dyskinezie późne

Dyskinezie późne (tardive dyskinesia) to zaburzenie ruchowe charakteryzujące się mimowolnymi, nieregularnymi ruchami, głównie w obrębie twarzy, jamy ustnej i języka. Mogą również występować ruchy kończyn i tułowia. Najczęstsze objawy to mlaskanie wargami, żucie, grymasy twarzy oraz wysuwanie języka.

Główną przyczyną dyskinez późnych jest długotrwałe stosowanie leków przeciwpsychotycznych, szczególnie starszej generacji (typowych), blokujących receptory dopaminergiczne. Ryzyko wystąpienia dyskinez późnych wzrasta wraz z czasem trwania leczenia, dawką leków, wiekiem pacjenta oraz u kobiet. Szczególnie narażone są osoby starsze i pacjenci z zaburzeniami naczyniowymi mózgu.

Leczenie dyskinez późnych bywa trudne, ponieważ objawy mogą utrzymywać się nawet po odstawieniu leku wywołującego zaburzenie. W terapii stosuje się zamianę leku przeciwpsychotycznego na atypowy, zmniejszenie dawki, wprowadzenie benzodiazepin, leków antycholinergicznych, a w ciężkich przypadkach – toksynę botulinową. Nowsze leki jak walbenazyna i deutetrabenazyna, selektywnie hamujące transport pęcherzykowy monoamin, wykazują skuteczność w redukcji objawów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl