wyrównana niewydolność wątroby
Wyrównana niewydolność wątroby to stan, w którym mimo uszkodzenia wątroby, narząd ten zachowuje jeszcze zdolność do spełniania swoich podstawowych funkcji. Jest to wczesne stadium niewydolności, poprzedzające fazę niewyrównaną, która charakteryzuje się już klinicznie widocznymi objawami dysfunkcji wątroby.
W wyrównanej niewydolności wątroby pacjenci mogą nie wykazywać żadnych objawów lub prezentować jedynie subtelne symptomy, takie jak łagodne zmęczenie, dyskomfort w prawym podżebrzu czy nieznaczne zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. Wątroba w tym stadium zachowuje jeszcze zdolność do regeneracji i kompensacji uszkodzeń.
Diagnostyka wyrównanej niewydolności wątroby opiera się na badaniach biochemicznych (poziomy transaminaz, bilirubiny, albumin, wskaźniki krzepnięcia), obrazowych oraz czasami na biopsji wątroby. Kluczowe znaczenie ma identyfikacja przyczyny uszkodzenia wątroby, która może obejmować infekcje wirusowe, choroby autoimmunologiczne, toksyny, leki czy zaburzenia metaboliczne.
Leczenie wyrównanej niewydolności wątroby koncentruje się na eliminacji czynnika wywołującego uszkodzenie, modyfikacji stylu życia (w tym abstynencji alkoholowej), właściwej diecie oraz farmakoterapii skierowanej na pierwotną przyczynę. Odpowiednie postępowanie terapeutyczne na tym etapie może zapobiec progresji do niewyrównanej niewydolności wątroby i rozwojowi poważnych powikłań, takich jak wodobrzusze, encefalopatia wątrobowa czy krwawienia z żylaków przełyku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panadol dla dzieci 2,4 % (W/V)
Paracetamol w postaci zawiesiny doustnej dla dzieci (120 mg/5 ml) charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w ciągu 30-60 minut po podaniu. Metabolizm u dzieci różni się od dorosłych, dominując połączenia z siarczanami, co przekłada się na wyższy indeks terapeutyczny i mniejsze ryzyko powikłań wątrobowych. Paracetamol jest metabolizowany w wątrobie, gdzie glutation odgrywa kluczową rolę w neutralizacji toksycznych metabolitów; przedawkowanie może prowadzić do wyczerpania glutationu, uszkodzenia hepatocytów i ostrej niewydolności wątroby. Eliminacja leku jest efektywna, z 85-90% dawki wydalanej z moczem w ciągu 24 godzin, a okres półtrwania wynosi 1-3 godziny.
biotransformacja wątrobowa, ciężka niewydolność wątroby, farmakokinetyka, farmakokinetyka paracetamolu, glukuronian, glutation, hepatotoksyczność paracetamolu, indeks terapeutyczny, maksymalne stężenie leku, metabolizm paracetamolu, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, paracetamol dla dzieci, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, siarczan, sprzęganie z glutationem, uszkodzenie hepatocytów, wchłanianie paracetamolu, wyrównana niewydolność wątroby, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Excedrin Extra 500 mg + 65 mg
Excedrin Extra zawiera paracetamol (500 mg) oraz kofeinę (65 mg), które wykazują odrębne profile farmakokinetyczne. Paracetamol jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, z dystrybucją do płynów ustrojowych i niskim stopniem wiązania z białkami osocza. Metabolizowany głównie w wątrobie do glukuronidów, siarczanów oraz hepatotoksycznego metabolitu NAPQI (ok. 5%), który w warunkach prawidłowych jest neutralizowany przez glutation. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny, a wydalanie odbywa się głównie z moczem (>90% w postaci metabolitów). U pacjentów z wyrównaną niewydolnością wątroby farmakokinetyka paracetamolu pozostaje niezmieniona, natomiast w ciężkiej niewydolności może dojść do wydłużenia okresu półtrwania, choć bez jednoznacznego wpływu klinicznego. W przewlekłej niewydolności nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów.
1-metyloksantyna, ciężka niewydolność wątroby, Excedrin Extra, farmakokinetyka, glukuronid, glutation wątrobowy, kofeina, kwas 1-metylomoczowy, maksymalne stężenie, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, NAPQI, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, polarny metabolit, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, uszkodzenie hepatocytów, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Choligrip (750 mg + 10 mg + 60 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Choligrip zawiera paracetamol (750 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz kwas askorbowy (60 mg), z których każda substancja charakteryzuje się odmiennym profilem farmakokinetycznym. Paracetamol wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego, niskie wiązanie z białkami osocza oraz równomierną dystrybucję do płynów ustrojowych. Metabolizowany jest głównie w wątrobie do nieaktywnych glukuronidów i siarczanów, z wytworzeniem około 5% hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który jest unieczynniany przez sprzęganie z glutationem. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny, a u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby może ulec wydłużeniu, choć nie obserwuje się wtedy kumulacji ani hepatotoksyczności. Kwas askorbowy szybko się wchłania i dystrybuuje do tkanek, wiążąc się w około 25% z białkami osocza, a nadmiar jest wydalany z moczem w postaci metabolitów. Chlorowodorek fenylefryny cechuje się biodostępnością około 40% z powodu efektu pierwszego przejścia, osiąga maksymalne stężenie w surowicy po 1-2 godzinach, a jego okres półtrwania wynosi 2-3 godziny; jest wydalany głównie w postaci siarczanów.
białka osocza, biodostępność, błona śluzowa nosa, chlorowodorek fenylefryny, ciężka niewydolność wątroby, cysteina, efekt pierwszego przejścia, glukuronidy, glutation, kwas askorbowy, kwas merkapturowy, martwica hepatocytów, metabolizm wątrobowy, metabolizm wstępny, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, płyny ustrojowe, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, uszkodzenie hepatocytów, witamina C, wyczerpanie glutationu, wydalanie z moczem, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Megapar 500 mg
Paracetamol w dawce 500 mg (tabletki musujące Megapar) charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z Tmax wynoszącym 30-60 minut, przy czym obecność pokarmu opóźnia szybkość wchłaniania. Dystrybucja leku jest szybka i obejmuje wszystkie tkanki, z porównywalnymi stężeniami we krwi, ślinie i osoczu oraz słabym wiązaniem z białkami osocza, co przekłada się na dużą objętość dystrybucji. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (60-80%) oraz siarkowym (20-30%). Mniejszy, ale istotny klinicznie udział ma szlak cytochromu P-450, prowadzący do powstania toksycznego metabolitu NAPQI, który jest neutralizowany przez glutation. W warunkach przedawkowania dochodzi do wyczerpania glutationu i kumulacji NAPQI, co skutkuje uszkodzeniem hepatocytów i ryzykiem ostrej niewydolności wątroby.
biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, cysteina, cytochrom P-450, eliminacja leku, glutation, hepatotoksyczność, kumulacja leku, kwas glukuronowy, kwas merkaptopurynowy, kwas siarkowy, metabolit hepatotoksyczny, N-acetyl-p-benzochinoimina, okres półtrwania leku, ostra niewydolność wątroby, polarny metabolit, przedawkowanie paracetamolu, przewlekła niewydolność nerek, sprzęganie z glutationem, stężenie leku w osoczu, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Solpadeine 500 mg + 8 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Solpadeine w kapsułkach zawiera paracetamol (500 mg), fosforan kodeiny (8 mg) oraz kofeinę (30 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z dystrybucją do płynów ustrojowych oraz niewielkim wiązaniem z białkami osocza, co wpływa na jego biodostępność i potencjalne interakcje lekowe. Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie, gdzie powstają glukuronidy i siarczany, a także niewielka ilość hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który w warunkach prawidłowych jest neutralizowany przez glutation. Fosforan kodeiny jest metabolizowany do morfiny i innych metabolitów, które są wydalane z moczem, natomiast kofeina osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 20-60 minutach i ma okres półtrwania około 4 godzin.
białko osoczowe, choroba wątroby, ciężka niewydolność wątroby, czynność wątroby, dystrybucja paracetamolu, fosforan kodeiny, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność, kofeina, kwas glukuronidowy, metabolit pośredni, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, płyny ustrojowe, proces metaboliczny, przedawkowanie paracetamolu, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, przewód pokarmowy, sprzęganie z glutationem, stężenie osoczowe, uszkodzenie hepatocytów, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coldrex MaxGrip (1000 mg + 10 mg + 40 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Coldrex MaxGrip zawiera paracetamol (1000 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz kwas askorbowy (40 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 10-60 minut. Metabolizowany jest głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów, z niewielkim (ok. 5%) udziałem hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który jest unieczynniany przez glutation. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny, a eliminacja odbywa się głównie z moczem w postaci metabolitów (<5% w postaci niezmienionej). U pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczoną eliminację metabolitów. Fenylefryna wykazuje biodostępność około 40%, maksymalne stężenia osiąga po 1-2 godzinach, a jej okres półtrwania wynosi 2-3 godziny; eliminacja następuje prawie całkowicie przez nerki w postaci siarczanów. Kwas askorbowy jest szybko wchłaniany, wiąże się w 25% z białkami osocza, a jego nadmiar jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.
biodostępność, chlorowodorek fenylefryny, ciężka niewydolność wątroby, dawkowanie, dystrybucja leku, działanie przeciwbólowe, eliminacja leku, farmakokinetyka paracetamolu, glukuronid, glutation wątrobowy, inhibitor monoaminooksydazy, kumulacja leku, kwas askorbowy, metabolit, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, sprzęganie z glutationem, stężenie terapeutyczne, uszkodzenie hepatocytów, wchłanianie paracetamolu, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Paracetamol OLIMP 500 mg
Paracetamol, podawany doustnie w dawce 500 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z jelita cienkiego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 30-60 minutach. Biodostępność leku wynosi około 80%, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (~25%). Okres półtrwania paracetamolu to 2-3 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (60-80%) oraz siarczanami (20-30%), a także mniejszościowym szlakiem oksydacyjnym z udziałem cytochromu P-450, prowadzącym do powstania toksycznego metabolitu NAPQI. W warunkach fizjologicznych NAPQI jest neutralizowany przez glutation, jednak w przypadku przedawkowania może dojść do uszkodzenia hepatocytów i ostrej niewydolności wątroby.
białko osocza, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom CYP2E1, cytochrom P-450, dostępność biologiczna, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność, kwas glukuronowy, metabolit toksyczny, N-acetyl-p-benzochinoimina, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, sprzęganie z glutationem, sprzęganie z siarczanami, stężenie w osoczu, szlak oksydacyjny, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panadol Rapid 500 mg
Paracetamol zawarty w leku Panadol Rapid w dawce 500 mg charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu w ciągu 30-60 minut. Obecność pokarmu może spowolnić wchłanianie. Lek jest szeroko dystrybuowany w organizmie, z niewielkim wiązaniem z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie paracetamol ulega sprzęganiu do glukuronidów i siarczanów, które są wydalane z moczem. Około 5% dawki metabolizowane jest do hepatotoksycznego N-acetylo-p-benzochinoiminy (NAPQI), która w warunkach fizjologicznych jest unieczynniana przez sprzęganie z glutationem. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny, a ponad 90% dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin.
białka osocza, ciężka niewydolność wątroby, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, glutation wątrobowy, kwas merkapturowy, martwica hepatocytów, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, płyny ustrojowe, polarny metabolit, przewlekła niewydolność nerek, sprzęganie z glutationem, stężenie maksymalne, tabletka musująca, uszkodzenie hepatocytów, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panaprex 500 mg
Paracetamol, substancja czynna w preparacie Panaprex 500 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z jelita cienkiego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 30-60 minutach. Dostępność biologiczna wynosi około 80%, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (~25%), co umożliwia efektywną dystrybucję do tkanek. Okres półtrwania leku wynosi 2-3 godziny. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (60-80%) oraz siarkowym (20-30%), a także oksydacyjnym szlakiem cytochromu P-450 (głównie CYP2E1), prowadzącym do powstania toksycznego metabolitu N-acetyl-p-benzochinoiminy (NAPQI), który jest unieczynniany przez glutation. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, gdzie 90% dawki jest wydalane w ciągu 24 godzin, głównie w postaci metabolitów, a mniej niż 5% w formie niezmienionej.
ciężka niewydolność wątroby, CYP2E1, cysteina, cytochrom P-450, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, eliminacja nerkowa, farmakokinetyka paracetamolu, glutation, hepatotoksyczność, kumulacja leku, kwas glukuronowy, kwas merkapturowy, kwas siarkowy, N-acetyl-p-benzochinoimina, NAPQI, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, stężenie maksymalne w osoczu, szlak oksydacyjny, Tmax, uszkodzenie hepatocytów, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Choligrip Menthol Active 600 mg + 40 mg + 10 mg
Produkt Choligrip Menthol Active zawiera trzy substancje aktywne: paracetamol (600 mg), fenylefryny chlorowodorek (10 mg) oraz kwas askorbowy (40 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania 1-4 godzin, metabolizowany głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów, z niewielką produkcją hepatotoksycznego metabolitu NAPQI (ok. 5%). W warunkach prawidłowych jest wydalany niemal całkowicie z moczem, mniej niż 5% w postaci niezmienionej. U pacjentów z niewydolnością wątroby okres półtrwania może się wydłużyć, jednak nie obserwuje się kumulacji ani hepatotoksyczności przy dawkowaniu do 4 g/dobę. W niewydolności nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczone wydalanie metabolitów. Fenylefryna wykazuje biodostępność około 40%, szybkie wchłanianie i okres półtrwania 2-3 godziny, jest metabolizowana przez monoaminooksydazy w jelitach i wątrobie, a następnie wydalana z moczem w postaci siarczanów. Kwas askorbowy szybko się wchłania, dystrybuuje do tkanek (25% wiązanie z białkami osocza) i nadmiar jest eliminowany z moczem w formie metabolitów.
białko osocza, biodostępność, ciężka niewydolność wątroby, działanie niepożądane, efekt pierwszego przejścia, fenylefryny chlorowodorek, glutation wątrobowy, inhibitor monoaminooksydazy, kwas askorbowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm leku, N-acetylo-p-benzochinoimina, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, przewód pokarmowy, uszkodzenie hepatocytów, witamina C, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panadol Extra 500 mg + 65 mg
Produkt leczniczy Panadol Extra zawiera 500 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w formie tabletek powlekanych. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, choć jednoczesne przyjmowanie z posiłkiem może opóźniać osiągnięcie maksymalnego stężenia w osoczu. Po wchłonięciu paracetamol jest równomiernie dystrybuowany do płynów ustrojowych, z niskim stopniem wiązania z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarczanami, a około 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Istotnym metabolitem jest hepatotoksyczny NAPQI, który przy dawkach terapeutycznych jest neutralizowany przez glutation, natomiast przy przedawkowaniu może prowadzić do uszkodzenia hepatocytów i ostrej niewydolności wątroby. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny. Kofeina jest szybko wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie, z okresem półtrwania około 3,5 godziny; metabolizowana jest do kwasu 1-metylomoczowego i 1-metyloksantyny, które są wydalane z moczem.
1-metyloksantyna, ciężka niewydolność wątroby, glutation wątrobowy, hepatocyt, interakcja lekowa, kumulacja metabolitów, kwas 1-metylomoczowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolit NAPQI, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność wątroby, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol i kofeina, przewlekła niewydolność nerek, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie leku w osoczu, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Coldrex MaxGrip C –
Coldrex MaxGrip C zawiera pięć substancji aktywnych o zróżnicowanym profilu farmakokinetycznym: paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg), wodzian terpinu (20 mg) oraz kwas askorbowy (30 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, dystrybucją do płynów ustrojowych oraz metabolizmem wątrobowym z udziałem glukuronidacji i siarczanowania, z powstawaniem hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który jest detoksykowany przez glutation. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny. U pacjentów z niewydolnością wątroby farmakokinetyka jest zbliżona do zdrowych, choć w ciężkiej niewydolności obserwuje się wydłużenie T1/2. U chorych z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów dawkowania ze względu na kumulację metabolitów. Kofeina szybko się wchłania (Tmax ok. 1 godz.), z okresem półtrwania około 3,5 godziny, a jej eliminacja odbywa się głównie przez nerki w postaci metabolitów. Fenylefryna wykazuje nierównomierne wchłanianie i intensywny metabolizm pierwszego przejścia, z Tmax 1-2 godziny i T1/2 2-3 godziny, eliminowana głównie przez nerki jako siarczany.
białka osocza, chlorowodorek fenylefryny, farmakokinetyka, glukuronidacja, glutation wątrobowy, inhibitor monoaminooksydazy, kofeina, kwas 1-metylomoczowy, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas szczawiowy, metabolity polarne, metabolizm pierwszego przejścia, N-acetylo-p-benzochinoimina, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przewlekła niewydolność nerek, siarczan kwasu askorbowego, witamina C, wodzian terpinu, wyrównana niewydolność wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gripex Control Duo 500 mg + 65 mg
Paracetamol zawarty w leku Gripex Control Duo wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 10-60 minut. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50% w dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie około 90% dawki u dorosłych ulega sprzęganiu z kwasem glukuronowym, a u dzieci również z kwasem siarkowym. Powstaje niewielka ilość hepatotoksycznego metabolitu N-acetylo-p-benzochinoiminy, który jest neutralizowany przez glutation wątrobowy. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 2-4 godziny, a eliminacja odbywa się głównie przez metabolity wydalane z moczem; tylko 2-4% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczoną eliminację metabolitów.
biotransformacja wątrobowa, ciężka niewydolność wątroby, dawka terapeutyczna, glutation wątrobowy, kofeina, kwas glukuronowy, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm kofeiny, metabolizm paracetamolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, objętość dystrybucji leku, okres półtrwania leku, paracetamol, płyn mózgowo-rdzeniowy, początek działania leku, przewlekła niewydolność nerek, stężenie leku we krwi, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Acenol Forte 500 mg
Acenol Forte zawiera 500 mg paracetamolu, który charakteryzuje się wysoką biodostępnością (88%) i szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (>64 µg/ml) w czasie 1-2 godzin (Tmax). Objętość pozornej dystrybucji wynosi 67-70 l/70 kg, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (20-30%). Paracetamol wykazuje okres półtrwania około 2 godzin, a jego metabolizm odbywa się głównie w wątrobie poprzez koniugację z kwasem glukuronowym i siarczanem (95%), natomiast około 5% ulega przemianie przez cytochrom P-450 do toksycznego metabolitu, który jest neutralizowany przez glutation. Eliminacja leku następuje głównie przez metabolity wydalane z moczem, przy czym tylko około 4% dawki jest wydalane w formie niezmienionej. Lek przenika przez barierę krew-mózg, łożyskową oraz do mleka kobiet karmiących piersią, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
bariera łożyskowa, biodostępność leku, biotransformacja paracetamolu, cytochrom P-450, hepatotoksyczność, koniugacja z glutationem, koniugacja z kwasem glukuronowym, kumulacja metabolitów, maksymalne stężenie leku, metabolity sprzężone, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoczowy okres półtrwania, przedawkowanie paracetamolu, przewlekła niewydolność nerek, stężenie osoczowe, toksyczny metabolit, transformacja metaboliczna, upośledzenie czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza, wyrównana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metafen Paracetamol MAX 1000 mg
Paracetamol, substancja czynna Metafen Paracetamol MAX (1000 mg), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, choć obecność pokarmu może spowolnić ten proces. Po wchłonięciu lek dystrybuuje się równomiernie w płynach ustrojowych i wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza w dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez glukuronidację, sulfatację oraz oksydację, generując około 5% hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który w warunkach prawidłowych jest inaktywowany przez glutation. Paracetamol jest wydalany głównie przez nerki (>90% dawki w postaci metabolitów) z okresem półtrwania 1-4 godzin, a ponad 90% dawki jest eliminowane w ciągu 24 godzin.
biodostępność, biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, dystrybucja w płynach ustrojowych, farmakokinetyka, glukuronidacja, glukuronidy i siarczany, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność paracetamolu, kwas glukuronowy, martwica wątroby, metabolity paracetamolu, metabolity polarne, metabolizm paracetamolu, Metafen Paracetamol MAX, N-acetylo-p-benzochinoimina, NAPQI, okres półtrwania, ostra niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność nerek, przewlekła wyrównana niewydolność wątroby, sulfatacja, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wpływ pokarmu na wchłanianie, wyczerpanie glutationu, wydalanie nerkowe, wyrównana niewydolność wątroby