zakażenie miejscowe
Zakażenie miejscowe to stan, w którym drobnoustroje chorobotwórcze (bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty) namnażają się w określonym, ograniczonym obszarze organizmu, wywołując odpowiedź zapalną. W przeciwieństwie do zakażenia uogólnionego, infekcja miejscowa pozostaje zlokalizowana w jednym miejscu, nie rozprzestrzeniając się drogą krwi lub limfy na cały organizm.
Typowymi objawami zakażenia miejscowego są klasyczne oznaki stanu zapalnego: zaczerwienienie (rubor), obrzęk (tumor), ucieplenie (calor), ból (dolor) oraz upośledzenie funkcji (functio laesa). Dodatkowo mogą wystąpić: wysięk ropny, owrzodzenie, martwica tkanek lub tworzenie się ropni. Nasilenie objawów zależy od czynnika etiologicznego, lokalizacji oraz stanu immunologicznego pacjenta.
Diagnostyka zakażeń miejscowych obejmuje badania mikrobiologiczne materiału pobranego z miejsca infekcji (wymazy, aspiraty, bioptaty), badania obrazowe oraz ocenę markerów stanu zapalnego. Leczenie zakażeń miejscowych opiera się na antybiotykoterapii celowanej, miejscowym stosowaniu środków przeciwdrobnoustrojowych, ewakuacji ropni oraz chirurgicznym opracowaniu ran w przypadku tkanek martwiczych.
Zakażenia miejscowe są częstym problemem klinicznym w praktyce ambulatoryjnej i szpitalnej. Szczególne znaczenie mają zakażenia ran pooperacyjnych, odleżyn, owrzodzeń oraz zakażenia związane z obecnością ciał obcych (np. cewników, implantów). Właściwe postępowanie z zakażeniami miejscowymi ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu rozprzestrzeniania się infekcji i rozwoju powikłań ogólnoustrojowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Prepidil 0,5 mg/3 g
Prepidil, zawierający dinoproston w dawce 500 μg/3 g żelu, stosowany do miejscowej aplikacji na szyjkę macicy, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki i drogi podania. U matek obserwowano poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym rzadkie przypadki zatrzymania akcji serca oraz nadciśnienie tętnicze. Reakcje immunologiczne mogą obejmować reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia układu oddechowego manifestują się astmą, skurczem oskrzeli, kaszlem, dusznością i uczuciem ucisku w klatce piersiowej. Dodatkowo, mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty), zmiany skórne (wysypka), ból pleców oraz objawy miejscowe w obrębie pochwy (uczucie ciepła, ból, podrażnienie). Szczególnie istotne są powikłania okołoporodowe, takie jak nieprawidłowe skurcze macicy, pęknięcie macicy (bardzo rzadkie, ale zagrażające życiu), odklejenie łożyska, zator tętnicy płucnej lub płynem owodniowym oraz nagłe rozszerzenie szyjki macicy, które wymagają natychmiastowej interwencji.
astma oskrzelowa, badanie diagnostyczne, dinoproston, działanie niepożądane, kwasica płodu, leczenie przeciwinfekcyjne, leukocytoza, nadciśnienie tętnicze, nieprawidłowy skurcz macicy, odklejenie łożyska, pęknięcie macicy, podanie zewnątrzowodniowe, poród martwego płodu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie szyjki macicy, skala Apgar, skurcz oskrzeli, śmierć noworodka, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, zagrożenie płodu, zakażenie miejscowe, zator płynem owodniowym, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie akcji serca, żel dopochwowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażone przekłucia – Patofizjologia i mechanizm
Miejscowe zapalenie tkanki łącznej (cellulitis) jest najczęstszym powikłaniem infekcyjnym po piercingu, szczególnie w obszarach o słabym ukrwieniu, takich jak chrząstka ucha, gdzie ryzyko infekcji jest zwiększone nawet 250-krotnie. Do najczęstszych patogenów należą Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes oraz Pseudomonas aeruginosa, z rosnącym znaczeniem pozaszpitalnego MRSA. Objawy zakażenia obejmują zaczerwienienie, obrzęk, ból, wydzielinę ropną oraz objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka ≥38°C i limfadenopatia. Szczególną uwagę wymaga zapalenie ochrzęstnej chrząstki ucha, które może prowadzić do martwicy tkanek i deformacji, a w ciężkich przypadkach do powikłań systemowych, takich jak angina Ludwiga, zapalenie wsierdzia, zespół wstrząsu toksycznego czy zgorzel Fourniera. W diagnostyce pomocne są badania laboratoryjne, np. podwyższona leukocytoza (przykładowo 12,63×10⁹/L).
angina Ludwiga, CA-MRSA, cefalosporyna, cellulitis, chinolon, infekcyjne zapalenie wsierdzia, keloid, MRSA, Neisseria gonorrhoeae, prątki niegruźlicze, profilaktyka antybiotykowa, Propionibacterium acnes, Pseudomonas aeruginosa, sepsa, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pyogenes, tkanka ziarninowa, wirusowe zapalenie wątroby, zakażenia przenoszone drogą płciową, zakażenie miejscowe, zapalenie ochrzęstnej, zapalenie sutka, zapalenie wsierdzia, zespół wstrząsu toksycznego, zgorzel Fourniera - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Octanine F 500
Podczas terapii preparatem Octanine F, zawierającym ludzki czynnik krzepnięcia IX, kluczowe jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, oraz powikłań zatorowo-zakrzepowych. Należy dokładnie rejestrować nazwę i numer serii produktu w dokumentacji medycznej, co umożliwia monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii. Pacjenci powinni być poinformowani o wczesnych objawach nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, duszność, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego oraz wstrząs anafilaktyczny, który wymaga natychmiastowego leczenia. Monitorowanie obecności inhibitorów czynnika IX w jednostkach Bethesda (BU) jest niezbędne, zwłaszcza u pacjentów z reakcjami alergicznymi, gdyż obecność inhibitorów zwiększa ryzyko anafilaksji przy kolejnych podaniach. Początkowe podawanie preparatu powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem medycznym w warunkach umożliwiających szybką interwencję.
anafilaksja, bakteriemia, bezpieczeństwo wirusowe, centralny dostęp naczyniowy, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wątroby, czynnik krzepnięcia, czynnik krzepnięcia IX, HAV, HBV, HCV, HIV, inhibitor czynnika IX, jednostka Bethesda, nadciśnienie tętnicze, niedobór odporności, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, okres pooperacyjny, parwowirus B19, pokrzywka uogólniona, powikłanie zatorowo-zakrzepowe, przeciwciało neutralizujące, przełom aplastyczny, reakcja nadwrażliwości alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wirus bezotoczkowy, wirus otoczkowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie rytmu serca, zakażenie miejscowe, zakrzepica cewnika, zespół DIC, zespół rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vistabel
Produkt leczniczy VISTABEL, zawierający toksynę botulinową typu A, wymaga ścisłego przestrzegania procedur przygotowania, podawania oraz utylizacji, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i personelu. Zawartość sodu w fiolce jest poniżej 1 mmol (23 mg), co klasyfikuje preparat jako „wolny od sodu” i jest istotne przy leczeniu pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Przed podaniem konieczne jest dokładne poznanie anatomii okolicy zabiegowej oraz uwzględnienie wcześniejszych interwencji chirurgicznych, aby uniknąć powikłań związanych z wstrzyknięciem w pobliżu wrażliwych struktur. Zalecane jest stosowanie się do dawek i częstotliwości podawania, gdyż ich przekroczenie zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych, które wymagają natychmiastowej dostępności adrenaliny i środków przeciwwstrząsowych.
aspiracja, dysfagia, gładzizna czoła, hipotonia, kurze łapki, odpowiedź wazowagalna, osłabienie czucia, osłabienie mięśni, parestezja, przeciwciało przeciwko toksynie botulinowej, ptoza, reakcja anafilaktyczna, spadek ciśnienia tętniczego, stan zapalny, stwardnienie zanikowe boczne, toksyna botulinowa typu A, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie połykania, zakażenie miejscowe, zanik mięśni, zasinienie, zgłębnik żołądkowy - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia VIII – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Czynnik krzepnięcia VIII jest kluczowym elementem terapii i profilaktyki krwawień u pacjentów z hemofilią A, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko powikłań, takich jak reakcje alergiczne, wytwarzanie inhibitorów (neutralizujących przeciwciał IgG) oraz incydenty zakrzepowe. Inhibitory oznacza się w jednostkach Bethesda (BU) na ml osocza, a ich obecność i miano mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w pierwszych 50 dniach ekspozycji na czynnik VIII. W przypadku wysokiego miana inhibitorów leczenie może być nieskuteczne i wymaga konsultacji specjalistycznej. Ponadto, u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi terapia może zwiększać ryzyko powikłań, co wymaga odpowiedniego planowania i monitorowania. W trakcie terapii należy także uwzględnić potencjalne ryzyko zakażeń wirusowych, mimo stosowania zaawansowanych metod inaktywacji patogenów, oraz kontrolować zawartość sodu w preparatach, szczególnie przy dawkach powyżej 3300 j.m. produktu Willfact, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
bakteriemia, centralny dostęp żylny, choroba sercowo-naczyniowa, choroba von Willebranda, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, HAV, HBV, HCV, hemofilia A, hipotensja, HIV, immunoglobulina IgG, incydent zakrzepowy, inhibitor czynnika VIII, jednostka Bethesda, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk twarzy, parwowirus B19, pokrzywka, przeciwciało neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie miejscowe, zakrzepica cewnika, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alacare
Alacare to plaster leczniczy zawierający 8 mg kwasu 5-aminolewulinowego (2 mg/cm²), stosowany w terapii fotodynamicznej, który wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących bezpieczeństwa. Przeciwwskazania obejmują kobiety w ciąży (chyba że jest to bezwzględnie konieczne), pacjentów z bardzo grubymi, czerwonymi, złuszczającymi się zmianami rogowacenia słonecznego oraz osoby o ciemnobrązowej lub czarnej skórze (typ V lub VI w skali Fitzpatricka) z powodu braku danych klinicznych. Po zabiegu należy unikać ekspozycji na światło słoneczne przez około 48 godzin, a terapia powinna być prowadzona przez wykwalifikowany personel medyczny. Występowanie stanów zapalnych skóry, infekcji, łuszczycy, egzemy, nowotworów skóry czy tatuaży w miejscu aplikacji może wpływać na skuteczność i ocenę terapii, jednak brak jest doświadczeń klinicznych w tych sytuacjach.
chinolon, działanie fotoalergiczne, działanie fototoksyczne, dziurawiec zwyczajny, egzema, fenotiazyna, gryzeofulwina, infekcja bakteryjna, kwas 5-aminolewulinowy, lek przeciwgrzybiczy, lek tiazydowy, łuszczyca, nowotwór skóry, pochodna sulfonylomocznika, promieniowanie ultrafioletowe, reakcja fototoksyczna, reakcja fotouczulająca, rogowacenie słoneczne, skala Fitzpatricka, sulfonamid, terapia fotodynamiczna, tetracyklina, zakażenie miejscowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS 0,5%
Spirytus Hibitanowy 0,5% ATS to preparat leczniczy w formie płynu na skórę, zawierający chloroheksydynę diglukonian w stężeniu 0,5 g/100 g. Produkt jest dedykowany do odkażania rąk personelu medycznego oraz skóry pacjentów przed różnorodnymi procedurami medycznymi, takimi jak wkłucia dożylne, biopsje, punkcje czy cewnikowanie. Jego stosowanie jest kluczowe w profilaktyce zakażeń szpitalnych, eliminując florę przejściową i redukując florę stałą skóry, co znacząco zmniejsza ryzyko zakażeń miejscowych i ogólnoustrojowych. Preparat znajduje zastosowanie także w przygotowaniu pola operacyjnego przed zabiegami chirurgicznymi różnych specjalności, w tym chirurgii ogólnej, ortopedii, ginekologii, neurochirurgii, kardiochirurgii oraz transplantologii.
aseptyka, biopsja, cewnikowanie, chloroheksydyny diglukonian, działanie przeciwdrobnoustrojowe, flora przejściowa, gabinet zabiegowy, higiena rąk, iniekcja, oddział szpitalny, pobieranie krwi, pole operacyjne, procedura medyczna, profilaktyka zakażeń, punkcja, sala operacyjna, spirytus hibitanowy, wkłucie dotętnicze, wkłucie dożylne, wkłucie obwodowe, zakażenie miejsca operowanego, zakażenie miejscowe, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie szpitalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Emoclot
Podczas stosowania preparatu Emoclot, zawierającego ludzki czynnik VIII krzepnięcia krwi, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w kontekście ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości typu alergicznego, w tym anafilaksji. Pacjent powinien być poinformowany o objawach takich jak wysypka, pokrzywka, świszczący oddech czy niedociśnienie tętnicze, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i kontaktu z lekarzem. Preparat zawiera do 41 mg sodu na fiolkę 10 ml, co stanowi około 2,05% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Kluczowym aspektem terapii jest monitorowanie wytwarzania inhibitorów czynnika VIII, szczególnie w pierwszych 50 dniach ekspozycji, gdy ryzyko ich powstania jest największe. W przypadku wysokiego miana inhibitorów (jednostki Bethesda, BU) leczenie może wymagać zmiany strategii terapeutycznej i powinno być prowadzone przez specjalistów w dziedzinie hemofilii.
anemia hemolityczna, bakteriemia, czynnik VIII krzepnięcia krwi, czynnik von Willebranda, HAV, HBV, HCV, hemofilia, HIV, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika VIII, inhibitor o niskim mianie, jednostka Bethesda, parwowirus B19, pokrzywka uogólniona, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, wirus bezotoczkowy, wirus osłonkowy, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakażenie miejscowe, zakrzepica - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Haemoctin 250
Produkt Haemoctin, zawierający ludzki VIII czynnik krzepnięcia pozyskiwany z osocza, wymaga ścisłego monitorowania pod kątem bezpieczeństwa stosowania. Należy dokumentować nazwę i numer serii preparatu, aby umożliwić identyfikację i śledzenie ewentualnych działań niepożądanych. Istotnym ryzykiem są reakcje nadwrażliwości alergiczne, w tym anafilaksja, które wymagają natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia standardowego postępowania ratunkowego. Ponadto, u pacjentów z hemofilią A istnieje ryzyko powstania inhibitorów przeciwko czynnikowi VIII, ocenianych w jednostkach Bethesda (BU/ml), co może znacząco obniżyć skuteczność terapii. Monitorowanie kliniczne i laboratoryjne jest niezbędne, zwłaszcza w przypadku braku odpowiedzi na leczenie lub trudności w kontroli krwawienia. U pacjentów z wysokim mianem inhibitorów konieczne jest rozważenie alternatywnych metod leczenia pod nadzorem specjalistów.
anafilaksja, bakteriemia, biologiczny produkt leczniczy, centralny dostęp dożylny, choroba sercowo-naczyniowa, czynnik VIII krzepnięcia, czynnik zakaźny, HAV, HBV, HCV, hemofilia A, HIV, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika VIII, inhibitor o niskim mianie, inhibitor o wysokim mianie, jednostka Bethesda, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, parwowirus B19, pokrzywka uogólniona, przeciwciała neutralizujące, przełom aplastyczny, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, wirus otoczkowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zakażenie miejscowe, zakrzepica - Leksykon leków
Działania niepożądane – Veletri 1,5 mg
VELETRI (epoprostenol sodowy) w dawkach 0,5 mg i 1,5 mg, stosowany do infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów narządowych i częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy (bardzo często ≥ 10%), uderzenia gorąca na twarzy (bardzo często ≥ 10%), nudności, wymioty i biegunkę (bardzo często ≥ 10%), a także bóle szczęki (bardzo często ≥ 10%) i ból o nieokreślonym charakterze (bardzo często ≥ 10%). Często występują również lęk, nerwowość, częstoskurcz (możliwy przy dawkach ≥ 5 ng/kg mc./min), niedociśnienie, wysypka, bóle stawów oraz zmniejszenie liczby płytek krwi z ryzykiem krwawień o różnej lokalizacji (np. płucne, z przewodu pokarmowego, wewnątrzczaszkowe). Rzadziej notuje się miejscowe zakażenia związane z systemem podawania, rzadkoskurcz z niedociśnieniem ortostatycznym przy dawkach >5 ng/kg mc./min oraz bardzo rzadko nadczynność tarczycy i rumień w okolicy wkłucia.
ból stawowy, częstoskurcz, epoprostenol sodowy, hipersplenizm, kolka brzuszna, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie zaotrzewnowe, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk płuc, posocznica, roztwór do infuzji, rzadkoskurcz, splenomegalia, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wodobrzusze, zakażenie cewnika, zakażenie miejscowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Beriate 1000
Produkt Beriate, zawierający ludzki czynnik VIII, wymaga ścisłego monitorowania pod kątem bezpieczeństwa stosowania, w tym dokumentacji nazwy i numeru serii produktu dla zapewnienia identyfikowalności. Należy zwracać uwagę na możliwe reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego czy anafilaksja, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej zgodnie z wytycznymi leczenia wstrząsu anafilaktycznego. Istotnym powikłaniem jest rozwój inhibitorów czynnika VIII, ocenianych w jednostkach Bethesda (BU/ml), szczególnie u pacjentów z ciężką hemofilią A i w trakcie pierwszych 50 dni ekspozycji. Wysokie miano inhibitorów może powodować nieskuteczność terapii, co wymaga konsultacji specjalistycznej i rozważenia alternatywnych metod leczenia. Ponadto, u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego należy monitorować potencjalne powikłania związane z terapią zastępczą.
aktywność prokoagulacyjna, anafilaksja, bakteriemia, centralny dostęp żylny, czynnik VIII krzepnięcia, hemofilia A, hipotensja, HIV, immunoglobulina IgG, inhibitor czynnika VIII, jednostka Bethesda, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, parwowirus B19, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, reakcja nadwrażliwości, wirus bezotoczkowy, wirus otoczkowy, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, WZW typu A, WZW typu B, WZW typu C, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zakażenie miejscowe, zakrzepica - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Objawy
Zapalenie skóry (cellulitis) to bakteryjne zakażenie głębokich warstw skóry i tkanki podskórnej, charakteryzujące się słabo odgraniczonym rumieniem, obrzękiem, bólem i podwyższoną temperaturą skóry. Objawy miejscowe obejmują zaczerwienienie, tkliwość, ciepło oraz obrzęk, które mogą szybko się nasilać i rozprzestrzeniać, często jednostronnie. W przebiegu zakażenia mogą pojawić się pęcherze, czerwone pasma zapalenia naczyń limfatycznych oraz charakterystyczna skórka pomarańczowa (peau d’orange). Objawy ogólnoustrojowe to gorączka powyżej 38°C, dreszcze, bóle mięśniowo-stawowe, nudności i powiększone węzły chłonne. Ciężki przebieg manifestuje się szybkim powiększaniem się obszaru zapalenia, zmianami czuciowymi, ciemnieniem skóry, objawami wstrząsu i może prowadzić do powikłań takich jak bakteriemia, sepsa, zapalenie szpiku, martwicze zapalenie powięzi czy zgorzel gazowa.
antybiotykoterapia, bakteriemia, dysfagia, hipotonia, infekcja grzybicza, martwica tkanek, martwicze zapalenie powięzi, objawy ogólnoustrojowe, obrzęk limfatyczny, obrzęk skóry, odzież uciskowa, pęcherze skórne, rumień, sepsa, skórka pomarańczowa, stan zapalny, tkanka podskórna, węzły chłonne, zaczerwienienie skóry, zakażenie miejscowe, zakażenie skóry, zapalenie naczyń limfatycznych, zapalenie skóry, zapalenie szpiku kostnego, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, zgorzel gazowa, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elmex 12,5 mg fluoru/g
Żel Elmex zawiera 12,5 mg fluoru na gram, w postaci aminofluorków (Olaflur i Dectaflur) oraz fluorku sodu, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych głównie miejscowych, dotyczących błony śluzowej jamy ustnej. Działania te obejmują bardzo rzadkie przypadki (<1/10 000) złuszczania nabłonka, powierzchownych nadżerek oraz owrzodzeń jamy ustnej. Częstość występowania podrażnień błony śluzowej, takich jak zapalenie, zaczerwienienie, pieczenie, zdrętwienie, obrzęk, świąd, zmiany smaku czy suchość, jest nieznana. Ponadto, mogą wystąpić nudności i wymioty, najczęściej po przypadkowym połknięciu preparatu. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się reakcje nadwrażliwości o charakterze alergicznym, które mogą mieć przebieg miejscowy lub ogólnoustrojowy.
aminofluorek, działanie niepożądane, fluorek sodu, nadwrażliwość, nadżerka błony śluzowej, nudności i wymioty, obrzęk jamy ustnej, owrzodzenie jamy ustnej, pieczenie w jamie ustnej, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, stan zapalny, suchość jamy ustnej, świąd jamy ustnej, zaburzenia smaku, zaburzenie odżywiania, zaczerwienienie błony śluzowej, zakażenie miejscowe, zapalenie błony śluzowej, zapalenie dziąseł, zdrętwienie jamy ustnej, złuszczanie błony śluzowej