iwabradyna chlorowodorek

Iwabradyna chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy selektywnych i specyficznych inhibitorów kanałów f aktywowanych hiperpolaryzacją (If) w węźle zatokowo-przedsionkowym. Mechanizm działania iwabradyny polega na selektywnym zmniejszeniu częstości akcji serca poprzez hamowanie prądu If w komórkach rozrusznikowych węzła zatokowego, bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, repolaryzację komór czy przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.

Głównym wskazaniem do stosowania iwabradyny chlorowodorku jest leczenie objawowej przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych z chorobą niedokrwienną serca oraz niewydolnością serca. Lek jest szczególnie wartościowy u pacjentów z niewydolnością serca (NYHA II-IV) z dysfunkcją skurczową, u których częstość akcji serca wynosi ≥75 uderzeń na minutę, w skojarzeniu ze standardową terapią lub gdy leczenie beta-adrenolitykami jest przeciwwskazane.

Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem iwabradyny chlorowodorku to zaburzenia widzenia (fosfeny), bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia oraz komorowe skurcze dodatkowe. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wstrząsem kardiogennym, ostrym zawałem serca, niestabilną dławicą piersiową, ciężką hipotensją oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl