neuropatia ośrodkowa

Neuropatia ośrodkowa (centralna) to zaburzenie funkcji lub uszkodzenie struktur ośrodkowego układu nerwowego, obejmującego mózg i rdzeń kręgowy. W przeciwieństwie do neuropatii obwodowej, która dotyczy nerwów poza OUN, neuropatia ośrodkowa manifestuje się dysfunkcją na poziomie wyższych struktur nerwowych.

Przyczyny neuropatii ośrodkowej są zróżnicowane i obejmują choroby neurodegeneracyjne (stwardnienie rozsiane, choroba Alzheimera), urazy mózgu i rdzenia kręgowego, udary, zakażenia, zaburzenia metaboliczne, niedotlenienie mózgu, a także wpływ toksyn i niektórych leków. Patofizjologia tego stanu wiąże się z demielinizacją, zwyrodnieniem aksonalnym lub bezpośrednim uszkodzeniem neuronów.

Objawy kliniczne neuropatii ośrodkowej zależą od lokalizacji i rozległości uszkodzenia. Typowe manifestacje obejmują zaburzenia ruchowe (niedowłady, porażenia, spastyczność), zaburzenia czuciowe, dysfunkcje poznawcze, problemy z koordynacją, zaburzenia równowagi oraz dysfunkcje autonomiczne. Diagnostyka opiera się na badaniu neurologicznym, badaniach obrazowych (MRI, CT), badaniach neurofizjologicznych oraz analizie płynu mózgowo-rdzeniowego.

Leczenie neuropatii ośrodkowej jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz łagodzenie objawów. Obejmuje farmakoterapię, rehabilitację neurologiczną, terapię zajęciową i fizykoterapię. W niektórych przypadkach stosuje się również interwencje neurochirurgiczne. Rokowanie zależy od etiologii, rozległości uszkodzenia oraz wczesności wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl