zapalenie mieszków włosowych Malassezia
Zapalenie mieszków włosowych Malassezia (folliculitis Malassezia) to dermatoza wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Malassezia, będące częścią naturalnej flory skóry. Choroba charakteryzuje się występowaniem swędzących grudek i krostek, głównie na tułowiu, ramionach i plecach. Zmiany mogą być rumieniowe, grudkowe lub krostkowe i mają tendencję do zaostrzania się w warunkach zwiększonej potliwości oraz wysokiej temperatury.
Czynnikami predysponującymi do rozwoju tej infekcji są: zwiększona potliwość, otyłość, stosowanie miejscowych kortykosteroidów, leczenie antybiotykami, zaburzenia odporności oraz przebywanie w środowisku o wysokiej temperaturze i wilgotności. Drożdżaki Malassezia mogą stać się patogenne przy zaburzeniu równowagi mikrobiologicznej skóry.
Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniu mikroskopowym z wykorzystaniem KOH oraz hodowli. W leczeniu stosuje się przede wszystkim miejscowe i ogólne leki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, itrakonazol czy flukonazol. Terapia powinna trwać odpowiednio długo, aby zapobiec nawrotom, które są częste w tej jednostce chorobowej. Profilaktyka obejmuje unikanie czynników predysponujących oraz stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych w przypadku nawracających infekcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie mieszków włosowych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zapalenie mieszków włosowych (folliculitis) zwykle ma łagodny przebieg i samoograniczający się charakter, ustępując w ciągu kilku dni bez trwałych następstw. W przypadku zapalenia wywołanego przez Malassezia (Malassezia folliculitis, MF), czynniki prognostyczne wpływające na skuteczność leczenia obejmują lokalizację zmian oraz rodzaj terapii. Zmiany na klatce piersiowej wiążą się z lepszym rokowaniem (HR 1,422; 95% CI 1,262-1,696; P = 0,018). Izolowana terapia systemowa przeciwgrzybicza (HR 1,915; 95% CI 1,441-2,532; P = 0,002) oraz terapia skojarzona (HR 1,858; 95% CI 1,350-2,541; P = 0,041) poprawiają efekty kliniczne, co wskazuje na konieczność indywidualizacji leczenia w zależności od lokalizacji i charakterystyki zmian.
choroba samoograniczająca się, choroba współistniejąca, czynnik prognostyczny, dermatolog, folliculitis decalvans, higiena skóry, klindamycyna i ryfampicyna, kortykosteroid doogniskowy, Malassezia folliculitis, odpowiedź na leczenie, oporność na leczenie, profilaktyka nawrotów, schorzenie, Staphylococcus aureus, terapia podtrzymująca, terapia przeciwgrzybicza, terapia skojarzona, tetracyklina, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie mieszków włosowych Malassezia