alkohol etylowy bezwodny
Alkohol etylowy bezwodny (etanol bezwodny) to chemicznie czysty etanol o zawartości wody nie przekraczającej 0,5%. Jest substancją o właściwościach bakteriobójczych, grzybobójczych i wirusobójczych, co czyni go powszechnie stosowanym środkiem do dezynfekcji w praktyce medycznej.
W medycynie alkohol etylowy bezwodny wykorzystywany jest między innymi do odkażania skóry przed zabiegami, dezynfekcji narzędzi medycznych oraz jako rozpuszczalnik dla niektórych leków. Ma silne działanie odwadniające, dzięki czemu denaturuje białka mikroorganizmów, prowadząc do ich zniszczenia.
Należy pamiętać, że alkohol etylowy bezwodny jest substancją łatwopalną i drażniącą dla tkanek. Jego długotrwałe stosowanie na skórę może powodować jej wysuszenie i podrażnienie. W praktyce klinicznej często stosuje się roztwory o stężeniu 60-90%, które wykazują optymalną skuteczność przeciwdrobnoustrojową przy jednocześnie mniejszym działaniu drażniącym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Klonazepam, jako benzodiazepina, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na klonazepam lub inne benzodiazepiny oraz na substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, żółcień pomarańczowa (E 110) w tabletkach 0,5 mg i 2 mg (Clonazepamum TZF) czy 121,01 mg laktozy w tabletkach Klonafen. Roztwór do wstrzykiwań (1 mg/ml) zawiera alkohol etylowy bezwodny i alkohol benzylowy, co wyklucza jego podawanie noworodkom, zwłaszcza wcześniakom, ze względu na ryzyko toksycznych reakcji, w tym zespołu niewydolności oddechowej („gasping syndrome”). Klonazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą i ciężką niewydolnością oddechową, zespołem bezdechu sennego oraz miastenią, gdzie może nasilać osłabienie mięśni oddechowych. Ponadto, nie powinien być stosowany u osób z ciężką niewydolnością wątroby z uwagi na ryzyko rozwoju encefalopatii wątrobowej, w śpiączce oraz u pacjentów z uzależnieniem od leków, narkotyków lub alkoholu, ze względu na ryzyko nasilenia uzależnienia i interakcji depresyjnych na OUN.
alkohol benzylowy, alkohol etylowy bezwodny, benzodiazepina, choroba autoimmunologiczna, Clonazepamum TZF, encefalopatia wątrobowa, gasping syndrome, laktoza jednowodna, metabolizm leku, miastenia, nadwrażliwość na składniki, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, objawy neuropsychiatryczne, osłabienie mięśni szkieletowych, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność płuc, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, śpiączka, uzależnienie od leków, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu oddechowego, zespół bezdechu sennego -
Leksykon leków
Clonazepamum TZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający klonazepam w stężeniu 1 mg/ml, dostępny w ampułkach 1 ml (1 mg substancji czynnej). Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak alkohol etylowy bezwodny, alkohol benzylowy, kwas octowy lodowaty oraz glikol propylenowy, które należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii. Preparat jest dostępny w ampułkach ze szkła oranżowego typu I, co chroni lek przed światłem i zapewnia stabilność. Klonazepamum TZF może być podawany domięśniowo, dożylnie bolusowo lub w formie wlewu dożylnego, przy czym dawka do wlewu nie powinna przekraczać 3 mg (3 ampułki) rozcieńczonych w 250 ml roztworu fizjologicznego lub glukozy (5% lub 10%). Roztwory należy przygotowywać w szklanych naczyniach i podawać natychmiast po przygotowaniu, aby uniknąć adsorpcji leku na powierzchniach PCV oraz ryzyka mikrobiologicznego.
adsorpcja, alkohol benzylowy, alkohol etylowy bezwodny, biodostępność, glikol propylenowy, klonazepam, kwas octowy lodowaty, niezgodność farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, roztwór sodu wodorowęglanu, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne -
Leksykon leków
Lek Beclocomb w formie aerozolu inhalacyjnego zawiera beklometazon dipropionian (100 µg na dawkę odmierzoną, odpowiadający 84,6 µg dawki dostarczonej) oraz formoterol fumaranu dwuwodnego (6 µg na dawkę odmierzoną, odpowiadający 5,0 µg dawki dostarczonej). Jedynym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji czynnych lub pomocniczych, w tym na alkohol etylowy bezwodny obecny w ilości 6,9 mg na dawkę odmierzoną. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na wziewne glikokortykosteroidy, formoterol lub inne β2-agonisty.
aerozol inhalacyjny, aerozol inhalacyjny roztwór, alkohol etylowy bezwodny, beklometazonu dipropionian, beta2-mimetyk, długo działający beta2-agonista, formoterolu fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, nadwrażliwość, preparat złożony, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny, wziewny glikokortykosteroid
