przerost zrazików wątrobowych

Przerost zrazików wątrobowych (hepatocellular hypertrophy) to zjawisko patologiczne charakteryzujące się zwiększeniem objętości hepatocytów bez zwiększenia ich liczby. Jest to adaptacyjna odpowiedź wątroby na różnego rodzaju obciążenia metaboliczne lub toksyczne.

Przerost zrazików może wystąpić w odpowiedzi na leki indukujące enzymy cytochromu P450, przewlekłą ekspozycję na toksyny, choroby metaboliczne lub w przebiegu chorób spichrzeniowych. W obrazie mikroskopowym obserwuje się powiększone hepatocyty z obfitą cytoplazmą, często ze zwiększoną liczbą organelli komórkowych, zwłaszcza retikulum endoplazmatycznego gładkiego i mitochondriów.

Klinicznie przerost zrazików wątrobowych może być bezobjawowy lub manifestować się jako hepatomegalia. W badaniach laboratoryjnych mogą występować niespecyficzne zmiany w wartościach enzymów wątrobowych. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu histopatologicznym materiału pobranego podczas biopsji wątroby oraz na wykluczeniu innych przyczyn powiększenia narządu.

Leczenie przerostu zrazików wątrobowych jest ukierunkowane na eliminację czynnika wywołującego oraz na wspomaganie funkcji wątroby. W większości przypadków, po usunięciu czynnika sprawczego, zmiany przerostowe są odwracalne i dochodzi do normalizacji struktury wątroby.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Day Zero 100 mg

Badania przedkliniczne mykafunginy wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza hepatotoksyczność i potencjalne działanie rakotwórcze u szczurów. Rozwój ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych był zależny od dawki i czasu leczenia, przy czym dawka 32 mg/kg mc./dobę wiązała się ze znaczącym wzrostem częstości nowotworów po 18-20 miesiącach od zakończenia terapii. Stężenia leku wywołujące te zmiany mieściły się w zakresie klinicznym stosowanym u ludzi, co rodzi pytania o potencjalne ryzyko u pacjentów. Ponadto, obserwowano toksyczność narządową obejmującą wątrobę, nerki, pęcherz moczowy, krwinki czerwone (potencjalna hemoliza) oraz męskie narządy rozrodcze, przy czym poziomy NOAEL były zbliżone lub niższe od stężeń klinicznych. W badaniach farmakologicznych wykazano również wpływ na układ sercowo-naczyniowy i uwalnianie histaminy, zależny od czasu ekspozycji i dawki.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, działanie hemolityczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, enzym wątrobowy, hemoliza krwi, hepatocyt, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego, krwinka czerwona, męski narząd płciowy, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, ognisko zmienione hepatocytów, poronienie, przerost zrazików wątrobowych, toksyczność narządowa, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wakuolizacja komórek nabłonka, wakuolizacja nabłonka miedniczek nerkowych, wakuolizacja nabłonka nasiennego, wakuolizacja nabłonka pęcherza moczowego, wlew dożylny, zanik kanalików nasiennych, zmiana zwyrodnieniowa hepatocytów
Leksykon substancji czynnych
Mykafungina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Mykafungina, stosowana w lekach przeciwgrzybiczych, wykazuje w badaniach przedklinicznych na szczurach działanie hepatotoksyczne i potencjalnie rakotwórcze, manifestujące się rozwojem ognisk zmienionych hepatocytów (FAH) oraz nowotworów wątrobowokomórkowych, zależnym od dawki i czasu leczenia. W badaniach obserwacyjnych po 3- i 6-miesięcznym leczeniu dawką 32 mg/kg mc./dobę, nowotwory wątrobowokomórkowe pojawiały się do 20 miesięcy po odstawieniu leku. Zakres stężeń klinicznych u ludzi pokrywa się z progiem rozwoju tych zmian u szczurów, jednak związek tych efektów z działaniem u ludzi pozostaje nieznany. Dodatkowo, toksyczność wielokrotnego podania mykafunginy obejmuje uszkodzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych, zmiany zwyrodnieniowe hepatocytów), dróg moczowych (wakuolizacja i hiperplazja nabłonka pęcherza moczowego), krwinek czerwonych (hemoliza i niedokrwistość hemolityczna u szczurów) oraz męskich narządów płciowych (wakuolizacja nabłonka przewodów najądrza, zmniejszenie liczby plemników). NOAEL mieści się w zakresie stężeń klinicznych lub jest niższy, co sugeruje możliwość wystąpienia podobnych działań niepożądanych u pacjentów.
badanie toksykologiczne, enzym wątrobowy, hemoliza krwi, hepatocyt, hepatotoksyczność, hiperplazja nabłonka, histamina, klastogenność, lek przeciwgrzybiczny, miedniczka nerkowa, mutagenność, mykafungina, nabłonek przewodów najądrza, niedokrwistość hemolityczna, nieplanowana synteza DNA, nowotwór wątrobowokomórkowy, ogniska zmienionych hepatocytów, pęcherz moczowy, przerost zrazików wątrobowych, rakotwórczość, stężenie kliniczne, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, wakuolizacja nabłonka, wakuolizacja nabłonka nasiennego, wlew dożylny, zanik kanalików nasiennych
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopro 100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topiramatu wykazały brak negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, mimo toksyczności u rodziców już od 8 mg/kg mc./dobę. Topiramat wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z różnorodnymi efektami zależnymi od dawki i gatunku. U myszy dawka 500 mg/kg mc./dobę powodowała zmniejszenie masy ciała płodu, zahamowanie kostnienia i wzrost wad wrodzonych już od 20 mg/kg mc./dobę. U szczurów dawki ≥ 400 mg/kg mc./dobę wywoływały deformacje kończyn, a dawki ≤ 20 mg/kg mc./dobę skutkowały toksycznością matczyną i embriotoksycznością. U królików toksyczność matczyna pojawiała się przy dawkach < 10 mg/kg mc./dobę, a teratogenność przy 120 mg/kg mc./dobę. Działania teratogenne u szczurów i królików przypominają efekty inhibitorów anhydrazy węglanowej, które nie powodują wad u ludzi, co jest istotne dla oceny ryzyka klinicznego.
badanie mutagenności, bariera łożyskowa, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, hamowanie kostnienia, inhibitor anhydrazy węglanowej, płodność, potencjał mutagenny, przerost zrazików wątrobowych, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, topiramat, umieralność płodu, wada wrodzona, zniekształcenie kończyn, zniekształcenie żeber
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopro 50 mg

Przedkliniczne badania topiramatu wykazały brak negatywnego wpływu na płodność szczurów nawet przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, pomimo toksyczności u osobników rodzicielskich przy 8 mg/kg mc./dobę. Jednakże topiramat wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się zmniejszeniem masy ciała płodu, zahamowaniem kostnienia szkieletu oraz wadami wrodzonymi. U myszy dawki 20–500 mg/kg mc./dobę zwiększały częstość wad wrodzonych, u szczurów dawki ≥400 mg/kg mc./dobę powodowały deformacje kończyn, a u królików dawki ≥120 mg/kg mc./dobę wywoływały zniekształcenia żeber i kręgów. Działanie toksyczne na matki i embriotoksyczne obserwowano już przy dawkach 20 mg/kg mc./dobę u szczurów i <35 mg/kg mc./dobę u królików. Topiramat przenika przez barierę łożyskową, co może zwiększać ekspozycję płodu. U młodych szczurów podawanie do 300 mg/kg mc./dobę powodowało toksyczność objawiającą się zmniejszonym apetytem i przerostem centralnej części zrazików wątrobowych, jednak bez istotnego wpływu na wzrost kości długich, gęstość mineralną kości, rozwój neurologiczny, reprodukcyjny i płodność.
badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, dawkowanie leku, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gęstość mineralna kości, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, płodność, profil bezpieczeństwa leku, przerost zrazików wątrobowych, toksyczność, topiramat, umieralność, wada wrodzona płodu, zniekształcenie kończyn

przerost zrazików wątrobowych

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Micafungin Day Zero 100 mg

Mykafungina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopro 100 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopro 50 mg