kapanie moczu po mikcji
Kapanie moczu po mikcji (ang. post-void dribbling) to objaw dolnych dróg moczowych, charakteryzujący się mimowolnym wyciekaniem niewielkiej ilości moczu po zakończeniu mikcji. Dolegliwość ta występuje częściej u mężczyzn, szczególnie w starszym wieku, i może być związana z różnymi schorzeniami układu moczowego.
Główne przyczyny kapania moczu po mikcji u mężczyzn to przerost gruczołu krokowego (BPH), osłabienie mięśni dna miednicy, zwężenie cewki moczowej lub zaleganie moczu w cewce moczowej. U kobiet problem może wynikać z osłabienia mięśni dna miednicy, uchyłków cewki moczowej lub nieprawidłowości anatomicznych.
Diagnostyka obejmuje badanie podmiotowe, badanie fizykalne z oceną gruczołu krokowego u mężczyzn, badania laboratoryjne moczu, badania obrazowe (USG, uroflowmetrię) oraz w wybranych przypadkach cystoskopię. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować terapię farmakologiczną (np. leki α-adrenolityczne przy BPH), ćwiczenia mięśni dna miednicy, techniki behawioralne oraz w ciężkich przypadkach interwencję chirurgiczną.
Pomocne w zmniejszeniu objawów kapania moczu po mikcji mogą być proste techniki, jak delikatny ucisk krocza po mikcji u mężczyzn w celu wyciśnięcia zalegającego moczu z cewki moczowej oraz podwójne oddawanie moczu. W przypadku utrzymywania się objawów pomimo zastosowania tych metod, konieczna jest konsultacja urologiczna w celu wykluczenia poważniejszych schorzeń układu moczowo-płciowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Objawy
Zrost błon śluzowych warg sromowych (labial fusion) to stan najczęściej występujący u dziewczynek między 13 a 23 miesiącem życia (częstość około 3,3%), charakteryzujący się częściowym lub całkowitym połączeniem warg sromowych mniejszych w linii środkowej. Zrosty rozwijają się zwykle w wieku 1-2 lat i rzadko występują u noworodków ze względu na ochronne działanie estrogenów matki. Klinicznie mogą być bezobjawowe lub manifestować się objawami takimi jak: kapanie moczu po mikcji, trudności i ból podczas oddawania moczu, nawracające zakażenia układu moczowego, wydzielina pochwowa oraz dyskomfort w okolicy sromu. W ciężkich przypadkach może dojść do całkowitego zamknięcia ujścia pochwy i cewki moczowej, co wymaga pilnej interwencji. Diagnostyka opiera się na badaniu przedmiotowym, gdzie obserwuje się cienką, bladą błonę łączącą wargi sromowe, a różnicowanie obejmuje wykluczenie innych schorzeń, np. liszaja twardzinowego, zwłaszcza u dorosłych kobiet.
adhezja warg sromowych, dyspareunia, dysuria, estrogen, hipoestrogenizm, kapanie moczu po mikcji, labia minora, lichen sclerosus, liszaj twardzinowy, mikcja, nietrzymanie moczu, odpływ pęcherzowo-moczowodowy, okres pomenopauzalny, wargi sromowe, wydzielina pochwowa, zakażenie układu moczowego, zanikowe zapalenie pochwy, zapalenie przedsionka pochwy, zapalenie sromu i pochwy, zatrzymanie moczu, zrost błon śluzowych