badanie rezonansem magnetycznym

Badanie rezonansem magnetycznym (MRI, Magnetic Resonance Imaging) to nieinwazyjna technika diagnostyczna wykorzystująca pole magnetyczne i fale radiowe do tworzenia szczegółowych obrazów narządów i tkanek wewnętrznych organizmu. W przeciwieństwie do tomografii komputerowej nie wykorzystuje promieniowania jonizującego, co czyni ją bezpieczną metodą, którą można wielokrotnie powtarzać.

MRI umożliwia uzyskanie obrazów w dowolnej płaszczyźnie z wysoką rozdzielczością przestrzenną i kontrastową. Pozwala na precyzyjne obrazowanie tkanek miękkich, w tym mózgu, rdzenia kręgowego, mięśni, ścięgien, więzadeł oraz narządów wewnętrznych. Jest szczególnie wartościowym narzędziem w diagnostyce chorób neurologicznych, ortopedycznych, onkologicznych oraz w obrazowaniu układu sercowo-naczyniowego.

Badanie MRI może być wykonywane z wykorzystaniem środków kontrastowych zawierających gadolin, które poprawiają wizualizację patologicznych zmian. Istnieją różne protokoły badania dostosowane do konkretnych wskazań klinicznych, takie jak obrazowanie dyfuzyjne (DWI), perfuzyjne, spektroskopia, funkcjonalny rezonans magnetyczny (fMRI) czy obrazowanie tensora dyfuzji (DTI), które dostarczają dodatkowych informacji o funkcji i mikrostrukturze tkanek.

Przeciwwskazaniami do badania MRI są m.in. wszczepione urządzenia elektroniczne (np. rozruszniki serca starszej generacji), ferromagnetyczne implanty oraz klaustrofobia. Nowoczesne aparaty MRI posiadają coraz silniejsze pola magnetyczne (od 1,5T do nawet 7T w zastosowaniach klinicznych), co przekłada się na wyższą jakość obrazowania i krótszy czas badania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Omniscan 0,5 mmol/ml

Omniscan (gadodiamid) to niejonowy, paramagnetyczny środek kontrastowy stosowany w rezonansie magnetycznym (NMR), który poprawia relaksację T1, zwiększając kontrast obrazowania niezależnie od pola magnetycznego w zakresie 0,15–1,5 Tesli. Charakteryzuje się osmolalnością 780 mOsmol/kg w 37°C, lepkością 1,9 mPa·s w 37°C oraz pH 6,0–7,0. Gadodiamid jest dobrze rozpuszczalny w wodzie, co ułatwia jego dożylne podawanie. Relaksacyjność molarna r1 wynosi 3,9 mM·s przy 20 MHz i 37°C oraz 4,6 mM·s przy 10 MHz i 37°C, a r2 to 5,1 mM·s przy 10 MHz i 37°C. Preparat dostępny jest w stężeniu 0,5 mmol/ml (287 mg/ml gadodiamidu) w różnych objętościach od 5 ml (2,5 mmol) do 100 ml (50 mmol).
badanie rezonansem magnetycznym, bariera krew-mózg, gadodiamid, GdDTPA-BMA, osmolalność, paramagnetyczny środek kontrastowy, parametry hemodynamiczne, podanie dożylne, pole magnetyczne, relaksacyjność molarna, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, sekwencja T1, środek cieniujący paramagnetyczny, stwardnienie rozsiane, zdrowy ochotnik
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Everolimus Synthon 5 mg

Everolimus Genthon, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w formie owalnych tabletek, jest wskazany do leczenia zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie z potwierdzoną ekspresją receptorów hormonalnych (ER i/lub PR), bez nadekspresji HER2/neu oraz bez objawowego zajęcia narządów wewnętrznych, po progresji po terapii niesteroidowym inhibitorem aromatazy. W tym wskazaniu stosowany jest wyłącznie w skojarzeniu z eksemestanem. Ponadto, everolimus jest stosowany w monoterapii u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) o wysokim lub średnim stopniu zróżnicowania (G1 lub G2 wg WHO) z postępującym przebiegiem choroby, niezależnie od statusu hormonalnego guza. W przypadku nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego lub płuc, lek jest dedykowany pacjentom z guzami hormonalnie nieczynnymi, również o stopniu G1 lub G2 i progresji choroby. W zaawansowanym raku nerkowokomórkowym everolimus stosuje się jako terapię drugiej lub kolejnej linii po niepowodzeniu leczenia inhibitorami VEGF (np. sunitynib, sorafenib).
badanie rezonansem magnetycznym, badanie tomografii komputerowej, choroba postępująca, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, czynność wątroby i nerek, diagnostyka histopatologiczna, eksemestan, guz hormonalnie nieczynny, inhibitor CYP3A4, nadekspresja HER2, niesteroidowy inhibitor aromatazy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór neuroendokrynny układu pokarmowego, progresja nowotworu, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, rak piersi z ekspresją receptorów hormonalnych, stan ogólny pacjenta, zaawansowany rak nerkowokomórkowy, zaawansowany rak piersi

badanie rezonansem magnetycznym

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Omniscan 0,5 mmol/ml

Wskazania do stosowania – Everolimus Synthon 5 mg