lek długo działający
Lek długo działający to substancja lecznicza zaprojektowana tak, aby uwalniana była stopniowo i wykazywała przedłużony efekt terapeutyczny w organizmie. Formulacje te pozwalają na utrzymanie stałego poziomu leku we krwi przez dłuższy czas, co umożliwia rzadsze dawkowanie i zwiększa komfort pacjenta.
Mechanizmy przedłużonego uwalniania obejmują modyfikacje chemiczne substancji czynnej, zastosowanie specjalnych systemów dostarczania leków (np. matryc polimerowych, mikrokapsułek) lub wykorzystanie form depot. W farmakoterapii stosuje się różne technologie, takie jak tabletki o przedłużonym uwalnianiu (SR – sustained release), tabletki o kontrolowanym uwalnianiu (CR – controlled release) czy systemy transdermalne.
Leki długo działające znajdują zastosowanie w terapii chorób przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, choroby psychiczne czy astma. Ich główną zaletą jest poprawa compliance pacjentów dzięki uproszczeniu schematu dawkowania, zmniejszenie wahań stężeń leku w surowicy oraz ograniczenie efektów niepożądanych związanych z gwałtownymi zmianami stężeń.
Przykładami leków długo działających są długo działające analogi insuliny (np. insulina glargine, detemir), leki przeciwpsychotyczne w formie iniekcji o przedłużonym uwalnianiu (np. risperidon LAI), beta-blokery o przedłużonym działaniu czy leki przeciwastmatyczne zawierające kombinacje długo działających beta-agonistów (LABA) z kortykosteroidami wziewnymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pulveril 25 mcg/dawkę inh.
Pulveril to aerozol inhalacyjny zawierający salmeterol ksynafonian, selektywny, długo działający agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, o dawce 25 µg na dawkę odmierzona (21 µg dostarczone przez ustnik). Salmeterol wykazuje działanie bronchodilatacyjne utrzymujące się co najmniej 12 godzin oraz hamuje wczesną i późną fazę reakcji alergicznej, zmniejszając nadreaktywność oskrzeli. W badaniu SMART (n=26 355) stosowanie salmeterolu (50 µg 2x/dobę) w leczeniu astmy wiązało się z nieistotnym statystycznie wzrostem ryzyka zgonów i stanów zagrożenia życia związanych z układem oddechowym (RR 1,40; 95% CI: 0,91-2,14), z istotnym wzrostem ryzyka u pacjentów afroamerykańskich (RR 4,10; 95% CI: 1,54-10,90). W grupie niestosującej wziewnych kortykosteroidów obserwowano tendencję do wyższego ryzyka zgonów związanych z astmą (RR 2,39; 95% CI: 1,10-5,22).
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, astma oskrzelowa, beta-2-mimetyk długo działający, beta-2-mimetyk krótko działający, FEV1, flutykazonu propionian, histamina, jakość życia zależna od zdrowia, kortykosteroid przeciwzapalny, lek długo działający, nadreaktywność oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-2 adrenergiczny, rozkurcz oskrzeli, rozszerzenie oskrzeli, salmeterolu ksynafonian, skurcz oskrzeli, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc