przetoka tętniczo-żylna płucna
Przetoka tętniczo-żylna płucna (PAVMs – pulmonary arteriovenous malformations) to nieprawidłowe, bezpośrednie połączenie między tętnicą płucną a żyłą płucną, z pominięciem łożyska włośniczkowego. Występuje z częstością około 2-3 przypadków na 100 000 osób i może być wrodzona lub nabyta.
Około 80% przypadków przetok tętniczo-żylnych płucnych jest związanych z dziedziczną teleangiektazją krwotoczną (HHT, choroba Rendu-Oslera-Webera). Pozostałe przypadki mają charakter sporadyczny lub mogą być wtórne do chorób wątroby, urazów klatki piersiowej, infekcji, nowotworów czy interwencji kardiochirurgicznych.
Główne objawy kliniczne przetok tętniczo-żylnych płucnych to duszność wysiłkowa, sinica, palce pałeczkowate i hipoksemia. Powikłania obejmują zatory paradoksalne prowadzące do udarów mózgu czy ropni mózgu, krwioplucie oraz krwotok płucny. Klasyczna triada objawów obejmuje duszność, sinicę i palce pałeczkowate, jednak występuje tylko u około 30% pacjentów.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, przede wszystkim tomografię komputerową klatki piersiowej z kontrastem, angiografię płucną oraz echokardiografię z kontrastem. W leczeniu stosuje się głównie embolizację przezskórną, rzadziej leczenie operacyjne. Pacjenci wymagają regularnych kontroli ze względu na możliwość nawrotu przetoki lub rozwoju nowych zmian.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przetrwały przewód tętniczy – Diagnostyka i diagnoza
Przetrwały przewód tętniczy (PDA) to wada wrodzona serca charakteryzująca się utrzymaniem otwartego przewodu łączącego aortę z tętnicą płucną, co prowadzi do nieprawidłowego przecieku lewo-prawego. Występuje najczęściej u wcześniaków, manifestując się objawami takimi jak szmer maszynowy (szmer Gibsona) najlepiej słyszalny w drugim lewym międzyżebrzu pod obojczykiem, tachypnoe, niewydolność serca, a także powiększenie lewego przedsionka i lewej komory serca. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na echokardiografii z kolorowym Dopplerem, która pozwala na ocenę wielkości przewodu, kierunku i charakteru przepływu oraz wpływu PDA na hemodynamikę serca. Parametry echokardiograficzne, takie jak stosunek LA:Ao > 1,4, obecność wstecznego przepływu rozkurczowego w aorcie zstępującej oraz powiększenie lewej komory, są kluczowe w ocenie hemodynamicznej istotności wady. Badania dodatkowe, takie jak RTG klatki piersiowej i EKG, dostarczają informacji uzupełniających, natomiast cewnikowanie serca jest zarezerwowane do oceny nadciśnienia płucnego i interwencji zamykających PDA.
angiografia rezonansu magnetycznego, badanie przedmiotowe, bradykardia, cewnikowanie serca, ciśnienie tętna, echokardiografia, elektrokardiogram, infekcja dróg oddechowych, kardiolog dziecięcy, kolorowy doppler, leukomalacja okołokomorowa, martwicze zapalenie jelit, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, okienko aortalno-płucne, przetoka tętniczo-żylna płucna, przetoka wieńcowo-komorowa, przetrwały przewód tętniczy, przewlekła choroba płuc, rtg klatki piersiowej, spektroskopia w bliskiej podczerwieni, szmer maszynowy, szmer serca, tachykardia, tachypnoe, tętnica płucna, tetralogia Fallota, tomografia komputerowa serca, wada wrodzona serca