retencja wydzieliny
Retencja wydzieliny to patologiczne zjawisko polegające na zatrzymaniu wydzieliny (sekrecji) w przewodach wyprowadzających gruczołów lub w jamach ciała. Może dotyczyć różnych rodzajów wydzielin, takich jak śluz, pot, łój, mleko czy wydzielina gruczołów przewodu pokarmowego.
Najczęstszymi przyczynami retencji wydzieliny są niedrożność przewodów wyprowadzających (spowodowana np. kamicą, guzami, bliznowaceniem), zaburzenia motoryki przewodów, infekcje, stany zapalne, zmiany w składzie wydzieliny zwiększające jej gęstość, a także anomalie anatomiczne. W przypadku gruczołów śluzowych retencję może powodować odwodnienie organizmu.
Objawy retencji wydzieliny zależą od lokalizacji i mogą obejmować ból, obrzęk, tworzenie się torbieli retencyjnych, infekcje wtórne czy zaburzenia funkcji narządów. Klasycznym przykładem jest mukowiscydoza, gdzie retencja gęstego śluzu prowadzi do zaburzeń wielonarządowych, szczególnie w układzie oddechowym i pokarmowym.
Diagnostyka retencji wydzieliny obejmuje badania obrazowe (USG, TK, MRI), endoskopowe oraz laboratoryjne. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i może obejmować drenaż, leczenie farmakologiczne (mukolityki, antybiotyki), a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripex FORTE 500 mg + 30 mg + 10 mg
Lek Gripex FORTE zawiera paracetamol (500 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfanu bromowodorek (10 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym tartrażynę (E 102). Nie należy go stosować u osób przyjmujących inhibitory MAO lub w ciągu 2 tygodni po ich odstawieniu ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, chorobę alkoholową, ciężką niewydolność nerek, niedokrwistość hemolityczną, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ciężkie i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, astmę oskrzelową, niewydolność oddechową oraz kobiety w ciąży i karmiące piersią. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
astma oskrzelowa, choroba alkoholowa, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, dekstrometorfan, działanie sympatykomimetyczne, enzymy wątrobowe, hemoliza krwinek czerwonych, inhibitor monoaminooksydazy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki preparatu, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pseudoefedryna, retencja wydzieliny, rozstrzenie oskrzeli, tartrazyna, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie rytmu serca, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pulmopect 30 mg/5 ml
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Pulmopect (30 mg/5 ml, syrop), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewodropropizynę lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (3 g/5 ml), co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Ponadto, Pulmopect nie powinien być stosowany u pacjentów z obfitą wydzieliną oskrzelową oraz u osób z zaburzeniami czynności rzęsek nabłonka oskrzelowego, takimi jak zespół Kartagenera czy dyskineza rzęsek, ze względu na ryzyko retencji wydzieliny i powikłań infekcyjnych wynikających z hamowania odruchu kaszlowego.
anafilaksja, drenaż ułożeniowy, dyskineza rzęsek, leki mukolityczne, lewodropropizyna, nadwrażliwość na lewodropropizynę, nietolerancja cukrów, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, odruch kaszlowy, odwrócenie trzewi, reakcja alergiczna, retencja wydzieliny, rozstrzenie oskrzeli, sacharoza, wydzielina oskrzelowa, zapalenie zatok przynosowych, zespół Kartagenera