zespół Ogilviego
Zespół Ogilviego, znany również jako ostra rzekoma niedrożność okrężnicy, to stan kliniczny charakteryzujący się znacznym rozdęciem okrężnicy bez mechanicznej przeszkody. Stan ten został po raz pierwszy opisany przez Sir Williama Ogilviego w 1948 roku.
Patofizjologia zespołu Ogilviego wiąże się z zaburzeniem równowagi autonomicznego unerwienia jelita grubego, z przewagą aktywności układu współczulnego nad przywspółczulnym. Czynniki ryzyka obejmują poważne choroby ogólnoustrojowe, zabiegi operacyjne (szczególnie ortopedyczne i ginekologiczne), urazy, infekcje, zaburzenia elektrolitowe oraz stosowanie niektórych leków (np. opioidy, leki przeciwparkinsonowskie).
Objawy kliniczne to wzdęcie brzucha, nudności, wymioty, bóle brzucha oraz zaparcia. Diagnostyka opiera się na badaniu radiologicznym jamy brzusznej, które wykazuje rozdęcie okrężnicy, szczególnie prawej połowy i poprzecznicy, przy prawidłowym obrazie odbytnicy i esicy. Tomografia komputerowa pomaga wykluczyć mechaniczną niedrożność.
Leczenie zespołu Ogilviego jest początkowo zachowawcze i obejmuje odstawienie leków mogących nasilać niedrożność, korekcję zaburzeń elektrolitowych, odbarczenie przewodu pokarmowego oraz leczenie chorób współistniejących. W przypadkach opornych stosuje się neostygminę, która jest inhibitorem acetylocholinesterazy. Przy braku poprawy lub wystąpieniu powikłań (np. perforacja) konieczna jest interwencja chirurgiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zamknięcie jelit – Objawy
Niedrożność jelit to stan kliniczny charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zaburzeniem pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i/lub grube, wymagający pilnej diagnostyki i interwencji. Typowe objawy obejmują ból brzucha o charakterze kurczowym, wymioty (często zielonkawe lub o zapachu kałowym), wzdęcie, brak możliwości oddania stolca i gazów oraz utratę apetytu. Lokalizacja bólu różni się w zależności od miejsca niedrożności: w jelicie cienkim ból zlokalizowany jest w okolicy pępka lub nadbrzusza, natomiast w jelicie grubym – w dolnej części brzucha, szczególnie po lewej stronie. W przypadku niedrożności całkowitej obserwuje się silny, stały ból, znaczne wzdęcie, całkowity brak wypróżnień i szybkie odwodnienie. Warto podkreślić, że niedokrwienie jelita i strangulacja manifestują się bardzo silnym, nieustającym bólem, co stanowi bezwzględne wskazanie do pilnej interwencji chirurgicznej.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba uchyłkowa, hipotensja, martwica jelita, niedokrwienie jelita, niedrożność jelit, niedrożność jelita cienkiego, niedrożność jelita grubego, niedrożność rzekoma, niedrożność z zadzierzgnięciem, niewydolność wielonarządowa, obrona mięśniowa, perforacja jelita, płynoterapia, sepsa, sonda nosowo-żołądkowa, strangulacja, wolvulus, wstrząs septyczny, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zamknięcie jelit, zapalenie otrzewnej, zespół Ogilviego