drożny otwór owalny
Drożny otwór owalny (łac. patent foramen ovale, PFO) to anomalia sercowa polegająca na utrzymywaniu się komunikacji między przedsionkami serca po urodzeniu. W życiu płodowym otwór owalny jest niezbędnym elementem krążenia, umożliwiającym przepływ krwi z prawego do lewego przedsionka, z pominięciem nieaktywnych płuc. Fizjologicznie po urodzeniu otwór ten ulega zamknięciu, jednak u około 25-30% populacji pozostaje drożny.
Drożny otwór owalny najczęściej pozostaje bezobjawowy i jest wykrywany przypadkowo podczas badań obrazowych. W niektórych przypadkach może jednak przyczyniać się do wystąpienia udaru mózgu kryptogennego, szczególnie u młodych pacjentów bez klasycznych czynników ryzyka naczyniowego. Mechanizm tego zjawiska polega na zatorowości paradoksalnej, czyli przechodzeniu materiału zatorowego z układu żylnego do tętniczego przez PFO.
Diagnostyka drożnego otworu owalnego opiera się głównie na przezprzełykowym badaniu echokardiograficznym (TEE) z próbą kontrastową oraz na przezczaszkowym badaniu dopplerowskim (TCD). Leczenie PFO jest wskazane przede wszystkim u pacjentów, którzy przebyli udar mózgu kryptogenny i mają zwiększone ryzyko nawrotu. Obejmuje ono przezskórne zamknięcie otworu za pomocą okludera lub leczenie przeciwzakrzepowe. Wybór metody leczenia powinien być zindywidualizowany i uwzględniać czynniki anatomiczne, kliniczne oraz preferencje pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja trójdzielna – Diagnostyka i diagnoza
Atrezja trójdzielna to wrodzona wada serca charakteryzująca się całkowitym brakiem zastawki trójdzielnej, co uniemożliwia przepływ krwi z prawego przedsionka do prawej komory. Diagnostyka opiera się głównie na echokardiografii płodowej, gdzie w projekcji czterojamowej obserwuje się brak ruchomości zastawki oraz brak przepływu przez nią w badaniu Dopplerowskim, a także dysproporcję wielkości komór (lewa > prawa). Wskaźnik wykrywalności prenatalnej wynosi 70-90% w krajach z programami badań przesiewowych. Po urodzeniu objawy kliniczne obejmują sinicę, trudności w oddychaniu, szmer serca (u 80% pacjentów), a pulsoksymetria wykazuje niskie nasycenie tlenem. Echokardiografia 2D potwierdza hipoplastyczną prawą komorę, powiększenie lewego przedsionka i komory oraz obecność ubytków przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) i międzykomorowej (VSD). Dodatkowo EKG wykazuje powiększenie prawego przedsionka, odchylenie osi elektrycznej w lewo i przerost lewej komory, a RTG klatki piersiowej może ujawnić oligemię płucną.
atrezja trójdzielna, atrezja zastawki płucnej, cewnikowanie serca, drożny otwór owalny, dwuwymiarowa echokardiografia, echokardiografia płodowa, elektrokardiogram, hipoplastyczna prawa komora, operacja Fontana, prawa komora, prawy przedsionek, prostaglandyna E1, przełożenie wielkich naczyń, przerost lewej komory, przewód tętniczy, pulsoksymetria, rentgen klatki piersiowej, rezonans magnetyczny serca, sinica, stenoza zastawki trójdzielnej, szmer serca, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, wspólny pień tętniczy, zastawka trójdzielna - Leksykon chorób i schorzeń
Transpozycja wielkich naczyń – Etiologia i przyczyny
Transpozycja wielkich naczyń (TGA) to wrodzona wada serca charakteryzująca się nieprawidłowym połączeniem aorty z prawą komorą oraz tętnicy płucnej z lewą komorą, co prowadzi do powstania dwóch równoległych obiegów krwi. W typowej postaci D-TGA, stanowiącej 5-7% wszystkich wrodzonych wad serca, krew uboga w tlen jest pompowana do krążenia systemowego bez natlenienia, a krew bogata w tlen krąży w krążeniu płucnym, co skutkuje hipoksemią i zagrożeniem życia noworodka. Przeżycie zależy od obecności połączeń umożliwiających mieszanie się krwi, takich jak ubytek przegrody międzykomorowej (VSD, występujący u 25-35% pacjentów), ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), drożny przewód tętniczy (PDA) czy otwór owalny (PFO). Wada może współistnieć z innymi anomaliami, jak zwężenie drogi odpływu prawej komory, nieprawidłowości tętnic wieńcowych czy koarktacja aorty, które wpływają na rokowanie i strategię leczenia.
cukrzyca ciążowa, drożny otwór owalny, drożny przewód tętniczy, hipoksemia, infekcja wirusowa, koarktacja aorty, komórki grzebienia nerwowego, krążenie systemowe, lek przeciwpadaczkowy, przegroda aortalno-płucna, teratogen, tętnica wieńcowa, transpozycja wielkich naczyń, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, zwężenie drogi odpływu, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon chorób i schorzeń
Wada ebsteina – Diagnostyka i diagnoza
Wada Ebsteina to wrodzona anomalia zastawki trójdzielnej charakteryzująca się jej przemieszczeniem w głąb prawej komory, co prowadzi do „atrializacji” części prawej komory i różnorodnego obrazu klinicznego. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na echokardiografii, gdzie kryteria obejmują przemieszczenie płatka przegrodowego o >8 mm/m² powierzchni ciała, dystans między zastawkami przedsionkowo-komorowymi >15 mm u dzieci lub >20 mm u dorosłych, powiększenie prawego przedsionka oraz stopień niedomykalności zastawki trójdzielnej. Uzupełniająco stosuje się rezonans magnetyczny serca (CMR) dla oceny anatomii i funkcji prawej komory, RTG klatki piersiowej, EKG (w tym Holter) oraz badania elektrofizjologiczne w celu wykrycia zaburzeń rytmu, które są częste u tych pacjentów. Diagnostyka prenatalna echokardiograficzna umożliwia wczesne wykrycie wady i planowanie opieki okołoporodowej.
ablacja, angiografia, ASD, atrezja zastawki płucnej, badanie elektrofizjologiczne, blok prawej odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, cewnikowanie serca, dekstrokardia, drożny otwór owalny, echokardiografia, echokardiografia płodowa, elektrokardiogram, holter EKG, kardiomegalia, koarktacja aorty, L-transpozycja wielkich naczyń, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niewydolność prawokomorowa, PDA, PFO, próba wysiłkowa, przetrwała lewa żyła główna górna, przetrwały przewód tętniczy, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, rtg klatki piersiowej, saturacja krwi, sinica, szmer sercowy, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, VSD, wada Ebsteina, zaburzenia rytmu serca, zastawka trójdzielna, zespół preekscytacji, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja trójdzielna – Etiologia i przyczyny
Atrezja trójdzielna to rzadka wrodzona wada serca, charakteryzująca się całkowitym brakiem zastawki trójdzielnej, co uniemożliwia przepływ krwi między prawym przedsionkiem a prawą komorą, prowadząc do hipoplazji prawej komory. Wada powstaje we wczesnym okresie embriogenezy, zwykle w pierwszych 8 tygodniach ciąży, na skutek zaburzeń rozwoju poduszeczek wsierdziowych. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca zarówno czynniki genetyczne (mutacje w genach ZFPM2, HEY2, NFATC1, NKX2.5, MYH6 oraz powiązania z zespołami genetycznymi jak Downa, DiGeorge’a czy VATER), jak i środowiskowe (infekcje matki, niekontrolowana cukrzyca, stosowanie teratogenów, np. izotretynoiny). W większości przypadków wada współistnieje z innymi anomaliami serca, takimi jak ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), zwężenie zastawki płucnej, przełożenie wielkich naczyń (TGA) czy ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), co wpływa na hemodynamikę i kliniczny obraz choroby.
anomalia Ebsteina, atrezja trójdzielna, cukrzyca ciążowa, drożny otwór owalny, drożny przewód tętniczy, dziedziczenie autosomalne recesywne, embriogeneza, hipoplazja, kanał przedsionkowo-komorowy, mutacja missensowa, nadciśnienie płucne, nieprawidłowy rozwój serca, niewydolność serca, poduszeczki wsierdziowe, prawa komora, prawy przedsionek, przełożenie wielkich naczyń, rozwój płodowy, różyczka, sinica, stenoza płucna, teratogen, toczeń rumieniowaty układowy, trisomia 21, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, zastawka przedsionkowo-komorowa, zastawka trójdzielna, zespół Alagille’a, zespół DiGeorge’a, zespół Downa, zespół Ellisa-van Crevelda, zespół VATER, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej – Patofizjologia i mechanizm
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej (PA-VSD) to złożona wrodzona wada serca charakteryzująca się całkowitym zablokowaniem zastawki płucnej i dużym ubytkiem przegrody międzykomorowej, co uniemożliwia przepływ krwi z prawej komory do tętnicy płucnej. Wada ta powstaje w pierwszych 8 tygodniach życia płodowego i jest związana z przednim przemieszczeniem przegrody stożkowej, przypominając skrajną postać tetralogii Fallota. W PA-VSD obecność ubytku międzykomorowego umożliwia rozwój prawej komory, a nadjeżdżająca aorta kompensuje niedrożność drogi odpływu, dostarczając krew do krążenia systemowego i płucnego przez drożny przewód tętniczy (PDA). U niektórych pacjentów rozwijają się duże naczynia krążenia obocznego aortalno-płucnego (MAPCAs), które zastępują nieprawidłowo rozwinięte tętnice płucne. Wartość indeksu Nakata (NI) dla tętnic płucnych wynosi 330 ± 30 mm²/m² powierzchni ciała, co jest istotne w ocenie kwalifikacji do leczenia chirurgicznego.
atrezja płucna z nienaruszoną przegrodą międzykomorową, atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej, drożny otwór owalny, drożny przewód tętniczy, embriogeneza, hipoplastyczna prawa komora, nadjeżdżająca aorta, prostaglandyna, prostaglandyna E1, przeciek prawo-lewy, przerost prawej komory, sinica, tętnica płucna, tetralogia Fallota, trisomia 21, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, zastawka płucna, zastawka trójdzielna, zastoinowa niewydolność serca, zespół DiGeorge’a - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja trójdzielna – Patofizjologia i mechanizm
Atrezja trójdzielna to wrodzona wada serca charakteryzująca się całkowitym brakiem zastawki trójdzielnej, co skutkuje brakiem połączenia między prawym przedsionkiem a prawą komorą. Wada ta występuje z częstością około 1,03 na 10 000 żywych urodzeń i stanowi 1-2% wszystkich wrodzonych wad serca. Patogeneza opiera się na zaburzeniu rozwoju zastawek przedsionkowo-komorowych w okresie embriogenezy, prowadząc do hipoplazji prawej komory. Przepływ krwi jest możliwy dzięki obligatoryjnemu przeciekowi prawo-lewemu na poziomie przedsionków (ASD lub PFO), a obecność ubytku przegrody międzykomorowej (VSD) oraz stan zastawki płucnej determinują stopień sinicy i ryzyko niewydolności serca. Wyróżnia się trzy typy atrezji trójdzielnej w zależności od relacji wielkich naczyń: typ I (70-80%) z prawidłowym położeniem, typ II (około 30%) z przełożeniem wielkich naczyń (TGA) oraz typ III z rzadkim skorygowanym przełożeniem wielkich naczyń. Przeżycie noworodków zależy od obecności odpowiednich przecieków i przepływu płucnego, z 1-rocznym przeżyciem na poziomie 72% i 10-letnim 46%.
anomalia Ebsteina, atrezja płucna, atrezja trójdzielna, drożny otwór owalny, drożny przewód tętniczy, embriogeneza serca, frakcja wyrzutowa, hipoplazja prawej komory, koarktacja aorty, krążenie Fontana, mikrodelecja 22q11, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki mitralnej, operacja Fontana, prawa komora, prawy przedsionek, przełożenie wielkich naczyń, przerwany łuk aorty, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, zastawka przedsionkowo-komorowa, zastawka trójdzielna, zespół Alagille’a, zespół DiGeorge’a, zespół Ellis-van Crevelda, zespół VATER, zwężenie zastawki płucnej, zwężenie zastawki trójdzielnej - Leksykon chorób i schorzeń
Przemijająca globalna amnezja – Patofizjologia i mechanizm
Przemijająca globalna amnezja (PGA) charakteryzuje się nagłym początkiem anterogradnej amnezji z towarzyszącym przejściowym okresem amnezji retrogradnej, głównie u osób w średnim i starszym wieku. Patofizjologia PGA wiąże się z przejściową dysfunkcją hipokampa, zwłaszcza obszaru CA1, który jest szczególnie wrażliwy na stres metaboliczny, co potwierdzają zmiany widoczne w obrazowaniu dyfuzyjnym MRI (DWI) u ponad 50% pacjentów w ostrej fazie. Mechanizmy etiologiczne pozostają niejednoznaczne, obejmując hipotezy naczyniowe (żylne i tętnicze), migrenowe, epileptyczne oraz psychogenne. Czynniki wyzwalające to m.in. stres emocjonalny, wysiłek fizyczny, manewry Valsalvy oraz nagłe zmiany temperatury. Badania PET i SPECT wykazują hipoperfuzję i hipometabolizm w hipokampie i strukturach przyśrodkowych, z dominacją lewostronną w początkowej fazie PGA, co koreluje z zaburzeniami funkcjonalnych połączeń w układzie limbicznym.
amnezja anterogradna, amnezja retrogradna, drożny otwór owalny, elektroencefalografia, funkcjonalny rezonans magnetyczny, glutaminian, hipokamp, katecholaminy, manewr Valsalvy, niekonwulsyjny stan padaczkowy, obrazowanie dyfuzyjne MRI, obwód Papeza, przejściowa amnezja padaczkowa, przejściowy atak niedokrwienny, przemijająca globalna amnezja, przyśrodkowy płat skroniowy, receptory NMDA, regionalny przepływ krwi mózgowej, sieć neuronowa, układ limbiczny