uderzenia gorąca
Uderzenia gorąca to nagłe, intensywne uczucie ciepła obejmujące twarz, szyję i klatkę piersiową, często towarzyszące menopazie. Mechanizm ich powstawania związany jest z zaburzeniami termoregulacji spowodowanymi wahaniami poziomu estrogenów, które wpływają na działanie podwzgórza – ośrodka odpowiedzialnego za kontrolę temperatury ciała.
Typowym objawem uderzeń gorąca jest nagłe zaczerwienienie skóry, któremu towarzyszy pocenie się, przyspieszone bicie serca oraz uczucie niepokoju. Epizody mogą trwać od kilkudziesięciu sekund do kilku minut i występować z różną częstotliwością – od sporadycznych przypadków do kilkunastu dziennie, znacząco obniżając jakość życia pacjentek.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne przyczyny podobnych objawów, takie jak nadczynność tarczycy, guzy chromochłonne, zespół rakowiaka, infekcje czy działania niepożądane niektórych leków. Leczenie uderzeń gorąca obejmuje hormonalną terapię zastępczą, preparaty fito-estrogenowe, selektywne modulatory receptorów estrogenowych oraz leki z grupy SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Vicks VapoRub –
Vicks VapoRub to maść zawierająca lewomentol (2,75 g/100 g), kamforę racemiczną (5,00 g/100 g), olejek eukaliptusowy (1,50 g/100 g) oraz olejek terpentynowy (5,00 g/100 g). Preparat może wywoływać miejscowe działania niepożądane, takie jak zaczerwienienie, podrażnienie skóry i oczu, alergiczne zapalenie skóry oraz oparzenia kontaktowe, choć ich częstość jest niska. Reakcje te mają zwykle łagodny przebieg i ustępują po przerwaniu stosowania oraz usunięciu resztek maści. Przy prawidłowym stosowaniu ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, a działania niepożądane o charakterze systemowym nie są obserwowane. W przypadku wystąpienia poważnych objawów, takich jak skurcz krtani czy drgawki, konieczne jest natychmiastowe usunięcie preparatu i wezwanie pomocy medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, ból brzucha, drgawki, kamfora racemiczna, lewomentol, nadwrażliwość na składniki, nudności, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, oparzenie kontaktowe, ostre zatrucie, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja toksyczna, skurcz krtani, śpiączka, spożycie doustne, substancje lotne, uderzenia gorąca, wymioty, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valinger 25 mg
Valinger, zawierający 25 mg syldenafilu (w postaci syldenafilu cytrynianu), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 74 badań klinicznych z udziałem 9570 pacjentów oraz ponad 10-letnim monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (≥1/10), nagłe zaczerwienienie, niestrawność, przekrwienie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym cyjanopsja i nieostre widzenie. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Wśród poważnych, choć rzadkich zdarzeń, odnotowano m.in. udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne, drgawki, nagłą śmierć sercową, zawał mięśnia sercowego, arytmie oraz niestabilną dławicę piersiową.
arytmia komorowa, ból głowy, chloropsja, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, cyjanopsja, cytrynian syldenafilu, drgawki, dysfagia, erytropsja, fotopsja, jaskra, kołatanie serca, krótkowzroczność, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, ksantopsja, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie, NAION, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie, nieostre widzenie, niestabilna dławica, niestrawność, nieżyt nosa, nudności, omdlenie, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, światłowstręt, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie podwójne, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anastrozol Bluefish 1 mg
Anastrozol Bluefish, inhibitor aromatazy stosowany u kobiet po menopauzie z rakiem piersi, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniu III fazy ATAC na 9366 pacjentkach. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle i sztywność stawów (35,6%), uderzenia gorąca (35,7%), nudności (12,7%), depresję (≥10%), oraz osłabienie (18,6%). Zaburzenia metaboliczne to anoreksja i hipercholesterolemia, a hiperkalcemia występuje niezbyt często. W zakresie układu nerwowego dominują bóle głowy, senność, zespół cieśni nadgarstka i parestezje. Wątroba reaguje podwyższeniem aktywności fosfatazy zasadowej, AlAT i AspAT, a skóra wysypką i reakcjami alergicznymi. Istotne jest zwiększone ryzyko osteoporozy (10,5%) i złamań kości (10,2%), w tym złamań kręgów, szyjki kości udowej lub nadgarstka (4,3%).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, anastrozol, anoreksja, biegunka, ból głowy, depresja, dławica piersiowa, dysfagia, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, hormon przytarczycy, inhibitor aromatazy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, palec trzaskający, parestezje, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, tamoksyfen, uderzenia gorąca, zaburzenia czucia, zaćma, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Remifemin 0,018 – 0,026 ml
Remifemin to preparat w formie tabletek zawierający 0,018-0,026 ml standaryzowanego wyciągu płynnego z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifuga racemosa), ekstrahowanego w proporcji 0,78-1,14:1 z izopropanolem 40% v/v. Lek jest wskazany do łagodzenia objawów wazomotorycznych okresu menopauzy, takich jak uderzenia gorąca i nadmierna potliwość, które często towarzyszą niedoborowi estrogenów w okresie okołomenopauzalnym i pomenopauzalnym. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentek z przeciwwskazaniami do hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) oraz u tych, które preferują naturalne metody leczenia. Zawartość substancji pomocniczych, takich jak celuloza sproszkowana i laktoza jednowodna, wymaga uwagi u pacjentek z nietolerancją laktozy.
cellaktoza, Cimicifuga racemosa, hormonalna terapia zastępcza, HTZ, izopropanol, menopauza, nadmierna potliwość, niedobór estrogenów, nietolerancja laktozy, objawy menopauzalne, objawy wazomotoryczne, okres okołomenopauzalny, okres pomenopauzalny, perimenopauza, pluskwica groniasta, postmenopauza, poty nocne, Remifemin, uderzenia gorąca, wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram Combo Forte 75 mg + 650 mg
Poltram Combo Forte to preparat zawierający tramadolu chlorowodorek (75 mg) oraz paracetamol (650 mg), łączący profil działań niepożądanych opioidów i paracetamolu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, zawroty głowy i senność (≥10%). Działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (np. stan splątania, zmiany nastroju, depresja, omamy), układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze), a także reakcje skórne i zaburzenia metaboliczne, w tym hipoglikemię. Rzadko występują uzależnienie lekowe i nadużywanie leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu serotoninowego, potencjalnie zagrażającego życiu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych.
agranulocytoza, albuminuria, aminotransferazy, anafilaksja, ataksja, bradykardia, duszność, dysfagia, dyspepsja, dyzuria, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipoprotrombinemia, kołatanie serca, koszmary senne, mimowolne skurcze mięśni, mioza, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, nadużywanie leku, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, opioidowe leki przeciwbólowe, paracetamol, parestezje, Poltram Combo Forte, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, tramadolu chlorowodorek, trombocytopenia, uderzenia gorąca, uzależnienie lekowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół z odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silcontrol MAX 50 mg
Na podstawie danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów stosujących syldenafil (Silcontrol MAX 50 mg), najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (bardzo często, ≥1/10), nagłe zaczerwienienia twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie. Rzadziej występują poważne zdarzenia, takie jak udar mózgu, przemijające napady niedokrwienne, drgawki, omdlenia, a także poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym nagła śmierć sercowa, zawał mięśnia sercowego, arytmie komorowe i migotanie przedsionków. Zaburzenia widzenia obejmują zarówno częste zaburzenia widzenia barwnego, jak i rzadkie, ale poważne zmiany takie jak przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego czy zamknięcie naczyń siatkówki, które mogą prowadzić do trwałej utraty wzroku.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, drgawki, farmakoterapia, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z prącia, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nasilona erekcja, niedociśnienie, niedomoga widzenia, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, podwójnie ślepa próba, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, toksyczna rozpływna martwica naskórka, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie na niebiesko, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej nosa, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Somatuline Autogel 90 mg/dawkę
Somatuline Autogel (lanreotyd) w dawkach 60 mg, 90 mg i 120 mg wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla analogów somatostatyny, z dominującymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego. Najczęściej obserwuje się przemijającą biegunkę (≥1/10), ból brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia oraz uczucie pełności i dyskomfortu. U pacjentów z guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET) może wystąpić specyficzna biegunka tłuszczowa oraz zapalenie trzustki (częstość nieznana). Kamica żółciowa jest częstym, często bezobjawowym działaniem niepożądanym, z możliwymi powikłaniami w postaci zapalenia pęcherzyka i dróg żółciowych. Reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zgrubienie, stwardnienie, guzek i świąd, występują często, a rzadko zgłaszano ropień. Lanreotyd może wpływać na metabolizm glukozy, powodując hipoglikemię (często), a także hiperglikemię i cukrzycę (częstość nieznana). W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost aktywności ALAT, AspAT, bilirubiny, glukozy i hemoglobiny glikozylowanej oraz zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych, zwłaszcza u pacjentów z GEP-NET. Często notuje się także zmniejszenie masy ciała.
akromegalia, anafilaksja, bezsenność, biegunka, biegunka tłuszczowa, ból brzucha, ból mięśniowo-szkieletowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, dyspepsja, enzymy trzustkowe, guzy neuroendokrynne, hemoglobina glikozylowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotrychoza, kamica żółciowa, lanreotyd, łysienie, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, poszerzenie przewodów żółciowych, reakcje alergiczne, reakcje w miejscu podania, ropień w miejscu wstrzyknięcia, roztwór do wstrzykiwań, uderzenia gorąca, wymioty, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vagifem 10 mcg
Produkt leczniczy Vagifem, zawierający 10 mikrogramów estradiolu w formie tabletek dopochwowych, nie wykazuje udokumentowanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na miejscowe stosowanie i niską dawkę estradiolu, ekspozycja ogólnoustrojowa pozostaje na poziomie charakterystycznym dla okresu pomenopauzalnego, co zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych typowych dla hormonalnej terapii zastępczej. Niemniej jednak, w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie działania niepożądane, takie jak ból głowy, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze, bezsenność oraz nasilenie migreny, które mogą potencjalnie wpływać na koncentrację i czas reakcji pacjentek.
bezsenność, ból głowy, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, estradiol półwodny, hormonalna terapia zastępcza, migrena, nadciśnienie tętnicze, okres pomenopauzalny, podanie doustne, podanie przezskórne, produkt leczniczy, stosowanie dopochwowe, substancja czynna, tabletka dopochwowa, uderzenia gorąca, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Exemestan Symphar 25 mg
Eksemestan Symphar, zawierający 25 mg eksemestanu, jest stosowany w leczeniu uzupełniającym u pacjentek z wczesnym oraz zaawansowanym rakiem piersi. Profil bezpieczeństwa leku charakteryzuje się działaniami niepożądanymi o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, z odsetkiem przerwania terapii wynoszącym 7,4% w grupie wczesnego raka piersi oraz 2,8% w zaawansowanym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to uderzenia gorąca (22% w wczesnym raku, 14% w zaawansowanym), bóle stawów (18%), zmęczenie (16%) oraz nudności (12%). Działania te wynikają głównie z farmakodynamicznego obniżenia stężenia estrogenów. W badaniu IES porównującym eksemestan z tamoksyfenem, odnotowano także częste zaburzenia psychiczne (depresja, bezsenność u 12,9%), bóle głowy (13,6%), bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym osteoporozę u 5,2%) oraz zmiany w funkcji wątroby (zwiększenie enzymów i bilirubiny). Występowały również rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby z cholestazą czy ostra uogólniona osutka krostkowa.
apolipoproteina A1, bezsenność, bilirubina, ból głowy, ból stawów, cholestaza, cholesterol HDL, choroba wrzodowa żołądka, choroba zwyrodnieniowa stawów, depresja, dyspepsja, eksemestan, enzym wątrobowy, estrogen, fosfataza zasadowa, hipercholesterolemia, jadłowstręt, krwotok z pochwy, leczenie uzupełniające, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwienie serca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nowotwór pierwotny, obrzęk obwodowy, osteoporoza, osutka krostkowa, parestezje, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wczesny rak piersi, wrzód żołądka, zaawansowany rak piersi, zaburzenie ginekologiczne, zakażenie wirusowe, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Implanon NXT 68 mg
Implanon NXT to podskórny implant zawierający 68 mg etonogestrelu, stosowany jako środek antykoncepcyjny. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zaburzenia krwawień miesiączkowych, obejmujące nieregularne, częste, przedłużające się lub brak krwawień, z brakiem miesiączki u około 20% pacjentek oraz częstymi/przedłużającymi się krwawieniami u kolejnych 20%. Zaburzenia te stanowią główną przyczynę przerwania terapii (około 11%). Podczas implantacji i usuwania mogą wystąpić miejscowe reakcje, takie jak zasinienia, ból, świąd, a także poważniejsze powikłania, w tym reakcje wazowagalne, zwłóknienia, ropnie, parestezje, a także przemieszczenie implantu, w tym do naczyń krwionośnych (np. tętnicy płucnej), co może skutkować objawami bólu w klatce piersiowej, duszności, kaszlu lub krwioplucia. Nieprawidłowa implantacja może wymagać interwencji chirurgicznej.
chwiejność emocjonalna, ciąża pozamaciczna, duszność, dyzuria, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etonogestrel, idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, krwioplucie, łojotok, łysienie, migrena, mlekotok, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, parestezja, pokrzywka, przemieszczenie implantu, rak piersi, rak wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, tętnica płucna, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, uderzenia gorąca, zakażenie pochwy, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zmniejszone libido, zwłóknienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Letrozole Bluefish 2,5 mg
Przedawkowanie letrozolu, substancji czynnej preparatu Letrozole Bluefish 2,5 mg, jest stanem klinicznym wymagającym natychmiastowej interwencji, choć dotychczas odnotowano jedynie pojedyncze przypadki. Brak jest specyficznego protokołu terapeutycznego dedykowanego przedawkowaniu tego inhibitora aromatazy. Letrozol, jako silny i wysoce selektywny inhibitor aromatazy, przy dawkach znacznie przekraczających 2,5 mg/dobę, może nasilić działania niepożądane związane z głęboką supresją syntezy estrogenów, manifestujące się nasileniem objawów menopauzalnych (uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, zawroty głowy, zmęczenie), zaburzeniami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), neurologicznymi (bóle i zawroty głowy, senność, zaburzenia świadomości) oraz sercowo-naczyniowymi (zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego). Ze względu na farmakodynamikę i długi okres półtrwania leku, objawy mogą utrzymywać się przez dłuższy czas, co wymaga przedłużonej obserwacji klinicznej pacjenta.
farmakologia kliniczna, funkcja wątroby, inhibitor aromatazy, leczenie objawowe, letrozol, monitorowanie parametrów życiowych, objawy menopauzalne, okres półtrwania, płukanie żołądka, postępowanie toksykologiczne, procedury detoksykacyjne, równowaga elektrolitowa, terapia płynowa, uderzenia gorąca, układ sercowo-naczyniowy, wahania ciśnienia tętniczego, węgiel aktywowany, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Dydrogesteron – Właściwości farmakodynamiczne
Dydrogesteron, będący progestagenem doustnym z grupy pochodnych pregnadienu (kod ATC: G03DB01), wykazuje działanie porównywalne z progesteronem podawanym parenteralnie, indukując przemianę wydzielniczą endometrium po ekspozycji na estrogeny. Jego unikalny profil farmakologiczny pozbawiony jest efektów estrogenowych, androgenowych, termogennych, anabolicznych i kortykosteroidowych, co minimalizuje ryzyko niekorzystnych efektów metabolicznych typowych dla innych syntetycznych progestagenów. W terapii skojarzonej z estrogenami (Femoston, Femoston conti, Femoston mini) dydrogesteron pełni kluczową rolę ochronną przed rozrostem i rakiem endometrium, zapewniając regularne krwawienia z odstawienia u około 89% pacjentek w terapii sekwencyjnej oraz wysoką częstość amenorrheic (do 91%) w terapii ciągłej. Preparaty te skutecznie łagodzą objawy menopauzalne, w tym umiarkowane do ciężkich uderzenia gorąca, z istotną statystycznie redukcją już po 4 tygodniach stosowania.
amenorrhea, BMD odcinka lędźwiowego, BMD szyjki kości udowej, bolesne miesiączkowanie, dydrogesteron, gęstość mineralna kości, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie z odstawienia, niedobór endogennego progesteronu, nieprawidłowe krwawienie z macicy, nieregularny cykl miesiączkowy, objawy menopauzalne, osteoporoza, plamienie, przemiana wydzielnicza endometrium, rak endometrium, rozrost endometrium, terapia sekwencyjna, uderzenia gorąca, zespół napięcia przedmiesiączkowego, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anastrozol Teva 1 mg
Anastrozol Teva w dawce 1 mg, stosowany u pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniu fazy III ATAC na 9366 pacjentkach. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, wysypkę, bóle i zapalenie stawów oraz osłabienie, które mogą znacząco obniżać jakość życia. W zakresie zaburzeń metabolicznych często obserwuje się anoreksję i hipercholesterolemię, a niezbyt często hiperkalcemię, wymagającą monitorowania stężenia wapnia i diagnostyki w kierunku nadczynności przytarczyc. Depresja występuje bardzo często i wymaga aktywnego monitorowania oraz ewentualnej interwencji psychiatrycznej. W układzie nerwowym dominują bóle głowy (bardzo często), senność, zespół cieśni nadgarstka i zaburzenia czucia. W układzie pokarmowym często pojawiają się nudności, biegunka i wymioty, co może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i niedożywienia. Zaburzenia czynności wątroby manifestują się częstym wzrostem enzymów (fosfataza zasadowa, AlAT, AspAT) oraz niezbyt częstym zapaleniem wątroby, co wymaga regularnego monitorowania parametrów biochemicznych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anastrozol, anoreksja, biegunka, bisfosfoniany, ból głowy, ból kości, ból mięśni, depresja, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, hormon przytarczyc, krwawienie z pochwy, łysienie, nadczynność przytarczyc, nudności, obrzęk naczynioruchowy, operacyjny rak piersi, osteoporoza, parestezje, pokrzywka, rak piersi, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, tamoksyfen, uderzenia gorąca, wysypka, zaburzenia czucia, zapalenie pochewki ścięgnistej, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – MENSIL MAX 50 mg
Syldenafil, substancja czynna leku MENSIL MAX 50 mg (tabletki do rozgryzania i żucia), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 9570 pacjentów z 74 badań klinicznych oraz ponad 10-letnim doświadczeniu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy i zawroty głowy (często, ≥1/100 do <1/10), nagłe zaczerwienienia twarzy, niestrawność, zatkany nos, nudności oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują udar mózgu, drgawki, przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAOIN), zamknięcie naczyń siatkówki, zawał mięśnia sercowego, nagłą śmierć sercową, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz martwicę toksyczną naskórka (TEN). Szczególną uwagę należy zwrócić na priapizm, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, hematospermia, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niestabilna dławica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie podwójne, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 801 mg
Pirfenidone Aurovitas, stosowany w dawce 2403 mg/dobę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, z obserwacją sięgającą nawet 10 lat. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności (32,4% vs 12,2% placebo), wysypka (26,2% vs 7,7%), biegunka (18,8% vs 14,4%), zmęczenie (18,5% vs 10,4%), niestrawność (16,1% vs 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%), ból głowy (10,1% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Działania niepożądane obejmują również zaburzenia wątroby, takie jak podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, gamma-GT) oraz rzadkie, ale poważne przypadki polekowego uszkodzenia wątroby, w tym zgony. Profil bezpieczeństwa jest spójny u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF) niezależnie od stopnia zaawansowania choroby.
agranulocytoza, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, duszność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, kaszel, kaszel z odkrztuszaniem, letarg, nadwrażliwość na światło, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Medical Valley 250 mg
Fulwestrant w dawce 250 mg (roztwór do wstrzykiwań, 5 mL) wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji i monitorowania pacjentek z rakiem piersi. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje w miejscu podania, astenia, nudności oraz istotne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest jako bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Wśród działań bardzo często występujących znajdują się m.in. reakcje nadwrażliwości, uderzenia gorąca, nudności, wysypka, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz astenia. Szczególną uwagę zwraca wysoka częstość bóli mięśniowo-szkieletowych (31,2% w badaniu FALCON), które pojawiają się głównie w pierwszych trzech miesiącach terapii, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania czy przerwania leczenia. Monitorowanie parametrów wątrobowych oraz objawów miejscowych jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
alkohol benzylowy, anastrozol, astenia, badanie FALCON, benzylu benzoesan, biegunka, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, enzymy wątrobowe, fulwestrant, gamma-glutamylotranspeptydaza, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, kandydoza pochwy, klasyfikacja CTCAE, krwawienie z pochwy, krwiak, leukopenia, małopłytkowość, nerwoból, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor HER2, receptor hormonalny, roztwór do wstrzykiwań, rwa kulszowa, terapia skojarzona, uczucie zmęczenia, uderzenia gorąca, upławy, wymioty, wysypka, zakażenie, zakażenie dróg moczowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Fulwestrant – Działania niepożądane
Fulwestrant, stosowany w leczeniu miejscowo zaawansowanego lub rozsianego raka piersi z receptorami hormonalnymi u kobiet po menopauzie, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z palbocyklibem. W monoterapii fulwestrantem w dawce 500 mg (mediana czasu leczenia 6,5 miesiąca) najczęściej obserwuje się reakcje w miejscu podania, astenię, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Działania niepożądane o bardzo wysokiej częstości (≥1/10) obejmują również uderzenia gorąca, wysypkę, bóle mięśniowo-szkieletowe i stawów oraz reakcje nadwrażliwości. W badaniu FALCON bóle mięśniowo-szkieletowe zgłaszało 31,2% pacjentek, głównie w pierwszych trzech miesiącach terapii, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania czy przerwania leczenia. Rzadziej występują poważne reakcje anafilaktyczne, niewydolność i zapalenie wątroby oraz krwotoki w miejscu podania.
anastrozol, astenia, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, fulwestrant, gamma-glutamylotranspeptydaza, gorączka neutropeniczna, jadłowstręt, kandydoza pochwy, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, małopłytkowość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, palbocyklib, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor HER2, receptor hormonalny, rwa kulszowa, trombocytopenia, uderzenia gorąca, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lutrate Depot 22,5 mg
Lutrate Depot 22,5 mg zawiera leuprorelinę octan w dawce 22,5 mg na fiolkę (odpowiadającej 21,42 mg leuproreliny), co po rekonstytucji daje 11,25 mg leuproreliny octanu na 1 ml zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniu klinicznym III fazy u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego, którzy otrzymali dwie domięśniowe dawki w odstępie 3 miesięcy, z całkowitym okresem leczenia i obserwacji 6 miesięcy. Najczęstsze działania niepożądane związane z supresją testosteronu to uderzenia gorąca (77,3%, z czego 3,1% ciężkie), zmęczenie, osłabienie, nadmierne pocenie, nudności i bóle kości. Miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia wystąpiły u 14,7% pacjentów, głównie jako ból, zaczerwienienie i stwardnienie, wszystkie łagodne i nie prowadzące do przerwania terapii.
bezsenność, ból kości, ból stawów, ból w miejscu wstrzyknięcia, dysfagia, gruczolak przysadki, hipercholesterolemia, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, leukopenia, małopłytkowość, nadmierne pocenie, obrzęk obwodowy, octan leuproreliny, osteoporoza, rak gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, rzekomy guz mózgu, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie, supresja testosteronu, toksyczna martwica naskórka, uderzenia gorąca, zaczerwienienie, zaostrzenie objawów, zapalenie opłucnej, zator płucny, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie gęstości kości - Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Przedawkowanie
Przedawkowanie dekslanzoprazolu, mimo ograniczonej toksyczności ostrej, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na brak jednoznacznych wytycznych terapeutycznych oraz ograniczoną dokumentację przypadków. Badania kliniczne wykazały, że podawanie dawek wielokrotnie przekraczających zalecane (np. 120 mg wielokrotnie lub jednorazowo 300 mg) nie skutkowało zgonami ani ciężkimi zdarzeniami zagrażającymi życiu. Jednak dawka 60 mg dwa razy na dobę, dwukrotnie przekraczająca maksymalną zalecaną dawkę, wiązała się z wystąpieniem ciężkiego działania niepożądanego w postaci nadciśnienia tętniczego oraz nieciężkich objawów takich jak uderzenia gorąca, skłonność do siniaków, ból jamy ustnej i gardła oraz spadek masy ciała.
ból jamy ustnej i gardła, ciężkie zdarzenia niepożądane, dekslanzoprazol, Dexilant, działania niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, nadciśnienie tętnicze, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, skłonność do siniaków, spadek masy ciała, uderzenia gorąca, węgiel aktywowany, wybroczyny podskórne, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Toctino 30 mg
Przedawkowanie alitretynoiny, pochodnej witaminy A stosowanej w leczeniu przewlekłego wyprysku rąk, może prowadzić do objawów toksyczności retynoidów, które są odwracalne po zaprzestaniu terapii. W badaniach klinicznych onkologicznych, gdzie dawki przekraczały ponad 10-krotnie zalecaną dawkę terapeutyczną, zaobserwowano charakterystyczne działania niepożądane, takie jak silny, oporny na standardowe leczenie ból głowy, biegunka prowadząca do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, uderzenia gorąca na twarzy oraz hipertrójglicerydemia. Podwyższone stężenie trójglicerydów stanowi istotne ryzyko rozwoju ostrego zapalenia trzustki oraz powikłań sercowo-naczyniowych.
biegunka, działanie niepożądane, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, leczenie objawowe, ostre zapalenie trzustki, parametry biochemiczne, pochodna witaminy A, powikłania sercowo-naczyniowe, przewlekły wyprysk rąk, rozszerzenie naczyń krwionośnych, silny ból głowy, substancja czynna, toksyczność retynoidów, uderzenia gorąca, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Tymol – Działania niepożądane
Tymol, obecny w preparatach takich jak Afronis, Bronchosol, Rub-Arom, Sonol, Syrop tymiankowy złożony oraz Vicks VapoRub, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależnie od postaci farmaceutycznej i drogi podania. Najczęściej zgłaszane są zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, w tym podrażnienia, zaczerwienienia, alergiczne zapalenie skóry oraz oparzenia kontaktowe, szczególnie przy stosowaniu miejscowym. Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, odnotowano głównie przy stosowaniu Afronis i Syropu tymiankowego złożonego. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i zaburzenia gastryczne, występują głównie po doustnym podaniu (np. Bronchosol). Ponadto, preparaty miejscowe mogą powodować podrażnienie górnych dróg oddechowych i skurcz oskrzeli u osób wrażliwych (Rub-Arom).
alergiczne zapalenie skóry, astma, drgawki, działanie niepożądane, nudności i wymioty, obrzęk Quinckego, oparzenie kontaktowe, podrażnienie dróg oddechowych, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, tymol, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie gastryczne, zaburzenie tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bicalutamide Accord 50 mg
Bikalutamid, stosowany w terapii nowotworów prostaty, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są ściśle powiązane z jego mechanizmem antyandrogennym. Do najczęściej obserwowanych należą niedokrwistość (≥1/10), zawroty głowy (≥1/10), uderzenia gorąca (≥1/10), ból brzucha, zaparcia i nudności (wszystkie ≥1/10), a także ginekomastia i tkliwość piersi (≥1/10). Często występują również depresja, zmniejszenie popędu płciowego, senność, niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego (≥1/100). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, śródmiąższową chorobę płuc oraz niewydolność wątroby, które mogą mieć charakter zagrażający życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność manifestującą się hipertransaminazemią, żółtaczką oraz rzadką, ale potencjalnie śmiertelną niewydolnością wątroby. Wydłużenie odstępu QT, choć o nieznanej częstości, stanowi istotne ryzyko arytmii.
antyandrogen, bikalutamid, bilirubina, blokada androgenowa, depresja, EKG, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hemoglobina, hepatotoksyczność, hipertransaminazemia, impotencja, krwiomocz, łysienie, mechanizm działania leku, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór prostaty, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, pokrzywka, receptor androgenowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, śródmiąższowa choroba płuc, transaminazy, uderzenia gorąca, właściwości farmakologiczne, zaburzenia czuwania, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Icatibant Fresenius 30 mg
Przedawkowanie ikatybantu (Icatibant Fresenius) jest rzadko dokumentowane w literaturze medycznej, co utrudnia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa leku w takich sytuacjach. Substancja czynna podawana jest w dawce terapeutycznej 30 mg w 3 ml roztworu (10 mg/ml). W badaniach klinicznych dawka dożylna 3,2 mg/kg masy ciała, czyli około 8-krotność dawki terapeutycznej, wywoływała przemijające objawy takie jak rumień, świąd, uderzenia gorąca oraz hipotonia, które nie wymagały interwencji terapeutycznej. Objawy te ustępowały samoistnie, co wskazuje na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa nawet przy znacznym przekroczeniu dawki.
ampułkostrzykawka, ciśnienie tętnicze, hipotonia, ikatybant, objawy dermatologiczne, objawy ogólnoustrojowe, obniżenie ciśnienia tętniczego, octan ikatybantu, opieka objawowa, parametry hemodynamiczne, przedawkowanie ikatybantu, roztwór do wstrzykiwań, rumień przemijający, świąd, uderzenia gorąca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Okteva 30 mg
Przedawkowanie oktreotydu, substancji czynnej leku Okteva dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, może wystąpić przy dawkach znacznie przekraczających zalecenia terapeutyczne. W praktyce klinicznej odnotowano przypadki podawania dawek od 100 mg do 163 mg miesięcznie, co wykracza poza standardowe schematy. W terapii onkologicznej stosowano nawet dawki do 60 mg/miesiąc lub 90 mg co 2 tygodnie, które były generalnie dobrze tolerowane. Najczęściej zgłaszanym objawem przedawkowania były uderzenia gorąca, a także inne działania niepożądane takie jak częste oddawanie moczu, uczucie zmęczenia, depresja, niepokój oraz zaburzenia koncentracji, obserwowane przy dawkach do 60 mg/miesiąc lub 90 mg/2 tygodnie.
antidotum, choroba nowotworowa, częstomocz, depresja, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie objawowe, napięcie psychiczne, Okteva, oktreotyd o przedłużonym uwalnianiu, oktreotyd octan, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie oktreotydu, przedłużone uwalnianie, terapia onkologiczna, uderzenia gorąca, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Okserutyny – Działania niepożądane
Okserutyny, stosowane m.in. w preparacie Venoruton forte, charakteryzują się korzystnym profilem bezpieczeństwa, choć mogą wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego i skóry. Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle brzucha, biegunka, wzdęcia, dyskomfort i niestrawność, występujące z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000). Reakcje skórne, w tym wysypka, wyprysk i pokrzywka, również pojawiają się rzadko i mogą wymagać przerwania terapii, zwłaszcza gdy wskazują na reakcję alergiczną. Bardzo rzadkie (<1/10 000) są natomiast zaburzenia neurologiczne (zawroty i bóle głowy), reakcje nadwrażliwości, w tym rzekomoanafilaktyczne, które stanowią potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dyskomfort żołądkowy, dyspepsja, klasyfikacja MedDRA, leczenie przeciwalergiczne, nadwrażliwość, okserutyny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja skórna, uderzenia gorąca, Venoruton, wyprysk, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia ogólne, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Megalia 40 mg/ml
Octan megestrolu, substancja czynna leku MEGALIA w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 40 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałej terapii lub stosowaniu wysokich dawek. Do najczęściej zgłaszanych należą nudności i wymioty (1-2% pacjentów), biegunka i wzdęcia (>5%), a także zaparcia przy dużych dawkach. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepowe zapalenie żył i zatorowość płucna, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Ponadto obserwuje się przyrost masy ciała, będący efektem zwiększenia tkanki tłuszczowej i masy mięśniowej, co jest podstawą stosowania leku u pacjentów z anoreksją lub utratą masy ciała. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się m.in. krwawienia z macicy (1-2%), obrzęki (1-2%), duszność, niewydolność krążenia, nadciśnienie, impotencję (>5%), wysypkę (>5%), łysienie, zespół cieśni nadgarstka, częstomocz oraz szybki przyrost masy guza z hiperkalcemią.
cukrzyca, częstomocz, duszność, glikokortykosteroidy, hiperkalcemia, impotencja, krwawienie z macicy, letarg, łysienie, masa mięśniowa, nadciśnienie, nietolerancja glukozy, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, nudności i wymioty, obrzęk, octan megestrolu, oś przysadkowo-nadnerczowa, powikłania zakrzepowo-zatorowe, tkanka tłuszczowa, uderzenia gorąca, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zespół cieśni nadgarstka, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Eugia 250 mg
Fulvestrant Eugia w dawce 500 mg, stosowany w monoterapii, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący bardzo często występujące reakcje nadwrażliwości, uderzenia gorąca, nudności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna), wysypkę, bóle stawów i mięśniowo-szkieletowe oraz astenia i reakcje w miejscu podania. Mediana czasu trwania leczenia wynosiła 6,5 miesiąca. W badaniu FALCON odnotowano, że bóle mięśniowo-szkieletowe dotyczyły 31,2% pacjentek, pojawiając się najczęściej w pierwszych trzech miesiącach terapii, jednak bez konieczności modyfikacji dawkowania czy przerwania leczenia. Działania niepożądane o mniejszej częstości obejmują m.in. zakażenia dróg moczowych, zmniejszenie liczby płytek krwi, żylne choroby zakrzepowo-zatorowe, niewydolność i zapalenie wątroby oraz neuropatię obwodową.
anastrozol, anoreksja, astenia, biegunka, ból głowy, ból pleców, bóle mięśniowo-szkieletowe, choroba zakrzepowo-zatorowa, enzymy wątrobowe, fulwestrant, GGTP, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, kandydoza pochwy, krwawienie z pochwy, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, palbocyklib, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, receptory hormonalne, rwa kulszowa, terapia skojarzona, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mensinorm Set 900 j.m.
Mensinorm Set (900 j.m.) to preparat zawierający ludzki hormon folikulotropowy (FSH) i luteinizujący (LH) pozyskiwane z moczu kobiet po menopauzie, wzbogacony o ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w celu zwiększenia aktywności LH. W trakcie terapii obserwuje się szereg działań niepożądanych, z których najczęstsze to ból głowy (≥1/10), wzdęcia brzucha (≥1/10), nudności, zmęczenie, zawroty głowy oraz ból w miejscu wstrzyknięcia (≥1/100 do ≤1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który występuje często i może mieć przebieg od łagodnego do ciężkiego, objawiając się powiększeniem jajników, torbielami, ostrym bólem brzucha, a w cięższych przypadkach wodobrzuszem, wysiękiem opłucnowym, hipowolemią, skrętem jajników oraz rzadkimi powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi.
ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból pleców, dyskomfort brzucha, dyskomfort jelitowy, gonadotropina kosmówkowa, hipowolemia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, nudności, powiększenie jajników, reakcja alergiczna, retencja płynów, skręt jajnika, system MedDRA, tkliwość piersi, torbiel jajnika, uderzenia gorąca, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, wzdęcie brzucha, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zawroty głowy, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polfilin prolongatum 400 mg
Polfilin prolongatum zawiera 400 mg pentoksyfiliny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu i może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najważniejszych należą bardzo rzadko występująca trombocytopenia, zwiększająca ryzyko krwawień, oraz rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, które mogą prowadzić do obrzęku naczynioruchowego, skurczu oskrzeli czy wstrząsu anafilaktycznego. Rzadko obserwuje się zawroty głowy, bóle głowy, arytmię, tachykardię oraz bardzo rzadko objawy dławicy piersiowej, zwłaszcza przy dużych dawkach. U pacjentów z zaburzeniami tkanki łącznej istnieje ryzyko jałowego zapalenia opon mózgowych. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, wzdęcia i biegunka, mają częstość nieznaną. Bardzo rzadko może wystąpić cholestaza wewnątrzwątrobowa oraz wzrost aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej).
aminotransferaza, arytmia, biegunka, ból głowy, cholestaza wewnątrzwątrobowa, dławica piersiowa, fosfataza alkaliczna, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwawienie, lek przeciwagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pentoksyfilina, Polfilin prolongatum, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcia, zaburzenie snu, zaburzenie tkanki łącznej, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Femoston conti 1 mg + 5 mg
Femoston conti 1 mg + 5 mg to preparat złożony zawierający 1 mg 17β-estradiolu (estradiol półwodny) oraz 5 mg dydrogesteronu, stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie, u których od ostatniej naturalnej miesiączki minęło co najmniej 12 miesięcy. Wskazaniem do terapii są objawy niedoboru estrogenów, takie jak uderzenia gorąca, pocenie nocne, suchość pochwy, dyspareunia, częste infekcje dróg moczowych oraz zaburzenia nastroju. Preparat jest również stosowany w profilaktyce osteoporozy u kobiet z wysokim ryzykiem złamań, zwłaszcza gdy istnieje nietolerancja lub przeciwwskazania do standardowych leków osteoporotycznych. Należy podkreślić ograniczone doświadczenie kliniczne u pacjentek powyżej 65 roku życia, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania terapii.
17β-estradiol, bisfosfoniany, choroba sercowo-naczyniowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, denosumab, dydrogesteron, dyspareunia, estradiol półwodny, gęstość mineralna kości, hormonalna terapia zastępcza, infekcja dróg moczowych, niedobór estrogenów, nietolerancja laktozy, objawy naczynioruchowe, objawy urogenitalne, osteoporoza pomenopauzalna, pocenie nocne, selektywny modulator receptora estrogenowego, stan depresyjny, suchość pochwy, uderzenia gorąca, złamanie osteoporotyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banavin 15 mg
Banavin, zawierający wortioksetyny bromowodorek w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków z grupy SSRI. Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności, występujące u ponad 10% pacjentów, szczególnie w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z wyższą częstością u kobiet oraz u osób powyżej 65. roku życia (42% przy dawce 20 mg). U seniorów obserwuje się także zwiększoną częstość zaparć (15% przy dawce 20 mg). W populacji pediatrycznej (7-17 lat) profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem częstszego bólu brzucha i podwyższonego ryzyka myśli samobójczych, zwłaszcza u nastolatków. Długoterminowe badania (6-18 miesięcy) potwierdzają stabilność profilu tolerancji. Stosowanie dawki 20 mg wiąże się z podwyższonym ryzykiem zaburzeń seksualnych ocenianych skalą ASEX, choć przypadki takich zaburzeń zgłaszano również przy niższych dawkach.
akatyzja, bezsenność, ból brzucha, bruksizm, duże zaburzenie depresyjne, dyspepsja, hiperprolaktynemia, hiponatremia, jaskra wąskiego kąta, lek przeciwdepresyjny, mlekotok, myśli samobójcze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, szczękościsk, tabletka powlekana, uderzenia gorąca, układ pokarmowy, wortioksetyna, zaburzenie seksualne, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złamanie kości - Leksykon substancji czynnych
Eksemestan – Działania niepożądane
Eksemestan, stosowany w dawce 25 mg/dobę u kobiet po menopauzie z rakiem piersi, działa jako inhibitor aromatazy, prowadząc do obniżenia stężenia estrogenów. W badaniach klinicznych wykazano dobrą tolerancję leku, z działaniami niepożądanymi o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, głównie związanymi z estrogenową supresją. Wskaźnik przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 7,4% u pacjentek z wczesnym rakiem piersi (po leczeniu tamoksyfenem) oraz 2,8% u chorych z zaawansowanym rakiem. Najczęściej zgłaszane objawy u pacjentek z wczesnym rakiem to uderzenia gorąca (22%), bóle stawów (18%) i zmęczenie (16%), natomiast u pacjentek z zaawansowanym rakiem – uderzenia gorąca (14%) i nudności (12%). Działania niepożądane obejmują m.in. leukopenię (częstość od niezbyt często do bardzo często), trombocytopenię (rzadko do często), bezsenność i depresję (bardzo często), bóle głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), bóle stawów i mięśniowo-szkieletowe (bardzo często), osteoporozę i złamania (często), a także zmiany skórne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
anoreksja, apolipoproteina A1, aromataza, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, cholesterol HDL, depresja, dyspepsja, eksemestan, estrogeny, hipercholesterolemia, jadłowstręt, leukopenia, limfopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, niedokrwienie serca, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk obwodowy, osteoporoza, osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, senność, świąd, tamoksyfen, trombocytopenia, uderzenia gorąca, układ chłonny, wrzód żołądka, wymioty, wysypka, zaawansowany rak piersi, zapalenie wątroby, zaparcia, zastoinowe zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół cieśni nadgarstka, złamania kości, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olimel N9
Produkt leczniczy OLIMEL N9 to trójkomorowa emulsja do infuzji zawierająca glukozę, emulsję tłuszczową oraz aminokwasy, stosowana w żywieniu pozajelitowym. W badaniu randomizowanym z udziałem 28 pacjentów wykazano, że najczęstsze działania niepożądane obejmują tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszone łaknienie, hipertriglicerydemię oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka i nudności. Reakcje nadwrażliwości (np. nadmierne pocenie się, gorączka, dreszcze, wysypka, duszności) mają nieznaną częstość występowania i wymagają natychmiastowego przerwania infuzji. Wynaczynienie w miejscu podania może prowadzić do poważnych powikłań miejscowych, w tym martwicy skóry. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z normami: często (≥1/100 do <1/10) i nieznana.
azotemia, badanie randomizowane, biegunka, bilirubina, ból brzucha, cholestaza, dreszcze, duszność, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hepatomegalia, hipertriglicerydemia, małopłytkowość, martwica skóry, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedożywienie, niewydolność oddechowa, nudności, podwójna ślepa próba, reakcja nadwrażliwości, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, tachykardia, transaminaza, trójkomorowy worek, uderzenia gorąca, uogólniona wysypka, wchłanianie jelitowe, wymioty, wynaczynienie, wysypka rumieniowa, wysypka skórna, zator płucny, zespół przeciążenia tłuszczami, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nilogrin 10 mg
Nicergolina, substancja czynna leku Nilogrin (tabletki powlekane 10 mg i 30 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się dobrą tolerancją u pacjentów. Działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przemijające, rzadko wymagając przerwania terapii. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, bradykardia) wynikające z α-adrenolitycznego mechanizmu działania leku. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia ze strony układu nerwowego (nadmierna potliwość, zaburzenia snu, omdlenia, zawroty głowy, pobudzenie, senność, niepokój, uderzenia gorąca, zwiększenie apetytu), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, nadkwaśność, zgaga), a także rzadkie reakcje skórne (rumień, pokrzywka, liszajowata wysypka) i immunologiczne (reakcje nadwrażliwości). W pojedynczych przypadkach odnotowano zaburzenia układu rozrodczego, takie jak niemożność ejakulacji, typowe dla leków α-adrenolitycznych.
lek α-adrenolityczny, liszajowata wysypka, nadciśnienie tętnicze, nadkwaśność żołądka, nadmierna potliwość, nicergolina, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ergoliny, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, śródmiąższowa choroba płuc, tabletka powlekana, uderzenia gorąca, układ autonomiczny, układ pokarmowy, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia serca, zaburzenia snu, zaburzenia układu immunologicznego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Treprostinil Reddy 5 mg/ml
Treprostinil Reddy (5 mg/ml, roztwór do infuzji) stosowany w terapii nadciśnienia płucnego charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Do bardzo często obserwowanych należą bóle głowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych z uderzeniami gorąca, biegunka, nudności, wysypka oraz ból w miejscu podawania infuzji. Często występują zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, wymioty, świąd, mialgia, artralgię i obrzęki. Zdarzają się również poważne powikłania infekcyjne związane z centralnym wkłuciem, takie jak bakteriemia, posocznica, cellulitis oraz ropnie w miejscu podania. Istotnym ryzykiem jest zwiększona częstość krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, obejmujących krwawienia z nosa, przewodu pokarmowego, dziąseł oraz inne lokalizacje. Niewydolność serca wysokorzutowa i zakrzepowe zapalenie żył występują z nieznaną częstością, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agregacja płytek krwi, artralgia, badanie kliniczne kontrolowane placebo, bakteriemia, cellulitis, centralny cewnik naczyniowy, krwiomocz, krwioplucie, krwotok żołądkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, mialgia, nadciśnienie płucne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca wysokorzutowa, posocznica, powikłanie infekcyjne, prostanoid, ropień podskórny, rozszerzenie naczyń, roztwór do infuzji, uderzenia gorąca, wymioty krwawe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakażenie krwi, zakrzepowe zapalenie żył - Leksykon leków
Działania niepożądane – Coaxil 12,5 mg
Lek Coaxil (tianeptyna sodowa) w dawce 12,5 mg, stosowany w postaci tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, zaparcia, ból brzucha oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Ze strony układu nerwowego często występują senność, ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, omdlenia i drżenia. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje m.in. jadłowstręt, tachykardię, uderzenia gorąca, duszność, bóle mięśniowe i osłabienie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się podczas terapii lub po jej zakończeniu, a także na możliwość nadużywania i uzależnienia, zwłaszcza u pacjentów poniżej 50. roku życia z historią uzależnień. Rzadko, ale możliwe są zaburzenia pozapiramidowe, dyskinezy oraz poważne reakcje skórne i zapalenie wątroby.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból lędźwiowy, ból mięśniowy, ból w klatce piersiowej, ból żołądka, drgawki, duszność, dyskineza, hiponatremia, jadłowstręt, koszmary senne, myśli samobójcze, niewydolność oddechowa, nudności, omamy, osłabienie, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie leku, senność, skurcze dodatkowe, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tianeptyna sodowa, trądzik, uderzenia gorąca, uzależnienie od leku, węgiel aktywowany, wymioty, wysypka grudkowo-plamista, wzdęcia, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Tamoksyfen – Działania niepożądane
Tamoksyfen, jako selektywny modulator receptora estrogenowego (SERM), jest szeroko stosowany w terapii raka piersi, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą uderzenia gorąca (≥1/10), nudności (≥1/10), zmęczenie (≥1/10), krwawienia z dróg rodnych i upławy (≥1/10), a także zmiany skórne, takie jak wysypki (≥1/10). Tamoksyfen może powodować zaburzenia hematologiczne, w tym przemijającą niedokrwistość (≥1/100), leukopenię, małopłytkowość (80 000-90 000/mm³) oraz rzadziej agranulocytozę i pancytopenię. Istotnym zagrożeniem są powikłania zakrzepowo-zatorowe, występujące często (≥1/100) i nasilające się przy jednoczesnej chemioterapii, obejmujące zakrzepicę żył głębokich, zator tętnicy płucnej oraz incydenty niedokrwienia mózgu. Ponadto, tamoksyfen może indukować zaburzenia czynności wątroby, od podwyższenia enzymów wątrobowych (≥1/100) po marskość i niewydolność wątroby (rzadko), a także zwiększać ryzyko rozwoju nowotworów endometrium (2-4-krotnie wyższe ryzyko), w tym mięsaków macicy, co wymaga regularnej kontroli ginekologicznej i histopatologicznej.
agranulocytoza, endometrioza, hiperkalcemia, hiperplazja, hipertriglicerydemia, krwawienie z dróg rodnych, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, mięsak macicy, morfologia krwi, neuropatia oczna, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, porfiria skórna późna, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak endometrium, rak piersi, retinopatia, selektywny modulator receptora estrogenowego, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, uderzenia gorąca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaćma, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zator tętnicy płucnej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carbetocin Mercapharm 100 mcg/ml
Karbetocyna jest bezwzględnie przeciwwskazana w okresie ciąży, zwłaszcza do indukcji porodu, co należy wyraźnie zakomunikować pacjentce. W przypadku kobiet karmiących piersią, karbetocyna nie wykazuje istotnego wpływu na laktację, a niewielkie ilości przenikające do mleka ulegają enzymatycznemu rozkładowi w przewodzie pokarmowym niemowlęcia, co eliminuje konieczność ograniczania karmienia. Działania niepożądane karbetocyny są zbliżone do tych obserwowanych po oksytocynie i różnią się w zależności od drogi podania: dożylne (np. podczas cięcia cesarskiego) wiąże się z częstymi objawami takimi jak uczucie ciepła, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, nudności czy tachykardia, natomiast domięśniowe podanie podczas porodu siłami natury może powodować m.in. ból głowy, zawroty głowy, dreszcze, gorączkę oraz rzadziej bradykardię i reakcje nadwrażliwości.
arytmia, ból w klatce piersiowej, bradykardia, cięcie cesarskie, diureza, dreszcze, duszność, hamowanie laktacji, hipertoniczny skurcz, hiponatremia, indukcja porodu, karbetocyna, karmienie piersią, krwotok poporodowy, mleko kobiece, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, oksytocyna, pęknięcie macicy, reakcja anafilaktyczna, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, wydłużenie odstępu QT, zatrucie wodne, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doppelsil Max 50 mg
Preparat DoppelSil MAX zawierający 50 mg syldenafilu został poddany szerokiej analizie bezpieczeństwa na podstawie danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (>1/10). Często występujące działania obejmują zawroty głowy, zaburzenia widzenia barwnego (np. widzenie na niebiesko, zielono, czerwono, żółto), niewyraźne widzenie, nagłe zaczerwienienia twarzy, uderzenia gorąca, uczucie zatkanego nosa, nudności oraz niestrawność (częstość 1/100 do <1/10). Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to m.in. udar mózgu, drgawki, nagła śmierć sercowa, zawał mięśnia sercowego, arytmie, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAOIN), zespół Stevensa-Johnsona oraz priapizm wymagający natychmiastowej interwencji.
arytmia komorowa, ból głowy, ból mięśni, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, fotopsja, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, martwica toksyczna naskórka, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, nagłe zaczerwienienie twarzy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedoczulica, niedoczulica jamy ustnej, niestabilna dławica, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, nudności, omdlenie, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, suchość w ustach, światłowstręt, syldenafil, szum w uszach, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, utrata słuchu, widzenie podwójne, wymioty, zaburzenia widzenia, zamknięcie naczyń siatkówki, zatkanie zatok, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy ośrodkowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Pirfenidone Aurovitas, stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) w dawce 2403 mg/dobę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1650 pacjentów, w tym długoterminowe obserwacje do 10 lat. Najczęściej występujące działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności (32,4% vs 12,2% placebo), biegunka (18,8% vs 14,4%) i niestrawność (16,1% vs 5,0%), a także wysypka (26,2% vs 7,7%) oraz reakcje nadwrażliwości na światło (9,3% vs 1,1%). Zmniejszenie apetytu (20,7% vs 8,0%) może prowadzić do istotnej utraty masy ciała, wymagającej interwencji. W badaniach fazy 3 oceniono 623 pacjentów, potwierdzając podobny profil bezpieczeństwa u chorych z zaawansowaną i niezaawansowaną postacią IPF. Monitorowanie parametrów wątrobowych jest kluczowe ze względu na ryzyko ciężkiego polekowego uszkodzenia wątroby, w tym przypadków śmiertelnych, oraz występowanie ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, anafilaksja, bilirubina całkowita, choroba refluksowa przełyku, fotoprotekcja, gamma-glutamylotransferaza, hepatotoksyczność, hiponatremia, idiopatyczne włóknienie płuc, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, odkrztuszanie, pirfenidon, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcje skórne, rumień, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uderzenia gorąca, wysypka plamkowa, wysypka rumieniowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie żołądka, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zafrilla 2 mg
Stosowanie dienogestu 2 mg (Zafrilla) wiąże się z częstymi zmianami profilu krwawień menstruacyjnych, szczególnie w początkowych miesiącach terapii. W pierwszych 90 dniach leczenia u 38,3% pacjentek obserwowano przedłużone krwawienia, a u 35,2% nieregularne, natomiast brak miesiączki wystąpił u 1,7%. W czwartym okresie referencyjnym (około 360 dni) odsetek pacjentek z brakiem miesiączki wzrósł do 28,2%, a częstość przedłużonych krwawień spadła do 4,0%. Pomimo tych obiektywnych zmian, pacjentki rzadko zgłaszały je jako działania niepożądane. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (9,0%), dyskomfort piersi (5,4%), obniżony nastrój (5,1%) oraz trądzik (5,1%).
amenorrhea, autonomiczny układ nerwowy, BMD, ból głowy, dienogest, duszność, dyskomfort piersi, dysplazja włóknisto-torbielowata sutka, gęstość mineralna kości, grzybica pochwy, hirsutyzm, kołatanie serca, krwawienie z macicy, łysienie, migrena, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieregularne krwawienia, nudności, obniżony nastrój, szumy uszne, torbiel jajnika, trądzik, uderzenia gorąca, utrata libido, wzdęcie brzucha, zaburzenia pigmentacji, zakażenie dróg moczowych, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie dziąseł, zapalenie żołądka i jelit, zespół suchego oka