przyspieszona akcja serca

Przyspieszona akcja serca, znana w terminologii medycznej jako tachykardia, to stan, w którym częstość pracy serca przekracza 100 uderzeń na minutę u osoby dorosłej w spoczynku. Jest to jeden z najczęstszych objawów zaburzeń rytmu serca, który może występować zarówno u osób zdrowych, jak i u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.

Tachykardia może mieć charakter zatokowy (gdy przyspieszenie pochodzi z naturalnego rozrusznika serca – węzła zatokowego) lub pochodzić z nieprawidłowych ognisk pobudzenia w przedsionkach, łączu przedsionkowo-komorowym lub komorach. Przyczyny tachykardii są różnorodne i obejmują: wysiłek fizyczny, stres, gorączkę, niedokrwistość, nadczynność tarczycy, hipoksję, używki (kofeina, nikotyna), leki (np. beta-mimetyki), oraz schorzenia kardiologiczne jak choroba niedokrwienna serca czy niewydolność serca.

Diagnostyka przyspieszonej akcji serca opiera się na badaniu EKG, które pozwala określić rodzaj tachykardii oraz jej pochodzenie. W zależności od przyczyny i nasilenia objawów, leczenie może obejmować modyfikację stylu życia, leczenie choroby podstawowej, farmakoterapię (beta-blokery, leki antyarytmiczne) lub w wybranych przypadkach interwencje inwazyjne jak ablacja ognisk arytmogennych.

Przyspieszona akcja serca wymaga różnicowania z fizjologicznym przyspieszeniem rytmu serca występującym podczas wysiłku czy stresu. Długotrwała, nieleczona tachykardia może prowadzić do rozwoju kardiomiopatii tachyarytmicznej i niewydolności serca, dlatego istotne jest właściwe rozpoznanie i leczenie tego zaburzenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl