znieczulenie nasiękowe rany
Znieczulenie nasiękowe rany jest techniką anestezji miejscowej, polegającą na podaniu środka znieczulającego bezpośrednio w tkanki wokół rany. Metoda ta zapewnia czasowe zniesienie odczuwania bólu w obrębie zaopatrywanej rany poprzez blokowanie przewodnictwa w zakończeniach nerwowych.
W procedurze wykorzystuje się najczęściej lidokainę w stężeniu 1-2% (z adrenaliną lub bez), bupiwakainę lub ropiwakainę. Podanie leku wykonuje się poprzez wielokrotne nakłucia wzdłuż brzegów rany. Znieczulenie nasiękowe jest szczególnie przydatne przy zaopatrywaniu ran powierzchownych, szczególnie na twarzy, kończynach i tułowiu.
Zaletami tej metody są szybki początek działania (około 5-10 minut), stosunkowo prosta technika wykonania oraz możliwość przeprowadzenia w warunkach ambulatoryjnych. Czas działania znieczulenia zależy od użytego środka i wynosi zazwyczaj od 1 do 3 godzin. Należy pamiętać o potencjalnych przeciwwskazaniach, takich jak alergia na środki miejscowo znieczulające, infekcja w miejscu planowanego wstrzyknięcia czy zaburzenia krzepnięcia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ropivacaine BioQ 2 mg/ml
Ropivacaine BioQ to roztwór do infuzji ropiwakainy chlorowodorku o stężeniu 2 mg/ml, dostępny w zestawie z pompą infuzyjną Ropivacaine ReadyfusOR o pojemności 250 ml, zawierający łącznie 500 mg substancji czynnej. Preparat jest klarowny, bezbarwny i nie zawiera konserwantów, co determinuje jego jednorazowe użycie. Zawartość sodu wynosi 0,15 mmol (3,4 mg) na ml roztworu, a w całym zestawie 37 mmol (850 mg). Produkt przeznaczony jest do znieczulenia nasiękowego, a jego podawanie odbywa się za pomocą nieelektrycznej pompy infuzyjnej, wyposażonej w przewód złączem Luer Lock, wolnym od lateksu. Dostępne są również zestawy rozszerzone z fenestrowanym cewnikiem o długości 6,5 lub 15 cm, umożliwiającym równomierne rozprowadzenie leku w ranie w promieniu 360°.
- Leksykon substancji czynnych
Ropiwakaina – Wskazania do stosowania
Ropiwakaina w postaci chlorowodorku jest miejscowym środkiem znieczulającym dostępnym w stężeniach 2 mg/ml, 5 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml, z zastosowaniem dostosowanym do wieku pacjenta i wskazań klinicznych. Stężenie 2 mg/ml jest wykorzystywane głównie do leczenia ostrego bólu pooperacyjnego i porodowego, blokad regionalnych oraz blokad nerwów obwodowych u dorosłych, młodzieży powyżej 12 lat, dzieci od 1 roku życia oraz noworodków i niemowląt, w tym do blokady zewnątrzoponowej krzyżowej i ciągłej infuzji zewnątrzoponowej. Preparaty o stężeniu 7,5 mg/ml i 10 mg/ml stosuje się u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat do znieczulenia zewnątrzoponowego w chirurgii, w tym do cięć cesarskich, oraz do blokad dużych nerwów i miejscowych. Preparat 5 mg/ml jest przeznaczony do znieczulenia dooponowego, wymagającego precyzyjnej techniki podania.
anestezjologia pediatryczna, blokada dużych nerwów, blokada miejscowa, blokada nerwów obwodowych, blokada regionalna, blokada zewnątrzoponowa krzyżowa, ból pooperacyjny, ból porodowy, chlorowodorek, cięcie cesarskie, dawkowanie, infuzja ciągła, infuzja zewnątrzoponowa, lek znieczulający miejscowo, ostry ból pooperacyjny, podanie dooponowe, powtarzane wstrzyknięcia, przestrzeń zewnątrzoponowa, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, wlew ciągły, znieczulenie dooponowe, znieczulenie nasiękowe rany, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe