środek cieniujący paramagnetyczny
Środki cieniujące paramagnetyczne to substancje stosowane w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w celu zwiększenia kontrastu między różnymi tkankami. Ich działanie opiera się na właściwościach paramagnetycznych jonów metali przejściowych, najczęściej gadolinu (Gd3+), które posiadają niesparowane elektrony.
Mechanizm działania środków paramagnetycznych polega na skróceniu czasów relaksacji protonów wody T1 i T2, co prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału w obrazowaniu T1-zależnym i zmniejszenia sygnału w obrazowaniu T2-zależnym. Najczęściej wykorzystuje się efekt T1, gdzie tkanki wzmacniają się po podaniu kontrastu, co jest szczególnie przydatne w diagnostyce guzów, zapaleń i ocenie przepływu krwi.
Najpopularniejsze środki cieniujące paramagnetyczne to chelaty gadolinu, takie jak gadopentetate dimeglumine (Magnevist), gadobutrol (Gadovist) czy gadoteridol (ProHance). Aby zminimalizować toksyczność wolnego gadolinu, jony metalu są związane z ligandami chelatującymi, tworzącymi stabilne kompleksy rozpuszczalne w wodzie.
Środki paramagnetyczne są zwykle dobrze tolerowane, jednak mogą wywoływać działania niepożądane, od łagodnych reakcji alergicznych po poważniejsze powikłania. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek istnieje ryzyko rozwoju nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF). Nowsze badania wskazują również na możliwość odkładania się gadolinu w tkankach mózgowych, co skłoniło do ograniczenia stosowania niektórych preparatów.