częściowy napad drgawkowy
Częściowy napad drgawkowy, nazywany obecnie zgodnie z nową klasyfikacją ILAE (Międzynarodowej Ligi Przeciwpadaczkowej) napadem ogniskowym, charakteryzuje się nieprawidłową aktywnością elektryczną ograniczoną do jednej części mózgu. Objawy napadu zależą od regionu mózgu, w którym rozpoczyna się wyładowanie padaczkowe.
Napady ogniskowe mogą występować z zachowaną lub zaburzoną świadomością (dawniej nazywane odpowiednio napadami częściowymi prostymi i złożonymi). Objawy kliniczne mogą obejmować: zaburzenia czuciowe, drgania lub skurcze określonych grup mięśniowych, automatyzmy, zaburzenia mowy, zaburzenia wegetatywne oraz zjawiska psychiczne, w tym halucynacje.
Diagnostyka częściowych napadów drgawkowych opiera się na badaniu EEG, które może wykazać ogniskowe wyładowania padaczkowe, oraz badaniach neuroobrazowych (MRI, CT), które mogą ujawnić strukturalne przyczyny napadów, takie jak guzy, malformacje naczyniowe czy ogniska pouraźowe. Leczenie pierwszego rzutu obejmuje monoterapię lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak karbamazepina, lamotrygina czy lewetiracetam.
W przypadkach lekoopornych rozważa się leczenie operacyjne, którego skuteczność jest szczególnie wysoka przy dobrze zlokalizowanym ognisku padaczkorodnym. Rokowanie zależy od etiologii napadów, stopnia kontroli farmakologicznej oraz obecności schorzeń współistniejących.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seizpat 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z napadami częściowymi i pierwotnie uogólnionymi. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 dorosłych pacjentów dawki lakozamidu wynosiły 200-600 mg/dobę, a karbamazepiny 400-1200 mg/dobę. Po 6 miesiącach wskaźnik uwolnienia od napadów wyniósł 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. U pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca lakozamidu najczęściej wynosiła 200 mg/dobę (88,7%). W terapii wspomagającej dawki 200 mg/dobę i 400 mg/dobę skutecznie zmniejszały częstość napadów o ≥50% u 34% i 40% pacjentów, odpowiednio, w porównaniu do 23% w grupie placebo. Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na lepszą tolerancję w porównaniu do 600 mg/dobę.
aminokwas funkcjonalizowany, częściowy napad drgawkowy, dawka nasycająca dożylna, działanie przeciwdrgawkowe, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetiracetam, metoda podwójnie ślepej próby, monoterapia, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, pacjent w podeszłym wieku, synergistyczne działanie przeciwdrgawkowe, terapia wspomagająca, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, walproinian, zmiana na monoterapię - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seizpat 150 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, potwierdzone skutecznością w różnych typach napadów padaczkowych. Mechanizm działania polega na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał działanie przeciwdrgawkowe w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz hamowanie epileptogenezy. W terapii wielolekowej wykazuje synergistyczne lub addytywne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W monoterapii lakozamid (200-600 mg/dobę) wykazał nie gorszą skuteczność niż karbamazepina CR (400-1200 mg/dobę) w badaniu z udziałem 886 pacjentów, z 6-miesięcznym wskaźnikiem uwolnienia od napadów wynoszącym odpowiednio 89,8% i 91,1%. W populacji osób starszych (≥65 lat) skuteczność była porównywalna, a dawka podtrzymująca lakozamidu najczęściej wynosiła 200 mg/dobę.
częściowy napad drgawkowy, działanie niepożądane OUN, epileptogeneza, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina CR, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetiracetam, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, pacjent w podeszłym wieku, padaczka lekooporna, padaczka nowo rozpoznana, PGTCS, terapia uzupełniająca, terapia wspomagająca, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, walproinian