stan zapalny płuc
Stan zapalny płuc, zwany zapaleniem płuc lub pneumonią, to ostry proces zapalny obejmujący pęcherzyki płucne (pęcherzyki oddechowe), oskrzeliki i tkankę śródmiąższową płuc. Najczęściej wywołany jest przez infekcję bakteryjną, wirusową, grzybiczą lub aspirację substancji drażniących, a w rzadszych przypadkach przez czynniki autoimmunologiczne.
Objawy kliniczne zapalenia płuc obejmują gorączkę, kaszel (często z odkrztuszaniem plwociny), duszność, ból w klatce piersiowej nasilający się przy oddychaniu oraz ogólne osłabienie. W badaniu fizykalnym można stwierdzić trzeszczenia, rzężenia, wzmożony szmer oskrzelowy lub stłumienie odgłosu opukowego. Diagnostyka opiera się na badaniu radiologicznym klatki piersiowej, badaniach laboratoryjnych oraz w wybranych przypadkach na badaniach mikrobiologicznych.
Leczenie stanu zapalnego płuc jest uzależnione od etiologii, ciężkości procesu zapalnego oraz stanu ogólnego pacjenta. W przypadku infekcji bakteryjnych podstawą terapii jest antybiotykoterapia, dobrana empirycznie lub celowana po uzyskaniu wyników posiewów. Istotne znaczenie ma również odpowiednie nawodnienie, tlenoterapia w przypadku hipoksemii oraz leczenie objawowe. Ciężkie przypadki zapalenia płuc mogą wymagać hospitalizacji, a nawet wsparcia oddechowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Parafina ciekła Aflofarm –
Parafina ciekła Aflofarm (100 g/100 g, płyn doustny) jest dobrze tolerowanym produktem leczniczym, jednak w zalecanych dawkach terapeutycznych mogą wystąpić rzadkie działania niepożądane. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest wyciek parafiny z odbytu, co może znacząco obniżać komfort pacjenta. Długotrwałe stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem zwłóknienia węzłów chłonnych, co stanowi istotne powikłanie wymagające uwagi w terapii przewlekłej. Ponadto, u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby unieruchomione, z zaburzeniami neurologicznymi, refluksem żołądkowo-przełykowym lub zaburzeniami psychiatrycznymi, istnieje zagrożenie zachłystowym zapaleniem płuc spowodowanym aspiracją parafiny ciekłej.
- Leksykon substancji czynnych
Gronkowiec skórny – Wskazania do stosowania
Preparaty Polyvaccinum zawierają nieswoiste szczepionki bakteryjne, w tym Staphylococcus aureus oraz Staphylococcus epidermidis, w różnych stężeniach: od 5 mln komórek/ml w Polyvaccinum submite, przez 50 mln komórek/ml w Polyvaccinum mite, aż do 500 mln komórek/ml w Polyvaccinum forte. Szczepionki te, dostępne w formie zawiesiny do wstrzykiwań oraz kropli do nosa, są wskazane głównie w profilaktyce nawracających zakażeń dróg oddechowych u dzieci (od 6 miesięcy lub 2 lat, w zależności od preparatu), młodzieży i dorosłych. Formy iniekcyjne zapewniają systemową immunizację, odpowiednią przy infekcjach zarówno górnych, jak i dolnych dróg oddechowych, natomiast podanie donosowe (Polyvaccinum mite) jest preferowane w profilaktyce zakażeń górnych dróg oddechowych, zwłaszcza u najmłodszych pacjentów od 6 miesiąca życia, umożliwiając miejscowe działanie immunomodulujące.
antybiotykoterapia, działanie immunomodulujące, Escherichia coli, gronkowiec skórny, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, immunomodulacja, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nawracające zakażenie dróg oddechowych, nieswoista szczepionka bakteryjna, odpowiedź immunologiczna, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, profilaktyka nawracających zakażeń, stan zapalny płuc, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych