ochrona leku przed światłem

Ochrona leku przed światłem to istotny aspekt zarządzania jakością preparatów farmaceutycznych. Wiele substancji leczniczych wykazuje fotoreaktywność, co oznacza, że pod wpływem promieniowania świetlnego (szczególnie UV) ulega degradacji chemicznej, tracąc swoje właściwości terapeutyczne lub tworząc produkty rozkładu o potencjalnie szkodliwym działaniu.

Farmakopea określa wymagania dotyczące ochrony leków przed światłem, klasyfikując je jako „chronić przed światłem” lub wymagające przechowywania w „opakowaniach chroniących przed światłem”. Przykładami leków szczególnie wrażliwych na światło są nitroprusydek sodu, ryboflawina, niektóre antybiotyki (tetracykliny, ciprofloksacyna), leki przeciwpsychotyczne (chlorpromazyna), nitrogliceryna czy cytostatyki (metotreksat).

W praktyce ochronę przed światłem zapewniają specjalne opakowania – bursztynowe lub brązowe butelki szklane, nieprzezroczyste blistry, opakowania aluminiowe oraz dodatkowe osłony na butelki z płynami do infuzji. Leki fotowrażliwe powinny być przechowywane w ciemnych pomieszczeniach lub szafkach, a w przypadku preparatów dożylnych wymagających ochrony przed światłem stosuje się specjalne osłony na zestawy infuzyjne.

Nieprawidłowa ekspozycja fotowrażliwych leków na światło może skutkować zmniejszoną skutecznością terapii, zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych oraz skróceniem okresu przydatności do użycia. Dlatego przestrzeganie zaleceń dotyczących ochrony przed światłem jest niezbędnym elementem właściwego postępowania z produktami leczniczymi zarówno w warunkach szpitalnych, jak i w opiece ambulatoryjnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl