zatrucie deksametazonem

Zatrucie deksametazonem to stan kliniczny spowodowany przedawkowaniem tego syntetycznego glikokortykosteroidu o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Lek ten jest stosowany w leczeniu wielu schorzeń, w tym chorób autoimmunologicznych, alergicznych, zapalnych oraz w terapii niektórych nowotworów.

Ostre zatrucie deksametazonem może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów, takich jak hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemia), retencja płynów i obrzęki, zaburzenia psychiczne (od euforii po psychozę), osłabienie mięśniowe oraz zwiększona podatność na infekcje. W ciężkich przypadkach może dojść do przełomu nadnerczowego.

Długotrwałe stosowanie wysokich dawek deksametazonu może skutkować rozwojem zespołu Cushinga jatrogennego, osteoporozy, miopatii posteroidowej, zaćmy, jaskry, opóźnionego gojenia ran oraz zaburzeń metabolicznych. Szczególnie niebezpieczne jest nagłe odstawienie leku po długotrwałej terapii, co może prowadzić do ostrej niewydolności nadnerczy.

Leczenie zatrucia deksametazonem polega głównie na postępowaniu objawowym i podtrzymującym. W przypadku ostrego przedawkowania może być konieczne monitorowanie parametrów życiowych, kontrola glikemii i elektrolitów oraz leczenie zaburzeń sercowo-naczyniowych. Nie istnieje specyficzne antidotum, a hemodializa ma ograniczoną skuteczność w eliminacji deksametazonu z organizmu.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Demezon 8 mg/ml

Demezon, zawierający 8,74 mg deksametazonu sodu fosforanu (odpowiadającego 8 mg deksametazonu fosforanu) w formie roztworu do wstrzykiwań, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu trwania terapii. Krótkotrwałe stosowanie cechuje się relatywnie niskim ryzykiem, jednak podawanie pozajelitowe dużych dawek wymaga ścisłego monitorowania zaburzeń elektrolitowych (szczególnie sodu i potasu), obrzęków, wzrostu ciśnienia tętniczego, niewydolności i zaburzeń rytmu serca oraz ryzyka drgawek. Należy także uwzględnić możliwość maskowania i nasilenia infekcji, w tym reaktywacji latentnych patogenów, oraz monitorować tolerancję glukozy i ryzyko powstawania wrzodów żołądka i dwunastnicy, które mogą przebiegać z mniej wyraźnymi objawami pod wpływem kortykosteroidów. Przewlekłe przedawkowanie zwiększa ryzyko powikłań endokrynologicznych, metabolicznych i elektrolitowych. W trakcie terapii obserwuje się szeroki zakres działań niepożądanych obejmujących układy: immunologiczny, nerwowy, okulistyczny, sercowo-naczyniowy, mięśniowo-szkieletowy, skórny oraz rozrodczy, a także zaburzenia psychiczne i opóźnione gojenie ran.
bakteryjne zapalenie rogówki, centralna retinopatia surowicza, deksametazon sodu fosforan, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, immunosupresja, jałowa martwica kości, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, łamliwość naczyń włosowatych, leukocytoza, limfopenia, miażdżyca, miopatia, morfologia krwi, nadwrażliwość, niewydolność serca, opóźnione gojenie ran, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, policytemia, reakcja anafilaktyczna, równowaga elektrolitowa, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, teleangiektazja, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, tolerancja glukozy, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twarz księżycowata, układ endokrynologiczny, wrzód rogówki, wrzód żołądka i dwunastnicy, wybroczyna, wydalanie potasu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie padaczkowe, zaburzenie rytmu serca, zaćma podtorebkowa, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrucie deksametazonem, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga
Leksykon leków
Przedawkowanie – Demezon 8 mg/ml

Przedawkowanie deksametazonu fosforanu, substancji czynnej leku Demezon, nie jest znane jako ostra toksyczność, co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny przy pojedynczym podaniu. Jednak przewlekłe przedawkowanie prowadzi do nasilenia działań niepożądanych typowych dla długotrwałej terapii glikokortykosteroidami, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń endokrynologicznych (np. objawy cushingoidalne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, nieregularności miesiączkowania), metabolicznych (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, otyłość, ujemny bilans azotowy) oraz elektrolitowych (hipokaliemia, retencja sodu i wody, zasadowica metaboliczna). Dodatkowo obserwuje się powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie tętnicze i zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, a także osteoporozę i zaburzenia psychiczne, w tym psychozy steroidowe.
cukrzyca posteroidowa, deksametazon fosforan, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, incydent zakrzepowo-zatorowy, indeks terapeutyczny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nadnerczy, objawy cushingoidalne, osteoporoza, ostra niewydolność nadnerczy, psychoza steroidowa, retencja sodu, równowaga elektrolitowa, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, terapia glikokortykosteroidowa, twarz księżycowata, ujemny bilans azotowy, układ endokrynologiczny, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zakażenie oportunistyczne, zasadowica metaboliczna, zatrucie deksametazonem, zespół Cushinga
Leksykon substancji czynnych
Deksametazon – Przedawkowanie

Deksametazon, silny syntetyczny glikokortykosteroid, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych, w tym doustnych, pozajelitowych i ocznych. Ostre przedawkowanie jest rzadko zgłaszane i zwykle nie prowadzi do poważnych skutków zdrowotnych ani zgonów. W przypadku preparatów ocznych, nawet spożycie całej zawartości butelki (około 5 mg deksametazonu w produktach takich jak Netaxen) nie wywołuje systemowych efektów toksycznych, a objawy przedawkowania ograniczają się do miejscowych podrażnień: punkcikowego zapalenia rogówki, rumienia, wzmożonego łzawienia, obrzęku i świądu powiek. Leczenie polega na przerwaniu terapii i przepłukaniu oka letnią lub jałową wodą. W przypadku doustnych i pozajelitowych form leku, przedawkowanie może nasilać typowe działania niepożądane glikokortykosteroidów, takie jak zaburzenia endokrynologiczne (hamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga), metaboliczne (hiperglikemia, ujawnienie cukrzycy) oraz elektrolitowe (hipokaliemia, zatrzymanie sodu i wody). Biologiczny okres półtrwania deksametazonu wynosi około 190 minut, co jest istotne przy planowaniu terapii.
dysfagia, działania niepożądane, glikokortkosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, hirsutyzm, krople do oczu, krople z deksametazonem, nietolerancja glukozy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk powiek, okres półtrwania, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, otyłość centralna, płukanie żołądka, preparat oczny, przedawkowanie deksametazonu, punkcikowe zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, równowaga elektrolitowa, świąd powiek, ujemny bilans azotowy, układ endokrynologiczny, zaburzenia miesiączkowania, zasadowica, zatrucie deksametazonem, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga

zatrucie deksametazonem

Powiązane wpisy

Działania niepożądane – Demezon 8 mg/ml

Przedawkowanie – Demezon 8 mg/ml

Deksametazon – Przedawkowanie