zaburzenie metabolizmu białek
Zaburzenia metabolizmu białek to grupa schorzeń wynikających z nieprawidłowości w procesach syntezy, rozkładu lub transportu białek w organizmie. Mogą one mieć podłoże genetyczne, nabyte lub być konsekwencją innych chorób metabolicznych. Do najczęstszych zaburzeń należą aminoacydopatie, wynikające z defektu enzymatycznego w szlakach przemian aminokwasów.
W praktyce klinicznej spotyka się takie zaburzenia jak fenyloketonuria, choroba syropu klonowego, tyrozynemia, homocystynuria czy albinizm. Objawy tych schorzeń mogą obejmować opóźnienie rozwoju psychoruchowego, zaburzenia neurologiczne, hepatosplenomegalię, zmiany skórne, a w niektórych przypadkach mogą prowadzić do zgonu, jeśli nie zostaną wcześnie rozpoznane i leczone.
Diagnostyka zaburzeń metabolizmu białek opiera się na badaniach biochemicznych, w tym oznaczaniu stężenia aminokwasów w osoczu i moczu, badaniach molekularnych oraz testach enzymatycznych. Leczenie jest ukierunkowane na konkretny typ zaburzenia i może obejmować specjalistyczne diety eliminacyjne, suplementację enzymów lub kofaktorów enzymatycznych oraz w niektórych przypadkach terapię genową.