skala ryzyka Framingham

Skala ryzyka Framingham to uznane narzędzie prognostyczne używane do oceny 10-letniego ryzyka wystąpienia choroby wieńcowej serca. Została opracowana na podstawie wyników Framingham Heart Study – długofalowego badania kohortowego rozpoczętego w 1948 roku w mieście Framingham w stanie Massachusetts.

Algorytm uwzględnia kluczowe czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, takie jak: wiek, płeć, stężenie cholesterolu całkowitego, poziom cholesterolu HDL, wartości ciśnienia tętniczego, leczenie nadciśnienia, palenie tytoniu oraz obecność cukrzycy. Na podstawie analizy tych parametrów obliczane jest punktowe ryzyko wystąpienia incydentu wieńcowego w ciągu najbliższych 10 lat.

W praktyce klinicznej skala Framingham pozwala na stratyfikację pacjentów do grup niskiego (poniżej 10%), umiarkowanego (10-20%) i wysokiego (powyżej 20%) ryzyka sercowo-naczyniowego. Jest to przydatne narzędzie do podejmowania decyzji terapeutycznych, szczególnie dotyczących intensywności profilaktyki pierwotnej, w tym farmakoterapii hipolipemizującej.

Współcześnie skala Framingham jest jednym z kilku dostępnych narzędzi oceny ryzyka sercowo-naczyniowego, obok skali SCORE (stosowanej częściej w Europie), QRISK czy Pooled Cohort Equations. Należy pamiętać, że skala Framingham została opracowana głównie w oparciu o populację amerykańską i może wymagać adaptacji przy stosowaniu w innych grupach etnicznych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl