asparaginian magnezu
Asparaginian magnezu to organiczna sól magnezu i kwasu asparaginowego, stosowana jako suplement diety i preparat leczniczy. Związek ten charakteryzuje się lepszą biodostępnością w porównaniu do nieorganicznych form magnezu, co przekłada się na efektywniejsze uzupełnianie niedoborów tego pierwiastka w organizmie.
W praktyce klinicznej asparaginian magnezu znajduje zastosowanie w profilaktyce i leczeniu hipomagnezemii. Jest wskazany w stanach zwiększonego zapotrzebowania na magnez, takich jak intensywny wysiłek fizyczny, stres, ciąża i okres laktacji. Preparaty zawierające tę substancję są również wykorzystywane jako leczenie wspomagające w chorobach układu sercowo-naczyniowego, w tym w nadciśnieniu tętniczym, zaburzeniach rytmu serca oraz w profilaktyce miażdżycy.
Asparaginian magnezu wykazuje pozytywny wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego. Może łagodzić objawy przewlekłego zmęczenia, rozdrażnienia i bezsenności. Jest również stosowany pomocniczo w terapii skurczów mięśni, w tym bolesnych skurczów mięśni łydek. Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie wysokich dawek preparatów magnezu może prowadzić do zaburzeń żołądkowo-jelitowych oraz do interakcji z niektórymi lekami, w tym z antybiotykami i lekami przeciwnadciśnieniowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Magnez – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnez, będący kofaktorem ponad 300 enzymów, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym wodoroasparaginianu. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak działań niepożądanych przy dawkach do 0,1 g/kg mc. zarówno w podaniu jednorazowym, jak i długotrwałym (6 miesięcy). Wartości LD50 dla asparaginianu potasowo-magnezowego wynoszą 1200 mg/kg (dożylnie u ssaków), a dla myszy i szczurów po podaniu doustnym przekraczają 10 000 mg/kg i 10 g/kg odpowiednio. Nie stwierdzono działania mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego, nawet przy dawkach 10-100-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Hipermagnezemia do 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) jest klinicznie bezobjawowa, natomiast stężenia powyżej 7,5 mmol/l prowadzą do zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i ryzyka zatrzymania akcji serca.
asparaginian magnezu, asparaginian potasowo-magnezowy, asparaginian potasu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne i teratogenne, działanie rakotwórcze, hipermagnezemia, neurotoksyczność obwodowa, pierwiastek śladowy, pikosiarczan sodu, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, tlenek magnezu, toksyczność ostra, witamina B6, wodoroasparaginian, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie czynności serca, związek mineralny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magne-Balans Plus 17 mg Mg2+ + 54 mg K+
Badania przedkliniczne dotyczące asparaginianu potasowo-magnezowego, składnika leku Magne-Balans Plus, wykazały wysoki profil bezpieczeństwa w różnych modelach zwierzęcych. Wartość LD50 po podaniu dożylnym u ssaków wynosi 1200 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. U myszy LD50 dla asparaginianu potasu i magnezu wynosi 817 mg/kg (dożylnie), 4226 mg/kg (podskórnie) oraz >10 000 mg/kg (doustnie). U szczurów wartości LD50 to >10 g/kg (doustnie), >2 g/kg (dootrzewnowo), 619 mg/kg (dożylnie) oraz 6902 mg/kg (podskórnie). Dla potasu LD50 wynosi 700 mg/kg (dootrzewnowo u myszy), a dla kwasu asparaginowego 6000 mg/kg (dootrzewnowo u myszy). Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej samego magnezu.
asparaginian magnezu, asparaginian potasowo-magnezowy, asparaginian potasu, badanie przedkliniczne, dawka letalna, dawka terapeutyczna, jon magnezu, jon potasu, kwas asparaginowy, margines bezpieczeństwa, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie podskórne, toksyczność ostra, wodoroasparaginian