glejak naciekający
Glejak naciekający to agresywna postać nowotworu pochodzenia glejowego, charakteryzująca się zdolnością do infiltracji okolicznych tkanek mózgu. W przeciwieństwie do guzów ograniczonych, glejaki naciekające wykazują tendencję do rozprzestrzeniania się poza widoczne granice guza, co znacząco utrudnia ich całkowitą resekcję chirurgiczną.
Diagnostyka glejaków naciekających opiera się na badaniach obrazowych (MRI z kontrastem, PET), których wyniki uzupełnia się badaniem histopatologicznym. Charakterystycznym obrazem radiologicznym jest nieostro odgraniczona masa z obszarami wzmocnienia kontrastowego i obrzękiem okolicznych tkanek. W klasyfikacji WHO glejaki naciekające najczęściej odpowiadają stopniom II-IV, przy czym wyższy stopień wiąże się z gorszym rokowaniem.
Leczenie glejaków naciekających ma charakter multimodalny i obejmuje zabieg neurochirurgiczny (często z wykorzystaniem technik neuronawigacji i mapowania czynnościowego), radioterapię oraz chemioterapię. Nowoczesne podejścia terapeutyczne uwzględniają również terapie celowane oparte na profilowaniu molekularnym guza, w tym identyfikację mutacji IDH, statusu kodelecji 1p/19q czy metylacji promotora MGMT, które mają znaczenie prognostyczne i predykcyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Oligodendroglioma – Objawy
Oligodendroglioma to rzadki, wolno rosnący guz mózgu wywodzący się z oligodendrocytów, najczęściej lokalizujący się w płatach czołowych i skroniowych. Objawy kliniczne obejmują przede wszystkim napady padaczkowe (występujące u 60-80% pacjentów), bóle głowy, jednostronne osłabienie lub niedowład, zaburzenia poznawcze oraz afazję. Rzadziej obserwuje się zaburzenia widzenia, równowagi, zmienione odczucia zmysłowe, nudności i wymioty związane z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Oligodendroglioma klasyfikuje się na grade II (niskiego stopnia złośliwości) oraz grade III (anaplastyczny), przy czym guzy grade II charakteryzują się wolniejszym wzrostem i lepszym rokowaniem. Pięcioletnie wskaźniki przeżycia wynoszą 69-90% dla grade II oraz 45-76% dla grade III, a średni czas przeżycia to około 12 lat dla grade II i 3,5 roku dla grade III.
afazja, anaplastyczny oligodendroglioma, ataksja, atrofia mózgu, biopsja płynna, ból głowy, chemioterapia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, diagnostyka molekularna, diplopia, glejak naciekający, halucynacja, indeks Ki-67, kodelecja 1p/19q, mutacja IDH, napad padaczkowy, neuroonkologia, niedowład, niski stopień złośliwości, oligodendrocyt, oligodendroglioma, osłonka mielinowa, ośrodkowy układ nerwowy, płat czołowy, płat skroniowy, radioterapia, szlak Notch, szlak PI3K, uszkodzenie istoty białej, zaburzenia poznawcze - Leksykon chorób i schorzeń
Oligodendroglioma – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Glejaki skąpodrzewiasty (oligodendroglioma) to nowotwory ośrodkowego układu nerwowego wywodzące się z oligodendrocytów, najczęściej lokalizujące się w płatach czołowych i skroniowych mózgu. Charakteryzują się korzystniejszym rokowaniem w porównaniu z innymi glejakami, z 5-letnim wskaźnikiem przeżycia wynoszącym 79,5%, który różni się w zależności od stopnia złośliwości (69-90% dla WHO II, 45-76% dla WHO III) oraz wieku pacjenta (najwyższy u dzieci 0-14 lat – 94,3%). Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są mutacje IDH oraz kodelecja 1p/19q, które wiążą się z lepszym rokowaniem, podczas gdy delecja homozygotyczna CDKN2A/B wskazuje na wyższy stopień złośliwości i gorsze przeżycie. Inne istotne markery molekularne to mutacja promotora TERT (negatywny prognostyk), metylacja MGMT (korzystna), fenotyp hipermutacji (słaba odpowiedź na temozolomid), oraz polisomia 1p/19q (niekorzystna). Wśród czynników klinicznych istotne są wiek pacjenta, lokalizacja guza (korzystna w płacie czołowym), stopień resekcji (GTR wydłuża PFS), objętość guza, indeks Ki-67 oraz stopień wzmocnienia kontrastowego.
całkowita resekcja guza, chemioterapia pierwszego rzutu, delecja 1p/19q, glejak anaplastyczny, glejak naciekający, glejak niskiego stopnia, glejak skąpodrzewiasty, indeks Ki-67, klasyfikacja WHO, kodelecja 1p/19q, metylacja promotora MGMT, monitorowanie pacjenta, mutacja IDH, mutacja promotora TERT, nawrót choroby, oligodendrocyty, ośrodkowy układ nerwowy, płaty mózgu, prokarbazyna, przeżycie wolne od progresji, schemat PCV, temozolomid, wskaźnik przeżycia pięcioletniego, wzmocnienie kontrastowe, złośliwa transformacja, złośliwość nowotworu