zaburzenia przewodzenia sercowego

Zaburzenia przewodzenia sercowego to nieprawidłowości w transmisji impulsów elektrycznych w sercu, które mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca i hemodynamiki. Występują na różnych poziomach układu przewodzącego: od węzła zatokowo-przedsionkowego, przez węzeł przedsionkowo-komorowy, pęczek Hisa aż do włókien Purkinjego.

W zależności od lokalizacji i nasilenia bloku, zaburzenia przewodzenia klasyfikuje się jako bloki zatokowo-przedsionkowe, przedsionkowo-komorowe (I, II lub III stopnia) oraz śródkomorowe (bloki odnóg pęczka Hisa). Diagnoza opiera się głównie na badaniu EKG, które pozwala precyzyjnie określić rodzaj i lokalizację zaburzenia.

Etiologia zaburzeń przewodzenia jest zróżnicowana i obejmuje chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatie, wady wrodzone, choroby degeneracyjne układu przewodzącego, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków oraz infekcje. Leczenie zależy od rodzaju i nasilenia zaburzenia – od obserwacji w przypadku bezobjawowych bloków I stopnia po pilną implantację stymulatora serca w blokach całkowitych z objawami hemodynamicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl