infekcja dolnych dróg moczowych

Infekcja dolnych dróg moczowych (IDDN) obejmuje zapalenie pęcherza moczowego (cystitis) oraz zapalenie cewki moczowej (urethritis). Jest to jedna z najczęstszych infekcji bakteryjnych, dotykająca około 150 milionów osób rocznie na świecie, przy czym kobiety chorują znacznie częściej niż mężczyźni ze względu na anatomicznie krótszą cewkę moczową.

Najczęstszym patogenem wywołującym IDDN jest Escherichia coli (odpowiedzialna za 80-90% przypadków), następnie Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis oraz enterokoki. Do głównych objawów należą: dyzuria (bolesne oddawanie moczu), częstomocz, parcia naglące, ból w podbrzuszu oraz zmiana charakteru moczu (mętny, czasem krwisty).

Diagnostyka IDDN opiera się na badaniu ogólnym moczu wykazującym leukocyturię, bakteriurię i często erytrocyturię, oraz posiewie moczu identyfikującym patogen i jego wrażliwość na antybiotyki. Leczenie empiryczne obejmuje zazwyczaj antybiotyki z grupy fluorochinolonów, kotrimoksazol lub fosfomycynę, w zależności od lokalnych wzorców oporności bakterii.

Nawracające infekcje dolnych dróg moczowych (≥3 epizody w ciągu roku) wymagają pogłębionej diagnostyki urodynamicznej i obrazowej w celu wykluczenia anomalii anatomicznych, kamicy lub innych predysponujących czynników. Profilaktyka obejmuje odpowiednią higienę, nawodnienie oraz w wybranych przypadkach długoterminową profilaktykę antybiotykową lub immunomodulacyjną.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl