sok dwunastniczy
Sok dwunastniczy jest kompleksowym płynem trawiennym wydzielanym przez gruczoły w błonie śluzowej dwunastnicy. Stanowi istotny element procesu trawienia, zawierając mieszaninę enzymów, śluzu ochronnego oraz wodorowęglanów, które neutralizują kwaśną treść pokarmową przechodzącą z żołądka.
W skład soku dwunastniczego wchodzą liczne enzymy trawienne, w tym enterokinaza (aktywująca trypsynogen trzustkowy do trypsyny), aminopeptydazy, peptydazy, sacharaza, maltaza, laktaza oraz enteroglukagon. Produkcja soku dwunastniczego jest stymulowana przez hormony: sekretynę i cholecystokininę (CCK), które są uwalniane w odpowiedzi na obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym.
Zaburzenia w produkcji lub składzie soku dwunastniczego mogą prowadzić do problemów z trawieniem i wchłanianiem składników odżywczych. Występują one w chorobach takich jak przewlekłe zapalenie trzustki, mukowiscydoza czy zespół krótkiego jelita. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe dwunastnicy oraz testy funkcji trzustki, które pośrednio oceniają również funkcjonowanie soku dwunastniczego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Bisakodyl, stosowany w preparatach takich jak Bisacodyl VP i Dulcobis, wykazuje działanie przeczyszczające dzięki aktywnym metabolitom powstającym w jelitach – desacetylobisakodylowi lub bis-(p-hydroksyfenylo)-pyridylo-2-metanowi (BHPM). Po podaniu doustnym w formie tabletek dojelitowych, które są odporne na działanie kwasu żołądkowego i soku dwunastniczego, maksymalne stężenie BHPM w osoczu osiąga się po 4-10 godzinach, a efekt przeczyszczający pojawia się między 6 a 12 godziną. W przypadku podania doodbytniczego w formie czopków, działanie następuje szybciej – średnio po 20 minutach, a maksymalne stężenie BHPM w osoczu obserwuje się po 0,5-3 godzinach. Bisakodyl działa miejscowo w jelicie grubym, co tłumaczy brak korelacji między stężeniem metabolitu w osoczu a efektem terapeutycznym.
biotransformacja, bis-(p-hydroksyfenylo)-pyridylo-2-metan, czopek, desacetylobisakodyl, działanie przeczyszczające, esteraza błony śluzowej, glukuronid, glukuronid BHPM, korelacja farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, kwas glukuronowy, kwas żołądkowy, okres półtrwania, perystaltyka jelitowa, ściana jelita, sok dwunastniczy, stężenie osoczowe, tabletka dojelitowa, wątroba, właściwość farmakokinetyczna -
Leksykon leków
Bisakodyl, substancja czynna leku Dulcobis, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego działanie przeczyszczające. Po podaniu doustnym lub doodbytniczym bisakodyl ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego metabolitu bis-(p-hydroksyfenylo)-pyridylo-2-metan (BHPM) w błonie śluzowej jelita, co jest kluczowe dla efektu terapeutycznego. Absorpcja ogólnoustrojowa bisakodylu jest ograniczona, a większość substancji przekształca się w nieaktywny glukuronid BHPM w jelicie i wątrobie, co minimalizuje działania ogólnoustrojowe. Działanie przeczyszczające jest lokalne i nie koreluje ze stężeniem BHPM w osoczu, co uzasadnia stosowanie tabletek dojelitowych odpornych na kwas żołądkowy, uwalniających substancję głównie w okrężnicy.
absorpcja ogólnoustrojowa, badanie farmakokinetyczne, bis-(p-hydroksyfenylo)-pyridylo-2-metan, bisakodyl, czopek, dysfagia, działanie ogólnoustrojowe, efekt przeczyszczający, esteraza, farmakokinetyka bisakodylu, faza eliminacji, glukuronid BHPM, hydroliza, kwas żołądkowy, okres półtrwania, sok dwunastniczy, tabletka dojelitowa
