inhibitor monoaminooksydazy
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) stanowią grupę leków psychotropowych, które działają poprzez hamowanie aktywności enzymu monoaminooksydazy (MAO). Enzym ten odpowiada za rozkład neuroprzekaźników monoaminowych, takich jak serotonina, dopamina i noradrenalina w ośrodkowym układzie nerwowym oraz tkankach obwodowych. Zahamowanie jego działania prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w synapsach.
Wyróżnia się dwa główne typy MAO: MAO-A, który metabolizuje głównie serotoninę i noradrenalinę, oraz MAO-B, który metabolizuje przede wszystkim dopaminę. Inhibitory MAO dzielą się na nieselektywne (hamujące oba typy) oraz selektywne (hamujące wybiórczo jeden z typów). Do klasycznych nieselektywnych IMAO należą fenelzyna, tranylcypromina i izokarboksazyd, natomiast przykładami selektywnych są moklobemid (odwracalny inhibitor MAO-A) oraz selegilina i rasagilina (selektywne inhibitory MAO-B).
W praktyce klinicznej IMAO znajdują zastosowanie w leczeniu depresji (szczególnie atypowej i opornej na leczenie), zaburzeń lękowych (w tym fobii społecznej) oraz choroby Parkinsona (selektywne inhibitory MAO-B). Ich stosowanie wiąże się jednak z istotnymi ograniczeniami, zwłaszcza w przypadku nieselektywnych IMAO, które wymagają przestrzegania diety ubogiej w tyraminę oraz zachowania ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, ze względu na ryzyko wystąpienia groźnych interakcji, w tym przełomu nadciśnieniowego czy zespołu serotoninowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Atinepte 12,5 mg
Atinepte, zawierający sól sodową tianeptyny, wykazuje istotne interakcje lekowe, z których najważniejszą jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Połączenie to niesie ryzyko zapaści krążeniowej, napadowego nadciśnienia tętniczego, hipertermii, drgawek, a nawet zgonu. Zaleca się zachowanie 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorem MAO przed rozpoczęciem leczenia tianeptyną oraz co najmniej 24-godzinnej przerwy przy zmianie leczenia z tianeptyny na inhibitor MAO. Ponadto, tianeptyna może nasilać działanie sedatywne leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, opioidy), co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek.
benzodiazepina, beta-oksydacja, cytochrom P450, drgawki, działanie sedatywne, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek depresyjny OUN, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, napadowe nadciśnienie tętnicze, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny inhibitor MAO-A, ośrodkowy układ nerwowy, tianeptyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychomotoryczne, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Fenistil 1 mg/ml
Fenistil (dimetyndenu maleinian) w postaci kropli doustnych (1 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz działania przeciwcholinergiczne. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami nasennymi, uspokajającymi, inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), skopolaminą oraz prokarbazyną ze względu na ryzyko nasilenia depresji OUN. Ponadto, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki rozszerzające oskrzela, spazmolityki układu pokarmowego, leki rozszerzające źrenice oraz urologiczne leki przeciwmuskarynowe mogą potęgować działania przeciwmuskarynowe dimetyndenu, co zwiększa ryzyko zaostrzenia jaskry, zatrzymania moczu, suchości błon śluzowych oraz zaburzeń perystaltyki. Zaleca się ostrożność, monitorowanie pacjentów oraz unikanie niektórych kombinacji lekowych, zwłaszcza u osób z predyspozycjami do wymienionych powikłań.
dimetyndenu maleinian, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwmuskarynowe, działanie sedatywne, efekt przeciwcholinergiczny, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jaskra, lek antycholinergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek rozszerzający oskrzela, lek rozszerzający źrenice, lek spazmolityczny, leki oddziałujące na OUN, ośrodkowy układ nerwowy, prokarbazyna, przerost prostaty, skopolamina, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Paxtin 40
Paroksetyna (Paxtin 40 mg) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów uprzednio leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), gdzie konieczny jest okres wymywania wynoszący 2 tygodnie po terapii nieodwracalnymi IMAO lub 24 godziny po odwracalnych. Leku nie stosuje się u osób poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji, a w przypadku konieczności leczenia tej grupy wiekowej wymagana jest ścisła obserwacja. Ryzyko samobójstw jest podwyższone także u dorosłych poniżej 25 lat, szczególnie w początkowym okresie terapii i po zmianach dawkowania. Paroksetyna może wywoływać akatyzję, zespół serotoninowy (objawy: hipertermia, sztywność mięśni, drgawki, zaburzenia wegetatywne i psychiczne), a także zaburzenia czynności seksualnych, które mogą utrzymywać się po odstawieniu leku. Wskazane jest unikanie łączenia paroksetyny z prekursorami serotoniny (np. L-tryptofanem) oraz ostrożność u pacjentów z maniakalnymi epizodami, zaburzeniami nerek, wątroby, cukrzycą (może wymagać korekty dawek insuliny/leków przeciwcukrzycowych) i padaczką (częstość napadów <0,1%).
akatyzja, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, cukrzyca, depresja, doustny lek przeciwzakrzepowy, drgawki miokloniczne, hipertermia, hiponatremia, inhibitor COX-2, inhibitor izoenzymu CYP2D6, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, mania, myśl samobójcza, napad drgawkowy, niepokój psychoruchowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, padaczka, parestezja, paroksetyna, plamica, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sztywność mięśni, terapia elektrowstrząsowa, wybroczyna, zaburzenie czucia, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie psychiczne, zaburzenie wegetatywne, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Histigen 16 mg
Betahistyna, stosowana w preparacie Histigen, nie wykazuje hamowania enzymów cytochromu P450 in vivo, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten system. Jednakże inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywne inhibitory MAO-B jak seleglina, mogą hamować metabolizm betahistyny, prowadząc do jej kumulacji i potencjalnego wzrostu stężenia w surowicy, co wymaga szczególnej ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, ze względu na analogię betahistyny do histaminy, istnieje ryzyko interakcji farmakodynamicznych z lekami antyhistaminowymi, które mogą osłabiać efekt terapeutyczny obu grup leków. W praktyce klinicznej zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania betahistyny z lekami antyhistaminowymi oraz monitorowanie pacjentów pod kątem skuteczności terapii i działań niepożądanych.
alkohol etylowy, badanie in vitro, badanie in vivo, betahistyna, cytochrom P450, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, histamina, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek antyhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Mirtagen 45 mg
Mirtazapina wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego, wymagając 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (m.in. SSRI, tramadol, linezolid, sole litu, Hypericum perforatum) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Mirtazapina nasila działanie sedatywne benzodiazepin, leków przeciwpsychotycznych, opioidów oraz antagonistów H1, a także może wydłużać odstęp QTc w połączeniu z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi i antybiotykami, co zwiększa ryzyko torsade de pointes. W dawce 30 mg/dobę mirtazapina powoduje statystycznie istotne zwiększenie INR u pacjentów leczonych warfaryną, co wymaga regularnego monitorowania. Alkohol etylowy nasila depresję OUN wywołaną przez mirtazapinę, prowadząc do nasilenia sedacji, zaburzeń koordynacji i ryzyka depresji oddechowej, dlatego pacjentom należy bezwzględnie odradzać spożycie alkoholu podczas terapii.
alkohol etylowy, amitryptylina, antagonista H1, azolowy środek przeciwgrzybiczy, benzodiazepina, błękit metylenowy, cymetydyna, depresja oddechowa, dziurawiec zwyczajny, EKG, erytromycyna, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, klirens mirtazapiny, komorowe zaburzenia rytmu serca, L-tryptofan, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek sedatywny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QTc, linezolid, lit, nefazodon, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rysperydon, sole litu, SSRI, torsade de pointes, tramadol, tryptan, warfaryna, wenlafaksyna, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Pseudoephedrine Espefa 60 mg
Pseudoefedryna, główny składnik preparatu Pseudoephedrine Espefa, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z jej działania sympatykomimetycznego, prowadzącego do uwalniania noradrenaliny i pobudzenia receptorów adrenergicznych. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które mogą wywołać niebezpieczny wzrost ciśnienia tętniczego i ryzyko ostrego przełomu nadciśnieniowego. Również trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki zmniejszające przekrwienie błon śluzowych, hamujące łaknienie oraz psychotropowe o działaniu amfetaminopodobnym mogą nasilać presyjne efekty pseudoefedryny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego. Pseudoefedryna może także antagonizować działanie hipotensyjne leków takich jak bretylium, betanidyna, guanetydyna, debryzochina, metylodopa oraz leków blokujących receptory α- i β-adrenergiczne, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapii nadciśnienia tętniczego.
amfetamina, amina sympatykomimetyczna, betanidyna, bretylium, debryzochina, działanie hipotensyjne, guanetydyna, inhibitor monoaminooksydazy, lek adrenolityczny, lek sympatykomimetyczny, metylodopa, nadciśnienie tętnicze, noradrenalina, obciążenie układu sercowo-naczyniowego, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, receptor adrenergiczny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lerivon 60 mg
Stosowanie mianseryny chlorowodorku (Lerivon) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu, w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej, w ciężkiej niewydolności wątroby oraz przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Szczególnie istotne jest zachowanie odpowiednich okresów wymywania między terapią IMAO a mianseryną, aby uniknąć ryzyka zespołu serotoninowego. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby metabolizm leku jest zaburzony, co zwiększa stężenie leku i ryzyko działań niepożądanych, dlatego w takich przypadkach należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka niewydolność wątroby, faza maniakalna, indukcja fazy maniakalnej, inhibitor monoaminooksydazy, interakcje lekowe, lek normotymiczny, lek przeciwdepresyjny, lek psychotropowy, mianseryna chlorowodorek, nadwrażliwość na mianserynę, nieselektywny IMAO, niewydolność wątroby, parametry funkcji wątroby, reakcja nadwrażliwości, wzmożony napęd psychoruchowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Apselan 60 mg
Pseudoefedryna, substancja aktywna produktu leczniczego Apselan, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie istotne ze względu na jej działanie sympatykomimetyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które mogą prowadzić do znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego i ryzyka przełomu nadciśnieniowego. Zaleca się unikanie łącznego stosowania z IMAO oraz zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem leczenia pseudoefedryną. Ponadto, interakcje z lekami pobudzającymi układ współczulny, takimi jak leki zmniejszające przekrwienie błon śluzowych, hamujące łaknienie czy psychotropowe o działaniu amfetaminopodobnym, mogą nasilać efekty adrenergiczne, zwiększając ryzyko tachykardii, nadciśnienia oraz działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego.
betanidyna, bretylium, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, debryzochina, działanie sympatykomimetyczne, etanol, guanetydyna, inhibitor monoaminooksydazy, lek blokujący receptory adrenergiczne, lek hamujący łaknienie, lek hipotensyjny, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek pobudzający układ współczulny, lek psychotropowy, lek zmniejszający przekrwienie błony śluzowej, metylodopa, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sertranorm
Sertralina, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy (ZS) i złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (np. amfetaminy, tryptanów, inhibitorów MAO, opioidów). Zaleca się ścisłą obserwację pacjentów pod kątem objawów tych zespołów oraz ostrożność przy zmianie terapii, szczególnie odstawianiu leków o długim okresie półtrwania, jak fluoksetyna. Ponadto, sertralina może powodować wydłużenie odstępu QTc i ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardią lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QTc. U pacjentów z historią manii, hipomanii, schizofrenii lub padaczki konieczny jest ścisły nadzór, a w przypadku napadów padaczkowych lek należy odstawić.
Depresja i inne zaburzenia psychiczne leczone sertraliną wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u osób poniżej 25. roku życia, co wymaga intensywnej obserwacji zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki. SSRI mogą także wywoływać długotrwałe zaburzenia funkcji seksualnych. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) sertralina jest wskazana jedynie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, z koniecznością monitorowania objawów samobójczych i rozwoju fizycznego. Ponadto, stosowanie sertraliny wiąże się z ryzykiem nieprawidłowych krwawień (np. wybroczyny, krwawienia z przewodu pokarmowego), zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na funkcję płytek krwi (antykoagulanty, NLPZ, kwas acetylosalicylowy). Wskazana jest ostrożność u pacjentów z historią krwawień oraz podczas terapii skojarzonej.
agonista receptora 5-HT, antykoagulant, atypowy lek przeciwpsychotyczny, błękit metylenowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, depresja, dziurawiec zwyczajny, hipomania, inhibitor monoaminooksydazy, krwawienie ginekologiczne, krwawienie skórne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwobsesyjny, mania, myśl samobójcza, napad padaczkowy, neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, nieprawidłowe krwawienie, niestabilna padaczka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna fenotiazyny, schizofrenia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna i plamica, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocainum Jelfa
Podczas stosowania żelu Lignocainum Jelfa zawierającego 20 mg/g lidokainy chlorowodorku należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w procedurach z użyciem rurek dotchawiczych – nie wolno smarować metalowego usztywniacza rurki, ani dopuścić do przedostania się lidokainy do światła rurki tracheotomijnej, aby uniknąć poważnych powikłań. Aplikacja na uszkodzone lub zakażone błony śluzowe zwiększa absorpcję leku i ryzyko toksyczności, co wymaga monitorowania pacjentów, zwłaszcza tych z chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na potencjalne zaburzenia przewodnictwa i kurczliwości mięśnia sercowego. Należy również uwzględnić możliwe interakcje z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz inhibitorami monoaminooksydazy, które mogą nasilać działania niepożądane, w tym arytmie.
astma oskrzelowa, błona śluzowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, inhibitor monoaminooksydazy, kurczliwość mięśnia sercowego, lidokainy chlorowodorek, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, rurka dotchawicza, rurka tracheotomijna, skurcz oskrzeli, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, zaburzenie pracy serca, zaburzenie rytmu serca, żel lidokainy - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), charakteryzuje się szerokim spektrum interakcji farmakologicznych o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z sakubitrylem/walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz konieczność zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Interakcje z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprimem i ko-trimoksazolem mogą prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii, szczególnie u osób starszych. Współistniejące leczenie lekami przeciwcukrzycowymi zwiększa ryzyko hipoglikemii, a beta-adrenolityki mogą maskować jej objawy, co wymaga regularnej kontroli glikemii.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, błona poliakrylonitrylowa, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, cytostatyk, czynność skurczowa komór, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, działanie inotropowe, epinefryna, ewerolimus, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, izoprenalina, jaskra, ko-trimoksazol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norepinefryna, obrzęk naczynioruchowy, odruchowa tachykardia, ostra niewydolność nerek, prokainamid, propafenon, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, sole litu, spironolakton, środek znieczulający, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oculobrim 2 mg/ml
Lek Oculobrim, zawierający brymonidyny winian w stężeniu 2 mg/ml (1,3 mg brymonidyny w 1 ml roztworu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,05 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u noworodków i niemowląt ze względu na ich szczególną wrażliwość na brymonidynę oraz u pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) oraz leki przeciwdepresyjne działające na przewodnictwo noradrenergiczne, takie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, doksepina, imipramina) i mianseryna, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego i zaburzeń regulacji ciśnienia krwi.
amitryptylina, brymonidyny winian, chlorek benzalkoniowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, doksepina, działanie noradrenergiczne, imipramina, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, mianseryna, obrzęk powiek, przekaźnictwo noradrenergiczne, reakcja alergiczna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – AuroFena
Tabletki podpoliczkowe fentanylu (AuroFena) stanowią silny opioid, którego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko depresji oddechowej, szczególnie u pacjentów nieleczonych podtrzymującą terapią opioidową. Produkt zawiera fentanyl w dawkach 100, 200 oraz 400 mikrogramów, a każda tabletka zawiera 67,1 mg sorbitolu. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami oddychania związanymi ze snem, niewydolnością wątroby lub nerek oraz u osób z ryzykiem bradykardii. Jednoczesne stosowanie z alkoholem, benzodiazepinami lub lekami serotoninergicznymi zwiększa ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej, śpiączki i zespołu serotoninowego. Pacjenci powinni być informowani o konieczności bezpiecznego przechowywania leku, aby zapobiec przypadkowemu narażeniu, zwłaszcza u dzieci, gdzie dawki fentanylu mogą być śmiertelne.
benzodiazepina, bradykardia, centralny bezdech senny, ciśnienie tętnicze, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, hiperalgezja wywołana opioidami, hiperrefleksja, hipertermia, hipowolemii, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens fentanylu, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przewlekła choroba obturacyjna płuc, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tabletka podpoliczkowa fentanylu, tachykardia, uspokojenie polekowe, zaburzenie związane z używaniem opioidów, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medikinet CR 40 mg 40 mg
Przeciwwskazania do stosowania metylofenidatu w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu Medikinet CR 40 mg obejmują m.in. nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym sacharozę w ilości 92,80–106,14 mg/kapsułkę), jaskrę, guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, a także jednoczesne stosowanie nieselektywnych i nieodwracalnych inhibitorów MAO (konieczne jest zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak ciężka depresja, jadłowstręt psychiczny, skłonności samobójcze, objawy psychotyczne, ciężkie zaburzenia nastroju, mania, schizofrenia, zaburzenia osobowości typu borderline oraz niekontrolowana ciężka choroba afektywna dwubiegunowa typu I. Ze względu na działanie sympatykomimetyczne, metylofenidat nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca, kardiomiopatiami, zaburzeniami rytmu serca, a także u osób z przebytym zawałem mięśnia sercowego lub udarem mózgu.
anomalia naczyniowa, antagonista receptora H2, bezkwaśność żołądka, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie sympatykomimetyczne, farmakokinetyka leku, guz chromochłonny, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor pompy protonowej, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kardiomiopatia, mania, metylofenidat, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na metylofenidat, nietolerancja składnika, niewydolność serca, objaw psychotyczny, osobowość chwiejna emocjonalnie, powikłania sercowo-naczyniowe, przełom nadciśnieniowy, sacharoza, schizofrenia, skłonność samobójcza, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar, wrodzona wada serca, zaburzenie anorektyczne, zaburzenie nastroju, zaburzenie psychopatyczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Nomigren 12,5 mg
Almotryptan, substancja czynna leku Nomigren, wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z inhibitorami MAO-A, SSRI oraz SNRI, które mogą prowadzić do zespołu serotoninergicznego. Objawy tego zespołu obejmują zmiany stanu psychicznego (pobudzenie, halucynacje, śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (tachykardia, labilne ciśnienie tętnicze, hipertermia) oraz zaburzenia nerwowo-mięśniowe (hiperrefleksja, brak koordynacji ruchowej). W przypadku jednoczesnego stosowania almotryptanu z tymi lekami zaleca się szczególną ostrożność i monitorowanie pacjenta. Badania farmakokinetyczne wykazały, że almotryptan w połączeniu z werapamilem powoduje 20% wzrost Cmax i AUC almotryptanu, co jest jednak klinicznie nieistotne i nie wymaga zmiany dawkowania. Podawanie almotryptanu z propranololem nie wpływa na jego farmakokinetykę, a badania in vitro sugerują brak istotnego wpływu almotryptanu na metabolizm leków przez enzymy CYP3A4, CYP2D6 oraz MAO-A i MAO-B.
agonista receptora 5-HT1, almotryptan, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, cytochrom P450, działanie niepożądane, epizod migreny, halucynacja, hiperrefleksja, hipertermia, inhibitor izoenzymu, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwmigrenowy, mikrosom wątroby, mioklonia, monoaminooksydaza, obraz kliniczny, ośrodkowy układ nerwowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, splątanie, SSRI, tachykardia, tryptan, układ sercowo-naczyniowy, werapamil, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Setaloft 100 mg 100 mg
Setaloft (sertralina) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sertralinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (19,8 mg w tabletce 50 mg oraz 39,6 mg w tabletce 100 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym i hipertermią. Zaleca się zachowanie okresów karencji: minimum 14 dni po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem sertraliny oraz co najmniej 7 dni przerwy po odstawieniu sertraliny przed włączeniem IMAO. Również jednoczesne stosowanie pimozydu jest przeciwwskazane z powodu ryzyka zaburzeń rytmu serca.
choroba afektywna dwubiegunowa, drżenie mięśniowe, dziurawiec zwyczajny, epizod maniakalny, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, laktoza jednowodna, lek opioidowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwmigrenowy, lek serotoninergiczny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, pimozyd, pobudzenie psychoruchowe, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, skaza krwotoczna, tramadol, tryptan, tryptofan, zaburzenie czynności wątroby, zachowanie samobójcze, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vellofent 267 mcg
Vellofent, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, jest wskazany wyłącznie do leczenia bólu przebijającego u pacjentów onkologicznych już poddawanych terapii podtrzymującej opioidami. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fentanyl lub składniki pomocnicze, brak wcześniejszego leczenia opioidami, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (w trakcie terapii i do 2 tygodni po jej zakończeniu), ostrą depresję oddechową oraz ostre choroby obturacyjne płuc. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w leczeniu innych rodzajów bólu ostrego, takich jak ból pooperacyjny czy pourazowy, ani u pacjentów przyjmujących hydroksymaślan sodu ze względu na ryzyko nasilonej depresji ośrodkowego układu nerwowego i zaburzeń oddychania. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, a także u osób z historią nadużywania substancji psychoaktywnych lub uzależnienia od opioidów.
ból nowotworowy, ból przebijający, choroba nowotworowa, choroba obturacyjna płuc, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, hydroksymaślan sodu, inhibitor monoaminooksydazy, nadużywanie substancji psychoaktywnych, nadwrażliwość, niewydolność oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, ostra depresja oddechowa, pacjent onkologiczny, reakcja alergiczna, tabletka podjęzykowa fentanylu, tolerancja na opioidy, uzależnienie od opioidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Wellbutrin XR 300 mg
Bupropion w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Wellbutrin XR) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na chlorowodorek bupropionu lub substancje pomocnicze, a także u osób z aktualnymi lub przeszłymi napadami drgawkowymi, nowotworami OUN, ciężką marskością wątroby oraz zaburzeniami odżywiania takimi jak bulimia i anoreksja. Przeciwwskazaniem jest również nagłe odstawienie alkoholu, benzodiazepin lub leków o podobnym działaniu, ze względu na ryzyko obniżenia progu drgawkowego i zwiększonego ryzyka napadów. Ponadto, stosowanie bupropionu jednocześnie z innymi preparatami zawierającymi tę substancję czynną jest zabronione ze względu na ryzyko przedawkowania i drgawek.
Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) stanowią istotne przeciwwskazanie; należy zachować co najmniej 14-dniowy odstęp po zakończeniu terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO oraz 24-godzinny po odwracalnymi. Tabletki Wellbutrin XR dostępne są w dawkach 150 mg i 300 mg, różniących się oznaczeniem (odpowiednio „GS 5FV 150” i „GS 5YZ 300”) oraz wyglądem (kremowobiałe do jasnożółtych, okrągłe), co jest istotne dla uniknięcia błędów dawkowania. Znajomość tych przeciwwskazań i właściwa identyfikacja preparatu są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii bupropionem.
anoreksja, bulimia, chlorowodorek bupropionu, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, jadłowstręt psychiczny, marskość wątroby, nadwrażliwość na bupropion, napad drgawkowy, napad padaczkowy, nieodwracalny inhibitor MAO, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, odwracalny inhibitor MAO, próg drgawkowy, substancja pomocnicza, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, zaburzenie odżywiania - Leksykon leków
Interakcje leku – Tramal 50 mg/ml
Tramadol (chlorowodorek tramadolu) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które należy uwzględnić w terapii przeciwbólowej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tramadolu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, ośrodka oddechowego i układu krążenia, wymagające zachowania minimum 14-dniowego odstępu po terapii MAO. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy łączeniu tramadolu z lekami działającymi depresyjnie na OUN, w tym benzodiazepinami, gabapentanoidami oraz lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina), co może prowadzić do nadmiernej sedacji, depresji oddechowej, zespołu serotoninowego oraz napadów drgawkowych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych kumaryny (np. warfaryny) z koniecznością monitorowania INR z powodu ryzyka krwawień.
agonista-antagonista, amitryptylina, antagonista receptorów serotoninowych, atypowy neuroleptyk, benzodiazepina, buprenorfina, buproprion, cymetydyna, depresja oddechowa, doksepina, duloksetyna, erytromycyna, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, gabapentyna, gabapentynoid, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, mirtazapina, nalbufina, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pentazocyna, pochodna kumaryny, pregabalina, receptor opioidowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SNRI, SSRI, tetrahydrokanabinol, tramadolu chlorowodorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wenlafaksyna, wskaźnik INR, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 5 mg
Escytalopram, substancja czynna preparatu Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego po zakończeniu leczenia escytalopramem. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak moksyfloksacyna) ze względu na ryzyko ciężkich arytmii. Wskazana jest ostrożność przy stosowaniu selegiliny (do 10 mg/dobę), leków serotoninoergicznych (tramadol, tryptany, buprenorfina), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających ziele dziurawca. Równoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawień. Alkohol nasila działania sedatywne i nie jest zalecany podczas terapii escytalopramem.
astemizol, beta-bloker, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninoergiczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Durogesic
System transdermalny Durogesic zawiera fentanyl i wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich zdarzeń niepożądanych, w tym depresji ośrodka oddechowego, która może utrzymywać się nawet po usunięciu plastra. Stężenie fentanylu w surowicy obniża się o około 50% w ciągu 20-27 godzin po usunięciu plastra, co wymaga monitorowania pacjentów przez minimum 24 godziny. Produkt jest szczególnie niebezpieczny dla dzieci i powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym dla nich. Durogesic nie jest wskazany jako terapia inicjująca u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów, ze względu na ryzyko hipowentylacji nawet przy najmniejszej dawce 12 μg/h, zwłaszcza u osób starszych oraz z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Jednoczesne stosowanie z lekami sedatywnymi, alkoholem lub innymi opioidami zwiększa ryzyko depresji oddechowej, dlatego wymaga ograniczenia dawki i czasu terapii oraz ścisłej obserwacji pacjenta.
bradykardia, cytochrom P450 3A4, depresja ośrodka oddechowego, fentanyl, hiperalgezja, hiperalgezja wywołana opioidami, hipowentylacja, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, miastenia, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zaparcie, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ephedrinum hydrochloricum WZF 25 mg/ml
Ephedrinum hydrochloricum WZF to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml, zawierający efedrynę chlorowodorek – aminę sympatykomimetyczną. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na efedrynę lub inne aminy sympatykomimetyczne, chorobą niedokrwienną serca, nadciśnieniem tętniczym, nadczynnością tarczycy oraz przerostem prostaty. Efedryna może nasilać niedokrwienie mięśnia sercowego, zwiększać zapotrzebowanie serca na tlen, podnosić ciśnienie tętnicze krwi oraz wywoływać reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. U pacjentów z przerostem prostaty może powodować nasilenie objawów ze strony dolnych dróg moczowych, takich jak zatrzymanie moczu.
amina sympatykomimetyczna, arytmia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, efedryna chlorowodorek, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na efedrynę, niedokrwienie mięśnia sercowego, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, przerost prostaty, receptory adrenergiczne, skurcz naczyń obwodowych, tyreotoksykoza, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Miansegen 60 mg
Lek Miansegen, zawierający 60 mg chlorowodorku mianseryny w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na mianserynę lub substancje pomocnicze, w fazie manii, przy ciężkiej niewydolności wątroby oraz w trakcie stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego podawania mianseryny z IMAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego. Zaleca się zachowanie co najmniej 14-dniowego odstępu między zakończeniem terapii IMAO a rozpoczęciem leczenia mianseryną. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby metabolizm leku jest zaburzony, co zwiększa ryzyko kumulacji i hepatotoksyczności, dlatego należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
blok przedsionkowo-komorowy, chlorowodorek mianseryny, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka niewydolność wątroby, hepatotoksyczność, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, myśli samobójcze, nadwrażliwość, padaczka, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, stan drgawkowy, stan maniakalny, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenie funkcji nerek, zespół serotoninowy