nadwrażliwość na lorazepam
Nadwrażliwość na lorazepam to niepożądana reakcja immunologiczna organizmu na ten lek z grupy benzodiazepin. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się w różny sposób – od łagodnych objawów skórnych, takich jak wysypka, świąd czy pokrzywka, po ciężkie reakcje anafilaktyczne zagrażające życiu pacjenta.
W przypadku wystąpienia nadwrażliwości na lorazepam konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i zastosowanie odpowiedniej terapii objawowej. U pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na lorazepam występuje często nadwrażliwość krzyżowa na inne leki z grupy benzodiazepin, co należy uwzględnić przy planowaniu dalszego leczenia.
Diagnostyka nadwrażliwości na lorazepam obejmuje wywiad kliniczny, ocenę objawów oraz w wybranych przypadkach testy alergologiczne. W dokumentacji medycznej pacjenta należy wyraźnie odnotować wystąpienie reakcji nadwrażliwości na lorazepam, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa farmakoterapii w przyszłości.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lek Lorabex w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera 4 mg/ml lorazepamu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lorazepam lub substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (21 mg/ml) i glikol propylenowy (840 mg/ml). Nie należy go stosować u osób z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych, a także u pacjentów z niewydolnością oddechową, gdyż lorazepam może powodować depresję ośrodka oddechowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także miastenia gravis, gdzie lek może nasilać osłabienie mięśni, w tym oddechowych, oraz zespół bezdechu sennego, ze względu na ryzyko pogłębienia bezdechu i hipoksji.
alkohol benzylowy, bezdech senny, depresja ośrodka oddechowego, działanie miorelaksacyjne, działanie sedatywne, glikol propylenowy, hipoksja, Lorabex, lorazepam, metabolizm leku, miastenia, myasthenia gravis, nadwrażliwość na lorazepam, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, splątanie, uzależnienie od benzodiazepin, zaburzenia poznawcze, zaburzenia rytmu serca, zespół bezdechu sennego -
Leksykon leków
Lorazepam, substancja czynna leku Lorabex, jest benzodiazepiną, której stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne bezwzględne przeciwwskazania. Należą do nich nadwrażliwość na lorazepam, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną obecna w dawkach 0,5 mg (34,4 mg laktozy), 1 mg (68,8 mg laktozy) oraz 2,5 mg (172 mg laktozy). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z miastenią (myasthenia gravis) ze względu na ryzyko nasilenia osłabienia mięśniowego, ciężką niewydolnością oddechową (w tym zaawansowaną POChP) z powodu depresyjnego wpływu na ośrodek oddechowy, zespołem bezdechu sennego, gdzie może nasilać epizody bezdechu przez działanie miorelaksacyjne, oraz ciężką niewydolnością wątroby, która zwiększa ryzyko kumulacji leku i działań niepożądanych.
alergia krzyżowa, benzodiazepiny, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie miorelaksacyjne, hipowentylacja, laktoza jednowodna, lorazepam, metabolizm benzodiazepiny, miastenia, nadwrażliwość na lorazepam, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, reakcja anafilaktyczna, zespół bezdechu sennego -
Leksykon leków
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii lorazepamem (Lorabex) w dawkach 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu farmakoterapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lorazepam, inne benzodiazepiny oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość wynosi odpowiednio 34,4 mg, 68,8 mg i 172,0 mg w poszczególnych dawkach. Miastenia gravis stanowi istotne ograniczenie ze względu na ryzyko nasilenia osłabienia mięśniowego i niewydolności oddechowej. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową (w tym zaawansowaną POChP) oraz zespołem bezdechu sennego, ze względu na depresję ośrodka oddechowego i ryzyko pogłębienia bezdechów i desaturacji.
anafilaksja, benzodiazepina, bezdech senny, choroba autoimmunologiczna, depresja oddechowa, desaturacja, dysfunkcja hepatocytów, encefalopatia wątrobowa, hipoksemia, laktoza jednowodna, lorazepam, miastenia, nadwrażliwość na benzodiazepiny, nadwrażliwość na lorazepam, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, obturacja dróg oddechowych, osłabienie mięśniowe, ośrodek oddechowy, POChP, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, przełom miasteniczny, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, relaksacja mięśni gardła, sedacja, zaburzenia świadomości -
Leksykon leków
Lorazepam TZF, dostępny w roztworze do wstrzykiwań w stężeniach 2 mg/ml i 4 mg/ml, jest benzodiazepiną o licznych przeciwwskazaniach wymagających szczegółowej oceny pacjenta przed zastosowaniem. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lorazepam, inne benzodiazepiny oraz substancje pomocnicze (makrogol 400 – 203 mg/ml, glikol propylenowy – 843-845 mg/ml), podanie dotętnicze, zespół bezdechu sennego, ciężką niewydolność oddechową, miastenię, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz jednoczesne stosowanie skopolaminy ze względu na ryzyko nasilonego działania sedatywnego i zaburzeń psychicznych. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12. roku życia, z wyjątkiem kontrolowanego stanu padaczkowego pod ścisłym nadzorem specjalisty. Metabolizm lorazepamu odbywa się głównie w wątrobie, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami wątroby, aby uniknąć kumulacji i encefalopatii wątrobowej.
benzodiazepiny, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia wątrobowa, glikol propylenowy, interakcje lekowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, makrogol, martwica tkanek, miastenia, myasthenia gravis, nadwrażliwość na lorazepam, neurolog dziecięcy, niewydolność narządowa, niewydolność oddechowa, podanie dotętnicze, powikłania naczyniowe, przewlekłe choroby płuc, skopolamina, stan padaczkowy, substancje pomocnicze, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia świadomości, zatrucie, zespół bezdechu sennego
