obwód Papeza

Obwód Papeza (ang. Papez circuit) to kluczowy element układu limbicznego, opisany po raz pierwszy przez amerykańskiego neuroanatoma Jamesa Papeza w 1937 roku. Stanowi on anatomiczną podstawę procesów emocjonalnych w mózgu i bierze udział w tworzeniu pamięci epizodycznej.

Anatomicznie obwód Papeza tworzy zamkniętą pętlę neuronalną, która obejmuje następujące struktury: formacja hipokampa → sklepienie → ciała suteczkowate → jądro przednie wzgórza → zakręt obręczy → zakręt przyhipokampowy → formacja hipokampa. Ta złożona sieć połączeń umożliwia integrację doświadczeń emocjonalnych z procesami pamięciowymi.

Uszkodzenia w obrębie obwodu Papeza mogą prowadzić do poważnych zaburzeń pamięci i emocji. Klinicznie obserwuje się je w przebiegu choroby Alzheimera, padaczki skroniowej, zespołu Korsakowa i po urazach mózgu. Zmiany patologiczne w tym obszarze mogą manifestować się zaburzeniami pamięci świeżej, amnezją, zaburzeniami kontroli emocji czy depresją.

Współczesne badania neuroobrazowe i elektrofizjologiczne pozwoliły rozszerzyć klasyczną koncepcję obwodu Papeza, uwzględniając jego powiązania z innymi strukturami mózgu, takimi jak jądra migdałowate czy kora przedczołowa, co podkreśla jego złożoną rolę w przetwarzaniu emocji, pamięci i regulacji zachowań.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl