choroby oskrzelowo-płucne

Choroby oskrzelowo-płucne stanowią szeroką grupę schorzeń dotyczących dróg oddechowych i miąższu płucnego. Do najczęstszych jednostek należą przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), astma oskrzelowa, zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowe choroby płuc oraz nowotwory układu oddechowego.

POChP charakteryzuje się utrwalonym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe, zwykle postępującym i związanym z wzmożoną odpowiedzią zapalną dróg oddechowych i płuc na szkodliwe cząstki lub gazy. Głównym czynnikiem ryzyka jest palenie tytoniu, a podstawę diagnostyki stanowi badanie spirometryczne.

Astma oskrzelowa to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, w której dochodzi do nadreaktywności oskrzeli, obturacji o zmiennym nasileniu i nawracających epizodów świszczącego oddechu, duszności, ściskania w klatce piersiowej oraz kaszlu. Kluczową rolę w leczeniu odgrywają wziewne glikokortykosteroidy i długo działające β2-mimetyki.

Śródmiąższowe choroby płuc to heterogenna grupa ponad 200 schorzeń charakteryzujących się różnego stopnia zapaleniem i włóknieniem miąższu płucnego. W diagnostyce kluczową rolę odgrywają badania obrazowe (HRCT), czynnościowe (spirometria, DLCO) oraz w wybranych przypadkach biopsja płuca.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl