dysfunkcja układu krzepnięcia

Dysfunkcja układu krzepnięcia (koagulopatia) to stan, w którym dochodzi do zaburzenia zdolności organizmu do prawidłowego formowania skrzepów krwi. Proces krzepnięcia jest złożonym mechanizmem angażującym płytki krwi, czynniki krzepnięcia i inne białka osoczowe, który w warunkach fizjologicznych prowadzi do powstania stabilnego skrzepu zatrzymującego krwawienie.

Zaburzenia układu krzepnięcia mogą mieć charakter wrodzony (np. hemofilia, choroba von Willebranda) lub nabyty (np. w przebiegu niewydolności wątroby, DIC – rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, podczas masywnych krwotoków). Klinicznie dysfunkcja układu krzepnięcia może objawiać się zwiększoną skłonnością do krwawień (skaza krwotoczna) lub przeciwnie – nadmierną gotowością zakrzepową (trombofilia).

Diagnostyka zaburzeń krzepnięcia obejmuje badania laboratoryjne, takie jak czas protrombinowy (PT), czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), stężenie fibrynogenu, D-dimerów oraz aktywność poszczególnych czynników krzepnięcia. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę dysfunkcji i może obejmować przetaczanie składników krwi, podawanie czynników krzepnięcia, leków przeciwkrzepliwych lub interwencje eliminujące przyczynę (np. leczenie choroby podstawowej).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl