tolerancja nerkowa

Tolerancja nerkowa to zjawisko fizjologiczne polegające na zdolności nerek do adaptacji wobec zmian w przepływie krwi, ciśnieniu i składzie płynów ustrojowych, przy jednoczesnym utrzymaniu homeostazy. Jest to kluczowy mechanizm ochronny zapobiegający uszkodzeniu tkanki nerkowej w odpowiedzi na różne czynniki stresowe.

W kontekście klinicznym tolerancja nerkowa odnosi się często do zdolności nerek do znoszenia obciążeń farmakologicznych bez rozwoju ostrego uszkodzenia. Ma to szczególne znaczenie przy stosowaniu leków potencjalnie nefrotoksycznych, takich jak aminoglikozydy, NLPZ, kontrasty radiologiczne czy inhibitory kalcyneuryny u pacjentów po przeszczepieniu.

Ocena tolerancji nerkowej jest istotnym elementem postępowania klinicznego u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, cukrzycą oraz w trakcie intensywnej farmakoterapii. Monitoring funkcji nerek poprzez oznaczanie kreatyniny, eGFR, badanie moczu oraz biomarkerów uszkodzenia nerek pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń tolerancji nerkowej i wdrożenie odpowiedniego postępowania nefroprotekcyjnego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl