uderzenia gorąca
Uderzenia gorąca to nagłe, intensywne uczucie ciepła obejmujące twarz, szyję i klatkę piersiową, często towarzyszące menopazie. Mechanizm ich powstawania związany jest z zaburzeniami termoregulacji spowodowanymi wahaniami poziomu estrogenów, które wpływają na działanie podwzgórza – ośrodka odpowiedzialnego za kontrolę temperatury ciała.
Typowym objawem uderzeń gorąca jest nagłe zaczerwienienie skóry, któremu towarzyszy pocenie się, przyspieszone bicie serca oraz uczucie niepokoju. Epizody mogą trwać od kilkudziesięciu sekund do kilku minut i występować z różną częstotliwością – od sporadycznych przypadków do kilkunastu dziennie, znacząco obniżając jakość życia pacjentek.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne przyczyny podobnych objawów, takie jak nadczynność tarczycy, guzy chromochłonne, zespół rakowiaka, infekcje czy działania niepożądane niektórych leków. Leczenie uderzeń gorąca obejmuje hormonalną terapię zastępczą, preparaty fito-estrogenowe, selektywne modulatory receptorów estrogenowych oraz leki z grupy SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Velbienne mini 1 mg + 2 mg
Velbienne mini to preparat stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie, zawierający 1 mg estradiolu walerianianu (odpowiadającego 0,764 mg estradiolu) oraz 2 mg dienogestu w formie tabletek powlekanych o średnicy około 6 mm. Lek jest wskazany do leczenia objawów niedoboru estrogenów u kobiet, które są co najmniej 1 rok po ostatniej miesiączce, w tym objawów naczynioruchowych (uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, zaburzenia snu), urogenitalnych (suchość pochwy, dyspareunia, częstomocz) oraz zaburzeń psychicznych (drażliwość, wahania nastroju, problemy z koncentracją). Stosowanie u pacjentek powyżej 65 roku życia jest ograniczone ze względu na brak wystarczających danych klinicznych.
charakterystyka produktu leczniczego, częstomocz, dienogest, drażliwość, dyspareunia, estradiol walerianian, hormonalna terapia zastępcza, menopauza, niedobór estrogenu, nietolerancja laktozy, objawy naczynioruchowe, okres okołomenopauzalny, okres pomenopauzalny, suchość pochwy, uderzenia gorąca, wahania nastroju, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmine Mylan 3 mg
Przedawkowanie rywastygminy w formie kapsułek twardych Rivastigmine Mylan może manifestować się szerokim spektrum objawów cholinergicznych, zależnych od stopnia zatrucia. W łagodnych przypadkach dominują objawy muskarynowe, takie jak zwężenie źrenic, uderzenia gorąca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), bradykardia, skurcz oskrzeli, nadmierne pocenie się, łzawienie oraz mimowolne oddawanie moczu i kału. W cięższych zatruciach pojawiają się objawy nikotynowe, w tym osłabienie mięśni, drżenie pęczkowe, drgawki oraz zatrzymanie oddechu, co stanowi zagrożenie życia. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, ból głowy, senność, splątanie, a także nadciśnienie tętnicze i omamy. Okres półtrwania rywastygminy wynosi około 1 godziny, natomiast hamowanie acetylocholinoesterazy utrzymuje się około 9 godzin.
acetylocholinoesteraza, atropina, bradykardia, drżenie, drżenie pęczkowe, hamowanie acetylocholinoesterazy, nadciśnienie tętnicze, nadmierne wydzielanie śliny, niedociśnienie tętnicze, objawy cholinergiczne, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania leku, przedawkowanie rywastygminy, receptory nikotynowe, rywastygmina, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, splątanie, toksyczność cholinergiczna, uderzenia gorąca, wydzielina oskrzelowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie oddechu, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Jaxteran 120 mg
Fumaran dimetylu, substancja czynna leku Jaxteran, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi obejmującymi 2513 pacjentów z łączną ekspozycją 11318 pacjentolat, w tym 1169 pacjentów leczonych przez ≥5 lat i 426 przez ≥10 lat. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nagłe zaczerwienienia skóry (34% vs 4% placebo) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (14% vs 10%), nudności (12% vs 9%), bóle w nadbrzuszu (10% vs 6%) i ból brzucha (9% vs 4%), pojawiające się głównie w pierwszym miesiącu terapii. Ciężkie reakcje skórne i żołądkowo-jelitowe występowały rzadko (<1-1%). Wzrost aktywności aminotransferaz ≥3-krotnie GGN obserwowano u 6% (ALT) i 2% (AST) pacjentów, głównie w pierwszych 6 miesiącach leczenia. Limfopenia występowała u 41% pacjentów, z 2% ciężką limfopenią (<0,5 × 10⁹/L) utrzymującą się ≥6 miesięcy, co wiązało się z ryzykiem rozwoju postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), szczególnie u pacjentów z długotrwałą limfopenią i wiekiem >50 lat.
25-dihydroksywitamina D, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, ciała ketonowe w moczu, eozynofile, fumaran dimetylu, granulocyty kwasochłonne, limfocyty T CD4+, limfocyty T CD8+, limfopenia, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczyniowo-ruchowy, parathormon, polekowe uszkodzenie wątroby, półpasiec, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, transaminazy wątrobowe, uderzenia gorąca, wirus JC, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zapalenie żołądka, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Olej sojowy oczyszczony – Działania niepożądane
Olej sojowy oczyszczony (Soiae oleum raffinatum) jest powszechnie stosowanym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Intralipid 20%, Kabiven czy Lipidem, dostarczającym energii i niezbędnych kwasów tłuszczowych. Działania niepożądane związane z jego podawaniem występują przeważnie bardzo rzadko, pod warunkiem prawidłowego dawkowania i monitorowania. Najczęściej obserwuje się podwyższenie temperatury ciała (≥1/1000 do <1/100), a rzadziej drżenia, dreszcze, nudności i wymioty (<1%). Reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, pokrzywka czy obrzęk gardła, występują bardzo rzadko (<1/10 000) i wymagają natychmiastowego rozpoznania i interwencji. Ponadto mogą pojawić się zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, hemoliza, retikulocytoza, leukopenia), neurologiczne (ból głowy, senność), naczyniowe (niedociśnienie, nadciśnienie, zakrzepowe zapalenie żył), oddechowe (duszność, sinica), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha), a także przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych i cholestaza. Objawy ogólne to m.in. uczucie zmęczenia i zimna.
cholestaza, duszność, hemoliza, hiperlipidemia, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadkrzepliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk gardła, olej sojowy oczyszczony, pokrzywka, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, rumień, sinica, uderzenia gorąca, wysypka, zaburzenia krzepnięcia krwi, zakrzepowe zapalenie żył, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binabic 150 mg
Binabic (bikalutamid) w dawce 150 mg jest stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, jednak jego podawanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają monitorowania. Najczęściej obserwowane działania obejmują ginekomastię i ból piersi (bardzo często, ≥1/10), a także wysypkę, suchość skóry, astenie, zmniejszone libido, depresję, zawroty głowy, senność, uderzenia gorąca, bóle brzucha, zaparcia, niestrawność, nudności, krwiomocz oraz zaburzenia wątroby manifestujące się hipertransaminazemią i żółtaczką. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak niewydolność wątroby i śródmiąższowe zapalenie płuc, które mogą prowadzić do zgonu. Wydłużenie odcinka QT w EKG jest obserwowane z nieznaną częstością i może predysponować do groźnych arytmii. Ponadto, bikalutamid może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny, zwiększając ryzyko krwawień poprzez podwyższenie wartości PT/INR.
anemia, astenia, bikalutamid, depresja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, ginekomastia, hemoglobina, hipertransaminazemia, interakcje lekowe, krwiomocz, leki przeciwzakrzepowe, łysienie, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pochodne kumaryny, pokrzywka, rak gruczołu krokowego, śródmiąższowe zapalenie płuc, transaminazy, uderzenia gorąca, wskaźnik INR, wydłużenie odcinka QT, wysypka, zaburzenia erekcji, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olicard 40 retard 40 mg
Olicard 40 retard, zawierający monoazotan izosorbidu w dawce 40 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają monitorowania podczas terapii. Najczęstszym działaniem jest ból głowy, występujący u ≥1/10 pacjentów, zwykle o zmniejszającej się intensywności wraz z kontynuacją leczenia. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się zawroty głowy i senność, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak nasilenie lub wystąpienie dławicy piersiowej, bradyarytmia, niedociśnienie ortostatyczne oraz odruchowa tachykardia. Z nieznaną częstością mogą pojawić się uderzenia gorąca, omdlenia, zapaść krążeniowa, nudności, wymioty, złuszczające zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz zmęczenie, które mogą znacząco wpływać na komfort i funkcjonowanie pacjenta.
adherencja pacjenta, azotan, ból głowy, bradyarytmia, dławica piersiowa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, monoazotan izosorbidu, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, Olicard retard, omdlenie, reakcja nadwrażliwości skórnej, senność, tachykardia odruchowa, tolerancja krzyżowa, tolerancja na lek, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapaść krążeniowa, zawroty głowy, zespół podkradania wieńcowego, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Flumazenil – Działania niepożądane
Flumazenil, jako specyficzny antagonista receptorów benzodiazepinowych, jest skutecznym lekiem w odwracaniu działania benzodiazepin, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest wywołanie zespołu odstawiennego u pacjentów długotrwale leczonych benzodiazepinami, zwłaszcza po szybkim podaniu dawek ≥1 mg, co może skutkować objawami takimi jak pobudzenie, lęk, dezorientacja, drżenie kończyn czy napady drgawkowe. Ryzyko drgawek jest podwyższone u pacjentów z padaczką oraz ciężką niewydolnością wątroby, a także u osób po przedawkowaniu leków. Flumazenil może również indukować reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne, oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia, bradykardia i skurcze dodatkowe, które wymagają monitorowania podczas terapii.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, benzodiazepina, bezsenność, ból głowy, bradykardia, chwiejność emocjonalna, czkawka, dezorientacja, drgawki, drżenie kończyn, duszność, flumazenil, hiperwentylacja, kołatanie serca, lek opioidowy, napad drgawkowy, napad lęku panicznego, napad płaczu, nasilone pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność nosa, niepokój i lęk, niewydolność wątroby, nudności, omamy, padaczka, parestezje, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja naczynioruchowa, reakcja nadwrażliwości, sedacja, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia czucia, zaburzenia lękowe, zaburzenia mowy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia słuchu, zachowanie agresywne, zawroty głowy, zespół odstawienny, zez - Leksykon leków
Działania niepożądane – Toctino 10 mg
Produkt leczniczy TOCTINO (alitretynoina) wykazuje skuteczność w leczeniu ciężkiego przewlekłego wyprysku rąk (CHE) u pacjentów opornych na miejscowe silne kortykosteroidy, co potwierdzają dwa randomizowane, podwójnie zaślepione badania kontrolowane placebo. Profil bezpieczeństwa leku jest dawkozależny, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy (30 mg: 23,9%; 10 mg: 10,8%), rumień (30 mg: 5,5%; 10 mg: 1,7%), nudności (30 mg: 5,1%; 10 mg: 2,4%) oraz uderzenia gorąca (30 mg: 5,9%; 10 mg: 1,6%). Istotne są również zmiany w badaniach laboratoryjnych, w tym hipertrójglicerydemia (30 mg: 35,4%; 10 mg: 17,0%), hipercholesterolemia (30 mg: 27,8%; 10 mg: 16,7%), obniżenie TSH (30 mg: 8,4%; 10 mg: 6,0%) oraz wolnej tyroksyny T4 (30 mg: 10,5%; 10 mg: 2,9%). Działania niepożądane są odwracalne i można je ograniczyć przez redukcję dawki. Ogólna częstość działań niepożądanych nie przekraczała częstości obserwowanej w grupie placebo.
alitretynoina, badanie gęstości kości, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, daltonizm, depresja, dyspepsja, egzostoza, hipercholesterolemia, hiperostoza, hipertrójglicerydemia, krwawienie z nosa, łysienie, myśli samobójcze, nadciśnienie, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość, niedokrwistość, nieswoiste zapalenie jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obniżony poziom HDL, obniżony poziom TSH, obrzęk obwodowy, podwyższona kinaza fosfokreatynowa, podwyższone aminotransferazy, przewlekły wyprysk rąk, reakcja anafilaktyczna, retynoid, rumień, suchość jamy ustnej, suchość oczu, suchość skóry, szumy uszne, uderzenia gorąca, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia psychiczne, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie warg, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Alitretinoina – Przedawkowanie
Alitretynoina, pochodna witaminy A, stosowana jest w leczeniu przewlekłego wyprysku rąk w dawkach terapeutycznych 10 mg lub 30 mg (kapsułki miękkie Toctino). Przedawkowanie tej substancji prowadzi do objawów toksyczności retynoidów, takich jak silny, oporny na standardowe leki przeciwbólowe ból głowy, biegunka z ryzykiem zaburzeń wodno-elektrolitowych, uderzenia gorąca na twarzy oraz hipertrójglicerydemia wymagająca monitorowania parametrów lipidowych. Objawy te są zazwyczaj odwracalne po zaprzestaniu podawania alitretynoiny i wdrożeniu leczenia objawowego. Dane dotyczące przedawkowania pochodzą głównie z badań onkologicznych, gdzie stosowano dawki przekraczające ponad 10-krotnie dawki dermatologiczne.
alitretynoina, biegunka, ból głowy, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, kapsułka miękka, leczenie objawowe, objawy neurologiczne, olej sojowy, parametry lipidowe, pochodna witaminy A, przewlekły wyprysk rąk, sorbitol, Toctino, toksyczność retynoidów, uderzenia gorąca, zaburzenia gastrointestinalne, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Capsigel N –
Capsigel N, emulsja do stosowania miejscowego, zawiera substancje czynne: noniwamid (0,05 g/100 g), kwas salicylowy (1,9 g/100 g), kamforę (5,0 g/100 g), olejek terpentynowy (5,0 g/100 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,0 g/100 g). Przedawkowanie miejscowe może prowadzić do podrażnienia skóry objawiającego się zaczerwienieniem, pieczeniem i świądem, zwłaszcza przy długotrwałej ekspozycji lub aplikacji na dużą powierzchnię. W przypadku reakcji alergicznych mogą wystąpić wysypka, obrzęk i pokrzywka o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego. Przypadkowe spożycie preparatu wywołuje objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha) o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, a także objawy neurologiczne (ból i zawroty głowy, konwulsje, śpiączka) oraz naczyniowo-sercowe i oddechowe, które mogą zagrażać życiu.
ból brzucha, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, kamfora, konwulsje, kwas salicylowy, naczynie krwionośne, niewydolność oddechowa, noniwamid, nudności i wymioty, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedawkowanie leku, przypadkowe spożycie leku, reakcja alergiczna, śpiączka, toksykologia kliniczna, uderzenia gorąca - Leksykon substancji czynnych
Lewomentol – Działania niepożądane
Lewomentol, stosowany w różnych formach farmaceutycznych (maści, żele, płyny, tabletki do ssania, spraye do jamy ustnej), wykazuje działanie miejscowo drażniące i chłodzące, jednak jego użycie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, takie jak podrażnienie, zaczerwienienie, pieczenie, alergiczne zapalenie skóry oraz oparzenia kontaktowe, z częstością występowania nieznaną lub bardzo rzadką. Reakcje alergiczne mogą obejmować obrzęk ust, języka i warg, a także anafilaksję (bardzo rzadko). U osób wrażliwych lewomentol może wywoływać poważne zaburzenia układu oddechowego, w tym astmę, skurcz oskrzeli, duszność i kaszel. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, nudności, ból brzucha i niestrawność, występują bardzo rzadko.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, astma, ból brzucha, drgawki, duszność, fotosensybilizacja, kaszel, lewomentol, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudność, obrzęk języka, oparzenie kontaktowe, ostre zatrucie, pieczenie skóry, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, pokrzywka, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, świąd, uderzenia gorąca, układ immunologiczny, układ oddechowy, uszkodzenie skóry, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądka, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lesinelle 3 mg + 0,02 mg
Lesinelle, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Do często występujących należą m.in. ból głowy, trądzik, ból piersi, powiększenie i tkliwość piersi, a także zaburzenia miesiączkowania, takie jak bolesne miesiączkowanie i krwawienia międzymiesiączkowe. Niezbyt często obserwuje się nadciśnienie tętnicze, migreny, żylaki oraz zaburzenia psychiczne, w tym depresję i zmniejszenie libido. Rzadkie, ale poważne działania obejmują zakrzepowo-zatorowe powikłania tętnicze i żylne (ATE, VTE), w tym zator płucny, a także reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, rumień guzowaty i rumień wielopostaciowy. Lek zawiera również 44 mg laktozy jednowodnej, co może mieć znaczenie u pacjentek z nietolerancją laktozy.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, drospirenon i etynyloestradiol, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, egzema, kandydoza, kandydoza pochwy, krwotok miesiączkowy, laktoza jednowodna, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nowotwór piersi, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłania zakrzepowo-zatorowe, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy, świąd, tachykardia, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, uderzenia gorąca, vertigo, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylaki, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dexilant 60 mg
Przedawkowanie dekslanzoprazolu, substancji czynnej Dexilantu, charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne. W badaniach klinicznych nie odnotowano zgonów ani ciężkich zdarzeń niepożądanych przy wielokrotnym podawaniu dawek 120 mg lub jednorazowej dawce 300 mg. Najpoważniejszym objawem przedawkowania jest nadciśnienie tętnicze, obserwowane przy dawce 60 mg dwa razy na dobę (120 mg/dobę). Inne, mniej poważne działania niepożądane obejmują uderzenia gorąca, zwiększoną skłonność do siniaków, ból jamy ustnej i gardła oraz spadek masy ciała, również przy dawce 60 mg dwa razy na dobę.
ból jamy ustnej, dekslanzoprazol, Dexilant, działania niepożądane, hemodializa, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, płukanie żołądka, podwyższone ciśnienie tętnicze, przedawkowanie dekslanzoprazolu, skłonność do siniaków, spadek masy ciała, toksyczność ostra, uderzenia gorąca, węgiel aktywowany, wybroczyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inventum Max 50 mg
Lek Inventum Max zawiera syldenafil w dawce 50 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia. Profil bezpieczeństwa syldenafilu opiera się na danych z 74 badań klinicznych z udziałem 9570 pacjentów oraz ponad 10-letnim monitorowaniu po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (≥1/10), nagłe zaczerwienienia twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Wśród rzadkich, ale istotnych działań wymienia się m.in. udar mózgu, drgawki, przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAION), nagłą śmierć sercową, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz priapizm.
arytmia komorowa, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, fotopsja, jaskra, jaskrawe widzenie, kołatania serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedoczulica, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar mózgu, uderzenia gorąca, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie spojówek, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół napięcia przedmiesiączkowego – Objawy
Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) to złożony zespół objawów fizycznych, emocjonalnych i behawioralnych pojawiających się w fazie lutealnej cyklu miesiączkowego, zwykle 5-14 dni przed miesiączką, ustępujących w ciągu 4 dni od jej rozpoczęcia. Objawy obejmują bóle (piersi, głowy, mięśni), zaburzenia przewodu pokarmowego, retencję płynów, zmęczenie, zaburzenia snu oraz zmiany nastroju i zachowania. Nasilenie objawów waha się od łagodnego do ciężkiego, przy czym około 20-30% kobiet doświadcza objawów zakłócających funkcjonowanie. Ciężką formą PMS jest przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD), dotykające 3-8% kobiet, charakteryzujące się co najmniej 5 objawami, w tym dominującymi zaburzeniami nastroju, które znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji psychospołecznych. Diagnostyka opiera się na dokumentacji objawów przez minimum 2-3 cykle oraz wykluczeniu innych schorzeń o podobnym obrazie klinicznym.
antykoncepcja hormonalna, ból stawów i mięśni, choroba tarczycy, cykl miesiączkowy, depresja, faza folikularna, faza lutealna, krwawienie miesiączkowe, menarche, menopauza, migrena, owulacja, padaczka, perimenopauza, PMDD, PMS, problem skórny, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, retencja płynów, suchość pochwy, tkliwość piersi, uderzenia gorąca, wzdęcia brzucha, zaburzenia jelitowe, zaburzenia lękowe, zaburzenia snu, zespół chronicznego zmęczenia, zespół jelita drażliwego, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiany nastroju - Leksykon leków
Przedawkowanie – Akistan Duo 50 mcg/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Akistan DUO zawiera latanoprost (50 μg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml w postaci maleinianu). Przedawkowanie tymololu może prowadzić do poważnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nagły skurcz oskrzeli oraz zatrzymanie akcji serca, o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, potencjalnie zagrażającego życiu. Przedawkowanie latanoprostu, przy dawkach dożylnych 5,5-10 μg/kg mc., wywołuje objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak podrażnienie oka, przekrwienie spojówek, nudności, bóle brzucha, zawroty głowy, zmęczenie, uderzenia gorąca i nadmierne pocenie, które ustępują samoistnie w ciągu 4 godzin po ekspozycji. Dozowanie toksyczne tymololu nie zostało precyzyjnie określone, natomiast latanoprost w dawce 3 μg/kg dożylnie nie wywołuje objawów.
ból brzucha, bradykardia, ciśnienie tętnicze, EKG, hemodializa, latanoprost, leczenie objawowe, maleinian tymololu, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, nudności, płukanie żołądka, podrażnienie oka, powikłania oddechowe, powikłania sercowo-naczyniowe, przekrwienie spojówek, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, spożycie doustne, tymolol, uderzenia gorąca, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Vipharm 250 mg/5 ml
Fulvestrant Vipharm w dawce 250 mg/5 ml, stosowany w terapii przeciwnowotworowej, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi i obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej występujące działania niepożądane to reakcje w miejscu podania (ból, zaczerwienienie, obrzęk), astenia, nudności oraz istotne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa). Wśród poważniejszych działań należy zwrócić uwagę na żylne choroby zakrzepowo-zatorowe, które obejmują zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Mediana czasu leczenia fulwestrantem w dawce 500 mg wynosiła 6,5 miesiąca, a częstość działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z ustalonymi kategoriami (bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 pacjentów).
anastrozol, anoreksja, astenia, bakteriuria, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, częstomocz, dysuria, enzymy wątrobowe, fulwestrant, gamma-glutamylotranspeptydaza, kandydoza pochwy, małopłytkowość, nerwoból, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, nudności, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rwa kulszowa, uderzenia gorąca, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Primovist 0,25 mmol/ml
Primovist (disodu gadoksetynian) jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, którego profil bezpieczeństwa opiera się na danych klinicznych z udziałem ponad 1900 pacjentów oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥ 0,5%) to nudności, bóle głowy, uczucie gorąca, podwyższenie ciśnienia tętniczego, ból pleców oraz zawroty głowy, które mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany przebieg i są przejściowe. Reakcje alergiczne, w tym nadwrażliwość i reakcje anafilaktoidalne (0,1-1%), mogą pojawić się zarówno bezpośrednio po podaniu, jak i z opóźnieniem, nawet kilka dni później. Szczególnie istotny jest wstrząs anafilaktoidalny, stanowiący zagrożenie życia, wymagający natychmiastowej interwencji, co podkreśla konieczność podawania Primovistu w warunkach umożliwiających szybkie wdrożenie procedur ratunkowych.
ból głowy, disodu gadoksetynian, duszność, dysgeusia, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, parestezja, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, rumień, środek kontrastowy, uderzenia gorąca, układ nerwowy, utrata przytomności, wstrząs anafilaktoidalny, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atosiban EVER Pharma 6,75 mg/0,9 ml
Podczas stosowania atozybanu w formie roztworu do wstrzykiwań działania niepożądane wystąpiły u 48% pacjentek, z przewagą objawów o umiarkowanym nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym były nudności, występujące u 14% pacjentek (bardzo często). Inne często występujące objawy to ból głowy, zawroty głowy, wymioty oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, niedociśnienie i uderzenia gorąca, występowały niezbyt często, podobnie jak hiperglikemia, świąd, wysypka, krwotok maciczny i atonia macicy. Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych opiera się na standardowej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000).
atonia macicy, atosiban, beta-mimetyk, bezsenność, ból głowy, czynność skurczowa macicy, działanie niepożądane, gorączka, hiperglikemia, krwotok maciczny, niedociśnienie, nudności, reakcja alergiczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, roztwór do wstrzykiwań, stan hemodynamiczny, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Icatibant Medical Valley 30 mg
Przedawkowanie ikatybantu, stosowanego w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml (30 mg w 3 ml), jest rzadko opisywane w literaturze medycznej, co ogranicza pełne poznanie jego klinicznych konsekwencji. Jedyna dostępna obserwacja pochodzi z badań klinicznych, gdzie dożylne podanie dawki 3,2 mg/kg masy ciała (około 8-krotnie przekraczającej zalecaną dawkę terapeutyczną) u zdrowych ochotników wywołało przemijający rumień, świąd, uderzenia gorąca oraz hipotonię tętniczą. Objawy te miały charakter czasowy i ustępowały samoistnie bez konieczności interwencji terapeutycznej. Produkt ma pH około 5,5 i osmolalność około 300 mOsm/kg, co jest istotne przy ocenie tolerancji i bezpieczeństwa podania.
ampułko-strzykawka, hipotonia, ikatybant, margines bezpieczeństwa leku, niedociśnienie tętnicze, objawy skórno-naczyniowe, octan ikatybantu, podanie dożylne, przedawkowanie ikatybantu, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do wstrzykiwań, rumień przemijający, rumień skórny, rumień twarzy, świąd, uderzenia gorąca, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxyduo 40 mg + 20 mg
Oxyduo w dawce 40 mg oksykodonu chlorowodorku (36 mg oksykodonu) i 20 mg naloksonu chlorowodorku (21,8 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, odpowiadającego 18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący liczne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), układu krążenia (dławica piersiowa, kołatanie serca, uderzenia gorąca), układu oddechowego (duszność, kaszel) oraz skóry (świąd, reakcje skórne, nadmierne pocenie się). Wśród działań o częstości niezbyt częstej wymienia się m.in. drgawki, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, uzależnienie), tachykardię, depresję oddechową, zaburzenia wątroby (wzrost enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia układu moczowo-płciowego (parcie na pęcherz, zatrzymanie moczu, zaburzenia erekcji). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia od oksykodonu, które może wystąpić nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych i jest zależne od indywidualnych czynników ryzyka, dawkowania oraz czasu terapii opioidami.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, choroba wieńcowa, depresja, depresja oddechowa, dławica piersiowa, drgania mięśni, drgawki, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmary senne, letarg, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, osłabienie, parcie na pęcherz, reakcja skórna, senność, skurcz mięśni, stan euforii, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, wyciek wodnisty z nosa, wymioty, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, wzdęcie brzucha, zaburzenia erekcji, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia mowy, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, ziewanie, zmęczenie, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Sandoz 80 mg; 125 mg
Aprepitant Sandoz, dostępny w kapsułkach 80 mg i 125 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie danych od około 6500 dorosłych oraz 184 pacjentów pediatrycznych. U dorosłych poddawanych chemioterapii o wysokim ryzyku wymiotów (HEC) najczęstsze działania niepożądane to czkawka (4,6% vs. 2,9%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% vs. 1,1%), niestrawność (2,6% vs. 2,0%), zaparcie (2,4% vs. 2,0%), ból głowy (2,0% vs. 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs. 0,5%). W chemioterapii o umiarkowanym ryzyku (MEC) najczęściej zgłaszano zmęczenie (1,4% vs. 0,9%). U dzieci i młodzieży najczęstsze działania to czkawka (3,3% vs. 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs. 0,0%). Profil działań niepożądanych obejmuje także rzadkie, ale istotne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz zaburzenia laboratoryjne, zwłaszcza podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT).
AlAT, aminotransferaza alaninowa, aprepitant, AspAT, ból głowy, ból jamy ustnej, bradykardia, chemioterapia o umiarkowanym ryzyku wymiotów, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, czkawka, działania niepożądane produktów leczniczych, fosfataza zasadowa, glukozuria, gorączka neutropeniczna, hiponatremia, kołatanie serca, krwinkomocz, letarg, nadmierne pragnienie, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność przepuszczająca, niestrawność, osłabienie mięśni, perforacja wrzodu dwunastnicy, pokrzywka, pooperacyjne nudności i wymioty, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości na światło, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skurcze mięśni, świąd, szum w uszach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trudności w oddawaniu moczu, uderzenia gorąca, wielomocz, zaburzenia poznawcze, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaczerwienienie twarzy, zakażenie drożdżakowe, zakażenie gronkowcowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie spojówek, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Willfact 1000 j.m. 1000 j.m.
Produkt Willfact, zawierający ludzki czynnik von Willebranda (vWF) o niskiej zawartości czynnika VIII (≤10 j.m./100 j.m. vWF:RCo), jest stosowany w terapii choroby von Willebranda. W trakcie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne i anafilaktyczne (częstość nieznana), zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (częstość nieznana, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka), powstawanie inhibitorów czynnika von Willebranda (częstość nieznana) oraz reakcje w miejscu podania (często). Działania niepożądane klasyfikowane są według systemu MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W badaniach klinicznych i obserwacyjnych obejmujących 226 pacjentów i 16 640 dni ekspozycji na lek, najczęściej zgłaszano reakcje w miejscu podania oraz objawy nadwrażliwości, takie jak świąd, uderzenia gorąca, zawroty głowy i parestezje (częstość niezbyt często, tj. ≥1/1 000 do <1/100).
choroba von Willebranda, częstoskurcz, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik ryzyka zakrzepicy, czynnik VIII, czynnik von Willebranda, hemofilia, hipestezja, inhibitor czynnika von Willebranda, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka uogólniona, przeciwciało neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, system MedDRA, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu chłonnego, zaburzenia układu nerwowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivastigmine Mylan 9,5 mg/24 h
Przedawkowanie rywastygminy, zarówno po podaniu doustnym, jak i przez system transdermalny (plaster Rivastigmine Mylan), może prowadzić do objawów muskarynowych i nikotynowych o różnym nasileniu. Łagodne zatrucie manifestuje się głównie objawami cholinergicznymi, takimi jak mioza, nudności, wymioty, bradykardia, nadmierne pocenie się oraz mimowolne oddawanie moczu. Ciężkie zatrucie obejmuje dodatkowo osłabienie mięśni, drżenia pęczkowe, drgawki i zatrzymanie oddechu, stanowiąc zagrożenie życia. Po wprowadzeniu Rivastigmine Mylan zaobserwowano także objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, senność, splątanie, omamy oraz nadciśnienie tętnicze. Okres półtrwania rywastygminy wynosi około 3,4 godziny, a hamowanie acetylocholinoesterazy utrzymuje się około 9 godzin, co ma znaczenie dla planowania terapii.
antidotum, atropina, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, drgawki, drżenia pęczkowe, drżenie, farmakokinetyka, hamowanie acetylocholinoesterazy, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, łzawienie, mięsień wypieracz pęcherza, mimowolne oddawanie moczu, mioza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy muskarynowe, objawy nikotynowe, okres półtrwania, omamy, receptor cholinergiczny, receptor muskarynowy, rywastygmina, senność, siarczan atropiny, skopolamina, skurcz oskrzeli, splątanie, stymulacja cholinergiczna, substancja czynna, system transdermalny, toksyczność cholinergiczna, uderzenia gorąca, układ przywspółczulny, wydzielanie śliny, wydzielina oskrzelowa, wymioty, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy, zwężenie źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rymphysia 500 mg
Produkt leczniczy Rymphysia, będący inhibitorem alfa1-proteinazy w dawkach 500 mg lub 1000 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z czterech badań klinicznych obejmujących 60 uczestników oraz raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥5% pacjentów) to zapalenie oskrzeli, kaszel (w tym produktywny), biegunka, ból głowy, nudności, ból gardła i krtani, wysypka, zakażenia górnych dróg oddechowych oraz zasinienie w miejscu nakłucia naczynia. Działania te sklasyfikowano zgodnie z MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do często (≥1/100 do <1/10). Nie stwierdzono ciężkich działań niepożądanych związanych czasowo z podaniem leku, a immunogenność preparatu oceniono jako niską, co potwierdzono brakiem przeciwciał w badaniu BAL. Dane dotyczące bezpieczeństwa u pacjentów powyżej 65 roku życia wskazują na podobny profil do młodszych grup, natomiast brak jest danych dotyczących dzieci i młodzieży.
biegunka, ból gardła i krtani, ból głowy, ból mięśniowy, ból pleców, ból w klatce piersiowej, ból w miejscu infuzji, choroba grypopodobna, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, gorączka, inhibitor alfa1-proteinazy, kaszel produktywny, migrena, nieżyt nosa, nudności, osłabienie, owrzodzenie jamy ustnej, podrażnienie oczu, pokrzywka, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, przeciwciała, reakcja nadwrażliwości, tachypnoe, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tenaxum 1 mg
Produkt leczniczy Tenaxum zawierający rylmenidynę w dawce 1 mg raz na dobę wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa i dobrą tolerancję, z częstością działań niepożądanych porównywalną do placebo. Nawet przy dawce 2 mg/dobę, Tenaxum cechuje się lepszym profilem bezpieczeństwa niż klonidyna (0,15-0,30 mg/dobę) i alfa-metylodopa (500-1000 mg/dobę). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (senność, ból głowy, zawroty głowy), psychicznego (lęk, depresja, bezsenność), sercowo-naczyniowego (palpitacje, bradykardia, niedociśnienie ortostatyczne), pokarmowego (ból żołądka, suchość błony śluzowej, biegunka, zaparcia) oraz skóry i mięśni (świąd, wysypka, skurcze mięśni). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem częstości nieznanej.
alfa-metylodopa, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból żołądka, bradykardia, depresja, działanie niepożądane, klonidyna, lęk, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk, palpitacje, rylmenidyna, senność, skurcz mięśni, suchość jamy ustnej, świąd, uczucie zimna w kończynach, uderzenia gorąca, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nastroju, zaburzenia seksualne, zaburzenia skórne, zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy, zgłaszanie działań niepożądanych, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fem 7 50 mcg/24 h (1,5 mg)
Fem 7 to system transdermalny w postaci plastra zawierający 1,5 mg estradiolu półwodnego, z którego uwalnia się 50 µg estradiolu na dobę przez 7 dni. Lek jest wskazany do hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie z objawami niedoboru estrogenów, takimi jak uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, suchość pochwy czy zmiany nastroju. Ponadto, Fem 7 znajduje zastosowanie w profilaktyce osteoporozy u kobiet pomenopauzalnych z wysokim ryzykiem złamań, które nie tolerują lub mają przeciwwskazania do standardowych leków osteoporotycznych (bisfosfoniany, modulatory receptorów estrogenowych, denosumab). Doświadczenie kliniczne u pacjentek powyżej 65. roku życia jest ograniczone, co należy uwzględnić przy decyzji terapeutycznej.
bisfosfoniany, denosumab, efekt pierwszego przejścia, estradiol półwodny, hormonalna terapia zastępcza, kortykosteroidy, niedobór estrogenów, nocne poty, osteoporoza pomenopauzalna, profilaktyka osteoporozy, suchość pochwy, system transdermalny, uderzenia gorąca, wskaźnik masy ciała, zaburzenia snu, złamania osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sartesta 5 mg + 160 mg
Lek Sartesta, zawierający amlodypinę maleinian oraz walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg lub 10 mg + 160 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na dużej populacji pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zapalenie części nosowej gardła, objawy grypopodobne, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, różne formy obrzęków (w tym obrzęk z dołkiem, obrzęk twarzy i obrzęki obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z konwencją medyczną, co umożliwia precyzyjną ocenę ryzyka u poszczególnych pacjentów. Obrzęki i zmęczenie są szczególnie związane ze składnikiem amlodypinowym, natomiast objawy takie jak ból głowy, omdlenia i niedociśnienie ortostatyczne mogą występować w wyniku działania obu substancji aktywnych.
amlodypina maleinian, ból głowy, klasyfikacja MedDRA, lek przeciwnadciśnieniowy, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, obrzęk z tworzeniem dołka, omdlenie, reakcja anafilaktyczna, uderzenia gorąca, układ sercowo-naczyniowy, walsartan, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerwowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaczerwienienie twarzy, zakażenia pasożytnicze, zapalenie nosogardła - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Właściwości farmakodynamiczne
Estradiol (17β-estradiol) jest głównym estrogenem o szerokim spektrum działania biologicznego, wiążącym się z receptorami estrogenowymi w tkankach takich jak podwzgórze, przysadka, macica, pochwa, wątroba i osteoblasty. Jego mechanizm działania polega na modulacji transkrypcji genowej, co wpływa na proliferację endometrium, dojrzewanie nabłonka pochwy, utrzymanie prawidłowego pH pochwy (4,5), a także na metabolizm kostny, gdzie zapobiega utracie masy kostnej i zwiększa gęstość mineralną kości (BMD). Estradiol wpływa również na układ sercowo-naczyniowy i profil lipidowy, zmniejszając stężenie cholesterolu całkowitego i LDL oraz podnosząc HDL i triglicerydy, zwłaszcza przy podaniu doustnym. Klinicznie estradiol jest stosowany głównie w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie, skutecznie łagodząc objawy naczynioruchowe (np. uderzenia gorąca, redukcja o 86% w badaniu Systen 50), zaburzenia snu, nastrój depresyjny oraz atrofii sromu i pochwy. Ponadto, estradiol zapobiega osteoporozie pomenopauzalnej, zwiększając BMD kręgosłupa lędźwiowego o 4,09–6,91% i szyjki kości udowej o 1,6–2,9% w różnych badaniach klinicznych.
5-alfa reduktaza, atrofia sromu, cholesterol HDL, cholesterol LDL, czynniki krzepnięcia, dienogest, dihydrotestosteron, drospirenon, dydrogesteron, endometrium, estradiol, gęstość mineralna kości, hiperplazja endometrium, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie menstruacyjne, lewonorgestrel, nadciśnienie tętnicze, noretysteronu octan, objawy naczynioruchowe, osteopenia, osteoporoza pomenopauzalna, pH pochwy, profil lipidowy, progestagen, proliferacja endometrium, rak endometrium, receptor estrogenowy, uderzenia gorąca, układ sercowo-naczyniowy, zanikowe zapalenie pochwy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vicks VapoRub –
Przedawkowanie maści Vicks VapoRub, zawierającej 5,00 g kamfory racemicznej na 100 g preparatu, może prowadzić do różnorodnych objawów toksycznych, głównie ze strony układu pokarmowego i neurologicznego. Najczęstsze symptomy to podrażnienie skóry, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, ból głowy, zawroty głowy oraz uderzenia gorąca. Klinicznie istotna toksyczność kamfory pojawia się zwykle przy dawkach powyżej 30 mg/kg masy ciała, a w ciężkich przypadkach zatrucia obserwuje się drgawki, porażenie oddychania oraz śpiączkę, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta.
aspiracja treści żołądkowej, ból brzucha, ból głowy, drgawki, kamfora racemiczna, leczenie objawowe, nudności, objawy neurologiczne, ostre zatrucie, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, reakcja toksyczna, śpiączka, toksyczność kamfory, uderzenia gorąca, Vicks VapoRub, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulwestrant Accord 250 mg/5 ml
Fulwestrant Accord w dawce 500 mg (250 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi reakcjami obejmującymi odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz istotne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa). Mediana czasu terapii wynosiła 6,5 miesiąca. Bardzo często obserwuje się uderzenia gorąca, bóle mięśniowo-szkieletowe, wysypkę oraz reakcje nadwrażliwości, natomiast często występują nudności, wymioty, biegunka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa oraz neuropatia obwodowa. Niezbyt często notowane są poważne powikłania, takie jak reakcje anafilaktyczne, niewydolność i zapalenie wątroby, krwotok w miejscu podania oraz kandydoza pochwy. Monitorowanie funkcji wątroby, parametrów hematologicznych oraz wczesnych objawów zakrzepicy jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
astenia, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, hiperbilirubinemia, hipotensja, jadłowstręt, kandydoza pochwy, krwawienie z pochwy, lek przeciwgrzybiczy, małopłytkowość, nadwrażliwość, nerwoból, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, rwa kulszowa, skurcz oskrzeli, uderzenia gorąca, upławy, wymioty, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Wczesna lub przedwczesna menopauza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wczesna menopauza definiowana jest jako wystąpienie menopauzy przed 45. rokiem życia, natomiast przedwczesna menopauza (POI) dotyczy kobiet przed 40. rokiem życia, z częstością odpowiednio około 5% i 1%. Etiologia obejmuje zarówno czynniki naturalne, jak i iatrogenne, takie jak oophorectomia, histerektomia, leczenie onkologiczne, zaburzenia autoimmunologiczne, nieprawidłowości chromosomalne oraz palenie tytoniu. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz oznaczeniu hormonów – podwyższonym poziomie FSH (>40 IU/L) i obniżonym estradiolu, przy braku miesiączki przez minimum 12 miesięcy. Objawy są typowe dla menopauzy, lecz często bardziej nasilone, obejmując nieregularne miesiączki, uderzenia gorąca, zaburzenia snu, suchość pochwy, dyspareunię, zmniejszenie libido oraz zmiany nastroju. Wczesna utrata estrogenów zwiększa ryzyko osteoporozy (2-3-krotnie), chorób sercowo-naczyniowych (wzrost ryzyka niewydolności serca o 33% i migotania przedsionków o 9%) oraz zaburzeń neurokognitywnych, w tym demencji i choroby Parkinsona.
bisfosfoniany, chemioterapia, choroba Parkinsona, choroba wieńcowa, densytometria, dyspareunia, estradiol, hiperplazja endometrium, histerektomia, hormon folikulotropowy, hormonalna terapia zastępcza, inhibitory wychwytu serotoniny, kriokonserwacja zarodków, migotanie przedsionków, nocne poty, obustronna ooforektomia, ooforektomia, osteopenia, osteoporoza, przedwczesna menopauza, przedwczesna niewydolność jajników, radioterapia miednicy, selektywne modulatory receptora estrogenowego, suchość pochwy, uderzenia gorąca, wczesna menopauza, zaburzenia autoimmunologiczne, zespół wielospecjalistyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Estrofem 2 mg
Estrofem w dawce 2 mg estradiolu (w formie estradiolu półwodnego) jest wskazany do hormonalnej terapii zastępczej u kobiet po menopauzie, zwłaszcza po histerektomii, w celu łagodzenia objawów niedoboru estrogenów takich jak uderzenia gorąca, nocne poty, suchość pochwy, zaburzenia snu i zmiany nastroju. Terapia estrogenowa monoterapia jest przeciwwskazana u kobiet z zachowaną macicą ze względu na ryzyko rozrostu i raka endometrium. Lek występuje w postaci niebieskich, okrągłych tabletek powlekanych o średnicy 6 mm, zawierających 2 mg estradiolu oraz 36,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentek z nietolerancją laktozy.
estradiol, estradiol półwodny, estrogenowa terapia hormonalna, histerektomia, hormonalna terapia zastępcza, laktoza jednowodna, niedobór estrogenów, nietolerancja laktozy, nocne poty, okres pomenopauzalny, rak endometrium, rozrost endometrium, suchość pochwy, tabletka powlekana, terapia estrogenowo-progestagenowa, uderzenia gorąca, usunięcie macicy, zaburzenia snu, zmiany nastroju - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor alfa1-proteinazy – Działania niepożądane
Inhibitor alfa1-proteinazy, substancja czynna leku Rymphysia, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu, bez zgłoszonych ciężkich działań niepożądanych związanych czasowo z podaniem. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥5% uczestników) obejmują zapalenie oskrzeli, kaszel (w tym produktywny), biegunkę, ból głowy, nudności, ból gardła i krtani, wysypkę, zakażenia górnych dróg oddechowych oraz zasinienie w miejscu nakłucia naczynia. Działania te sklasyfikowano według MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do często (≥1/100 do <1/10), a także z określeniem "częstość nieznana" dla nieprecyzyjnych danych. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, które mogą stanowić zagrożenie dla pacjenta, oraz na objawy ze strony układu oddechowego, nerwowego, oka, żołądka i jelit, skóry, mięśniowo-szkieletowego oraz ogólnoustrojowe, które mogą wpływać na jakość życia i wymagać interwencji terapeutycznej.
badanie kliniczne, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, choroba grypopodobna, duszność, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy, immunogenność, inhibitor alfa1-proteinazy, kaszel produktywny, letarg, migrena, nieżyt nosa, nudności, owrzodzenie jamy ustnej, podrażnienie gardła, podrażnienie oczu, pokrzywka, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, reakcja nadwrażliwości, rumień powieki, systematyka MedDRA, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak gruczołu krokowego z przerzutami – Leczenie
Rak gruczołu krokowego z przerzutami (stadium IV) charakteryzuje się rozprzestrzenianiem się komórek nowotworowych poza prostatę, najczęściej do kości, węzłów chłonnych i narządów wewnętrznych. Podstawą leczenia jest terapia deprywacji androgenowej (ADT) obejmująca agoniści i antagoniści LHRH (np. goserelina, leuprolid, degarelix), antyandrogeny (enzalutamid, apalutamid, darolutamid) oraz abirateron z prednizonem. W przypadku progresji do raka opornego na kastrację (CRPC) stosuje się chemioterapię (docetaksel, kabazytaksel), immunoterapię (sipuleucel-T, inhibitory punktów kontrolnych jak pembrolizumab) oraz radiofarmaceutyki (Rad-223, Lutet-177). Terapie kombinowane, zwłaszcza potrójne (ADT + ARSI + docetaksel), wykazują istotną poprawę przeżycia całkowitego, szczególnie u pacjentów z dużą objętością choroby. Średni czas przeżycia po diagnozie wynosi około 5-6 lat, z fazą wrażliwości na hormony trwającą kilka lat.
agoniści LHRH, antyandrogeny, antygen błonowy specyficzny dla prostaty, bisfosfoniany, chemioterapia, denosumab, docetaksel, immunoterapia, inhibitory PARP, inhibitory punktów kontrolnych, kabazytaksel, lutet-177, niestabilność mikrosatelitarna, opieka paliatywna, opieka wspomagająca, przerzuty do kości, rad-223, radiofarmaceutyki, rak prostaty oporny na kastrację, rak prostaty z przerzutami, sipuleucel-T, stadium IV raka prostaty, terapia CAR-T, terapia deprywacji androgenowej, terapia potrójna, uderzenia gorąca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidon Medical Valley 267 mg
Pirfenidon, stosowany w dawce 2403 mg/dobę w terapii idiopatycznego włóknienia płuc, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych fazy 3 oraz w monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności (32,4%), wysypka (26,2%), biegunka (18,8%), zmęczenie (18,5%), niestrawność (16,1%), zmniejszenie apetytu (20,7%), ból głowy (10,1%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3%). Częstość występowania innych objawów, takich jak zakażenia górnych dróg oddechowych, duszność, kaszel, bóle stawów i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, również jest istotna i wymaga uwagi klinicznej. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-glutamylotransferazy) oraz rzadkie, ale poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zgony, podkreślają konieczność monitorowania funkcji wątroby podczas terapii.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, choroba refluksowa przełyku, dolegliwości żołądkowe, duszność, enzymy wątrobowe, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie słoneczne, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uderzenia gorąca, wysypka rumieniowa, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół napięcia przedmiesiączkowego – Epidemiologia
Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) dotyka około 47,8% kobiet w wieku reprodukcyjnym globalnie (95% CI: 32,6-62,9), z 3-8% doświadczających ciężkich objawów, a przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD) występuje u 1,3-5,3% populacji. Objawy somatyczne i psychologiczne pojawiają się w fazie lutealnej cyklu i ustępują po rozpoczęciu miesiączki. Czynniki ryzyka obejmują otyłość (BMI ≥30, prawie trzykrotnie zwiększone ryzyko) oraz palenie tytoniu (ponad dwukrotnie większe ryzyko ciężkich objawów). PMS jest powiązany z wyższym poziomem stresu, doświadczeniami traumatycznymi oraz współistniejącymi zaburzeniami nastroju i lękowymi, co może pogarszać przebieg choroby i obniżać jakość życia. Diagnostyka opiera się na prospektywnym dzienniku objawów i kryteriach Międzynarodowego Towarzystwa Zaburzeń Przedmiesiączkowych z 2011 roku; PMDD jest klasyfikowane jako zaburzenie psychiczne w DSM-5-TR, natomiast PMS nie.
absencja, alergia, astma, cykl miesiączkowy, drażliwość, faza lutealna, kryteria diagnostyczne, labilność nastroju, menarche, menopauza, migrena, objawy przedmiesiączkowe, objawy somatyczne, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk, otyłość, palenie tytoniu, przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne, skurcze mięśniowe, tkliwość piersi, uderzenia gorąca, wiek reprodukcyjny, wskaźnik masy ciała, wzdęcia brzucha, zaburzenia koncentracji, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glandex 25 mg
Eksemestan stosowany w dawce 25 mg/dobę wykazuje dobrą tolerancję u pacjentek z rakiem piersi, z działaniami niepożądanymi najczęściej o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. W badaniach klinicznych leczenie przerwało 7,4% pacjentek z wczesnym rakiem piersi leczonych uzupełniająco po tamoksyfenie, a 2,8% pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi. Najczęstsze działania niepożądane to uderzenia gorąca (22% w wczesnym raku, 14% w zaawansowanym), bóle stawów (18%) oraz zmęczenie (16%) u pacjentek z wczesnym rakiem, a także nudności (12%) u pacjentek z zaawansowanym rakiem. Działania te są związane z farmakologicznym obniżeniem aktywności estrogenów. Występują również rzadziej leukopenia, trombocytopenia, limfopenia, zaburzenia psychiczne (depresja, bezsenność), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), osteoporoza oraz incydenty sercowo-naczyniowe, których częstość jest porównywalna do tamoksyfenu.
apolipoproteina A1, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, eksemestan, hipercholesterolemia, jadłowstręt, leukopenia, limfopenia, łysienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osteoporoza, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wczesny rak piersi, zaawansowany rak piersi, zawał mięśnia sercowego, zespół cieśni nadgarstka, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ladybon 2,5 mg
Ladybon (tibolon) w dawce 2,5 mg w postaci tabletek jest wskazany do leczenia objawów niedoboru estrogenów u kobiet po menopauzie, u których od ostatniej miesiączki upłynął co najmniej rok. Substancja czynna tibolon wykazuje działanie estrogenowe, progestagenowe i androgenowe, co pozwala na skuteczne łagodzenie objawów takich jak uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, suchość pochwy oraz dyskomfort podczas stosunków płciowych. Ponadto, Ladybon jest stosowany w prewencji osteoporozy u kobiet z grupy wysokiego ryzyka złamań, które nie tolerują innych leków przeciwosteoporotycznych lub mają do nich przeciwwskazania.
dyspareunia, leczenie objawów menopauzalnych, menopauza, niedobór estrogenów, nocne poty, objawy menopauzalne, osteoporoza, profil bezpieczeństwa, profilaktyka osteoporozy, ryzyko sercowo-naczyniowe, ryzyko złamań, suchość pochwy, terapia przeciwosteoporotyczna, tibolon, udar mózgu, uderzenia gorąca, zaburzenia snu, złamania osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diphereline SR 3,75 3,75 mg
Diphereline SR 3,75 zawiera 3,75 mg tryptoreliny octanu i jest stosowany głównie u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem gruczołu krokowego zależnym od hormonów. Lek podawany jest w formie zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań. Działania niepożądane występują u ponad 90% pacjentów, co utrudnia jednoznaczne przypisanie ich do leku, zwłaszcza że pacjenci są często w starszym wieku i mają choroby współistniejące. Najczęstsze objawy to uderzenia gorąca i spadek libido, będące efektem farmakologicznym obniżenia stężenia testosteronu, podobne do efektów kastracji chirurgicznej lub innych agonistów GnRH. Rzadziej obserwuje się reakcje immuno-alergiczne oraz odczyny w miejscu podania (występujące u <5% pacjentów).
agonista GnRH, aminotransferaza alaninowa, atrofia jąder, brak wytrysku, dna moczanowa, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, gruczolak przysadki, hiperlipidemia, jadłowstręt, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, rak gruczołu krokowego zależny od hormonów, reakcja anafilaktyczna, szum w uszach, trombocytoza, tryptorelin octan, udar przysadki, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia wytrysku, zapalenie kości i stawów, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu