Metafen Paracetamol MAX
Metafen Paracetamol MAX to preparat zawierający paracetamol w maksymalnej dawce jednorazowej. Paracetamol (acetaminofen) jest powszechnie stosowanym lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, który działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym.
Lek jest wskazany w leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w tym bólu głowy, mięśni, zębów, menstruacyjnego, oraz stanów gorączkowych różnego pochodzenia. Maksymalna dawka jednorazowa paracetamolu dla dorosłych wynosi 1000 mg (1 g), a dobowa nie powinna przekraczać 4000 mg (4 g).
Paracetamol charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu w zalecanych dawkach, jednak przedawkowanie może prowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby. Lek metabolizowany jest głównie w wątrobie, dlatego należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z jej upośledzoną funkcją oraz przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Metafen Paracetamol MAX zawiera 1000 mg paracetamolu w postaci białej lub prawie białej podłużnej tabletki z linią podziału. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, preparat nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Paracetamol, jako nieopioidowy lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, działa głównie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym, nie powodując istotnych zaburzeń funkcji poznawczych, koordynacji ruchowej ani świadomości pacjenta. W porównaniu do NLPZ czy opioidów, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne, Metafen Paracetamol MAX stanowi bezpieczną opcję farmakoterapeutyczną dla pacjentów prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, lek przeciwbólowy nieopioidowy, lek przeciwgorączkowy, Metafen Paracetamol MAX, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, postać farmaceutyczna, przedawkowanie paracetamolu, synteza prostaglandyn, zdolność psychomotoryczna -
Leksykon leków
Paracetamol, substancja czynna Metafen Paracetamol MAX (1000 mg), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, choć obecność pokarmu może spowolnić ten proces. Po wchłonięciu lek dystrybuuje się równomiernie w płynach ustrojowych i wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza w dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację, sulfatację oraz oksydację, generując około 5% hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który w warunkach prawidłowych jest inaktywowany przez glutation. Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki (>90% dawki w postaci metabolitów) z okresem półtrwania 1-4 godzin, a ponad 90% dawki jest eliminowane w ciągu 24 godzin.
biodostępność, biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, dystrybucja w płynach ustrojowych, farmakokinetyka, glukuronidacja, glukuronidy i siarczany, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność paracetamolu, kwas glukuronowy, martwica wątroby, metabolity paracetamolu, metabolity polarne, metabolizm paracetamolu, Metafen Paracetamol MAX, N-acetylo-p-benzochinoimina, NAPQI, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, sulfatacja, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wpływ pokarmu na wchłanianie, wyczerpanie glutationu, wydalanie nerkowe, wyrównana niewydolność wątroby
