Właściwości farmakokinetyczne
Coldrex MaxGrip (1000 mg + 10 mg + 40 mg)/sasz.

Produkt leczniczy Coldrex MaxGrip zawiera paracetamol (1000 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz kwas askorbowy (40 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 10-60 minut. Metabolizowany jest głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów, z niewielkim (ok. 5%) udziałem hepatotoksycznego metabolitu NAPQI, który jest unieczynniany przez glutation. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1-4 godziny, a eliminacja odbywa się głównie z moczem w postaci metabolitów (<5% w postaci niezmienionej). U pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczoną eliminację metabolitów. Fenylefryna wykazuje biodostępność około 40%, maksymalne stężenia osiąga po 1-2 godzinach, a jej okres półtrwania wynosi 2-3 godziny; eliminacja następuje prawie całkowicie przez nerki w postaci siarczanów. Kwas askorbowy jest szybko wchłaniany, wiąże się w 25% z białkami osocza, a jego nadmiar jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.

Właściwości farmakokinetyczne produktu Coldrex MaxGrip

Produkt leczniczy Coldrex MaxGrip, (1000 mg + 10 mg + 40 mg)/saszetkę, proszek do sporządzania roztworu doustnego, zawiera trzy substancje czynne: paracetamol, chlorowodorek fenylefryny oraz kwas askorbowy. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne dla każdej z tych substancji.1

Farmakokinetyka paracetamolu

Wchłanianie paracetamolu z przewodu pokarmowego jest szybkie i niemal całkowite. Po podaniu doustnym maksymalne stężenia w osoczu są osiągane w czasie od 10 do 60 minut, co zależy od zastosowanej postaci farmaceutycznej. Istotne jest, że spożywanie posiłków jednocześnie z paracetamolem wpływa na zmniejszenie szybkości jego wchłaniania.2

Dystrybucja paracetamolu charakteryzuje się równomiernym rozmieszczeniem w płynach ustrojowych. W dawkach terapeutycznych paracetamol wiąże się z białkami osocza jedynie w niewielkim stopniu.3

Metabolizm paracetamolu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie jest przekształcany do form sprzężonych – glukuronidów i siarczanów, które są następnie prawie całkowicie wydalane z moczem. W procesie metabolizmu powstaje również w niewielkiej ilości (około 5%) potencjalnie hepatotoksyczny metabolit pośredni – N-acetylo-p-benzochinoimina (NAPQI). W warunkach prawidłowych metabolit ten jest całkowicie unieczynniany poprzez sprzęganie z glutationem i wydalany w połączeniu z cysteiną lub kwasem merkapturowym.4

Warto podkreślić mechanizm hepatotoksyczności paracetamolu. Przy zastosowaniu dużych dawek leku może dojść do wyczerpania zapasów wątrobowego glutationu, co prowadzi do nagromadzenia toksycznego metabolitu NAPQI w wątrobie. Konsekwencją tego jest uszkodzenie hepatocytów, ich martwica oraz ostra niewydolność wątroby.5

Eliminacja paracetamolu odbywa się głównie z moczem w postaci metabolitów. Mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania paracetamolu wynosi od 1 do 4 godzin.6

Paracetamol w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby

U osób z wyrównaną niewydolnością wątroby okres półtrwania paracetamolu jest podobny do obserwowanego u osób zdrowych. Natomiast w ciężkiej niewydolności wątroby okres półtrwania leku może ulec wydłużeniu, jednakże kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało w pełni poznane. Co istotne, u tych pacjentów nie obserwowano kumulacji leku, hepatotoksyczności ani zaburzeń sprzęgania z glutationem.7

Badania wykazały, że podawanie 4 g paracetamolu na dobę przez 13 dni pacjentom z przewlekłą wyrównaną niewydolnością wątroby nie powodowało pogorszenia czynności tego narządu.8

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

W warunkach prawidłowych ponad 90% dawki terapeutycznej paracetamolu jest wydalane z moczem w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zdolność wydalania polarnych metabolitów paracetamolu jest ograniczona, co może prowadzić do ich kumulacji. Z tego powodu u tych pacjentów zaleca się wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami paracetamolu.9

Farmakokinetyka chlorowodorku fenylefryny

Wchłanianie chlorowodorku fenylefryny z przewodu pokarmowego jest łatwe i szybkie. Związek ten podlega wstępnemu metabolizmowi pod wpływem inhibitorów monoaminooksydazy w jelitach i wątrobie, co wpływa na jego biodostępność, która wynosi około 40%.10

Maksymalne stężenia fenylefryny w surowicy są osiągane po 1-2 godzinach od podania. Okres półtrwania tego związku wynosi od 2 do 3 godzin. W przypadku stosowania formy doustnej w celu obkurczenia naczyń krwionośnych nosa, lek podaje się co 4-6 godzin.11

Eliminacja chlorowodorku fenylefryny następuje prawie całkowicie przez nerki, w moczu występuje głównie w postaci siarczanów.12

Farmakokinetyka kwasu askorbowego

Wchłanianie kwasu askorbowego (witaminy C) z przewodu pokarmowego przebiega szybko. Po wchłonięciu jest on dystrybuowany do tkanek organizmu.13

Wiązanie z białkami osocza dotyczy około 25% kwasu askorbowego.14

Eliminacja – nadmiar kwasu askorbowego, który przekracza zapotrzebowanie organizmu, jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.15

Właściwości farmakokinetyczne w ujęciu tabelarycznym

Parametr Paracetamol Chlorowodorek fenylefryny Kwas askorbowy
Wchłanianie Szybkie i niemal całkowite Łatwe i szybkie Szybkie
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia 10-60 minut 1-2 godziny Nie określono
Biodostępność Nie określono dokładnie 40% Nie określono
Wiązanie z białkami osocza Niewielkie Nie określono 25%
Metabolizm Głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów; niewielka ilość (5%) do NAPQI Wstępny metabolizm przez inhibitory MAO w jelitach i wątrobie Metabolizowany przy nadmiarze
Okres półtrwania 1-4 godziny 2-3 godziny Nie określono
Eliminacja Głównie z moczem w postaci metabolitów, <5% w postaci niezmienionej Z moczem, prawie całkowicie w postaci siarczanów Z moczem w postaci metabolitów (nadmiar)

Implikacje kliniczne właściwości farmakokinetycznych

Przedstawione właściwości farmakokinetyczne składników produktu Coldrex MaxGrip mają istotne znaczenie kliniczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim wchłanianiem i osiąganiem stężeń terapeutycznych, co przekłada się na jego szybkie działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Należy jednak pamiętać o modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i wątroby.16

Fenylefryna, dzięki odpowiedniemu okresowi półtrwania, może być stosowana w schemacie dawkowania co 4-6 godzin, co zapewnia utrzymanie działania obkurczającego naczynia krwionośne błony śluzowej nosa przez odpowiednio długi czas.17

Kwas askorbowy uzupełnia niedobory witaminy C, a jego nadmiar jest wydalany z organizmu, co minimalizuje ryzyko kumulacji i działań niepożądanych.18

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl