inhibicja cyklooksygenazy płytkowej

Inhibicja cyklooksygenazy płytkowej to mechanizm działania wielu leków przeciwpłytkowych, w szczególności kwasu acetylosalicylowego (aspiryny). Proces ten polega na zahamowaniu aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), który jest kluczowy dla syntezy prostaglandyn i tromboksanów w płytkach krwi.

W płytkach krwi dominującą formą cyklooksygenazy jest COX-1, która przekształca kwas arachidonowy do tromboksanu A2 (TXA2). TXA2 jest silnym czynnikiem proagregacyjnym, stymulującym agregację płytek i zwężającym naczynia krwionośne. Aspiryna nieodwracalnie acetyluje serynę w pozycji 529 cyklooksygenazy, blokując dostęp kwasu arachidonowego do centrum katalitycznego enzymu.

Efektem inhibicji cyklooksygenazy płytkowej jest zahamowanie produkcji tromboksanu A2 przez cały okres życia płytki krwi (7-10 dni), co prowadzi do zmniejszenia zdolności płytek do agregacji i tworzenia zakrzepów. Jest to szczególnie istotne w profilaktyce i leczeniu chorób sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu czy choroba wieńcowa.

W przeciwieństwie do nieodwracalnej inhibicji COX przez aspirynę, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak ibuprofen czy naproksen, hamują COX w sposób odwracalny. Ta różnica ma istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu tych leków z aspiryną w dawkach kardioprotekcyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl