inhibitor monoaminooksydazy
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) stanowią grupę leków psychotropowych, które działają poprzez hamowanie aktywności enzymu monoaminooksydazy (MAO). Enzym ten odpowiada za rozkład neuroprzekaźników monoaminowych, takich jak serotonina, dopamina i noradrenalina w ośrodkowym układzie nerwowym oraz tkankach obwodowych. Zahamowanie jego działania prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w synapsach.
Wyróżnia się dwa główne typy MAO: MAO-A, który metabolizuje głównie serotoninę i noradrenalinę, oraz MAO-B, który metabolizuje przede wszystkim dopaminę. Inhibitory MAO dzielą się na nieselektywne (hamujące oba typy) oraz selektywne (hamujące wybiórczo jeden z typów). Do klasycznych nieselektywnych IMAO należą fenelzyna, tranylcypromina i izokarboksazyd, natomiast przykładami selektywnych są moklobemid (odwracalny inhibitor MAO-A) oraz selegilina i rasagilina (selektywne inhibitory MAO-B).
W praktyce klinicznej IMAO znajdują zastosowanie w leczeniu depresji (szczególnie atypowej i opornej na leczenie), zaburzeń lękowych (w tym fobii społecznej) oraz choroby Parkinsona (selektywne inhibitory MAO-B). Ich stosowanie wiąże się jednak z istotnymi ograniczeniami, zwłaszcza w przypadku nieselektywnych IMAO, które wymagają przestrzegania diety ubogiej w tyraminę oraz zachowania ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, ze względu na ryzyko wystąpienia groźnych interakcji, w tym przełomu nadciśnieniowego czy zespołu serotoninowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulsevia
Duloksetyna (Dulsevia) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią epizodów manii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz napadów padaczkowych, ze względu na konieczność ścisłego monitorowania stanu klinicznego. Lek może powodować mydriazę, co stanowi ryzyko u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub zagrożonych ostrą jaskrą z wąskim kątem. Duloksetyna może podnosić ciśnienie tętnicze, prowadząc do nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób z istniejącym nadciśnieniem, co wymaga regularnego monitorowania ciśnienia, szczególnie w pierwszym miesiącu terapii. Przeciwwskazaniem jest niekontrolowane nadciśnienie tętnicze oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), gdzie obserwuje się zwiększone stężenie leku w osoczu. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania z lekami serotoninergicznymi i inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. pobudzeniem, tachykardią, hipertermią i zaburzeniami koordynacji.
ciśnienie tętnicze krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duże zaburzenie depresyjne, dysfagia, dziurawiec zwyczajny, epizod manii, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra z wąskim kątem, krwotok poporodowy, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, mydriaza, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, stężenie duloksetyny w osoczu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe uogólnione, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pralex 15 mg
Escytalopram, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w postaci szczawianu (lek Pralex), posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, co może prowadzić do reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. linezolid), ze względu na ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego. Ponadto, escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonym lub nabytym zespołem długiego QT oraz u osób stosujących jednocześnie leki wydłużające odcinek QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, fluorochinolony, astemizol, mizolastynę, halofantrynę), ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, bradykardia, cukrzyca, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, fluorochinolon, frakcja wyrzutowa lewej komory, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, klirens kreatyniny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, linezolid, mizolastyna, moklobemid, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, opioid, pimozyd, pochodna fenotiazyny, SNRI, SSRI, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół długiego QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Citabax 20 20 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem Citabax (cytalopram) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać bezpieczeństwu terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na cytalopram lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (20 mg w tabletce 10 mg, 40 mg w tabletce 20 mg, 80 mg w tabletce 40 mg) oraz glikol propylenowy (0,277 mg, 0,554 mg, 1,108 mg odpowiednio w tabletkach 10, 20 i 40 mg). Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), w tym selegiliny >10 mg/dobę, jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Po zakończeniu terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO należy zachować co najmniej 14-dniową przerwę przed włączeniem cytalopramu, a po zakończeniu cytalopramu – minimum 7 dni przerwy przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami MAO. Linezolid, jako inhibitor MAO, również stanowi przeciwwskazanie, chyba że możliwa jest ścisła obserwacja kliniczna i monitorowanie ciśnienia tętniczego.
cytalopram, drgawki, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek serotoninergiczny, linezolid, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, odwracalny inhibitor MAO, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sztywność mięśni, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – ApoSerta 50 mg
Stosowanie sertraliny (ApoSerta) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne przeciwwskazania, które mogą prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sertralinę lub składniki pomocnicze, co może manifestować się od łagodnych reakcji alergicznych po wstrząs anafilaktyczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergologiczny, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na leki z grupy SSRI. Ponadto, łączenie sertraliny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. Zaleca się zachowanie okresów karencji: minimum 14 dni po zakończeniu terapii inhibitorem MAO przed rozpoczęciem sertraliny oraz co najmniej 7 dni odstępu po odstawieniu sertraliny przed włączeniem inhibitora MAO. Również jednoczesne stosowanie sertraliny z pimozydem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka wydłużenia odstępu QT i groźnych zaburzeń rytmu serca.
chlorowodorek sertraliny, drżenie mięśniowe, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na sertralinę, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, sertralina, SSRI, sztywność mięśni, tabletka powlekana, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Venlectine 150 mg
Lek Venlectine, zawierający wenlafaksynę w postaci chlorowodorku w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 14 dni po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz co najmniej 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO, aby uniknąć interakcji farmakodynamicznych i zagrożenia życia.
chlorowodorek, drżenie mięśniowe, dysfagia, działanie niepożądane, dziurawiec, hipertermia, Hypericum perforatum, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, nadwrażliwość na substancję czynną, nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, non-compliance, opioidowy lek przeciwbólowy, pobudzenie psychoruchowe, polipragmazja, reakcja nadwrażliwości, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, wywiad alergologiczny, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie poznawcze, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Gwajfenezyna – Przeciwwskazania stosowania
Gwajfenezyna, stosowana w dawce 200 mg w preparacie złożonym Grypolek, łączy się z paracetamolem (325 mg), pseudoefedryną (30 mg) oraz dekstrometorfanem (15 mg). Podstawowym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na którąkolwiek ze składników preparatu. Grypolek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6 roku życia oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, chorobami serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy, chorobami prostaty, ciężką niewydolnością nerek i wątroby oraz niedokrwistością. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kumulacji metabolitów i hepatotoksyczności paracetamolu, a także na potencjalne nasilenie objawów tyreotoksykozy i destabilizację glikemii przez pseudoefedrynę.
choroba Parkinsona, choroba serca, cukrzyca, dekstrometorfan, destabilizacja glikemii, działanie sympatykomimetyczne, działanie α-adrenergiczne, gwajfenezyna, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odkrztuszanie, paracetamol, preparat złożony, przerost gruczołu krokowego, przeszkoda podpęcherzowa, pseudoefedryna, reakcja alergiczna, substancja wykrztuśna, tyreotoksykoza, utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Glicerol triazotan – Interakcje
Glicerol triazotan wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego i innych poważnych efektów niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami 5-fosfodiesterazy (syldenafil, wardenafil, tadalafil), które ze względu na synergistyczne działanie w szlaku cGMP stanowią zagrożenie życia i są przeciwwskazane – glicerolu triazotanu nie należy stosować przez 24 godziny po przyjęciu inhibitorów PDE-5 (48 godzin dla tadalafilu). Również jednoczesne stosowanie z riocyguatem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka ciężkiej hipotonii. Inne grupy leków, takie jak beta-adrenolityki, antagoniści wapnia, inhibitory ACE, inhibitory MAO, leki moczopędne, neuroleptyki i trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mogą nasilać efekt hipotensyjny glicerolu triazotanu, co wymaga ostrożnego dostosowania dawki i monitorowania ciśnienia tętniczego.
alkohol etylowy, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, cyklaza guanylanowa, cykliczny guanozynomonofosforan, diazotan izosorbidu, dihydroergotamina, glicerol triazotan, heparyna, hipotonia ortostatyczna, inhibitor 5-fosfodiesterazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, monoazotan izosorbidu, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, riocyguat, sapropteryna, syldenafil, tadalafil, tetrahydrobiopteryna, tkankowy aktywator plazminogenu, tlenek azotu, wardenafil, wazodylatacja - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Noctis Forte
Produkt leczniczy Noctis Forte zawierający doksylaminę wodorobursztynian wymaga stosowania z zachowaniem ścisłych środków ostrożności, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, u których maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 12,5 mg ze względu na zwiększoną wrażliwość na działanie przeciwcholinergiczne. Zaleca się ograniczenie stosowania do 7 dni bez konsultacji lekarskiej oraz stopniowe zmniejszanie dawki przy dłuższej terapii, aby uniknąć bezsenności z odbicia. Doksylamina może powodować działania niepożądane takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia, senność dzienną oraz zawroty głowy, a u osób starszych także zaburzenia funkcji poznawczych i zwiększone ryzyko upadków. Należy unikać jednoczesnego stosowania z alkoholem, lekami nasennymi, uspokajającymi oraz innymi substancjami depresyjnymi na OUN, a także zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu moczowego, jaskrą, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz padaczką, gdzie doksylamina może obniżać próg drgawkowy i wywoływać napady.
aminoglikozyd, bezsenność z odbicia, doksylamina, działanie depresyjne, działanie ototoksyczne, działanie przeciwcholinergiczne, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z otwartym kątem, jaskra z zamkniętym kątem, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, napad drgawkowy, niepamięć następcza, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ogniskowe zaburzenie kory mózgowej, organiczne uszkodzenie mózgu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, tolerancja na leki, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluoxetine Vitabalans
Fluoksetyna Vitabalans, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych (8-18 lat) leczonych na epizody dużej depresji o umiarkowanym do ciężkiego przebiegu. Monitorowanie obejmuje ryzyko zachowań samobójczych, objawów manii/hipomanii oraz wpływ na rozwój fizyczny i poznawczy, w tym zmniejszenie przyrostu wzrostu i masy ciała oraz potencjalne opóźnienie dojrzewania płciowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki (np. podawanie co drugi dzień), natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 10 ml/min) nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych przy dawce 20 mg/dobę. Fluoksetyna może wydłużać odstęp QT i wywoływać arytmie, szczególnie u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego QT, hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią czy niewyrównaną niewydolnością serca, co wymaga monitorowania EKG przed i w trakcie terapii.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, cyproheptadyna, dantrolen, duża depresja, fluoksetyna, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, krwotok poporodowy, MAOI, midriaza, mioklonie, myśli samobójcze, napad drgawkowy, niepokój psychoruchowy, objawy odstawienne, plamica, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja skórna, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, terapia elektrowstrząsowa, torsade de pointes, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności seksualnych, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Faxolet ER 75 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna produktu Faxolet ER, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), gdzie jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, potencjalnie zagrażającego życiu. Zalecane jest zachowanie odstępów czasowych: minimum 14 dni po zakończeniu terapii nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO oraz 7 dni po wenlafaksynie przed rozpoczęciem IMAO. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit, ziele dziurawca), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając ścisłej obserwacji pacjenta. Istotne jest także unikanie jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna, erytromycyna), ze względu na ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, drgawki, dziurawiec zwyczajny, hipertermia, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, nieselektywny IMAO, odstęp QT, pochodna amfetaminy, prekursor serotoniny, skurcz miokloniczny, SSRI, torsade de pointes, tryptan, wenlafaksyna, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Miansec 10 mg
Mianseryna wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Przeciwwskazane jest łączenie mianseryny z inhibitorami MAO (moklobemid, tranylcypromina, linezolid) bez zachowania co najmniej 2-tygodniowej przerwy, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego. Induktory CYP3A4, takie jak fenytoina i karbamazepina, mogą obniżać stężenie mianseryny w osoczu, co wymaga dostosowania dawki. Ponadto, jednoczesne stosowanie pochodnych kumaryny (np. warfaryny) wymaga monitorowania INR z uwagi na zmiany efektu przeciwkrzepliwego. Istotne jest także unikanie kojarzenia mianseryny z lekami wydłużającymi odstęp QTc (niektóre leki przeciwpsychotyczne, antybiotyki) ze względu na ryzyko torsade de pointes, co wymaga monitorowania EKG.
benzodiazepina, betanidyna, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz komorowy, działanie antycholinergiczne, fenytoina, guanetydyna, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sedatywny, linezolid, metyldopa, mianseryna, moklobemid, monitorowanie ciśnienia tętniczego, monitorowanie EKG, odstęp QTc, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parametry krzepnięcia, pochodna kumaryny, polipragmazja, propranolol, przełom nadciśnieniowy, torsade de pointes, tranylcypromina, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sertranorm
Sertralina (Sertranorm), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu serotoninowego oraz złośliwego zespołu neuroleptycznego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych, inhibitorów MAO, opioidów czy antagonistów dopaminy. Zaleca się ścisłą obserwację pacjentów pod kątem objawów tych zespołów. Istotne jest także monitorowanie wydłużenia odstępu QTc, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią lub przyjmujących inne leki wydłużające QTc. U pacjentów z historią manii/hipomanii, schizofrenią lub padaczką konieczna jest ostrożność i nadzór, a w przypadku napadów padaczkowych – przerwanie terapii. Ryzyko myśli i zachowań samobójczych jest podwyższone, zwłaszcza u osób poniżej 25 roku życia, dlatego wymagana jest intensywna kontrola kliniczna w początkowym okresie leczenia. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby powinno być dostosowane ze względu na trzykrotny wzrost AUC i Cmax, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki.
akatyzja, antykoagulant, benzodiazepina, chromatografia gazowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, depresja, dziurawiec zwyczajny, elektrowstrząsy, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, klirens kreatyniny, kontrola glikemii, krwawienie ginekologiczne, lek przeciwpsychotyczny, mania, marskość wątroby, napad padaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, NLPZ, pobudzenie psychoruchowe, pochodna fenotiazyny, schizofrenia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, SSRI, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Interakcje
Betaksolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko znacznego zahamowania reakcji kompensacyjnych i nasilonej bradykardii. Niezalecane są także połączenia z amiodaronem, glikozydami nasercowymi, werapamilem oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń automatyzmu, przewodzenia i kurczliwości mięśnia sercowego, a także do ciężkiej bradykardii. W przypadku fingolimodu konieczne jest monitorowanie pacjenta przez co najmniej noc. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu halogenowych wziewnych leków znieczulających, antagonistów wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), leków przeciwarytmicznych, baklofenu, insuliny i sulfonamidów hipoglikemizujących, lidokainy oraz środków kontrastujących zawierających jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, bradykardia, czy zaburzenia rytmu serca. Alkohol może zwiększać stężenie betaksololu w surowicy i nasilać jego działanie hipotensyjne oraz maskować objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności lub unikania spożycia alkoholu podczas terapii.
adrenalina, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, chinidyna, dihydropirydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie inotropowe, fingolimod, floktafenina, glikozyd nasercowy, halogenowy lek znieczulający, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, mibefradyl, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, środek kontrastujący, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, węzeł zatokowy, zahamowanie zatokowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symescital 10 mg
Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze leku Symescital, a także u osób stosujących nieselektywne, nieodwracalne inhibitory MAO, odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolid, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również rozpoznany lub wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, gdyż escytalopram może wydłużać QT zależnie od dawki, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami wydłużającymi QT, takimi jak niektóre przeciwarytmiki, przeciwpsychotyczne, antybiotyki (makrolidy, fluorochinolony) oraz leki przeciwmalaryczne.
bradykardia, CYP2C19, częstoskurcz komorowy, diuretyk, doustny antykoagulant, escytalopram, farmakokinetyka leku, hipokalemia, hipomagnezemia, hiponatremia, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek serotoninergiczny, linezolid, moklobemid, nagły zgon sercowy, napad padaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, objawy odstawienne, padaczka, parestezja, próg drgawkowy, torsade de pointes, tramadol, tryptan, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxylamine Biofarm
Doksylamina w dawce 25 mg w postaci tabletek powlekanych powinna być stosowana maksymalnie przez 7 dni, z zaleceniem stopniowego zmniejszania dawki przy dłuższej terapii, aby uniknąć bezsenności z odbicia. U pacjentów powyżej 65. roku życia dawka dobowa nie powinna przekraczać 12,5 mg ze względu na zwiększoną wrażliwość i ryzyko zaburzeń funkcji poznawczych, upadków oraz działań niepożądanych wynikających z efektu przeciwcholinergicznego, takich jak suchość w jamie ustnej, zaparcia, zatrzymanie moczu i zaburzenia widzenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów z jaskrą, zatrzymaniem moczu, niedrożnością przewodu pokarmowego oraz u osób z padaczką, gdzie doksylamina może obniżać próg drgawkowy i prowokować napady, zwłaszcza przy współistniejących ogniskowych zaburzeniach kory mózgowej. Zaleca się monitorowanie funkcji słuchu ze względu na możliwość maskowania ototoksyczności innych leków oraz unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu i leków o działaniu depresyjnym na OUN.
aminoglikozyd, badanie EEG, bezsenność z odbicia, brak laktazy, chlorochina, cisplatyna, działanie depresyjne, działanie ototoksyczne, działanie przeciwcholinergiczne, efekt przeciwcholinergiczny, erytromycyna, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, karboplatyna, katecholamina, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, napad drgawkowy, niedrożność przewodu pokarmowego, niepamięć następcza, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, ogniskowe zaburzenie kory mózgowej, organiczne uszkodzenie mózgu, padaczka, próg drgawkowy, suchość jamy ustnej, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, udar cieplny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atomoksetyna Medice 18 mg
Atomoksetyna Medice, dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim nie stosuje się jej u pacjentów z nadwrażliwością na atomoksetynę lub substancje pomocnicze, a także u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Konieczne jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego okresu karencji między terapią IMAO a atomoksetyną. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (m.in. ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie, groźne zaburzenia rytmu serca oraz kanałopatie) oraz u osób z ciężkimi chorobami naczyń mózgowych, takimi jak tętniak czy udar mózgu w wywiadzie. Guz chromochłonny nadnerczy stanowi kolejne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia wydzielania katecholamin i przełomu nadciśnieniowego.
atomoksetyna, chlorowodorek atomoksetyny, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, katecholaminy, konsultacja kardiologiczna, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność serca, ostry napad jaskry, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, tętniak mózgu, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escitalopram LEK-AM, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieselektywnymi, nieodwracalnymi, jak i odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, hipertermią i innymi potencjalnie zagrażającymi życiu symptomami.
drżenie mięśniowe, escytalopram, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, linezolid, moklobemid, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, pobudzenie psychoruchowe, substancja czynna, szczawian, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa elektrycznego serca, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sudafed 60 mg
Preparat Sudafed zawierający 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną. Nie należy go stosować u osób z ciężkim lub niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, ciężką chorobą wieńcową oraz ciężką ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z interakcjami lekowymi, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub furazolidon, ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i innych poważnych działań niepożądanych.
ciężka choroba wieńcowa, ciężkie nadciśnienie tętnicze, działanie sympatykomimetyczne, furazolidon, hamowanie monoaminooksydazy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwbakteryjny, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na pseudoefedrynę, niedokrwienie mięśnia sercowego, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, ostra choroba nerek, przełom nadciśnieniowy, przewlekła choroba nerek, pseudoefedryna chlorowodorek, tabletka powlekana, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Bonogren 200 mg
Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie ekspozycji na kwetiapinę (AUC), co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o 450%), co może wymagać korekty dawki. Leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego, a leki przeciwcholinergiczne nasilają objawy blokady receptorów muskarynowych. Współstosowanie z tiorydazyną zwiększa klirens kwetiapiny o około 70%, co może obniżać skuteczność terapii. Nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z imipraminą, fluoksetyną, rysperydonem, haloperidolem, cymetydyną oraz litem, jednakże w przypadku litu obserwuje się zwiększone ryzyko działań pozapiramidowych, senności i przyrostu masy ciała.
alkohol etylowy, blokada receptorów muskarynowych, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, depresja ośrodka oddechowego, działanie kardiotoksyczne, działanie pozapiramidowe, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów mikrosomalnych, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, kwetiapina, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek przeciwcholinergiczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, leukopenia, neutropenia, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, technika chromatograficzna, test immunologiczny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie oddychania, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zdarzenie pozapiramidowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Infex Zatoki 200 mg + 30 mg
Infex Zatoki, zawierający 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku, posiada szerokie spektrum przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów poniżej 15 roku życia, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u osób z nadwrażliwością na składniki leku, w tym ibuprofen i pseudoefedrynę. Niewskazane jest stosowanie u pacjentów z aktywną lub nawracającą chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego, ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (np. choroba wieńcowa, nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, niewydolność serca klasa IV wg NYHA), a także u osób z nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, ciężką niewydolnością nerek i wątroby, napadami padaczkowymi, ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania oraz zaburzeniami układu krwiotwórczego i rozsianym toczniem rumieniowatym.
astma, astma oskrzelowa, choroba nerek, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, cukrzyca, dławica piersiowa, guz chromochłonny, heparyna, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczny udar mózgu, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, napad padaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, sympatykomimetyk, tachykardia, udar mózgu, wrzód trawienny, zaburzenie cewkowo-sterczowe, zaburzenie układu krwiotwórczego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Matrifen 100 mikrogramów/godzinę system transdermalny 100 mcg/h
Fentanyl, substancja czynna produktu Matrifen, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i oddechowej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie fentanylu z lekami depresyjnymi OUN (opioidy, benzodiazepiny, leki nasenne, pochodne fenotiazyny, gabapentynoidy, leki zmniejszające napięcie mięśniowe), co może skutkować nasileniem sedacji, hipowentylacją, niedociśnieniem, śpiączką, a nawet zgonem. Produkt Matrifen jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i nasilenia działania opioidów; konieczne jest zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, IMAO) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
antybiotyk makrolidowy, benzodiazepina, bloker kanałów wapniowych, depresja oddechowa, dyspnea, działanie synergistyczne, enzym CYP3A4, fentanyl przezskórny, gabapetynoid, hipowentylacja, induktor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, niedociśnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna fenotiazyny, sedacja głęboka, system transdermalny, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Adamed 10 mg
Hydroksyzyna, składnik leku Hydroxyzinum Adamed, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwhistaminowe, przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, przeciwmalaryczne, antybiotyki jak erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna oraz przeciwgrzybicze jak pentamidyna), ze względu na wysokie ryzyko torsade de pointes. Hydroksyzyna antagonizuje działanie betahistyny i inhibitorów cholinoesterazy, co może obniżać ich skuteczność. Ponadto, należy unikać łączenia z inhibitorami MAO z powodu ryzyka nasilenia działań niepożądanych. Przed testami alergicznymi i prowokacją oskrzeli z metacholiną zaleca się przerwanie hydroksyzyny na minimum 5 dni, aby zapobiec fałszywym wynikom diagnostycznym.
adrenalina, antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, betahistyna, bradykardia, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4/5, dehydrogenaza alkoholowa, disulfiram, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedacyjne, fenytoina, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, metronidazol, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, SSRI, test alergiczny, test prowokacji oskrzeli, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Submena
Produkt leczniczy Submena, zawierający fentanyl podawany podjęzykowo, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i środków ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej i uzależnienia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest ustabilizowanie długotrwałej terapii opioidami, a pacjenci powinni być monitorowani pod kątem objawów przedawkowania oraz zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią zaburzeń używania substancji psychoaktywnych, chorobami psychicznymi, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, miastenią gravis, a także osoby w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, gdyż mogą oni wykazywać zwiększoną wrażliwość na fentanyl. Ryzyko wystąpienia ośrodkowego bezdechu sennego (CSA) i hipoksemii podczas snu jest zależne od dawki i wymaga odpowiedniego dostosowania leczenia.
benzodiazepina, bradykardia, depresja oddechowa, fentanyl podjęzykowy, hiperalgezja wywołana opioidami, hiperrefleksja, hipoksemia podczas snu, hipowolemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia gravis, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy bezdech senny, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja psychoaktywna, tachykardia, terapia przeciwbólowa, toksyczność fentanylu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie używania opioidów, zaburzenie związane ze stosowaniem opioidów, zapalenie błony śluzowej, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pramatis 5 mg
Pramatis, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, które można odpowiednio dzielić (10 mg na połowy, 20 mg na cztery części). Kluczowymi przeciwwskazaniami do stosowania tego leku są nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (65,07 mg w tabletce 5 mg, 86,67 mg w 10 mg oraz 173,34 mg w 20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z niewybiórczymi, nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), odwracalnymi inhibitorami MAO typu A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem mięśniowym i hipertermią.
anafilaksja, arytmia komorowa, drżenie mięśniowe, escytalopram, hipertermia, inhibitor MAO typu A, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, torsade de pointes, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Aspartam – Interakcje
Aspartam (E 951), stosowany jako substancja pomocnicza w lekach takich jak Ayupil (z klozapiną, zawierający od 1,6 mg do 24,8 mg aspartamu na tabletkę) oraz Mirtagen (z mirtazapiną, zawierający od 3 mg do 9 mg aspartamu na tabletkę), może wpływać na farmakodynamikę i farmakokinetykę leków, zwłaszcza tych działających na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Aspartam może modyfikować metabolizm dopaminy i serotoniny, co jest istotne przy stosowaniu leków przeciwpsychotycznych i przeciwdepresyjnych. Ponadto, wpływa na próg drgawkowy u pacjentów z padaczką oraz może oddziaływać na metabolizm leków przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP1A2 i CYP3A4, co wymaga uwagi przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów (np. fluwoksaminy, kofeiny) lub induktorów (np. omeprazolu). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwpsychotycznymi depot, inhibitorami MAO, SSRI, benzodiazepinami, opioidami oraz lekami przeciwhistaminowymi ze względu na ryzyko nasilenia działania sedatywnego i innych poważnych interakcji.
aspartam, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, biodostępność, cytochrom P450, działanie sedatywne, erytromycyna, fenytoina, hipotensja ortostatyczna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, klozapina, kwas walproinowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, mirtazapina, noradrenalina, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny