przy niektórych typach grzybic.

Leczenie grzybicy skórnej obejmuje miejscowe środki przeciwgrzybicze (azole, allylaminy, cyklopiroksolamina) oraz w przypadkach rozległych zmian lub grzybicy owłosionej skóry głowy – terapię ogólną lekami z grupy azoli (flukonazol, itrakonazol) lub terbinafiną. Ważne jest kontynuowanie leczenia przez odpowiedni czas po ustąpieniu objawów klinicznych, aby zapobiec nawrotom. Istotne jest również wdrożenie profilaktyki, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak cukrzyca czy zaburzenia odporności.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl