dyskineza rzęsek
Dyskineza rzęsek to grupa genetycznie uwarunkowanych chorób charakteryzujących się nieprawidłową strukturą i funkcją rzęsek w organizmie człowieka. Rzęski są strukturami występującymi na powierzchni komórek nabłonkowych w różnych narządach, w tym w drogach oddechowych, uchu środkowym, przewodach nosowych oraz w układzie rozrodczym.
Dysfunkcja rzęsek prowadzi do zaburzenia transportu śluzu w drogach oddechowych, co skutkuje nawracającymi infekcjami górnych i dolnych dróg oddechowych, przewlekłym zapaleniem zatok przynosowych, zapaleniem ucha środkowego i rozstrzeniami oskrzeli. U pacjentów często występuje także odwrócenie trzewi (situs inversus) w zespole Kartagenera, będącym szczególną postacią dyskinezji rzęsek.
Diagnostyka dyskinezji rzęsek obejmuje badanie mikroskopowe rzęsek pobieranych z nabłonka dróg oddechowych, testy genetyczne oraz badania czynnościowe oceniające ruchomość rzęsek. Leczenie ma charakter objawowy i polega głównie na fizjoterapii oddechowej, stosowaniu antybiotyków w przypadku infekcji oraz leczeniu bronchodilatatorami w przypadku współistniejącej obturacji oskrzeli.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deflegmin EFFECT 30 mg/5 ml
Deflegmin EFFECT syrop zawiera ambroksolu chlorowodorek (30 mg/5 ml) jako substancję czynną i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ambroksol lub na substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (2500 mg/5 ml), glikol propylenowy (84,8 mg/5 ml) oraz benzoesan sodu (10 mg/5 ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy (ze względu na sorbitol), chorobami wątroby, nerek lub kobiety w ciąży (ze względu na glikol propylenowy) oraz noworodki, u których benzoesan sodu może nasilać żółtaczkę. Reakcje alergiczne na składniki preparatu mogą być poważne i zagrażać życiu, dlatego stosowanie leku w takich przypadkach jest bezwzględnie przeciwwskazane.
ambroksolu chlorowodorek, benzoesan sodu, choroba nerek, choroba wątroby, dyskineza rzęsek, dziedziczna nietolerancja fruktozy, glikol propylenowy, nadmierne wydzielanie śluzu, nadwrażliwość, reakcja alergiczna, sorbitol, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka noworodków - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ambroksol, stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona krostkowica (AGEP). W przypadku pojawienia się wysypki, pęcherzy lub zmian na błonach śluzowych, leczenie należy natychmiast przerwać. W początkowej fazie SJS i TEN mogą wystąpić niespecyficzne objawy grypopodobne (gorączka, ból ciała, zapalenie błony śluzowej nosa, kaszel, ból gardła), które mogą być mylnie interpretowane jako przeziębienie. Ambroksol powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, zalecając zmniejszenie dawki do połowy, wydłużenie odstępów między dawkami oraz ograniczenie czasu leczenia do 4-5 dni, aby uniknąć kumulacji metabolitów. Ponadto, u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, a także z osłabionym odruchem kaszlowym i zaburzeniami motoryki oskrzeli, istnieje ryzyko zalegania wydzieliny, co wymaga monitorowania i ewentualnego odsysania wydzieliny po 30 minutach od podania leku.
ambroksol chlorowodorek, astma oskrzelowa, bilirubinemia, brak laktazy, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka choroba wątroby, dyskineza rzęsek, lek mukolityczny, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja histaminy, osłabiony odruch kaszlowy, ostra uogólniona krostkowica, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oczyszczania rzęskowego, zespół nieruchomych rzęsek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Unituss Junior, zawierający 60 mg lewodropropizyny w 10 ml syropu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak sacharoza (4 g/10 ml), parahydroksybenzoesan metylu (13 mg/10 ml), parahydroksybenzoesan propylu (2 mg/10 ml), glikol propylenowy (7,5 mg/10 ml) oraz śladowe ilości etanolu (<0,0009 mg/10 ml). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z kaszlem produktywnym, mukowiscydozą, zespołem Kartagenera, pierwotną dyskinezą rzęsek oraz innymi zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny i zwiększonego ryzyka infekcji dróg oddechowych. Ponadto, Unituss Junior jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa.
dyskineza rzęsek, glikol propylenowy, infekcja dolnych dróg oddechowych, kaszel produktywny, lek przeciwkaszlowy, lewodropropizyna, mukowiscydoza, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, odwrócenie trzewi, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pierwotna dyskineza rzęsek, plwocina, reakcja alergiczna, rozstrzenie oskrzeli, sacharaza-izomaltaza, situs inversus, wydzielina oskrzelowa, zapalenie zatok przynosowych, zespół Kartagenera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levopront 60 mg
Levopront w dawce 60 mg lewodropropizyny jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 89,37 mg laktozy jednowodnej (84,91 mg laktozy bezwodnej) w każdej tabletce, co stanowi ryzyko dla osób z niedoborem laktazy. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z obfitą wydzieliną oskrzelową oraz zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego (np. zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek), gdyż może to prowadzić do nasilenia zastoju wydzieliny i zwiększonego ryzyka infekcji dróg oddechowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża i okres laktacji ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w tych stanach.
dyskineza rzęsek, infekcja dróg oddechowych, kaszel produktywny, laktoza jednowodna, lewodropropizyna, mukowiscydoza, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozstrzenie oskrzeli, rzęski nabłonka oskrzelowego, schorzenia układu oddechowego, wydzielina oskrzelowa, zaleganie wydzieliny, zespół Kartagenera, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Katar – Etiologia i przyczyny
Katar, definiowany jako nadmierna produkcja śluzu w drogach oddechowych, jest objawem zapalnej reakcji błony śluzowej nosa, zatok i gardła, wywołanej przez infekcje wirusowe (np. rhinowirusy, RSV), bakteryjne (Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae) lub alergiczne (pyłki, roztocza). Proces zapalny prowadzi do obrzęku błony śluzowej, zwiększonej produkcji śluzu przez komórki kubkowe oraz dysfunkcji rzęsek, co utrudnia usuwanie wydzieliny. Ostry katar zwykle ustępuje po eliminacji czynnika wywołującego, natomiast przewlekły katar (>8 tygodni) może być związany z przewlekłym zapaleniem zatok, wadami anatomicznymi (skrzywienie przegrody, polipy), chorobami refluksowymi (GERD, LPR) lub niealergicznym nieżytem nosa. W diagnostyce istotne jest rozróżnienie etiologii na podstawie charakterystyki wydzieliny (np. gęsty, żółty śluz sugerujący infekcję bakteryjną) oraz identyfikacja czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu, ekspozycja na zanieczyszczenia czy choroby genetyczne (mukowiscydoza, pierwotna dyskineza rzęsek).
alergiczny nieżyt nosa, beta-bloker, choroba refluksowa przełyku, dyskineza rzęsek, Haemophilus influenzae, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, inhibitor ACE, katar, katar sienny, komórki kubkowe, mediatory zapalenia, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, niealergiczny nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, polipy nosa, proces zapalny, przerost małżowin nosowych, przeziębienie, refluks krtaniowo-gardłowy, rhinowirus, roztocze kurzu domowego, skrzywienie przegrody nosowej, Streptococcus pneumoniae, wirus syncytium oddechowego, zapalenie zatok, zapalenie zatok przynosowych, zwłóknienie torbielowate - Leksykon chorób i schorzeń
Katar – Patofizjologia i mechanizm
Katar (catarrh) to zapalenie błon śluzowych dróg oddechowych, najczęściej nosa i zatok przynosowych, charakteryzujące się nadprodukcją gęstego śluzu i obrzękiem błony śluzowej. Ostry katar jest wynikiem odpowiedzi immunologicznej na infekcje wirusowe lub bakteryjne oraz czynniki drażniące, z udziałem neuropeptydów cholinergicznych aktywujących autonomiczny układ nerwowy i zwiększających sekrecję śluzu. Przewlekły katar natomiast nie jest bezpośrednio związany z alergią czy infekcją, a jego patogeneza obejmuje zaburzenia percepcji śluzu w tylnej części nosa i gardła, niskonasileniowe zapalenie oraz czynniki neurogenne. W patofizjologii niedrożności nosa kluczową rolę odgrywają zapalenie błony śluzowej, przekrwienie żylne, obrzęk tkanek oraz modulacja percepcji sensorycznej, co może prowadzić do subiektywnego uczucia niedrożności nawet przy prawidłowym przepływie powietrza.
alergiczny nieżyt nosa, autonomiczny układ nerwowy, białe krwinki, błona śluzowa, błona śluzowa nosa, cytokiny prozapalne, dyskineza rzęsek, eozynofil, gruźlica, infekcja górnych dróg oddechowych, katar, leukotrieny, mediatory zapalne, mukowiscydoza, nerw błędny, nerw językowo-gardłowy, nerw trójdzielny, obrzęk błony śluzowej, obrzęk tkanek, odpowiedź zapalna, odruch kaszlowy, peroksydaza eozynofilowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja zapalna, wydzielanie śluzu, wysięk, zaostrzenie astmy, zapalenie błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon chorób i schorzeń
Utrata lub zmiana węchu – Etiologia i przyczyny
Utrata lub zmiana węchu, określana jako anosmia (całkowita utrata) lub hiposmia (częściowa utrata), jest istotnym zaburzeniem wpływającym na jakość życia pacjentów, z potencjalnymi powikłaniami takimi jak niemożność wykrycia zagrożeń (dym, gaz), pogorszenie smaku, depresja oraz wczesne objawy chorób neurodegeneracyjnych (np. choroba Parkinsona, Alzheimer). Najczęstsze przyczyny obejmują infekcje górnych dróg oddechowych (w tym COVID-19, gdzie utrata węchu pojawia się nagle i często bez niedrożności nosa), przewlekłe i ostre zapalenie zatok, alergiczny nieżyt nosa, urazy głowy oraz mechaniczne blokady dróg nosowych (polipy, skrzywienie przegrody, guzy). Warto podkreślić, że u osób powyżej 65 roku życia około 60% doświadcza znacznego upośledzenia węchu, a 25% całkowitej anosmii, co wiąże się z naturalnym procesem starzenia i zmianami w opuszce węchowej.
alergiczny nieżyt nosa, anosmia, beta-blokery, choroba Alzheimera, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona, cukrzyca, dyskineza rzęsek, fantosmia, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hiposmia, inhibitory ACE, katar sienny, krwotok podpajęczynówkowy, nabłonek węchowy, neurony węchowe, niedoczynność tarczycy, opuszka węchowa, otępienie z ciałami Lewy’ego, parosmia, polipy nosa, receptory węchowe, skrzywienie przegrody nosowej, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, toczeń układowy, uraz czaszkowo-mózgowy, utrata węchu, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zespół Kallmanna, zespół Sjögrena, zespół Turnera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Contril 60 mg/10 ml
Syrop Contril (60 mg/10 ml) zawierający lewodropropizynę jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (4 g/10 ml), metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 13 mg/10 ml) oraz propylu parahydroksybenzoesan (E 216, 2 mg/10 ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Lek nie powinien być stosowany u osób z obfitą wydzieliną oskrzelową oraz zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, np. w zespole Kartagenera, ze względu na ryzyko nasilenia zalegania wydzieliny i pogorszenia stanu klinicznego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża i okres laktacji, z uwagi na potencjalne ryzyko dla płodu oraz przenikanie leku do mleka matki.
dysfagia, dyskineza rzęsek, gospodarka węglowodanowa, kaszel produktywny, lewodropropizyna, nabłonek oskrzelowy, nadwrażliwość, odruch kaszlowy, parahydroksybenzoesan, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, sacharoza, substancja czynna, wydzielina oskrzelowa, zespół Kartagenera - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie zatok – Epidemiologia
Zapalenie zatok przynosowych (rhinosinusitis) jest powszechną chorobą układu oddechowego, z częstością występowania ostrego zapalenia zatok wynoszącą 15-40 epizodów na 1000 pacjentów rocznie, a przewlekłego zapalenia zatok dotykającego około 12,5% populacji. Etiologia ostrego zapalenia zatok jest w 90-98% wirusowa, z bakteryjnym nadkażeniem u 0,5-2% dorosłych, najczęściej wywołanym przez Streptococcus pneumoniae (40%), Haemophilus influenzae (30%) i Moraxella catarrhalis (20%). Przewlekłe zapalenie zatok ma bardziej złożoną etiologię, obejmującą również Staphylococcus aureus i bakterie beztlenowe, często wykazujące oporność na antybiotyki. Diagnostyka opiera się głównie na ocenie klinicznej, z kryteriami IDSA wskazującymi na ABRS przy utrzymujących się objawach powyżej 10 dni lub pogorszeniu po początkowej poprawie. Aspiracja ropy z zatok szczękowych pozostaje złotym standardem diagnostycznym. Zapalenie zatok wykazuje sezonowość, nasilenie w miesiącach jesienno-zimowych oraz różnice epidemiologiczne związane z płcią, wiekiem, rasą i statusem społeczno-ekonomicznym.
alergiczny nieżyt nosa, antybiotykooporność, choroba układu oddechowego, dławica piersiowa, dyskineza rzęsek, Haemophilus influenzae, infekcja górnych dróg oddechowych, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, nadkażenie bakteryjne, niewydolność serca, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie zatok, polip nosowy, powikłanie wewnątrzczaszkowe, przerost małżowin nosowych, przewlekłe zapalenie zatok, refluks żołądkowo-przełykowy, rhinosinusitis, ropień zewnątrzoponowy, skrzywienie przegrody nosowej, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, tomografia komputerowa, zakażenie bakteryjne, zapalenie opon mózgowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Kartagenera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – LevoDril 60 mg/10 ml
Lewodropropizyna w postaci syropu LevoDril (60 mg/10 ml) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (1 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg/ml), geraniol, citral oraz sacharoza (400 mg/ml). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność obfitej wydzieliny oskrzelowej oraz zaburzenia czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, np. w zespole Kartagenera czy dyskinezie rzęsek, ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny i powikłań wynikających z hamowania odruchu kaszlowego. Ponadto lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa dla płodu i niemowląt.
alkoholizm, choroba wątroby, ciąża, citral, dyskineza rzęsek, geraniol, kaszel produktywny, laktacja, lewodropropizyna, metylu parahydroksybenzoesan, mukowiscydoza, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, odwrócenie trzewi, padaczka, POChP, propylu parahydroksybenzoesan, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie zatok, reakcja alergiczna, rozstrzenie oskrzeli, substancja czynna, syrop LevoDril, wydzielina oskrzelowa, zaburzenia czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, zespół Kartagenera, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flegatussin Caps
Bromoheksyna stosowana w stanach zapalnych dróg oddechowych z bakteryjnym zakażeniem wymaga jednoczesnej terapii antybiotykami oraz lekami rozszerzającymi oskrzela. Kluczowe jest prawidłowe nawodnienie pacjenta, zwłaszcza przy gorączce, co ułatwia rozrzedzenie wydzieliny oskrzelowej i jej odkrztuszanie. U pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko nasilenia objawów. W trakcie terapii zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej. Bromoheksyny nie należy podawać pacjentom ze zmniejszoną zdolnością do odkrztuszania bez fizykoterapii oddechowej, a także nie łączyć z lekami przeciwkaszlowymi ze względu na ryzyko zatrzymania wydzieliny i powikłań infekcyjnych.
astma oskrzelowa, bromoheksyna, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka reakcja skórna, duszność, dyskineza rzęsek, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fizykoterapia oddechowa, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, nawodnienie pacjenta, ostra uogólniona krostkowica, ropna plwocina, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan zapalny dróg oddechowych, toksyczna martwica naskórka, wydzielina oskrzelowa, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odkrztuszania, zaburzenie transportu śluzowo-rzęskowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levosol 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Levosol w dawce 60 mg, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub jego składniki pomocnicze, a także u osób z zaburzeniami transportu śluzowo-rzęskowego, takimi jak obfita wydzielina oskrzelowa, zespół Kartagenera oraz dyskineza rzęsek. Ze względu na działanie przeciwkaszlowe, lek może pogarszać oczyszczanie dróg oddechowych i nasilać objawy chorób podstawowych u tych pacjentów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ciąża w każdym trymestrze oraz okres laktacji, gdyż lek przenika do mleka matki i może wywoływać działania niepożądane u niemowląt karmionych piersią.
alternatywne metody leczenia, ciąża, dysfunkcja rzęsek, dyskineza rzęsek, działanie niepożądane, działanie przeciwkaszlowe, farmakoterapia, laktacja, lewodropropizyna, mleko matki, nabłonek dróg oddechowych, nadwrażliwość, oczyszczanie dróg oddechowych, odwrócenie trzewi, reakcja alergiczna, rozstrzenia oskrzeli, substancja czynna, transport śluzowo-rzęskowy, transport śluzu, wydzielina oskrzelowa, zapalenie zatok przynosowych, zespół Kartagenera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levopront 60 mg/10 ml
Levopront (lewodropropizyna) w postaci syropu 60 mg/10 ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, takie jak parahydroksybenzoesan metylu (13 mg/10 ml), parahydroksybenzoesan propylu (2 mg/10 ml), glikol propylenowy (22,5 mg/10 ml) oraz sacharoza (4 g/10 ml). Wystąpienie objawów alergicznych, np. wysypki, świądu, obrzęku czy duszności, wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Ponadto, Levopront jest przeciwwskazany u pacjentów z obfitą wydzieliną oskrzelową oraz zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, w tym zespołem Kartagenera i dyskinezą rzęsek, ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny i pogorszenia stanu klinicznego wskutek hamowania odruchu kaszlowego.
dyskineza rzęsek, działanie przeciwkaszlowe, glikol propylenowy, hamowanie odruchu kaszlowego, lek przeciwkaszlowy, lewodropropizyna, nadwrażliwość na substancję czynną, odwrócenie trzewi, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, reakcja nadwrażliwości, rozstrzenie oskrzeli, sacharoza, situs inversus, substancja pomocnicza, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie czynności rzęsek nabłonka, zaleganie wydzieliny, zespół Kartagenera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levofree 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Levofree 60 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewodropropizynę lub składniki pomocnicze, a także kaszel produktywny, ze względu na ryzyko utrudnienia oczyszczania dróg oddechowych z wydzieliny. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego (np. zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w okresie ciąży i laktacji, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W przypadku ciężkich zaburzeń wątroby istnieje ryzyko kumulacji leku i zwiększenia działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, dyskineza rzęsek, infekcja dróg oddechowych, karmienie piersią, kaszel produktywny, lek mukolityczny, lewodropropizyna, nadwrażliwość na lewodropropizynę, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rozstrzenia oskrzeli, zaburzenia czynności rzęsek nabłonka, zaburzenia czynności wątroby, zespół Kartagenera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solvetusan 60 mg/10 ml
Syrop Solvetusan (lewodropropizyna 60 mg/10 ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewodropropizynę lub substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (13,5 mg/10 ml), propylu parahydroksybenzoesan (2 mg/10 ml), alkohol benzylowy (0,2 mg/10 ml), glikol propylenowy (13 mg/10 ml), etanol (4 mg/10 ml) oraz sacharoza (4 g/10 ml). Leku nie należy stosować u osób z obfitą wydzieliną oskrzelową oraz zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, w tym zespołem Kartagenera i dyskinezą rzęsek, ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny i powikłań infekcyjnych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża i okres karmienia piersią, a także konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii.
alkohol benzylowy, dyskineza rzęsek, etanol, glikol propylenowy, hamowanie odruchu kaszlowego, infekcja dróg oddechowych, kaszel mokry, kaszel produktywny, klirens śluzowo-rzęskowy, lewodropropizyna, nadwrażliwość na lewodropropizynę, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, odwrócenie trzewi, parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstrzenie oskrzeli, sacharoza, zaburzenia czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, zapalenie zatok przynosowych, zespół Kartagenera, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solvetusan 60 mg
Solvetusan, zawierający 60 mg lewodropropizyny w postaci tabletek, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewodropropizynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (89,37 mg/tabletkę) oraz sód. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obfitą wydzieliną oskrzelową oraz zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, takimi jak zespół Kartagenera i dyskineza rzęsek, ze względu na ryzyko pogorszenia oczyszczania dróg oddechowych. Ponadto, stosowanie Solvetusanu jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią, gdzie należy rozważyć bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne.
dysfagia, dyskineza rzęsek, karmienie piersią, laktoza jednowodna, lek wykrztuśny, lewodropropizyna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, oczyszczanie dróg oddechowych, odwrócenie trzewi, preparat przeciwkaszlowy, przewlekła choroba układu oddechowego, rozstrzenie oskrzeli, situs inversus, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie ruchomości rzęsek, zapalenie zatok przynosowych, zespół Kartagenera, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Atelektaza – Etiologia i przyczyny
Atelektaza to patologiczne zapadnięcie się części lub całego płuca, prowadzące do zaburzeń wymiany gazowej, wynikające z trzech głównych mechanizmów: zwiększonego ciśnienia opłucnowego, obniżonego ciśnienia pęcherzykowego oraz dysfunkcji surfaktantu. Wyróżnia się atelektazę obturacyjną, spowodowaną niedrożnością dróg oddechowych przez czopy śluzowe, ciała obce, krew, ropę, nowotwory oskrzeli czy ucisk zewnętrzny (np. powiększone węzły chłonne, tętniak aorty), oraz atelektazę nieobturacyjną, obejmującą podtypy takie jak kompresyjna (np. wysięk opłucnowy, odma opłucnowa, guzy śródmiąższowe), adhezyjna (zaburzenia surfaktantu w ARDS, chorobie błon szklistych, mocznicy) i bliznowaciejąca (idiopatyczne włóknienie płuc, gruźlica, zakażenia grzybicze). Specyficzne formy to m.in. atelektaza zastępcza, relaksacyjna, okrągła oraz zespół środkowego płata (Brocka).
astma, atelektaza, atelektaza kompresyjna, atelektaza obturacyjna, atelektaza pooperacyjna, azbestoza, bakteryjne zapalenie płuc, bezdech senny, choroba błon szklistych, COVID-19, dyskineza rzęsek, gruźlica płuc, hipoksemia, idiopatyczne włóknienie płuc, intubacja dotchawicza, kardiomegalia, martwicze zapalenie płuc, mukowiscydoza, odma opłucnowa, pęcherzyk płucny, rak oskrzelikowo-pęcherzykowy, rak płaskonabłonkowy, rozedma płuc, surfaktant płucny, tętniak aorty, tracheobronchomalacja, wentylacja mechaniczna, węzeł chłonny, wodobrzusze, wymiana gazowa, wysięk opłucnowy, zakażenie grzybicze, zapadnięcie płuca, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwłóknienie popromienne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pulmopect 30 mg/5 ml
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Pulmopect (30 mg/5 ml, syrop), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewodropropizynę lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (3 g/5 ml), co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Ponadto, Pulmopect nie powinien być stosowany u pacjentów z obfitą wydzieliną oskrzelową oraz u osób z zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, takimi jak zespół Kartagenera czy dyskineza rzęsek, ze względu na ryzyko retencji wydzieliny i powikłań infekcyjnych wynikających z hamowania odruchu kaszlowego.
anafilaksja, drenaż ułożeniowy, dyskineza rzęsek, leki mukolityczne, lewodropropizyna, nadwrażliwość na lewodropropizynę, nietolerancja cukrów, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, odruch kaszlowy, odwrócenie trzewi, reakcja alergiczna, retencja wydzieliny, rozstrzenie oskrzeli, sacharoza, wydzielina oskrzelowa, zapalenie zatok przynosowych, zespół Kartagenera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adrimax 30 mg/5 ml
Lewodropropizyna w syropie Adrimax (30 mg/5 ml) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak sacharoza (3 g/5 ml), etanol (1,2 mg/5 ml) oraz sód (<23 mg/5 ml). Nie należy jej stosować u osób z obfitą wydzieliną oskrzelową, gdyż hamowanie odruchu kaszlowego może prowadzić do zatrzymania wydzieliny i zwiększenia ryzyka powikłań infekcyjnych. Przeciwwskazaniem są także zaburzenia czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego (np. zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek), które upośledzają oczyszczanie dróg oddechowych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży i laktacji ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i potencjalne ryzyko dla płodu oraz niemowlęcia karmionego piersią.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, dyskineza rzęsek, kaszel produktywny, łagodzenie kaszlu, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, lek wykrztuśny, lewodropropizyna, nadwrażliwość na lewodropropizynę, nietolerancja fruktozy, odruch kaszlowy, padaczka, POChP, przewlekła choroba dróg oddechowych, rozstrzenie oskrzeli, substancja czynna, uszkodzenie mózgu, wydzielina oskrzelowa, zaburzenia czynności rzęsek nabłonka, zespół Kartagenera - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levofree 6 mg/ml
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Levofree (6 mg/ml, roztwór doustny), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, kaszlem produktywnym, zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego (np. zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek), ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, u dzieci poniżej 2 lat oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Hamowanie odruchu kaszlowego w przypadku kaszlu mokrego lub zaburzeń transportu śluzu może prowadzić do zatrzymania wydzieliny i pogorszenia stanu klinicznego. Metabolizm lewodropropizyny odbywa się głównie w wątrobie, co uzasadnia przeciwwskazanie w ciężkiej niewydolności tego narządu ze względu na ryzyko kumulacji i działań niepożądanych.
antykoncepcja, charakterystyka produktu leczniczego, choroby oskrzelowo-płucne, dyskineza rzęsek, działanie niepożądane, farmakokinetyka leków, infekcja dróg oddechowych, karmienie piersią, kaszel nieproduktywny, kaszel produktywny, kaszel psychogenny, lek przeciwkaszlowy, Levofree, lewodropropizyna, nadmierne wydzielanie śluzu, nadwrażliwość na substancję czynną, odruch kaszlowy, ośrodkowy układ nerwowy, zaburzenia czynności rzęsek nabłonka, zaburzenia czynności wątroby, zespół Kartagenera