szmer serca
Szmer serca to nieprawidłowy dźwięk osłuchowy wykrywany podczas badania stetoskopem, powstający wskutek turbulentnego przepływu krwi przez układ sercowo-naczyniowy. Szmery mogą być klasyfikowane jako fizjologiczne (niewinne) lub patologiczne, wskazujące na schorzenia układu krążenia.
Diagnostyka szmerów serca obejmuje ocenę ich głośności (w 6-stopniowej skali), lokalizacji, promieniowania, momentu występowania w cyklu pracy serca oraz charakteru. Szmery skurczowe występują między I a II tonem serca, natomiast rozkurczowe – między II a I tonem. Najczęstsze przyczyny patologicznych szmerów to wady zastawkowe, ubytki przegrody międzykomorowej lub międzyprzedsionkowej oraz drożny przewód tętniczy.
Kluczowe znaczenie w różnicowaniu szmerów ma ich korelacja z objawami klinicznymi pacjenta. Szmery niewinne są częste u dzieci i młodzieży, nie wymagają leczenia i zwykle ustępują samoistnie. Patologiczne szmery serca mogą wymagać dalszej diagnostyki obrazowej, w tym echokardiografii, która pozostaje złotym standardem w ocenie przyczyn szmerów serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przetrwały przewód tętniczy – Diagnostyka i diagnoza
Przetrwały przewód tętniczy (PDA) to wada wrodzona serca charakteryzująca się utrzymaniem otwartego przewodu łączącego aortę z tętnicą płucną, co prowadzi do nieprawidłowego przecieku lewo-prawego. Występuje najczęściej u wcześniaków, manifestując się objawami takimi jak szmer maszynowy (szmer Gibsona) najlepiej słyszalny w drugim lewym międzyżebrzu pod obojczykiem, tachypnoe, niewydolność serca, a także powiększenie lewego przedsionka i lewej komory serca. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na echokardiografii z kolorowym Dopplerem, która pozwala na ocenę wielkości przewodu, kierunku i charakteru przepływu oraz wpływu PDA na hemodynamikę serca. Parametry echokardiograficzne, takie jak stosunek LA:Ao > 1,4, obecność wstecznego przepływu rozkurczowego w aorcie zstępującej oraz powiększenie lewej komory, są kluczowe w ocenie hemodynamicznej istotności wady. Badania dodatkowe, takie jak RTG klatki piersiowej i EKG, dostarczają informacji uzupełniających, natomiast cewnikowanie serca jest zarezerwowane do oceny nadciśnienia płucnego i interwencji zamykających PDA.
angiografia rezonansu magnetycznego, badanie przedmiotowe, bradykardia, cewnikowanie serca, ciśnienie tętna, echokardiografia, elektrokardiogram, infekcja dróg oddechowych, kardiolog dziecięcy, kolorowy doppler, leukomalacja okołokomorowa, martwicze zapalenie jelit, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, okienko aortalno-płucne, przetoka tętniczo-żylna płucna, przetoka wieńcowo-komorowa, przetrwały przewód tętniczy, przewlekła choroba płuc, rtg klatki piersiowej, spektroskopia w bliskiej podczerwieni, szmer maszynowy, szmer serca, tachykardia, tachypnoe, tętnica płucna, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, wada wrodzona serca - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzone anomalie zastawki mitralnej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wrodzone anomalie zastawki mitralnej, stanowiące około 0,5% wrodzonych wad serca, obejmują różnorodne defekty anatomiczne, takie jak izolowane rozszczepienie przedniego płatka, zastawka mitralna o podwójnym ujściu (DOMV), zastawka typu parachute oraz anomalna arkada mitralna (MA). Te wady mogą prowadzić do stenozy lub niedomykalności zastawki mitralnej, manifestując się objawami takimi jak duszność, zmęczenie, niewydolność serca, a u niemowląt – słaby przyrost masy ciała i sinica. Diagnostyka opiera się na echokardiografii, w tym śródoperacyjnej echokardiografii przezprzełykowej, a wczesne wykrycie, także w okresie płodowym, jest kluczowe dla optymalizacji leczenia. W przypadku zwężenia mitralnego, objawy pojawiają się zwykle w pierwszych dwóch latach życia, a nieleczone mogą prowadzić do nadciśnienia płucnego i trwałych uszkodzeń serca i płuc.
diuretyk, echokardiografia przezprzełykowa, echokardiogram, elektrofizjologia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiologia płodowa, medycyna matczyno-płodowa, nadciśnienie płucne, naprawa zastawki mitralnej, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, szmer serca, torakocenteza, ubytek przegrody przedsionkowo-komorowej, wada zastawkowa serca, walwuloplastyka balonowa, wrodzona anomalia zastawki mitralnej, wrodzona wada serca, wymiana zastawki mitralnej, wypadanie zastawki mitralnej, zastawka mitralna o podwójnym ujściu, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie mitralne - Leksykon chorób i schorzeń
Pierścień naczyniowy – Objawy
Pierścień naczyniowy to wrodzona wada układu sercowo-naczyniowego, w której aorta lub jej odgałęzienia tworzą pierścień uciskający tchawicę i przełyk, prowadząc do objawów oddechowych u 88-94% pacjentów oraz objawów żołądkowo-jelitowych u 40-50%. Dominują stridor, przewlekły kaszel, świszczący oddech, duszność i nawracające infekcje dróg oddechowych, a także dysfagia, krztuszenie się i refluks żołądkowo-przełykowy. Objawy zależą od stopnia zwężenia i wieku pacjenta, z cięższym przebiegiem u niemowląt i łagodniejszym u dorosłych. Typy pierścienia, takie jak podwójny łuk aorty czy lewa tętnica płucna (LPA sling), różnią się ciężkością i czasem manifestacji klinicznej. Nieleczony pierścień może prowadzić do tracheomalacji, przewlekłych infekcji, zaburzeń rozwoju fizycznego i poważnych powikłań, w tym zagrożenia życia.
aspiracyjne zapalenie płuc, astma oskrzelowa, ciśnienie tętnicze, duszność, dysfagia, infekcja dróg oddechowych, kaszel szczekający, laryngomalacja, nieprawidłowa lewa tętnica płucna, niewydolność serca, pierścień naczyniowy, podwójny łuk aorty, prawy łuk aorty, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, sinica, stridor, świszczący oddech, szmer serca, tętnica podobojczykowa, tracheomalacja, układ oddechowy, ulewanie pokarmu, uszkodzenie płuc, wrodzona wada serca, wrodzona wada układu sercowo-naczyniowego, zapalenie płuc, zwapnienie naczyń - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja trójdzielna – Objawy
Atrezja trójdzielna to wrodzona wada serca charakteryzująca się brakiem lub nieprawidłowym rozwojem zastawki trójdzielnej, co uniemożliwia przepływ krwi z prawego przedsionka do prawej komory. Skutkuje to niedostatecznym utlenowaniem krwi i objawami takimi jak sinica, tachypnea, tachykardia, trudności w karmieniu oraz słaby przyrost masy ciała. Obraz kliniczny zależy od obecności dodatkowych wad, np. ubytku przegrody międzykomorowej (VSD) oraz od stopnia przepływu płucnego. W przypadku zmniejszonego przepływu płucnego sinica nasila się w pierwszych miesiącach życia, natomiast przy zwiększonym przepływie dominują objawy niewydolności serca, takie jak duszność i obrzęki. W sytuacji przełożenia wielkich naczyń obserwuje się krytyczne objawy niedokrwienia obwodowego i niskiego ciśnienia tętniczego, wymagające natychmiastowej interwencji.
arytmia, atrezja trójdzielna, ból głowy, choroby płuc, czerwienica, duszność, hipoksemia, kardiolog pediatryczny, marskość wątroby, niedotlenienie organizmu, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk nóg, operacja Glenna, operacja Norwooda, palce pałeczkowate, parestezja, prawa komora serca, prawy przedsionek, procedura Fontana, przeszczep serca, pulsoksymetria, sinica, szmer serca, tachykardia, tachypnea, ubytek przegrody międzykomorowej, wodobrzusze, wrodzona wada serca, zastawka trójdzielna, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Tetralogia fallota – Diagnostyka i diagnoza
Tetralogia Fallota (TOF) stanowi 5-7% wszystkich wrodzonych wad serca i jest najczęstszą siniczą wadą wrodzoną. Diagnostyka może być przeprowadzona prenatalnie (około 50% przypadków) za pomocą ultrasonografii i echokardiografii płodowej, co umożliwia planowanie porodu i wczesne leczenie. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych takich jak sinica, szmer serca, epizody hipercjanotyczne oraz tachypnoe. Diagnostyka obrazowa obejmuje pulsoksymetrię (screening noworodkowy), echokardiografię (złoty standard), EKG, RTG klatki piersiowej, test hiperoxygenacji, a także zaawansowane metody jak cewnikowanie serca, rezonans magnetyczny (CMR) i tomografia komputerowa (CCT). Badania genetyczne są wskazane ze względu na częste współistnienie zespołów genetycznych (np. zespół DiGeorge’a, delecja 22q11.2). Kompleksowa ocena obejmuje m.in. anatomię i funkcję zastawek, wielkość i morfologię komór, drogi odpływu prawej komory oraz układ naczyń płucnych i aorty.
atrezja płucna, badanie echokardiograficzne, cewnikowanie serca, diagnostyka prenatalna, elektrokardiogram, grasica, kardiologia płodowa, krążenie oboczne aortalno-płucne, niedomykalność zastawki płucnej, próba wysiłkowa, przerost prawej komory, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, sinica, sinicza wrodzona wada serca, szmer serca, tachypnoe, tet spells, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, trisomia 21, ubytek przegrody międzykomorowej, zespół Alagille’a, zespół DiGeorge’a, zespół Downa, zwężenie drogi odpływu prawej komory - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie mitralne – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zwężenie zastawki mitralnej (DMS) stanowi istotne wyzwanie kardiologiczne, charakteryzujące się ograniczeniem przepływu krwi z lewego przedsionka do lewej komory, co wpływa na rokowanie pacjentów. Retrospektywne dane wskazują na przeżywalność na poziomie 78% po roku i 47% po pięciu latach od diagnozy, z pogorszeniem rokowania wraz ze wzrostem stopnia zwężenia (p=0,02). Negatywne czynniki prognostyczne obejmują zaawansowany wiek, niewydolność nerek, migotanie przedsionków, współistniejące wady zastawkowe oraz nadciśnienie płucne, które skraca średni czas przeżycia do około 3 lat. Zwężenie mitralne zwiększa ryzyko powikłań takich jak zaburzenia rytmu serca, udar mózgu, niewydolność serca oraz ostra zdekompensowana niewydolność serca (ADHF), szczególnie po zabiegach TAVI, gdzie średni gradient przez zastawkę ≥5 mmHg wiąże się z 14-krotnym wzrostem ryzyka ADHF (OR 14,227; 95% CI 2,654–86,698; p=0,002).
badanie fizykalne, digoksyna, duszność, gradient przezzastawkowy, lewa komora, lewy przedsionek, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostra zdekompensowana niewydolność serca, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej, statyna, szmer serca, TAVI, uczenie maszynowe, udar mózgu, układ krążenia, wada zastawkowa, wymiana zastawki mitralnej, zaburzenie rytmu serca, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon chorób i schorzeń
Częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych – Diagnostyka i diagnoza
Częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych (PAPVR) to rzadka wrodzona wada serca, charakteryzująca się nieprawidłowym odpływem jednej lub więcej żył płucnych do prawego przedsionka lub układu żylnego systemowego, zamiast do lewego przedsionka. Powoduje to przeciek lewo-prawy, który może prowadzić do przeciążenia prawej komory, nadciśnienia płucnego i niewydolności serca. Częstość występowania PAPVR wynosi około 0,4-0,7%, a objawy kliniczne są zróżnicowane – od bezobjawowych po duszność, ból w klatce piersiowej i objawy niewydolności prawej komory. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, echokardiografii (TTE i TEE), tomografii komputerowej (MDCT) oraz rezonansie magnetycznym serca (CMR), które umożliwiają dokładną ocenę anatomii i hemodynamiki. Czułość echokardiografii w wykrywaniu anomalii żył płucnych wynosi do 97,6%, natomiast MDCT i CMR oferują bardzo wysoką dokładność obrazowania, pozwalając na precyzyjne określenie liczby, przebiegu i drenażu żył płucnych. Cewnikowanie serca pozostaje złotym standardem w ocenie hemodynamicznej, zwłaszcza w pomiarze stosunku przepływu płucnego do systemowego (Qp:Qs) oraz ciśnień w tętnicy płucnej.
angiografia CT, angiografia rezonansu magnetycznego, badanie dopplerowskie, cewnikowanie prawego serca, cewnikowanie serca, choroba wieńcowa, częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych, duszność, dysfunkcja węzła zatokowego, echokardiografia kontrastowa, echokardiografia przezklatkowa, echokardiografia przezprzełykowa, echokardiogram przezklatkowy, elektrokardiografia, hemodynamika, kardioangiografia, kardiomegalia, nadciśnienie płucne, nadciśnienie płucne tętnicze, niewydolność prawego serca, obrzęk płuc, opór naczyniowy płucny, opór naczyniowy systemowy, PAPVR, przeciek lewo-prawy, przegroda przedsionkowa, przepływ płucny, przerost prawej komory, przetrwała lewa żyła główna górna, przetrwały przewód tętniczy, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, szmer serca, tachykardia, tomografia komputerowa z bramkowaniem EKG, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, ubytek przegrody przedsionkowej, wielorzędowa tomografia komputerowa, wrodzona wada serca, zatoka wieńcowa, zespół Turnera, zwężenie żyły płucnej - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie mitralne – Diagnostyka i diagnoza
Zwężenie zastawki mitralnej charakteryzuje się ograniczeniem przepływu krwi z lewego przedsionka do lewej komory, co prowadzi do objawów zastoju płucnego i powikłań hemodynamicznych. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (szmer rozkurczowy, trzask otwarcia zastawki, głośny ton S1) oraz przede wszystkim na echokardiografii, która jest złotym standardem. Echokardiografia przezklatkowa (TTE) i przezprzełykowa (TEE) umożliwiają ocenę morfologii zastawki, pola powierzchni (prawidłowo 4-5 cm²), gradientu ciśnień i czasu półtrwania gradientu (pressure half-time). Zwężenie umiarkowane definiuje się jako pole powierzchni 1,5-2,5 cm² lub czas półtrwania ≥150 ms, a ciężkie jako pole ≤1,5 cm² lub czas półtrwania >150 ms. Dodatkowo stosuje się badania obrazowe (RTG, CT, CMR) oraz EKG i monitorowanie Holterowskie w celu oceny powikłań, takich jak powiększenie lewego przedsionka czy migotanie przedsionków.
cewnikowanie serca, ciśnienie w tętnicy płucnej, echokardiografia, echokardiografia przezklatkowa, echokardiografia przezprzełykowa, echokardiografia wysiłkowa, elektrokardiogram, gorączka reumatyczna, gradient ciśnień, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kardiomiopatia przerostowa, koronarografia, migotanie przedsionków, monitorowanie holterowskie, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, pole powierzchni zastawki, rezonans magnetyczny serca, szmer rozkurczowy, szmer serca, technika Dopplera, test wysiłkowy, tomografia komputerowa, zaburzenie rytmu serca, zaciskające zapalenie osierdzia, zastawka dwudzielna, zastój w płucach, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, zwężenie mitralne, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka reumatyczna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Gorączka reumatyczna jest zapalnym powikłaniem po zakażeniu gardła paciorkowcami grupy A (Streptococcus pyogenes), pojawiającym się zwykle 1-5 tygodni po infekcji. Choroba może obejmować serce (zapalenie serca u około 50% pacjentów), stawy, skórę, naczynia krwionośne i mózg, prowadząc do poważnych uszkodzeń, zwłaszcza w obrębie zastawek serca. Diagnostyka pielęgniarska powinna uwzględniać ocenę subiektywną (ból stawów, duszność, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej) oraz obiektywną (parametry życiowe, szmery serca, objawy niewydolności, zmiany skórne i neurologiczne). Kluczowe diagnozy pielęgniarskie obejmują ryzyko zmniejszenia rzutu serca, ból ostry stawów, hipertermię, nietolerancję aktywności oraz ryzyko infekcji. Leczenie farmakologiczne opiera się na eradykacji paciorkowców (penicylina lub amoksycylina przez 10 dni), stosowaniu NLPZ lub kortykosteroidów oraz długoterminowej profilaktyce antybiotykowej, która u pacjentów bez zapalenia serca trwa do 20 roku życia lub minimum 5 lat, a u chorych z zapaleniem serca może być dożywotnia.
amoksycylina, antybiotykoterapia, ból klatki piersiowej, choroba zastawkowa, duszność, echokardiografia, gorączka, guzki podskórne, infekcja paciorkowcowa, kołatanie serca, kortykosteroidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, paciorkowiec beta-hemolizujący, penicylina, pląsawica, profilaktyka antybiotykowa, reumatyczna choroba serca, reumatyczne zapalenie wsierdzia, rezonans magnetyczny serca, rumień brzeżny, salicylany, szmer serca, tolerancja wysiłku, wysięk osierdziowy, zakażenie paciorkowcem grupy A, zapalenie serca, zapalenie wsierdzia, zastawka serca - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej – Objawy
Atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej (PA-VSD) to złożona wada wrodzona serca charakteryzująca się całkowitą niedrożnością zastawki płucnej oraz obecnością ubytku w przegrodzie międzykomorowej, co prowadzi do nieprawidłowego mieszania się krwi. Objawy kliniczne pojawiają się zazwyczaj w pierwszych godzinach lub dniach życia noworodka i obejmują centralną sinicę, duszność, zmęczenie, problemy z karmieniem oraz charakterystyczne szmery sercowe. Przebieg choroby jest zróżnicowany i zależy od anatomicznych wariantów, w tym rozwoju naczyń płucnych i obecności dużych kolateral aortalno-płucnych (MAPCAs). Bez leczenia chirurgicznego około 50% pacjentów umiera w ciągu pierwszych 2 lat życia, a 20-letnia przeżywalność wynosi około 10%, z ryzykiem powikłań takich jak niewydolność serca, zaburzenia rytmu, infekcyjne zapalenie wsierdzia, udar mózgu czy padaczka.
arytmia serca, atrezja płucna z ubytkiem przegrody międzykomorowej, cewnikowanie serca, choroba przewlekła, duszność, dyspnea, hipoksja mózgu, infekcja układu oddechowego, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kolaterale aortalno-płucne, krążenie płucne, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, padaczka, palce pałeczkowate, sinica, sinica centralna, szmer serca, szmer skurczowy, tachypnoe, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenia przepływu krwi, zaburzenia wzrostu, zapalenie wsierdzia, zastawka płucna, zastój wątrobowy - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawek serca – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Choroba zastawek serca obejmuje dysfunkcję jednej lub więcej z czterech zastawek serca (mitralna, aortalna, trójdzielna, płucna), manifestującą się stenozą lub niedomykalnością, co prowadzi do upośledzenia efektywności pompowania krwi i może skutkować niewydolnością serca. Etiologia jest zróżnicowana, obejmując wady wrodzone, zmiany degeneracyjne, infekcje (np. gorączka reumatyczna, infekcyjne zapalenie wsierdzia) oraz powikłania po zawale serca. Diagnostyka opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu fizykalnym (osłuchiwanie szmerów, ocena tętna, ciśnienia krwi, objawów zastoju płucnego) oraz monitorowaniu parametrów hemodynamicznych i echokardiograficznych. Interwencje pielęgniarskie koncentrują się na monitorowaniu saturacji SpO2, kontroli objawów niewydolności serca, edukacji pacjenta, optymalizacji farmakoterapii (beta-blokery, diuretyki, inhibitory ACE, leki przeciwzakrzepowe) oraz wsparciu psychospołecznym. Szczególną uwagę zwraca się na profilaktykę infekcji, w tym zapalenia wsierdzia, poprzez higienę jamy ustnej i stosowanie profilaktyki antybiotykowej u pacjentów z wysokim ryzykiem.
beta-bloker, bloker receptora angiotensyny, częstość akcji serca, gorączka reumatyczna, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, INR, lek przeciwzakrzepowy, mechaniczna zastawka serca, migotanie przedsionków, MitraClip, niedomykalność mitralna, nietolerancja aktywności, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, orthopnoe, parametr hemodynamiczny, rzut serca, saturacja tlenem, sinica, stenoza aortalna, stenoza mitralna, stenoza zastawki, szmer serca, TAVI, TAVR, zastawka serca, zastój płucny - Leksykon chorób i schorzeń
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej – Objawy
Defekt przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) jest jedną z najczęstszych wrodzonych wad serca, występującą u około 25% dzieci z wrodzonymi wadami serca, z przewagą u dziewczynek. ASD charakteryzuje się obecnością nieprawidłowego otworu w przegrodzie międzyprzedsionkowej, co powoduje przeciek lewo-prawy i mieszanie krwi natlenowanej z odtlenowaną. Objawy kliniczne są często nieobecne w okresie niemowlęcym i dziecięcym, a u dorosłych pojawiają się zwykle między 30. a 40. rokiem życia, zależnie od wielkości ubytku (małe <5 mm, średnie 5-10 mm, duże >10 mm). Typowe symptomy u dorosłych to duszność wysiłkowa, zmęczenie, kołatanie serca, arytmie, obrzęki oraz ryzyko udaru mózgu. Nieleczony duży ASD prowadzi do przeciążenia prawej komory, nadciśnienia płucnego (występującego u 50% pacjentów powyżej 40. roku życia), a w 5-10% przypadków do rozwoju zespołu Eisenmengera.
arytmia, arytmia przedsionkowa, defekt przegrody międzyprzedsionkowej, duszność, infekcja dróg oddechowych, kołatanie serca, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, przeciek lewo-prawy, przejściowy atak niedokrwienny, sinica, szmer serca, tachykardia, tachypnoe, trudności z karmieniem, trzepotanie przedsionków, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, udar mózgu, wrodzona wada serca, wydolność czynnościowa, zakrzepica, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zespół Eisenmengera - Leksykon chorób i schorzeń
Pniowiec tętniczy – Diagnostyka i diagnoza
Pniowiec tętniczy to rzadka wrodzona wada serca charakteryzująca się obecnością pojedynczego dużego naczynia tętniczego wychodzącego z serca, zamiast dwóch prawidłowych – aorty i tętnicy płucnej. Wada ta najczęściej współistnieje z ubytkiem w przegrodzie międzykomorowej (VSD), co prowadzi do mieszania się krwi utlenowanej i odtlenowanej. Diagnostyka prenatalna opiera się na przezklatkowym badaniu echokardiograficznym płodu (dokładność około 92,3%), ultrasonografii 3D/4D oraz technikach dopplerowskich, umożliwiających wizualizację pojedynczego pnia tętniczego i tętnic płucnych. Po urodzeniu rozpoznanie wspomagają objawy kliniczne takie jak sinica, tachypnea, hepatomegalia, tachykardia oraz charakterystyczne szmery serca. Diagnostyka obrazowa obejmuje echokardiografię, EKG, RTG klatki piersiowej, cewnikowanie serca, tomografię komputerową (CCT) i rezonans magnetyczny serca (CMRI), które pozwalają na ocenę anatomii, funkcji serca oraz powikłań, w tym nadciśnienia płucnego.
