depolimeryzacja zasadowa
Depolimeryzacja zasadowa to proces chemiczny, w którym długołańcuchowe cząsteczki polimerów ulegają rozpadowi na mniejsze fragmenty pod wpływem działania środowiska o wysokim pH. W medycynie proces ten ma istotne znaczenie w kontekście degradacji biopolimerów, w tym kwasów nukleinowych (DNA i RNA), białek oraz polisacharydów.
W warunkach klinicznych depolimeryzacja zasadowa może zachodzić w tkankach narażonych na działanie substancji alkalicznych, prowadząc do uszkodzenia struktur komórkowych. Typowym przykładem jest destrukcyjne działanie silnych zasad na błony śluzowe i skórę, gdzie dochodzi do rozpadu białek strukturalnych, co klinicznie objawia się martwicą rozpływną.
W diagnostyce laboratoryjnej depolimeryzacja zasadowa jest wykorzystywana w procesach takich jak denaturacja DNA podczas badań molekularnych czy w metodach izolacji niektórych substancji biologicznie czynnych. W farmacji proces ten znajduje zastosowanie przy projektowaniu systemów kontrolowanego uwalniania leków opartych na polimerach wrażliwych na zmiany pH środowiska.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crusia 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa w preparacie Crusia jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, dostępna w dawkach od 2000 j.m./0,2 ml do 10 000 j.m./1 ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Preparat jest wskazany m.in. w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym i wysokim ryzykiem, w tym po zabiegach ortopedycznych i onkologicznych, oraz u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością (np. niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne). Ponadto Crusia znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z wyłączeniem przypadków masywnej zatorowości wymagającej trombolizy lub interwencji chirurgicznej. Szczególną grupą są pacjenci onkologiczni, u których preparat stosuje się w przedłużonym leczeniu i zapobieganiu nawrotom powikłań zakrzepowo-zatorowych.
agregacja płytek krwi, chirurgia onkologiczna, choroba reumatyczna, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie zakażenie, czynna choroba nowotworowa, depolimeryzacja zasadowa, dostęp naczyniowy, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, hipoksemia, kwas acetylosalicylowy, martwica tkanki, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, perfuzja mięśnia sercowego, przezskórna interwencja wieńcowa, zabieg ortopedyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał NSTEMI, zawał STEMI, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Crusia 20 mg/0,2 ml (2000 j.m.)
Produkt leczniczy Crusia zawiera enoksaparynę sodową, heparynę drobnocząsteczkową o działaniu przeciwzakrzepowym, charakteryzującą się aktywnością anty-Xa. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg/0,2 ml), 4000 j.m. (40 mg/0,4 ml), 6000 j.m. (60 mg/0,6 ml), 8000 j.m. (80 mg/0,8 ml) oraz 10 000 j.m. (100 mg/1 ml). Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę rozpuszczoną w wodzie do wstrzykiwań, bez innych substancji pomocniczych. Produkt jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego i przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 3 lata. Ampułko-strzykawki wykonane są ze szkła typu I, dostępne z lub bez automatycznego systemu zabezpieczającego igłę, co zwiększa bezpieczeństwo podania i użytkowania.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelita, depolimeryzacja zasadowa, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, jednostka międzynarodowa, pojemnik jednodawkowy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, roztwór wodny dekstrozy, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clexane 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Enoksaparyna sodowa (Clexane) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na enoksaparynę, heparynę niefrakcjonowaną, inne LMWH oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z immunologiczną małopłytkowością poheparynową (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni oraz obecnością przeciwciał przeciwko kompleksom heparyna-czynnik płytkowy 4. Enoksaparyna jest również przeciwwskazana u chorych z aktywnym krwawieniem lub stanami wysokiego ryzyka krwawienia, takimi jak niedawny udar krwotoczny, czynne owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne operacje w obrębie mózgu, rdzenia kręgowego, oka, żylaków przełyku oraz w przypadku nieprawidłowości anatomicznych naczyń krwionośnych. Dawkowanie preparatu obejmuje stężenia od 20 mg (2000 j.m. anty-Xa) do 100 mg (10000 j.m. anty-Xa) w objętościach od 0,2 ml do 1,0 ml.
aktywność anty-Xa, choroba zakrzepowo-zatorowa, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, krwawienie śródmózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak okołordzeniowy, małopłytkowość poheparynowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przeciwciała przeciwko heparynie, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, terapia przeciwzakrzepowa, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, zakrzepica, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna sodowa – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Enoksaparyna sodowa, będąca produktem depolimeryzacji heparyny, jest stosowana jako lek przeciwzakrzepowy, także u kobiet w ciąży i karmiących piersią, jednak wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne nie potwierdzają przenikania enoksaparyny przez łożysko w II i III trymestrze, a badania na zwierzętach wykazały minimalne przenikanie bez dowodów na teratogenność czy toksyczność płodową. Stosowanie leku w ciąży jest wskazane wyłącznie, gdy jest to medycznie niezbędne, z koniecznością monitorowania objawów krwawienia i nadmiernego działania przeciwzakrzepowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety z protezami zastawkowymi serca oraz na planowane znieczulenie zewnątrzoponowe, gdzie rozważane jest odstawienie enoksaparyny. Preparaty zawierające alkohol benzylowy, który przenika przez łożysko, powinny być zastąpione formami bez tej substancji pomocniczej.
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, biodostępność doustna, depolimeryzacja zasadowa, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, farmakokinetyka, heparyna, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, osteoporoza, parametry koagulologiczne, przenikanie przez łożysko, ryzyko krwotoczne, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, substancja pomocnicza, sztuczna zastawka serca, terapia przeciwzakrzepowa, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clexane 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml
Enoksaparyna sodowa (Clexane) może być stosowana w ciąży jedynie po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego, ze względu na minimalne przenikanie przez łożysko i brak dowodów na teratogenność czy toksyczność płodową w badaniach na zwierzętach. Pacjentki w ciąży wymagają ścisłego nadzoru pod kątem objawów krwawienia i nadmiernego działania przeciwzakrzepowego. Dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko krwawienia, małopłytkowości czy osteoporozy u kobiet ciężarnych stosujących enoksaparynę, z wyjątkiem pacjentek ze sztucznymi zastawkami serca, które wymagają szczególnej uwagi. Przed planowanym znieczuleniem zewnątrzoponowym zaleca się odstawienie leku, aby zminimalizować ryzyko powikłań krwotocznych.
aktywność anty-Xa, błona śluzowa jelit, Clexane, depolimeryzacja zasadowa, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, małopłytkowość, osteoporoza, przenikanie przez łożysko, roztwór do wstrzykiwań, sztuczna zastawka, sztuczna zastawka serca, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neoparin Forte 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml
Neoparin Forte, zawierający enoksaparynę sodową, jest heparyną drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej około 4500 daltonów, charakteryzującą się wysoką aktywnością anty-Xa (~100 j.m./mg) i niską aktywnością anty-IIa (~28 j.m./mg), z stosunkiem anty-Xa do anty-IIa wynoszącym 3,6. Mechanizm działania opiera się na aktywacji antytrombiny III, co prowadzi do skutecznej inhibicji czynnika Xa i częściowej inhibicji czynnika IIa, a także dodatkowych efektów przeciwzakrzepowych i przeciwzapalnych, takich jak hamowanie czynnika VIIa, indukcja uwalniania TFPI oraz redukcja czynnika von Willebranda. W dawkach profilaktycznych enoksaparyna nie wpływa istotnie na aPTT, natomiast w dawkach terapeutycznych wydłuża aPTT o 1,5-2,2 raza, co odzwierciedla jej selektywność działania.
aktywność anty-IIa, aktywność anty-Xa, aktywność przeciwkrzepliwa, aktywność przeciwtrombinowa, aktywność przeciwzakrzepowa, alloplastyka stawu biodrowego, ampułko-strzykawka, antytrombina III, aPTT, błona śluzowa jelit, czynnik IIa, czynnik von Willebranda, czynnik Xa, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor czynnika tkankowego, lek biopodobny, roztwór do wstrzykiwań, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clexane 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml
Enoksaparyna sodowa, będąca heparyną drobnocząsteczkową (LMWH) i substancją czynną leku Clexane, jest szeroko stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Bezwzględne przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na enoksaparynę, heparynę niefrakcjonowaną, inne LMWH oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na immunologiczną małopłytkowość poheparynową (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni oraz obecność przeciwciał anty-heparyna/PF4, które stanowią poważne ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Ponadto, enoksaparyna jest przeciwwskazana u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem oraz w stanach zwiększonego ryzyka krwawienia, takich jak niedawny udar krwotoczny, aktywne owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawne operacje neurochirurgiczne, żylaki przełyku, tętniaki naczyniowe oraz poważne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie ośrodkowego układu nerwowego.
aktywacja układu krzepnięcia, aktywność anty-Xa, choroba zakrzepowo-zatorowa, depolimeryzacja estru benzylowego heparyny, depolimeryzacja zasadowa, dysfunkcja układu krzepnięcia, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, krwawienie aktywne, krwiak rdzenia, małopłytkowość poheparynowa, małopłytkowość poheparynowa immunologiczna, nadwrażliwość na składniki, nowotwór złośliwy, owrzodzenie żołądka, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crusia 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Crusia to lek przeciwzakrzepowy z grupy heparyn drobnocząsteczkowych, zawierający enoksaparynę sodową (średnia masa cząsteczkowa ~4500 Da) jako substancję czynną. Enoksaparyna wykazuje wysoką aktywność anty-Xa (~100 j.m./mg) oraz niższą anty-IIa (~28 j.m./mg), z stosunkiem anty-Xa/anty-IIa wynoszącym 3,6. Mechanizm działania opiera się na aktywacji antytrombiny III, co prowadzi do hamowania czynników krzepnięcia, w tym czynnika VIIa, oraz indukcji uwalniania TFPI i zmniejszenia poziomu czynnika von Willebranda. W dawkach profilaktycznych enoksaparyna nie wpływa istotnie na aPTT, natomiast w dawkach terapeutycznych może wydłużać aPTT o 1,5-2,2 raza. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg) do 10 000 j.m. (100 mg) aktywności anty-Xa, w objętościach od 0,2 ml do 1,0 ml.
aktywność anty-IIa, aktywność anty-Xa, aktywność przeciwzakrzepowa, alloplastyka stawu biodrowego, antytrombina III, aPTT, czynnik von Willebranda, czynnik Xa, depolimeryzacja zasadowa, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, lek przeciwzakrzepowy, śródbłonek naczyniowy, TFPI, właściwości przeciwzapalne, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losmina 120 mg/0,8 ml (12 000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa (Losmina) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w postaci roztworu do wstrzykiwań w dawkach 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml. W okresie ciąży jej stosowanie jest możliwe wyłącznie po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka dla matki i płodu, ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących przenikania leku przez łożysko, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego na płód, a przenikanie przez łożysko jest minimalne. Kobiety ciężarne leczone enoksaparyną wymagają ścisłego nadzoru lekarskiego, w tym monitorowania parametrów układu krzepnięcia oraz aktywności anty-Xa, aby zapobiec powikłaniom krwotocznym i nadmiernemu działaniu przeciwzakrzepowemu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek ze sztucznymi zastawkami serca oraz przed planowanym znieczuleniem zewnątrzoponowym, gdzie konieczne jest odpowiednie odstąpienie od leczenia.
aktywność anty-Xa, depolimeryzacja zasadowa, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna, enoksaparyna sodowa, heparyna, krwawienie, krwawienie z nosa, krwiomocz, Losmina, małopłytkowość, osteoporoza, powikłanie krwotoczne, przenikanie przez łożysko, roztwór do wstrzykiwań, sztuczna zastawka serca, toksyczność płodowa, układ krzepnięcia, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enoxaparin sodium Ledraxen 4000 j.m.
Enoksaparyna sodowa (Ledraxen) jest dostępna w ampułko-strzykawkach o dawkach 2000, 4000, 6000, 8000 oraz 10 000 j.m. i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na enoksaparynę, heparynę lub ich pochodne, a także u osób z immunologiczną małopłytkowością poheparynową (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni lub obecnością przeciwciał krążących. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest aktywne, klinicznie istotne krwawienie oraz stany zwiększające ryzyko krwawienia, takie jak niedawny udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaki przełyku, nieprawidłowości anatomiczne układu tętniczo-żylnego, tętniaki naczyniowe w obrębie OUN oraz stosowanie znieczulenia podpajęczynówkowego lub zewnątrzoponowego w ciągu ostatnich 24 godzin.
choroba zakrzepowo-zatorowa, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, krwawienie klinicznie istotne, krwiak zewnątrzoponowy, małopłytkowość poheparynowa, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, operacja mózgu, owrzodzenie żołądka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, terapia przeciwzakrzepowa, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neoparin Multi 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Neoparin Multi to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową w stężeniu 10 000 j.m. (100 mg)/ml, dostępny w fiolkach o pojemności 3 ml (30 000 j.m., 300 mg) oraz 5 ml (50 000 j.m., 500 mg). Substancja czynna jest heparyną drobnocząsteczkową otrzymywaną z błony śluzowej jelit świń, a preparat zawiera również alkohol benzylowy jako substancję pomocniczą (45 mg w fiolce 3 ml, 75 mg w fiolce 5 ml). Podawanie może odbywać się podskórnie lub dożylnie, przy czym dożylne szybkie wstrzyknięcie (bolus) jest wskazane wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST i może być rozcieńczane roztworem soli fizjologicznej lub 5% roztworem dekstrozy.
aktywność anty-Xa, alkohol benzylowy, bolus, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, heparyna z błony śluzowej jelit, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, stabilność chemiczna i fizyczna, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neoparin 40 mg/0,4 ml
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna leku Neoparin, jest heparyną drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej około 4500 daltonów, otrzymywaną z błony śluzowej jelit świń. Charakteryzuje się wysoką aktywnością anty-Xa (~100 j.m./mg) oraz niską aktywnością anty-IIa (~28 j.m./mg), z stosunkiem anty-Xa do anty-IIa wynoszącym 3,6, co umożliwia selektywne działanie przeciwzakrzepowe przy ograniczonym wpływie na globalne parametry krzepnięcia. Mechanizm działania opiera się na wzmocnieniu aktywności antytrombiny III, prowadząc do inaktywacji czynnika Xa i innych czynników krzepnięcia, a także na dodatkowych efektach przeciwzapalnych i hamowaniu uwalniania czynnika von Willebranda. W profilaktycznych dawkach enoksaparyna nie wpływa istotnie na aPTT, natomiast w dawkach terapeutycznych może wydłużać aPTT o 1,5–2,2 raza. Monitorowanie terapii preferuje ocenę aktywności anty-Xa, szczególnie u pacjentów z ryzykiem krwawień.
aktywacja płytek krwi, aktywność przeciwzakrzepowa, alloplastyka stawu biodrowego, antytrombina III, błona śluzowa jelita, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czynnik IIa, czynnik VIIa, czynnik von Willebranda, czynnik Xa, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia, kaskada krzepnięcia, lek biopodobny, profilaktyka przeciwzakrzepowa, śródbłonek naczyniowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Losmina 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Losmina, zawierająca enoksaparynę sodową – heparynę drobnocząsteczkową, jest stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Wskazania obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym i wysokim ryzykiem (zwłaszcza ortopedycznych i onkologicznych), pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością (np. ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne), leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) z wyłączeniem przypadków wymagających trombolizy lub operacji, a także zapobieganie krzepnięciu w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy. Ponadto Losmina jest stosowana w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych, w tym NSTEMI i STEMI, często w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, co zmniejsza ryzyko powikłań zakrzepowych i poprawia rokowanie.
aktywność anty-Xa, antagonista witaminy K, choroba reumatyczna, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie zakażenie, depolimeryzacja zasadowa, dławica piersiowa, doustny antykoagulant, enoksaparyna sodowa, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, krążenie pozaustrojowe, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, ostra niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, powikłanie zakrzepowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przezskórna interwencja wieńcowa, skrzeplina, świeży zawał mięśnia sercowego, uniesienie odcinka ST, zabieg chirurgiczny ortopedyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał NSTEMI, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neoparin 80 mg/0,8 ml
Enoksaparyna sodowa (Neoparin), będąca heparyną drobnocząsteczkową, może być stosowana u kobiet w ciąży jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Dane kliniczne dotyczące przenikania leku przez łożysko są ograniczone, jednak badania przedkliniczne wskazują na minimalne przenikanie oraz brak działania teratogennego i toksycznego na płód. Kobiety ciężarne leczone enoksaparyną wymagają ścisłego monitorowania pod kątem objawów krwawienia i nadmiernego działania przeciwzakrzepowego. Stosowanie leku nie zwiększa ryzyka krwawienia, małopłytkowości ani osteoporozy w porównaniu do kobiet niebędących w ciąży, z wyjątkiem pacjentek ze sztucznymi zastawkami serca, u których ryzyko powikłań jest wyższe. W przypadku planowanego znieczulenia zewnątrzoponowego konieczne jest wcześniejsze odstawienie enoksaparyny, aby uniknąć powikłań krwotocznych w kanale kręgowym.
aktywność anty-Xa, błona śluzowa jelita, depolimeryzacja zasadowa, dysfagia, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, krwawienie do kanału kręgowego, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, następstwo neurologiczne, Neoparin, powikłanie krwotoczne, przenikanie przez łożysko, sztuczna zastawka serca, toksyczność płodowa, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Crusia 20 mg/0,2 ml (2000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa, substancja czynna preparatu Crusia, jest heparyną drobnocząsteczkową (LMWH) o działaniu przeciwzakrzepowym. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na enoksaparynę, heparynę lub jej pochodne oraz immunologicznej małopłytkowości poheparynowej (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni lub obecności przeciwciał krążących. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest aktywne, klinicznie istotne krwawienie oraz stany zwiększonego ryzyka krwawienia, takie jak niedawno przebyty udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaki przełyku, nieprawidłowości anatomiczne układu tętniczo-żylnego, tętniaki naczyniowe oraz poważne malformacje naczyniowe w obrębie OUN. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane przy planowanym lub wykonanym w ciągu ostatnich 24 godzin znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym ze względu na ryzyko krwiaków okołordzeniowych i potencjalnego porażenia.
aktywność anty-Xa, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, heparyna, heparyna drobnocząsteczkowa, krwawienie klinicznie istotne, krwawienie śródmózgowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak okołordzeniowy, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, małopłytkowość poheparynowa, nieprawidłowość naczyniowa, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowe, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, zabieg neurochirurgiczny, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crusia 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Lek Crusia zawiera enoksaparynę sodową, heparynę drobnocząsteczkową dostępną w dawkach od 2000 j.m./0,2 ml do 10 000 j.m./1 ml, stosowaną w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Wskazania obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów po zabiegach chirurgicznych o umiarkowanym i wysokim ryzyku (ortopedia, chirurgia ogólna, onkologia), profilaktykę u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością (np. ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne), leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) z wyłączeniem przypadków wymagających trombolizy lub interwencji chirurgicznej. Enoksaparyna jest także stosowana w przedłużonym leczeniu ZŻG i ZP u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową oraz do zapobiegania zakrzepom podczas hemodializy. W ostrych zespołach wieńcowych (niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, STEMI) enoksaparyna podawana jest w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym lub jako monoterapia w STEMI, zarówno u pacjentów leczonych zachowawczo, jak i poddawanych PCI.
aktywność anty-Xa, choroba nowotworowa, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, funkcja nerek i wątroby, hemodializa, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, krążenie pozaustrojowe, leczenie trombolityczne, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przezskórna interwencja wieńcowa, terapia skojarzona, zabieg ortopedyczny, zaburzenie wentylacji, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał NSTEMI, zawał STEMI, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enoxaparin sodium LEK-AM 2 000 j.m. (20 mg)/0,2 ml
Enoksaparyna sodowa, będąca heparyną drobnocząsteczkową, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na enoksaparynę, heparynę, jej pochodne lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także immunologiczna małopłytkowość poheparynowa (HIT) w ciągu ostatnich 100 dni oraz obecność przeciwciał przeciwko heparynie, ze względu na ryzyko paradoksalnego zwiększenia zakrzepicy. Ponadto, enoksaparyna nie powinna być stosowana u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem lub stanami wysokiego ryzyka krwawienia, takimi jak niedawny udar krwotoczny, owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne operacje mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaki przełyku, tętniaki naczyniowe oraz poważne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie OUN.
aktywność anty-Xa, błona śluzowa jelita, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, krwawienie klinicznie istotne, krwiak okołordzeniowy, leczenie przeciwzakrzepowe, małopłytkowość poheparynowa, małopłytkowość poheparynowa immunologiczna, nieprawidłowość anatomiczna, nowotwór złośliwy, owrzodzenie jelit, owrzodzenie żołądka, powikłanie krwotoczne, przeciwciało krążące, przeciwciało przeciwheparynowe, roztwór do wstrzykiwań, tętniak naczyniowy, udar krwotoczny, wywiad alergologiczny, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin 40 mg/0,4 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej (Neoparin) obejmowały długoterminowe testy toksyczności na szczurach, psach i małpach, z dawkami do 15 mg/kg/dobę podawanymi podskórnie i dożylnie przez okresy 13 i 26 tygodni. Nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Ocena mutagenności przeprowadzona w testach in vitro (m.in. test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej w komórkach szpiku szczura) nie wykazała aktywności mutagennej ani klastogennej. Badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, z dawkami do 30 mg/kg/dobę, nie potwierdziły działania teratogennego ani toksycznego na płód.
aberracja chromosomalna, aktywność anty-Xa, aktywność klastogenna, badanie mutagenności, badanie teratogenności, błona śluzowa jelit, depolimeryzacja zasadowa, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, heparyna drobnocząsteczkowa, limfocyt ludzki, mutacja genowa, potencjał mutagenny, szpik kostny, test Amesa, toksyczność płodowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Losmina 150 mg/ml (15 000 j.m.)
Losmina to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, substancję biologiczną o aktywności anty-Xa, otrzymywaną z heparyny świnięcej. Produkt dostępny jest w dwóch dawkach: 12 000 j.m. (120 mg) w 0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg) w 1 ml, w ampułko-strzykawkach jednodawkowych. Podstawową drogą podania jest wstrzyknięcie podskórne, natomiast szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) stosuje się wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, z możliwością łączenia z 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem dekstrozy. Produkt jest klarownym, bezbarwnym do jasnożółtego roztworem, przechowywanym w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 3 lata, bez możliwości zamrażania.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, bolus, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, guma chlorobutylowa, heparyna z błony śluzowej, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clexane 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml
Produkt leczniczy Clexane zawiera enoksaparynę sodową, będącą heparyną drobnocząsteczkową uzyskaną przez zasadową depolimeryzację heparyny z jelit świń. Dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o stężeniach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, gdzie j.m. odnosi się do aktywności anty-Xa. Roztwór jest klarowny, bezbarwny lub żółtawy, o pH 5,5–7,5, z jedyną substancją pomocniczą – wodą do wstrzykiwań. Ampułko-strzykawki są jednorazowego użytku, wykonane ze szkła typu I, z gumowym korkiem i igłą, dostępne także z automatycznymi systemami zabezpieczającymi ERIS™ lub PREVENTIS™. Produkt przeznaczony jest do podawania podskórnego, a w przypadku szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus) – wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, bez mieszania z innymi lekami poza wskazanymi w charakterystyce produktu.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, bolus, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, heparyna z błony śluzowej jelit, igła iniekcyjna, korek z gumy chlorobutylowej, podanie podskórne, postać roztworu, przejrzysty roztwór, roztwór do wstrzykiwań, system zabezpieczający, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zawał mięśnia sercowego