spłycony sen

Spłycony sen to zaburzenie jakości snu charakteryzujące się zmniejszeniem głębokości faz snu, zwłaszcza snu wolnofalowego (NREM fazy N3) oraz snu REM. W warunkach fizjologicznych prawidłowy sen składa się z kilku cykli, w których występują naprzemiennie fazy NREM (N1, N2, N3) oraz REM, przy czym najgłębszy sen wolnofalowy (N3) odgrywa kluczową rolę w procesach regeneracyjnych organizmu.

Spłycenie snu może być skutkiem różnych czynników, w tym stresu, zaburzeń psychicznych (depresja, zaburzenia lękowe), chorób somatycznych (ból przewlekły, choroby układu oddechowego, zaburzenia endokrynologiczne), stosowania niektórych leków (m.in. beta-blokerów, leków przeciwdepresyjnych, kortykosteroidów), używek (kofeina, alkohol, nikotyna) czy nieprawidłowej higieny snu. Istotną przyczyną mogą być również pierwotne zaburzenia snu, takie jak bezdech senny czy zespół niespokojnych nóg.

Konsekwencje spłyconego snu obejmują pogorszenie funkcji poznawczych, zaburzenia nastroju, osłabienie odporności oraz zwiększone ryzyko chorób metabolicznych i sercowo-naczyniowych. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie polisomnograficzne, które umożliwia obiektywną ocenę architektury snu. Leczenie wymaga identyfikacji i eliminacji przyczyn, wdrożenia zasad higieny snu oraz w niektórych przypadkach farmakoterapii lub psychoterapii poznawczo-behawioralnej ukierunkowanej na problemy ze snem.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl