monoterapia enalaprylem
Monoterapia enalaprylem to forma leczenia nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca, polegająca na stosowaniu wyłącznie enalaprilu jako jedynego leku hipotensyjnego. Enalapril należy do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACEI), które blokują przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II, powodując rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego.
Monoterapia enalaprylem jest szczególnie skuteczna u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym łagodnym do umiarkowanego oraz u osób z niewydolnością serca. Enalapril wykazuje także działanie nefroprotekcyjne, co czyni go lekiem z wyboru u pacjentów z współistniejącą cukrzycą lub chorobami nerek. Typowa dawka początkowa to 5-10 mg raz dziennie, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej.
Główne działania niepożądane monoterapii enalaprylem obejmują kaszel, hiperkaliemię oraz rzadziej występującą hipotensję i obrzęk naczynioruchowy. Przeciwwskazania do stosowania tego leku obejmują ciążę, obustronnie zwężenie tętnic nerkowych oraz wcześniejsze epizody obrzęku naczynioruchowego. Konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i poziomu potasu, szczególnie na początku terapii oraz przy zwiększaniu dawki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lercaprel zawiera 20 mg enalaprylu maleinianu oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku i jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia enalaprylem w dawce 20 mg nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Zaleca się stosowanie jednej tabletki powlekanej raz na dobę, przyjmowanej co najmniej 15 minut przed posiłkiem, aby zapewnić optymalną biodostępność. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek lub wątroby, dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, z zachowaniem szczególnej ostrożności. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), poddawanych hemodializie oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
biodostępność, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, dysfagia, enalaprylu maleinian, hemodializa, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, Lercaprel, lerkanidypiny chlorowodorek, monoterapia enalaprylem, nadciśnienie tętnicze, populacja pediatryczna, produkt złożony, sok grejpfrutowy, substancja czynna, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lercaprel 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Lercaprel w postaci tabletek powlekanych zawiera 20 mg enalaprylu maleinianu (odpowiadającego 15,29 mg enalaprylu) oraz 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku (9,44 mg lerkanidypiny) i jest wskazany wyłącznie do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, u których monoterapia enalaprylem w dawce 20 mg nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego. Lek nie powinien być stosowany jako terapia początkowa, a jego wprowadzenie jest zalecane jedynie jako kontynuacja leczenia u pacjentów wcześniej leczonych enalaprylem w dawce 20 mg. Tabletki zawierają również 92 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antagonista wapnia, działanie synergistyczne, enalapryl maleinian, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, leczenie hipotensyjne, lerkanidypiny chlorowodorek, monoterapia enalaprylem, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia początkowa, wartość ciśnienia tętniczego