naczyniówka siatkówka
Naczyniówka (łac. choroidea) i siatkówka (łac. retina) są dwiema z trzech warstw budujących gałkę oczną. Naczyniówka stanowi środkową, silnie unaczynioną warstwę, położoną między twardówką a siatkówką. Jest bogata w melanocyty i naczynia krwionośne, które dostarczają tlen i składniki odżywcze do zewnętrznych warstw siatkówki.
Siatkówka to wewnętrzna warstwa oka, złożona z tkanki nerwowej zawierającej fotoreceptory (czopki i pręciki), które przekształcają światło w impulsy nerwowe. Warstwa ta jest metabolicznie bardzo aktywna i otrzymuje podwójne zaopatrzenie w krew – z naczyń siatkówki oraz z naczyniówki poprzez błonę Brucha.
Zaburzenia w obrębie naczyniówki i siatkówki mogą prowadzić do poważnych chorób narządu wzroku, takich jak zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), retinopatia cukrzycowa, odwarstwienie siatkówki czy zapalenie naczyniówki. Diagnostyka tych struktur obejmuje m.in. badanie dna oka, angiografię fluoresceinową, optyczną koherentną tomografię (OCT) oraz ultrasonografię.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Winian brymonidyny w stężeniu 2 mg/ml (1,3 mg brymonidyny) stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 0,06 ng/ml po 10 dniach podawania dwa razy dziennie (0,2%). Obserwuje się niewielką kumulację leku (AUC0-12h 0,31 ng·h/ml w stanie stacjonarnym vs. 0,23 ng·h/ml po dawce pojedynczej). Brymonidyna wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (29%) i wykazuje zdolność do odwracalnego wiązania z melaniną w tkankach oka, co prowadzi do 3-17-krotnie wyższych stężeń w melaninowych strukturach oka po dwutygodniowym stosowaniu. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na narząd wzroku w badaniach klinicznych i na modelach zwierzęcych, nawet przy dawkach przekraczających czterokrotnie zalecane u ludzi.
badanie biomikroskopowe, chlorek benzalkoniowy, ciałko rzęskowe, cytochrom P450, kumulacja leku, maksymalne stężenie, metabolizm wątrobowy, naczyniówka siatkówka, okres półtrwania, oksydaza aldehydowa, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, profil farmakokinetyczny, stan stacjonarny, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza, wiązanie z melaniną, winian brymonidyny -
Leksykon leków
Brymonidyna winian, stosowana miejscowo w postaci 0,2% kropli do oczu (Briglau PPH), wykazuje minimalną penetrację do krążenia ogólnego, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) około 0,06 ng/ml po dwukrotnym podaniu do worka spojówkowego przez 10 dni. Obserwowano niewielką kumulację leku, z AUC0-12h wynoszącym 0,31 ng·h/ml w stanie stacjonarnym oraz pozornym okresem półtrwania około 3 godzin. Brymonidyna wiąże się z białkami osocza w około 29%, pozostając w dużej mierze w formie wolnej, biologicznie aktywnej. Charakterystyczne jest odwracalne wiązanie z melaniną w tkankach oka, co prowadzi do 3-17-krotnie wyższych stężeń w tęczówce, ciałku rzęskowym oraz kompleksie naczyniówka-siatkówka po dwutygodniowym stosowaniu, bez kumulacji w tkankach pozbawionych melaniny i bez obserwacji działań niepożądanych w badaniach klinicznych do 1 roku oraz w badaniach toksyczności na małpach przy dawkach przekraczających zalecane u ludzi.
AUC, Briglau PPH, ciałko rzęskowe, Cmax, cytochrom P450, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja z organizmu, farmakokinetyka, metabolizm, metabolizm wątrobowy, naczyniówka siatkówka, okres półtrwania, oksydaza aldehydowa, podanie oczne, stężenie w osoczu, tęczówka, wiązanie z białkami osocza, wiązanie z melaniną, winian brymonidyny, worek spojówkowy