atrezja płucna, cewnikowanie serca, choroba naczyniowa płuc, echokardiogram, echokardiogram płodowy, elektrokardiogram, hepatomegalia, kardiomegalia, nadciśnienie płucne, pniowiec tętniczy, pulsoksymetria, rentgen klatki piersiowej, rezonans magnetyczny serca, sinica, śródpiersie, szmer serca, tachykardia, tachypnea, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, ubytek przegrody międzykomorowej, ultrasonografia 3D i 4D, zaburzenia oddychania, zastoinowa niewydolność serca, zastój płucny, zespół delecji 22q11.2, zespół DiGeorge’a - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina mitralna – Objawy
Przepuklina mitralna (MVP) dotyka 2-3% populacji i charakteryzuje się prolapsem płatków zastawki mitralnej do lewego przedsionka podczas skurczu. Większość pacjentów jest bezobjawowa, a rozpoznanie następuje przypadkowo podczas osłuchiwania serca, gdzie słyszalny jest charakterystyczny klik lub szmer. Objawy, gdy występują, obejmują arytmie, zawroty głowy, duszność, zmęczenie, ból w klatce piersiowej oraz objawy zespołu przepukliny mitralnej, który może być związany z dysautonomią. Najczęstszym powikłaniem jest niedomykalność mitralna, klasyfikowana w czterech stadiach (A-D), gdzie objawy zwykle pojawiają się w stadium D. Progresja niedomykalności jest powolna, średnio 16 lat do pojawienia się objawów, a u 25% pacjentów dochodzi do istotnej niedomykalności w ciągu 3-16 lat. Czynniki ryzyka progresji to wiek >50 lat, płeć męska, nadciśnienie, BMI, redundancja zastawki oraz powiększenie lewego przedsionka i komory.
arytmia, arytmia komorowa, arytmia przedsionkowa, atak paniki, autonomiczny układ nerwowy, ból w klatce piersiowej, duszność, dysautonomia, echokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kołatanie serca, migotanie komór, migotanie przedsionków, nagły zgon sercowy, niedomykalność mitralna, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, prolaps, przedwczesne pobudzenie komorowe, przepuklina mitralna, stan lękowy, szmer serca, udar mózgu, wypadanie zastawki mitralnej, zastawka dwudzielna, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja trójdzielna – Diagnostyka i diagnoza
Atrezja trójdzielna to wrodzona wada serca charakteryzująca się całkowitym brakiem zastawki trójdzielnej, co uniemożliwia przepływ krwi z prawego przedsionka do prawej komory. Diagnostyka opiera się głównie na echokardiografii płodowej, gdzie w projekcji czterojamowej obserwuje się brak ruchomości zastawki oraz brak przepływu przez nią w badaniu Dopplerowskim, a także dysproporcję wielkości komór (lewa > prawa). Wskaźnik wykrywalności prenatalnej wynosi 70-90% w krajach z programami badań przesiewowych. Po urodzeniu objawy kliniczne obejmują sinicę, trudności w oddychaniu, szmer serca (u 80% pacjentów), a pulsoksymetria wykazuje niskie nasycenie tlenem. Echokardiografia 2D potwierdza hipoplastyczną prawą komorę, powiększenie lewego przedsionka i komory oraz obecność ubytków przegrody międzyprzedsionkowej (ASD) i międzykomorowej (VSD). Dodatkowo EKG wykazuje powiększenie prawego przedsionka, odchylenie osi elektrycznej w lewo i przerost lewej komory, a RTG klatki piersiowej może ujawnić oligemię płucną.
atrezja trójdzielna, atrezja zastawki płucnej, cewnikowanie serca, drożny otwór owalny, dwuwymiarowa echokardiografia, echokardiografia płodowa, elektrokardiogram, hipoplastyczna prawa komora, operacja Fontana, prawa komora, prawy przedsionek, prostaglandyna E1, przełożenie wielkich naczyń, przerost lewej komory, przewód tętniczy, pulsoksymetria, rentgen klatki piersiowej, rezonans magnetyczny serca, sinica, stenoza zastawki trójdzielnej, szmer serca, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, wspólny pień tętniczy, zastawka trójdzielna - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina mitralna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przepuklina mitralna (MVP) jest najczęstszą wadą zastawkową serca, dotykającą 2-3% populacji, charakteryzującą się prolabowaniem płatków zastawki mitralnej do lewego przedsionka podczas skurczu, co może prowadzić do niedomykalności mitralnej i przecieku krwi. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (środkowoskurczowe kliknięcie) oraz echokardiografii, która ocenia stopień niedomykalności, pogrubienie płatków, wielkość jam serca i monitoruje progresję choroby. Wskazane jest także 24-godzinne monitorowanie holterowskie w celu wykrycia arytmii. Leczenie zachowawcze obejmuje regularne kontrole (co 3-5 lat lub coroczne przy pogrubieniu płatków), unikanie stymulantów oraz stosowanie beta-blokerów, leków przeciwarytmicznych, antykoagulantów i diuretyków w zależności od objawów i powikłań. Około 10% pacjentów wymaga interwencji chirurgicznej, w tym naprawy lub wymiany zastawki, a także przezskórnej naprawy (MitraClip).
antykoagulant, beta-bloker, diuretyk, duszność, echokardiografia, frakcja wyrzutowa, kołatanie serca, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lewa komora, lewy przedsionek, migotanie przedsionków, MitraClip, monitorowanie holterowskie, naprawa zastawki mitralnej, niedomykalność mitralna, plastyka balonowa zastawki, prolaps zastawki, przepuklina mitralna, przezskórna naprawa zastawki mitralnej, regurgitacja, stabilność hemodynamiczna, struna ścięgnista, szmer serca, wymiana zastawki mitralnej, zapalenie wsierdzia, zastawka dwudzielna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzona wada serca u dorosłych – Diagnostyka i diagnoza
Wrodzone wady serca u dorosłych (ACHD) stanowią złożoną grupę schorzeń kardiologicznych, które mimo wrodzonego charakteru mogą być diagnozowane dopiero w wieku dorosłym (około 26,5% przypadków, średnio w wieku 47 lat). Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu fizykalnym, wywiadzie oraz szeregu badań obrazowych i funkcjonalnych, takich jak echokardiografia (w tym przezprzełykowa), rezonans magnetyczny serca (MRI), tomografia komputerowa (CT), elektrokardiogram (EKG), próby wysiłkowe, długoterminowe monitorowanie Holterem oraz cewnikowanie serca. Kluczowe jest wykrycie i ocena wad takich jak ubytki przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, zwężenie zastawki płucnej, przetrwały przewód tętniczy, koarktacja aorty czy anomalia Ebsteina. Wartości diagnostyczne obejmują m.in. ocenę gradientów ciśnień, stosunku przepływu płucnego do systemowego, saturacji tlenem oraz funkcji zastawek i mięśnia sercowego.
anomalia Ebsteina, arytmia, badanie elektrofizjologiczne, badanie genetyczne, cewnikowanie serca, duszność, echokardiografia, echokardiografia przezprzełykowa, elektrokardiogram, holter EKG, kardiolog wrodzonych wad serca, koarktacja aorty, kołatanie serca, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, peptyd natriuretyczny, próba wysiłkowa, przetrwały przewód tętniczy, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, sinica, szmer serca, tomografia komputerowa serca, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca u dorosłych, zastawka trójdzielna, zespół Eisenmengera, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon chorób i schorzeń
Wada kanału przedsionkowo-komorowego – Diagnostyka i diagnoza
Wada kanału przedsionkowo-komorowego (AVCD) to wrodzona wada serca charakteryzująca się ubytkami w przegrodach międzyprzedsionkowej i międzykomorowej oraz nieprawidłowościami zastawek przedsionkowo-komorowych. Diagnostyka może być prowadzona prenatalnie, głównie za pomocą echokardiografii płodowej i rutynowego USG w projekcji czterojamowej serca, a także badań genetycznych ze względu na częste współistnienie z zespołem Downa (około 50% przypadków). Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na badaniu fizykalnym (szmer serca, objawy niewydolności serca, sinica), pulsoksymetrii, EKG (odchylenie osi elektrycznej, blok przedsionkowo-komorowy, przerost komór), echokardiografii dwuwymiarowej z Dopplerem, RTG klatki piersiowej oraz w wybranych przypadkach na cewnikowaniu serca i rezonansie magnetycznym (Cardiac MRI). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić izolowane ubytki przegrody oraz inne złożone wady serca.
badanie ultrasonograficzne prenatalne, blok przedsionkowo-komorowy, cewnikowanie serca, częściowa wada kanału przedsionkowo-komorowego, echokardiografia płodowa, echokardiogram, elektrokardiogram, kanał przedsionkowo-komorowy, kardiolog dziecięcy, kardiologia dziecięca, kolorowy doppler, krążenie płucne, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki, niewydolność serca, niezrównoważona wada kanału przedsionkowo-komorowego, ostium primum, przejściowa wada kanału przedsionkowo-komorowego, pulsoksymetria, rezonans magnetyczny serca, sinica, szmer serca, tetralogia Fallota, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, zabieg kardiochirurgiczny, zaburzenia rytmu serca, zastawka przedsionkowo-komorowa, zespół Downa - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia – Diagnostyka i diagnoza
Kardiomiopatie stanowią heterogenną grupę chorób mięśnia sercowego, które wpływają na funkcję pompowania serca i wymagają wielospecjalistycznej diagnostyki obejmującej szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (morfologia, poziom żelaza, funkcje nerek, wątroby, tarczycy, BNP/NT-proBNP, troponiny), obrazowe (echokardiografia, rezonans magnetyczny serca – CMR, RTG klatki piersiowej) oraz inwazyjne (cewnikowanie serca, biopsja endomiokardialna). Echokardiografia pozwala ocenić m.in. grubość ścian serca (≥15 mm w HCM), frakcję wyrzutową (EF <40% w DCM) oraz funkcję skurczową i rozkurczową, natomiast CMR umożliwia dokładniejszą ocenę tkanek, włóknienia i blizn, co jest istotne w stratyfikacji ryzyka nagłego zgonu sercowego. Diagnostyka EKG i monitorowanie Holterem są kluczowe w wykrywaniu zaburzeń rytmu, które często towarzyszą kardiomiopatii, zwłaszcza przerostowej, gdzie EKG jest nieprawidłowe u 95% pacjentów.
amyloidoza, angiografia wieńcowa, arytmia, biopsja mięśnia sercowego, cewnikowanie serca, choroba Fabry’ego, choroba wieńcowa, echokardiografia, elektrokardiogram, frakcja wyrzutowa, hemochromatoza, holter EKG, kardiomiopatia, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, mięsień sercowy, mikroRNA, morfologia krwi, mutacja genetyczna, nagły zgon sercowy, niewydolność serca, peptyd natriuretyczny, próba wysiłkowa, przegroda międzykomorowa, rezonans magnetyczny serca, scyntygrafia mięśnia sercowego, sekwencjonowanie egzomu, szmer serca, tomografia komputerowa serca, troponina, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie mitralne – Objawy
Zwężenie mitralne charakteryzuje się ograniczeniem powierzchni zastawki mitralnej do około 2-2,5 cm² lub mniej, co prowadzi do wzrostu ciśnienia w lewym przedsionku i zastoju płucnego. Choroba rozwija się powoli, z długim okresem bezobjawowym (średnio 16,3 ± 5,2 lat po gorączce reumatycznej). Pierwsze objawy, takie jak duszność wysiłkowa, zmęczenie, kołatanie serca i obrzęki kończyn dolnych, pojawiają się wraz z postępem zwężenia i klasyfikowane są według NYHA, gdzie początkowo dominują objawy klasy II, a w zaawansowanych stadiach klasy III-IV. Charakterystyczne powikłania to migotanie przedsionków (40-80% pacjentów), nadciśnienie płucne, niewydolność prawokomorowa oraz powikłania zakrzepowo-zatorowe (ryzyko około 20%). U dzieci objawy mogą obejmować przyspieszony oddech, opóźniony wzrost i cichy szmer serca, a u kobiet w ciąży dochodzi do nasilenia objawów z powodu zwiększonego obciążenia układu krążenia.
duszność, duszność wysiłkowa, gorączka reumatyczna, kołatanie serca, krwioplucie, lewa komora, lewy przedsionek, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, nerw krtaniowy wsteczny, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk płuc, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rytm zatokowy, skala NYHA, szmer serca, tolerancja wysiłku, wodobrzusze, wrodzone zwężenie mitralne, zastawka mitralna, zastój płucny, zastój wątroby, zespół Ortnera, zwężenie mitralne - Leksykon chorób i schorzeń
Niedomykalność zastawki mitralnej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niedomykalność zastawki mitralnej (MR) jest najczęstszą chorobą zastawkową serca, charakteryzującą się wstecznym przepływem krwi z lewej komory do lewego przedsionka podczas skurczu, co prowadzi do zmniejszenia rzutu serca i przeciążenia lewej komory. Częstość występowania wzrasta z wiekiem, dotykając około 10% osób powyżej 75 roku życia. MR może mieć przebieg ostry, często po zawale serca, wymagający pilnej interwencji, lub przewlekły, który przez lata może przebiegać bezobjawowo, a następnie prowadzić do niewydolności serca. Diagnostyka i monitorowanie obejmują ocenę parametrów życiowych, osłuchiwanie serca, codzienny pomiar masy ciała (zwłaszcza przyrost >2-3 funtów/dobę lub >5 funtów/tydzień wskazuje na zatrzymanie płynów) oraz echokardiografię. Leczenie farmakologiczne obejmuje diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery, spironolakton oraz antykoagulanty u pacjentów z migotaniem przedsionków lub protezami mechanicznymi. W przypadku ciężkiej niedomykalności z objawami lub powiększeniem lewej komory wskazana jest interwencja chirurgiczna – preferowana jest naprawa zastawki, a gdy jest niemożliwa, wymiana na protezę mechaniczną lub biologiczną. Dla pacjentów wysokiego ryzyka dostępne są małoinwazyjne metody, takie jak MitraClip czy TMVR.
beta-bloker, dieta niskosodowa, duszność, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, kołatanie serca, lek inotropowy, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, MitraClip, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, naprawa zastawki mitralnej, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk płuc, pęknięcie mięśnia brodawkowatego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka antybiotykowa, proteza biologiczna, proteza mechaniczna, proteza zastawkowa, spironolakton, szmer serca, walwuloplastyka balonowa, wsteczny przepływ krwi, wypadanie zastawki mitralnej, zaburzenie rytmu serca, zastawka mitralna, zatrzymanie płynów, zawał serca - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba serca wrodzona – Objawy
Wrodzona choroba serca (CHD) to defekt strukturalny serca obecny od urodzenia, rozwijający się w pierwszych 8 tygodniach ciąży. Objawy mogą manifestować się od okresu noworodkowego do dorosłości i obejmują sinicę, duszność, omdlenia, szmery serca, obrzęki oraz opóźniony wzrost. Wady dzielą się na sinicze i niesinicze, z różnym wpływem na saturację i hemodynamikę. Powikłania to m.in. arytmie, zapalenie wsierdzia, nadciśnienie płucne, niewydolność serca oraz ryzyko udaru. Diagnostyka i leczenie chirurgiczne poprawiają rokowanie, jednak konieczne jest dożywotnie monitorowanie kardiologiczne, zwłaszcza ze względu na możliwość nawrotów objawów i powikłań, w tym u kobiet w ciąży.
ADHD, arytmia, ból w klatce piersiowej, ciśnienie płucne, drgawki, duszność, hipoksja, kołatanie serca, nadciśnienie płucne, nadmierne pocenie, nagła śmierć sercowa, niedowaga, niewydolność serca, obrzęk, omdlenie, sinica, sinicza choroba serca, szmer serca, trudności z karmieniem, trudności z oddychaniem, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, wrodzona choroba serca, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wsierdzia, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych – Objawy
Częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych (PAPVR) to rzadka wada wrodzona, charakteryzująca się nieprawidłowym odpływem krwi z jednej lub więcej żył płucnych do prawego przedsionka lub krążenia systemowego, zamiast do lewego przedsionka. W około 80-90% przypadków współistnieje z ubytkiem przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), co powoduje przeciek lewo-prawy i przeciążenie objętościowe prawej strony serca. Kliniczna manifestacja jest zróżnicowana i zależy od liczby nieprawidłowo odprowadzanych żył oraz obecności towarzyszących wad. Objawy u dzieci mogą obejmować opóźnienie wzrostu, duszność, nietolerancję wysiłku (zwłaszcza gdy ponad 50% żył jest nieprawidłowych), a u dorosłych – duszność wysiłkową, kołatania serca, obrzęki obwodowe i zaburzenia rytmu, często nadkomorowe. Nieleczone PAPVR prowadzi do rozszerzenia prawego przedsionka i komory, nadciśnienia płucnego, niewydolności prawej komory oraz ryzyka rozwoju zespołu Eisenmengera.
arytmia przedsionkowa, częściowo nieprawidłowe spływanie żył płucnych, duszność wysiłkowa, dysfunkcja węzła zatokowo-przedsionkowego, echokardiografia, hipoplazja płuc, infekcja dróg oddechowych, kołatanie serca, krwioplucie, nadciśnienie płucne, nietolerancja wysiłku, niewydolność prawostronna serca, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, obstrukcja żył płucnych, przebudowa prawego serca, przeciek lewo-prawy, sinica, szmer serca, tachykardia, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada serca, zaburzenie rytmu serca, zespół Eisenmengera - Leksykon chorób i schorzeń
Przetrwały przewód tętniczy – Objawy
Przetrwały przewód tętniczy (PDA) to wada serca charakteryzująca się utrzymaniem drożnego połączenia między aortą a tętnicą płucną, które fizjologicznie powinno zamknąć się w pierwszych dniach lub tygodniach życia. Kliniczny obraz PDA zależy od wielkości przewodu: mały PDA jest często bezobjawowy, średni może powodować umiarkowane objawy, a duży prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i objawów niewydolności serca, takich jak tachypnoe, tachykardia, szmer ciągły („maszynowy”), trudności w karmieniu i zaburzenia wzrastania. U wcześniaków objawy niewydolności serca pojawiają się wcześniej i są bardziej nasilone. Nieleczony duży PDA wiąże się z poważnymi powikłaniami, w tym nadciśnieniem płucnym, zespołem Eisenmengera, niewydolnością serca, infekcyjnym zapaleniem wsierdzia oraz przewlekłym uszkodzeniem płuc, a także znaczną śmiertelnością (20% do 20 roku życia, 42% do 45 roku życia, 60% do 60 roku życia).
duszność, echokardiografia, elektrokardiografia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, krwawienie dokomorowe, martwicze zapalenie jelit, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, palce pałeczkowate, przetrwały przewód tętniczy, przewlekła choroba płuc, sinica, szmer ciągły, szmer serca, tachykardia, tachypnoe, trudności w oddychaniu, uszkodzenie naczyń płucnych, wada serca, zaburzenie hemodynamiczne, zapalenie płuc, zespół Eisenmengera - Leksykon chorób i schorzeń
Atrezja płucna – Objawy
Atrezja płucna to wrodzona wada serca charakteryzująca się brakiem prawidłowo uformowanej zastawki pnia płucnego, co uniemożliwia przepływ krwi z prawej komory do płuc i prowadzi do ciężkiego niedotlenienia organizmu. Objawy kliniczne pojawiają się zwykle w pierwszych godzinach lub dniach życia i obejmują sinicę, tachypnoe, trudności oddechowe, osłabienie, letarg, słabe przybieranie na wadze oraz szmer serca. Nasilenie symptomów jest często związane z zamknięciem przewodu tętniczego, co dodatkowo ogranicza przepływ krwi do płuc. Bez leczenia wskaźnik przeżycia wynosi około 50% w pierwszym roku życia i spada do 8-10% w wieku 10 lat, a większość pacjentów nie dożywa 30. roku życia. Powikłania nieleczonej atrezji płucnej obejmują niewydolność serca, arytmie, infekcyjne zapalenie wsierdzia, udar mózgu, enteropatię z utratą białka oraz nagłą śmierć.
arytmia, atrezja płucna, cyanoza, enteropatia z utratą białka, infekcyjne zapalenie wsierdzia, nagła śmierć sercowa, niedotlenienie organizmu, niewydolność serca, prostaglandyny, przepływ krwi do płuc, przewód tętniczy, sinica, stetoskop, szmer serca, tachypnea, trudności z oddychaniem, ubytek przegrody międzykomorowej, udar mózgu, wrodzona wada serca, zabieg paliatywny, zastawka pnia płucnego, zastój wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Defekt przegrody międzykomorowej – Objawy
Defekt przegrody międzykomorowej (VSD) to najczęstsza wrodzona wada serca, występująca u około 1 na 500 noworodków, stanowiąca 20-30% wszystkich wrodzonych wad serca. VSD polega na obecności otworu w przegrodzie międzykomorowej, co powoduje przeciek lewo-prawy i zwiększony przepływ krwi przez płuca. Wielkość ubytku determinuje kliniczny obraz: małe ubytki (<3 mm) są często bezobjawowe i zamykają się samoistnie w 85-90% przypadków w pierwszym roku życia; średnie (3-5 mm) mogą powodować umiarkowane przeciążenie lewej komory i łagodne objawy niewydolności serca; duże ubytki (6-10 mm i większe) prowadzą do wczesnej niewydolności serca, nadciśnienia płucnego i wyraźnych objawów u niemowląt. Typowe objawy to tachypnoe, duszność, zmęczenie podczas karmienia, słaby przyrost masy ciała oraz szmer holosystoliczny 3-4/6 przy dolnym lewym brzegu mostka.
arytmia, choroba naczyniowa płuc, defekt przegrody międzykomorowej, duszność, dyspnea, failure to thrive, hepatomegalia, infekcja dróg oddechowych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, nietolerancja wysiłku, niewydolność serca, niewydolność zastawki aortalnej, omdlenie, palce pałeczkowate, poliglobulia, przeciek lewo-prawy, przegroda międzykomorowa, sinica, szmer holosystoliczny, szmer serca, tachykardia, tachypnoe, ubytek mięśniowy, wrodzona wada serca, zespół Eisenmengera - Leksykon chorób i schorzeń
Defekt przegrody międzykomorowej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Defekt przegrody międzykomorowej (VSD) jest najczęstszą wrodzoną wadą serca, występującą u 0,1-0,4% noworodków, charakteryzującą się otworem w przegrodzie międzykomorowej. Wielkość ubytku determinuje objawy kliniczne i strategię leczenia – małe ubytki często są bezobjawowe i mogą zamknąć się samoistnie, natomiast większe prowadzą do objawów niewydolności serca, takich jak przyspieszone oddychanie, trudności w karmieniu, pocenie się i wolniejszy przyrost masy ciała. Diagnostyka opiera się na echokardiografii, a charakterystycznym objawem jest szmer holosystoliczny przy lewej dolnej krawędzi mostka. Leczenie farmakologiczne obejmuje diuretyki (np. furosemid), digoksynę oraz inhibitory ACE, stosowane w celu kontroli objawów i zapobiegania powikłaniom, szczególnie u niemowląt z umiarkowanymi i dużymi ubytkami.
badanie echokardiograficzne, cewnikowanie serca, defekt przegrody międzykomorowej, digoksyna, diuretyk, furosemid, hipokaliemia, infekcja dróg oddechowych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, krążenie pozaustrojowe, naczynie płucne, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, okluder, parametry życiowe, przyrost masy ciała, rana pooperacyjna, skala bólu, skurcz serca, szmer holosystoliczny, szmer serca, technika aseptyczna, toksyczność digoksyny, wrodzona wada serca, wsparcie psychologiczne, zaburzenie rytmu serca